Staircase Quotes Novels & Stories

"Hatid ko na po kayo sa kwarto niyo para makapagpalit kayo at makatulog na rin." Nagsimula na kaming maglakad pabalik sa itaas. Medyo nangalay din ako dahil sa taas ng daghan. Kapansin-pansin sa dulo nitong ikalawang palapag ang isang staircase. "Ma'am,may problema ba?" "Wala. Ano ba meron sa taas,"hindi ko maiwasang itanong. "Ma'am, bawal pong sabihin."

tugon n'ya sa ginang na ikinangiti naman nito. "magsabay na tayo, andyan naman na sila." "oh they're here already? Tara na po." tugon n'ya kaagad dito na ikinatawa naman ng ginang at sabay na silang naglakad palabas ng kwarto nila ni Anything at naglakad pababa sa walang hanggang hagdanan nila. "Tita, your stairs are like stairs to heaven, ang haba." biro n'ya sa ginang na muling ikinatawa nito.

Nakalagay na rin dito ang mga bagay na pang-design ko sa pangalawang kwarto ko, hindi ko pa kasi siya nalalagyan ng gamit masyado. Binuhat ko na ang box at lumabas na ng kwarto. Nang nasa hagdanan na ako ay nakailang hakbang palang ako pababa ng hagdan nang may narinig akong boses, "Why did you replace the frames designed on the staircase wall?" "Ay puk* ka!" I was caught off guard when I heard him speak. Napahawak ako ng madiin sa may hawakan ng hagdan dahil muntik na ako mamali ng hakbang.

sabay turo ni Sining sa pader na may nakadikit ngang quotes for life. "Hahaha siraulo! Napaniwala mo 'ko ro'n, ah? Akala ko favorite quote mo 'yon, eh, kaya kabisado mo!" bulalas ni Seb. "Pero kung words of wisdom para kay Jaq..." tinignan niya ako na para bang alam niya 'yong nararamdaman ko at alam niya ang sasabihin. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." she said straight to my face and gave me a bright smile after.

Bago pa nila ako matiktikan ay uunahan ko na sila. Nagtungo ako sa malapad na staircase, dala ko pa rin ang tray at pasimpleng naglakad nang gaya sa mga nakikita kong waiter. Nang makapunta ako sa ikalawang palapag ay hinarang ako ng isang matabang lalaki na parang bouncer. "What's your ID?" kunot-noong sambit niya sa akin. Mabuti na lang at narinig ko kanina sa kusina ang sinabi ng isang waiter sa chef.

Ang maingay na karamihan ng tao ay agad na tumahimik, at ang tunog ng paghinga lamang ang maririnig. "Gusto mo bang pumasok?" Tinanong ni Quinn Concepcion ang lahat na may ngiti. Ang bawat tao'y tumango tulad, at isa-isa ay hindi sila natatakot na i-flash ang kanilang mga leeg. "Think beautifully, and don't see if you are qualified, I advise you to go home, three thousand brothers will not see you." Quinn Concepcion said proudly, although he had a higher status than these people in the past, the sense of superiority he had at this moment made Quinn Concepcion feel even more superior.

Parang biglang nagtaasan ang lahat ng dugo niya na para bang ha-high blood-in siya babae. Naikuyom pa niya ang palad ng makita niya na parang sinasadya nitong idikit ang katawan sa lalaki. “Hmmmm… Nelly!” tawag niya na halos takbuhin na niya pababa ang grand staircase nila. “Ma’am Zia?” parang hindi pa ito makapaniwala ng makita siya.

I said to her nang magsimula na kaming maglakad papasok. Quisha said to me na sa ibang daan kami papasok dahil sa grand staircase ang entrance ko sa party. Masyadong agaw atensyon ang bagay na 'yon para sa 'kin. What if they notice that I'm not Quisha? 'Di-hamak na mas lamang sa 'kin si Quisha mula mukha hanggang katawan kaya hindi ko rin alam kung bakit naisipan ni Quisha na ako ang piliin para magpanggap na siya. I sighed. Sabagay, wala rin naman akong mapapala sa pagrereklamo ko ngayon dahil nandito na rin naman na kami.

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

Kaba na ngayon ko lang naramdaman sa tanang buhay ko. Dere-deretso akong nag lakad hanggang sa makalagpas ako sa pwestong iyon. Hindi ko na din ito nilingon pa. Itatapak ko na sana ang isang paa ko sa baitang ng may marinig akong nag salita sa likod ko. "Why do you use stairs?" Napahawak ako sa railings at nilingon si Sir Cax. Nakatingin siya sa akin habang ang dalawang kamay niya ay nasa loob ng bulsa niya. Nasan may taas siya habang ako ay nakatingin sakanya habang nakahawak sa railings ng hagdan.