Zig Ziglar Quotes Novels & Stories

Kung ang kanyang kumpanya ay maaaring makatanggap ng tulong mula sa pamilyang Ziegler, hindi ba nangangahulugan na malulutas ang kanilang krisis? Nang marinig ni Quinton ang mga katanungan ni Mrs. Smith, tumingin siya ng masama si Gerald at sinabi, "Siyempre kilala ko siya! Siya ay isang kilalang tao sa university!" Naisip niya noong una kung bakit naroroon si Gerald sa huling mga nakakahiyang sandali at nagsimulang lumaki ang inis ni Quinton kay Gerald. Matapos magsalita ang mga pahayag na iyon, umupo si Quinton sa main sofa.

Tinitigan ko nang maigi ang itsura ng lalaking kausap ni Zuck, mukhang ito iyong sinasabi niyang architect na ka-meeting niya, hindi ko alam pero parang pamilyar sa akin ang tindig niya. "No shít!" Hindi ko maitago ang gulat sa aking mukha nang tumagilid ang lalaking kausap ni Zuck, naaninag ko na ang mukha nito at hindi ako pwedeng magkamali sa nakikita ko ngayon. Hindi ko maiwasang maikumyos ang aking kamay nang muli na naman akong makaramdam ng ibayong galit.

Sa madaling salita, may isang taong mas makapangyarihan pa sa likod niya. "Huwag kang mag-alala, Pangulong Zeigler! Alam namin kung ano ang sasabihin at kung ano ang hindi sasabihin! " And, I swear to you na sulit naman ang ibabayad nyo :). Bumalik sa kanyang katinuan.

Sinabi ni Quinn Zimmer na may kakaibang tono. Malamig na sinabi ni Harvey York, "Total may mga kakayahan kang gumawa ng ganitong palusot, bakit ka pa takot na mapuna ng ibang tao? Sino ang umiiyak at sumisigaw sa asawa ko na kunin ang kontrata nang walang ibang makagawa?!"

Simula nung hinalikan siya ni Zyd sa sofa, hindi na ito umuwi. Naging busy ulit sa practice at doon sa isang bahay nito umuuwi lagi kaya ang deal nilang breakfast and lunch, siya lang laging kumakain o kaya naman si Zig pag nambibwesit sa araw niya. Lakas pa ng amats nito sa tuwing tinatanong siya kung mahal pa rin ba siya nito tapos saka sasabayan ng malanding tawa. Kung alam lang nito na isang kalandiang demonyo ang nararamdaman niya dati, baka mangisay ito. Kapal talaga ng pagmumukha ni Zig, sobrang kabaliktaran kay Zyd na kalma lang kahit gwapo.

Namula siya habang nag-iisip ng paliwanag. "Gusto mo lang kumilos nang matigas sa harap namin," sabi ni Zara sa pagkagalit. “At saka, mahirap ka kaya wala namang pinagkaiba kung magkano. Kahit isang daang dolyar lang, hindi mo pa rin ito maibabalik!”

Sumama na ako kay Cheat, Diamond at Ziggy ng mga oras na iyon. “Pare, mukhang seryoso pinag usapan niyo ni Maam Eleizha ah, kwento ka naman,” saad ni Ziggy. “Ah, wala lang iyon tungkol sa training ko, kapag umulit pa daw ako na hindi ako nakapasa tanggal na daw ako,” saad ko. “Ay ganon? iyon lang? eh mukhang type ka ni Ma’am eh,” saad pa ni Ziggy.

Natutuwa akong maraming pumunta kahit short notice lang ang announcement ko. "Good day sir." sigaw nang mga employees ko. Medyo kabado ako at kasama ko ang kambal baka bigla silang mag salita at malalagot ako sa Mommy nila. "You know that I can't do it on my own. Founding this ZSGC is really hard for me, but with your extra efforts, hardwork, dedication and to help also. Impossible always makes it possible, so that my company is your success too. And more success to come with us." wika ko sabay taas nang wine glass at sabay sigaw nang cheers sa lahat. Tumayo naman ang kambal na may hawak ring glass na may lamang juices.

Kakagatin pa sana nito ang balikat ng babae nang tinuktukan ito ni Ziggar gamit ang vape nito ng tatlong beses. “Adik ka! That’s mine. Yours is on your right, idiot!” asik ni Ziggar. Mahina nitong itinulak-tulak si Uno upang itaboy. “Chill out, dirk! Parang nawala lang ako saglit sa huwisyo. Init kaagad ng tumbong mo!” Palusot nito. “Ambisyoso! Wala ka no’n. Just go!” “Bitter! Palibhasa kulang sa aruga!”

Pagkaraan ng ilang saglit, parang bumalik siya anim na taon na ang nakalipas. "Kung ayaw mong kainin, hindi mo kailangang kainin. Wag mong pilitin ang sarili mo.” sabi ni Rhian habang iniiwas ang tingin, itinago ang pait na bumalatay sa kanyang mata. Sa mababang tono ay nagsalita si Zack. "Hindi, kakainin ko." Tumango si Rhian, samo’t saring damdamin ang umukupa sa kanyang dibdib. Hindi na siya nagsalita pa at nag iwas na lamang ng tingin.