Đấu Phá Thương Khung Phần 5

He is arrogant and ruthless, she's humble and poor. He is powerful and Handsome, she's weak, fragile and innocent. There was a twist, she is the kick-ass heroin and he bowed at her feet. Twist and destiny took over....

私、小林喜乃（こばやし よしの）には、三年付き合っている彼氏がいる。 彼は私を甘く溺愛し、この上なく大切にしてくれていた。友人たちは皆、そんな私を羨んだ。 唯一の欠点を挙げるとすれば、彼が多忙すぎることだった。 いつもイベントや記念日の前になると、決まって出張に行かなければならなかった。 今年のバレンタインデー直前、彼の車の中でまったく同じプレゼントを二つ見つけてしまうまでは。 息が、止まった。 あの岩田景明（いわた けいめい）が、浮気？ 一度落とされた疑念の種は、真っ黒な根を張り、あっという間に芽を出し始める。 そしてついに、彼がバレンタインデーにまた「出張」へ行くというので、私はこっそりと後をつけた。 突き止めた浮気相手を問い詰めても、彼女は少しも悪びれる様子を見せず、ひどく堂々としていた。 自分が泥棒猫であることを、頑なに認めようとはしないのだ。 私は怒りで感情を爆発させ、彼女を景明の元へ引きずり出し、直接対決させてやろうと騒ぎ立てた。 すると彼女は、景明との婚姻届受理証明書を取り出し、私の顔に叩きつけてきたのだ。 「よく見なさいよ。一体どっちが『泥棒猫』なのかしら！」

Dala ng matinding kahirapan, inutusan si Minggay ni Mama Linda na nakawin ang korona ng Mahal Na Birhen ng Villapureza upang may pambili sila ng makakain. Subalit, sa kalagitnaan ng tangkang pagnanakaw, nahuli siya ni Father Tonyo na siyang namamahala ng simbahan kung saan nakalagak ang istatwa ng Mahal Na Birhen at ang korona nito. Subalit sa hindi inaasahang pangyayari, sa halip na ipakulong, inalok pa ng pari na tumira si Minggay sa kanila. Pumayag naman si Minggay dahil sawa na siya sa hirap. Pagod na siyang maging palaging gutom. Ngunit ang hindi niya alam, ito pala ay may malagim na kapalit.

Ang mga magulang ko, ang pinakamayaman na magkasintahan sa bansa, ay sikat na mga pilantropo. Kailangan ko hingin ang permiso nila kung kailangan ko gumastos ng higit pa sa limang dolyar. Sa araw na nadiagnose ako ng terminal cancer, humingi ako ng 100 dolyar, pero sa halip na tulungan ako, sinigawan nila ako ng tatlong oras. “Anong klaseng sakit ang makukuha mo sa edad mo? Kung hihingi ka lang ng pera, galingan mo naman sa palusot mo.” “Alam mo ba na ang 100 dolyar ay kayang suportahan ang mga bata sa naghihirap na mga lugar ng matagal na panahon? Mas may sense pa kausap ang kapatid mo kaysa sa iyo.” Kinaladkad ko ang katawan ko na may sakit pabalik sa maliit na basement. Pero noong dumaan ako sa mall, nakita ko ang mga magulang ko, live sa malaking screen, gumagastos ng malaking yaman para lang rentahan ang Disneyland para sa kapatid ko. Ang isang daang dolyar ay hindi sapat para sa isang round ng chemotherapy. Gusto ko lang bumili ng bagong damit at lisanin ang mundo ng may dignidad.

La meilleure amie d'enfance de mon mari a été diagnostiquée d'une maladie incurable. Pour qu'elle ne parte pas avec des regrets et puisse ressentir l'amour d'une famille, Gabriel Dumas, mon mari, lui a offert mon collier, puis a même cédé mon anniversaire pour le lui consacrer. Notre fils, en privé, l'appelait aussi « maman ». Il m'a dit un jour : « Élise, Violette est en train de mourir… laisse-lui un peu de place. » Chaque fois que j'espérais recevoir un peu plus de son attention, de son temps, mon fils, Théo Dumas, se précipitait pour défendre son père et Violette : « Maman, tu me dis toujours qu'il faut être généreux, non ? Violette va mourir… pourquoi tu lui en veux autant ? » Petit à petit, j'ai cessé de demander quoi que ce soit. Un soir, j'ai surpris une conversation entre mon fils et Gabriel, de retour de l'hôpital : « Violette est si douce et élégante ! Si seulement maman pouvait lui ressembler… » Gabriel a souri tendrement en ébouriffant les cheveux de notre fils : « Ta maman est peut-être un peu stricte, mais c'est pour ton bien. Si tu aimes vraiment Violette, que dirais-tu qu'elle devienne ta marraine ? » C'est à ce moment-là que j'ai compris : même l'enfant que j'ai mis au monde de toutes mes forces… ne m'aimait pas. J'ai baissé les yeux, refermé silencieusement la porte de la chambre, comme si rien ne s'était passé. Puisque tous deux semblent avoir tant de regrets, alors je vais m'effacer, en silence, pour les combler.

Une histoire d'amour entre deux jeunes qui ce sont aimés et finir par se marier. Les voilà marié et vivaient leurs vie de couple comme cela se doit. Mais hélas tout à changé quand la femme tomba enceinte de son premier enfant. Le mari voulait un garçon et non une fille. À l'accouchement le nouveau née était une petite fille. Le père a pris sa mal en patience mais il n'a pas puis se maîtriser au second accouchement. Il était obligé de se remarier et de fonder une nouvelle famille en abandonnant sa femme et puis ses filles. Pour lui seul les garçons comptaient à ses yeux. Les enfants garçons vont-ils réussi contrairement aux filles ? Lisez l'histoire pour en savoir davantage.

Sa loob ng dalawang taong pagsasama ay puno ng pag-asa si Annie na matututunan rin siyang mahalin ni Lucas ngunit laking pagkakamali niya dahil sa araw mismo ng second anniversary nila ay inabot nito sa kaniya ang divorce agreement. Puno ng sakit at pagkadismaya ay pumayag siya kahit na noong araw sana na iyon ay gusto na niyang sabihin rito na buntis siya, ngunit bigla na lamang namatay ang lolo ni Lucas at hiniling nito na kung pwede ay huwag na lamang silang maghiwalay at ayusin nila ang kanilang pagsasama kaya sinabi niya na susugal siya muli at aasa na baka isang araw ay matutunan na siyang mahalin ni Lucas. Hanggang sa isang araw ay nasangkot siya sa aksidente kung saan ay ang una niyang tinawagan ay si Lucas para magpasaklolo, gusto niyang mabuhay, gusto niyang mabuhay ang mga anak niya. "Iligtas mo ako, iligtas mo ang mga anak natin... " "Tumigil ka! Palagi tayong gumagamit ng proteksiyon! Kaya napakaimposible ng sinasabi mo!" Doon siya nagising sa katotohanan na hanggang sa mga oras na iyon ay walang ibang mahalaga rito kundi ang unang minamahal nito, mas inuna nitong puntahan ito kaysa ang iligtas siya at ang anak nila. Patatawarin niya ba ito sa kabila ng pagkawala ng mga anak niya sa ngalan ng kanilang pagsasama kahit na labis ang pagsisisi nito sa nangyari? O tuluyan na niya na itong palalayain at hahayaang maging masaya sa piling ng pinakamamahal nitong babae?

Isang kasambahay na walang pake sa pag-ibig. Isang bilyonaryong sanay sa kontrol. At isang gabing ‘di nila inaasahan... na hahantong sa kasalan?! Si Roxane Hermenez ay simpleng babae: trabaho, uwi, tulog, ulit. Ang pangarap niya? Makaipon, makaalis sa pagiging katulong, at mabigyan ng maayos na buhay ang pamilya. Walang oras sa landi-landi lalo na’t ang amo niya ay si Dark Nathaniel Villamonte — mayaman, suplado, at ubod ng arte. Pero isang gabi, dahil sa kakaibang pagkakataon, isang basong alak, at isang sira ang elevator… may nangyari. At noong malaman ni Dark Nathaniel na may “posibleng bunga” ang gabing iyon, hindi siya nagtago— Siya pa ang nagpumilit magpakasal! “Hindi puwedeng wala akong responsibilidad. Puwede na ang kasal sa Huwes!” Ngayon, si Roxane ang natataranta. Sino ba’ng babae ang pinipikot ng sariling amo?! Pero teka… kung responsibilidad lang ang dahilan, bakit parang nagiging possessive, sweet, at seloso si Dark? May pag-ibig na ba talagang nabubuo? O baka naman… trip lang talaga siya ng bilyonaryo? Saan hahantong ang damdamin ni Roxane sa kanyang gwapong apo kung patuloy siyang susuyin nito kahit alam niyang may mga kontra barata sa ginagawang iyon ni Dark Nathaniel?!!!!

Si Bellerien, isang kasambahay na lihim na umiibig sa kanyang amo, si Damien—isang makisig at makapangyarihang lalaki—ay nakaranas ng gabing tuluyang nagbago ang kanyang buhay. Isang hindi inaasahang sandali, sa gitna ng kanyang manipis na pangtulog, ang nagtulak kay Damien sa tukso. Ang matagal nang nakatagong pagnanasa ay tuluyang sumiklab. Bagama’t una siyang nagpumiglas, hindi maikakaila ni Bellerien ang katotohanan—ang pagkakataong maranasan kung paano maging si Sofia, ang babaeng iniibig ni Damien, ay hindi niya matanggihan. Ngunit sa likod ng matinding pagnanasa, may kirot, pag-aalinlangan, at pagsuko. Para kay Bellerien, ang gabing iyon ay magiging isang matamis ngunit mapait na alaala na hindi niya malilimutan. Para naman kay Damien, isa itong kasalanang mananatiling multo sa kanyang konsensya.

Le jour où je suis allée enregistrer mon lien de compagnon, mon petit ami Austin m'a fait expulser du bureau des Affaires des Meutes de loups-garous et est entré avec son amie d'enfance. Je me suis assise par terre, incrédule, et il m'a regardée sans même cligner des yeux. « L'enfant d'Hélène a besoin du statut de la Meute d'Âme, et je t'épouserai quand nous aurons supprimé l'inscription de compagnon. » Tout le monde supposait que, comme j'étais éprise de lui, j'attendrais volontiers un mois de plus pour lui. Après tout, je l'attendais depuis sept ans. Mais cette nuit-là, j'ai fait quelque chose d'impensable : J'ai accepté le mariage arrangé par mes parents et je suis partie silencieusement à la Meute de Lame. Trois ans plus tard, je suis retournée dans ma meute d'origine pour rendre visite à ma famille. Mon compagnon, qui était maintenant le président des loups-garous, avait des affaires parlementaires urgentes, il a donc envoyé ses subordonnés m'accueillir à l'aéroport. De façon inattendue, j'ai rencontré Austin que je n'avais pas vu depuis trois ans. Il a vu le bracelet brillant à mon poignet d'un coup d'œil. « C'est la version copiée du bracelet que le président des loups-garous Guillemin a acheté pour sa compagne au prix de 2 millions d'euros ? Cela fait quelques années que je ne t'ai pas vue, je ne pensais pas que tu étais devenue aussi vaniteuse. » « Tu as fait une scène pendant si longtemps, ça suffit, reviens. L'enfant d'Hélène sera récupéré et déposé par toi lorsqu'il sera en âge d'aller à l'école. » J'ai caressé doucement le bracelet que j'avais au poignet, à son insu, c'était le moins cher des innombrables bracelets que Guillemin m'avait offerts.