It's A Prank Novels & Stories

natatawa sa kanyang 'di normal na kilos at sinasabi ngayon. "Lisa!?" pag-uulit niya. Ikinumpas niya ang isang kamay niya. Hudyat na kinukuha nito ang atensyon ko na 'di ko na rin alam kung saan na punta sa pagkatulala sa nakikitang mukha niya. "It’s a prank!" malakas kong sambit sa harapan niya. Itinaas ko ang isang kamay kong libre para ibaling-baling ito sa ere.

Ysabelle: Yeah, I can love me better than you can. Tart: typing I was waiting and looking at my screen for his reply before I will say it's just a prank. But minutes gone he is still typing then later he wasn't active anymore. Ysabelle: It's just a song, Tart. It's a prank! Sinubukan ko pang tawagan ang phone niya pero hindi niya na sinasagot. Hanggang sa natapos nalang ang break ko pero wala na akong natanggap na reply mula sa kanya. Malungkot akong bumalik sa trabaho. Bigla akong nakonsensya sa ginawa kong prank kay Knoxx. He's probably mad at me right now. Ayaw pa naman nun na pina-prank siya.

Kahit masalimoot ang nangyari sa dalaga . Tila nainis naman si Mela dahil ilang gabi siyang hindi pinatulog ng mga ito .Nakailang ulit sila nagtanong at nangulit tapos hindi pala. Di ba nila alam na halos mamatay na siya sa kakaisip kung kaya ba niyang kausapin ang kanyang kaibigan. "oh my goshhh just a prank ...haler ang tanda niyo na marunong pa kayong magprank "

He even seemed much happier now. At ako, lalo na naman akong naguluhan. “It seems like you’re prank did boomerang, yeah?” patawa niya pang saad. Napalunok ako. “W-What do you mean? I didn’t prank you—” “Then what’s the annulment thing you just said?” Inirapan ko siya. “That’s not a prank, you idiot. Nasabi ko lang iyon out of joking.” katwiran ko.

Nauubos na rin ang tao sa labas dahil ang karamihan ay nakapasok na sa loob ng bar. Hindi ako mapakali sa phone ko at paulit-ulit kong chine-check 'yon, nag-aantay pa rin ako sa tugon ni Caitlyn sa message ko pero hindi pa rin ito nagre-reply. Hindi ko na mapigilang mag-overthink, wala man lang ni-isa sa kanila ang sumasagot sa messages ko. Is it a sort of prank? Ito ba ang pambawi nila sa'kin dahil sa lagi akong hindi nakakasama sa kanila?

rinig kong pabulong na sigaw ni mama. "Joke ba 'to?" natatawa kong tanong. Ano bang pinagsasasabi nila? Baka naman prank lang 'to? Oh my gosh, tatawa talaga ako nang malakas kapag prank lang ito! Nabaling ang tingin ko kay mommy na ngayon ay nag-aalalang nakatingin sa akin. Pero... ang galing naman nila mang-prank kung gano'n. I mean hindi naman sila joker or funny person para magbiro nang ganito kapersonal.

I know how much it is hurting her but I just can't go back home and pretend that we are a happy family. Muli na namang tumunog ang cellphone ko, akala ko ay si Thunder na naman ang tumatawag sakin dahil nakailang missed call na ito. I don't want to talk to him. Tiningnan ko ang caller ID ibang number ang tumatawag kaya sinagot ko. "Hello" sabi ko. Walang sumagot agad sa kabilang linya kaya nag init ang ulo ko. "Hoy kung nangpa prank call ka, wag ako ha! Wala ako sa mood makipaglokohan sayo" sigaw ko.

naguguluhan na tanong ko. “Hello, it's a prank. Sa tingin mo ba bibili kami n’yan? Meron na kaming in-order na pizza. Oh wait, nandito na pala s’ya,” pagkasabi n’ya n'yon ay tinabig n’ya ako para makadaan pati na ng mga kasama n’ya.

Napatampal na lamang ako sa noo sabay napailing. Grabe, napakapalpak ng plano. Sa napapanood ko may tissue naman talaga at sinasadya nilang humingi sa i-pa-prank nila para sa plano nilang lagyan ng tae kuno yong kamay nong i-pa-prank na tao. "Ouyyy pahinging tissue!" Malakas kong sabi para marinig nya.

Unti-unti nang lumalabas ang luha ko. "Oh, baby! Don't cry. I'm sorry." Mommy said and then she hugs me. "We were just pranking you." She said with a small fun voice and then they all started laughing. Wait? What? *Grrr.... Did I hear it right? It's just a prank? No way! Umalis ako sa pagkakayakap kay mommy and then, I gave her an angry look. "I'm sorry baby. Do you think that the garden would be ruin? Look..."