Трагическая Любовь Novels & Stories

ดวงตาเรียวหลับลงไม่อยากรับรู้อะไรทั้งนั้น เขากลายเป็นคนเหนื่อยง่ายราวแบกโลกทั้งใบเอาไว้ ความรักมีอนุภาพทำลายล้างท่าทางจะจริง ยามสุขก็เบิกบานราวดอกไม้แรกแย้ม แต่เมื่อผิดหวังมาก็เหมือนชีวิตไร้ซึ่งวิญญาณเช่นตอนนี้

ความอาดูรถูกส่งผ่านมาทางสายตา​ ความผิดหวังในรักซ้ำแล้วซ้ำเล่า​ ความรักที่เธอคาดหวังกับใครต่อใครสุดท้ายกลับถูกหักหลังและทรยศ​ โลกนี้ช่างไม่ยุติธรรม​ รักที่เธอทุ่มเทจนสุดตัว​ ทำไมไม่มีใครรักตอบเธอบ้าง ทุกครั้งที่เธอรักใคร เธอให้ใจไปเต็มร้อย ทุ่มให้จนสุดตัวไม ่เคยคิดเผื่อใจและคิดว่านั้นคือรักครั้งสุดท้ายที่เธอจะทำให้เต็มที่เพื่อคำว่าครอบครัวที่สมบูรณ์

แม้ว่าพนิดาจะพยายามอธิบายเท่าไหร่หากแต่ปริญก็ไม่ยอมเชื่อ เอาแต่เถียงเธออยู่นั่นแหละว่าลูกทักทายกับตัวเองจนพนิดาก็จนปัญญาที่จะอธิบาย จึงได้แต่ปล่อยเลยตามเลยไปเท่านั้น ชีวิตนี้เธอคงไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว แค่ได้มีชีวิตที่ได้อยู่กับคนที่ตัวเองรักแค่นี้เธอก็มีความส ุขนักหนา แม้ว่ารักครั้งนี้จะเป็นรักที่ถูกกำหนดจากผู้มีพระคุณของเธอ เป็นรักที่ก่อเกิดภายใต้คำบัญชา แต่ช่างมีค่าเกินกว่าสิ่งใดๆ --------- จบ ---------

หญิงสาวค่อย ๆ เปิดผ้านั้นออก ก่อนจะพุ่งเข้าไปสวมกอด ร่างไร้ลมหายใจของทิวาด้วยความรักสุดหัวใจ “ฮึกกก พี่ทิวหนาวขอโทษนะ ฮึกกก เป็นเพราะหนาวแท้ ๆ เลยที่ทำให้พี่ต้องมาตายแบบนี้” เด็กสาวร้องไห้สะอึกสะอื้นเนื้อตัวสั่นเทาน้ำหูน้ำตาไหลทะลักราวกับเขื่อนแตก

EP22 - แพ้รัก (ดินแดน) เสียงร่ำไห้ของหญิงสาวที่ชายหนุ่มไม่แม้แต่จะได้ยินมัน คำทุกคำที่พาเพลินเอ่ยมันแฝงความเจ็บปวดไว้ในนั้น

ซันจับ‍มือลม‍หนาวขึ้นมาคลึงเบา ‍ๆ‍ “ครับ ตกลงครับ” ลม‍หนาวพยักหน้า ดีใจจนน้ำตาไหล ความรักที่เขาคิดว่าเป็นไปไม่ได้ แค่ได้แอบชอบเขาก็ดีใจแล้ว แต่ตอนนี้ รักครั้งนี้มันกลายเป็นจริง จนเหมือนเขาฝันไป “ร้องไห้ทำไมครับ” ซันเช็ดน้ำตาให้คน‍น้องอย่างเร็ว

โดยที่ไม่รู้เลยว่าเปมิกากำลังพูดถึงเตโซที่ยอมเสียสละอย่างรู้ตัวดีว่าไม่ใช่เจ้าของหัวใจของดาริกา และอดคิดไม่ได้ว่าความรักก็เปรียบได้เหมือนดอกกุหลาบต้นหนึ่ง มีความหลากหลายของความสวยงามในแต่ละช่อยามที่ผลิบานหากแต่คนที่จับไม่ถูกก็มักจะถูกหนามที่ลายล้อมทิ่มแทงจนเจ็บปวด บ างคนรู้ว่าควรจะยื่นมือไปชื่นชมต้นดอกกุหลาบอย่างไรแต่เพราะรู้ว่ายื่นมือไปหวังจะครอบครองก็ถูกหนามเหล่านั้นทิ่มแทงอยู่ดี ความรักก็เป็นแบบนี้มาเสมอ

เหมือนไหมรักเขาจะตาย แม้ความสัมพันธ์ถึงจุดเลวร้ายแต่เพราะรักเกินห้ามใจคงสามารถอภัย จิตใต้สำนึกหลอกตนเองยากเกินกู่กลับ กว่าจะรู้ตัวก็ถลำพาตนเองมายังลัมโบร์กีนีคันหรู ฝ่าเท้าเหยียบคันเร่งสุดตัว มือสากบีบแตรซ้ำแล้วซ้ำเล่าราวคนไร้มารยาทก็ไม่อาจฝ่าการจราจรติดขัดของเม ืองหลวงได้

เขาใช้นิ้วเกลี่ยน้ำตาให้เจ้าของแก้มใส หญิงสาวส่ายหน้าเล็กน้อย เธอไม่โกรธปรมัตถ์เลยสักนิด “เหมยเข้าใจ และเหมยก็รู้ด้วยว่าที่ปกทำไปเพราะหวังดีกับเหมย” คนที่เธอควรโกรธคือตัวเอง รู้ทั้งรู้ว่าอิชย์ไม่เคยมีใจให้ หนำซ้ำชายหนุ่มยังบอกไว้ตั้งแต่แรกว่า.. ห้ามรัก แต่เธอก็ยั งปล่อยใจให้รู้สึกกับเขาเกินขอบเขตที่อิชย์ขีดเส้นไว้ หากว่าสุดท้ายหัวใจแหลกสลายเป็นผุยผง มันก็สมควรแล้ว

“ลัลกับลูกก็รักพี่นัทค่ะ” ลลัลนากับนัทธียิ้มให้กัน ความรักความเข้าใจ ความเชื่อใจ พื้นฐานของความรัก สิ่งที่ลลัลนามีให้นัทธีมาตลอด เธอเชื่อว่าชายหนุ่มเป็นยังไง เขาก็จะไม่เปลี่ยน ไม่ว่าจะมีอุปสรรคผ่านเข้ามาพิสูจน์เธอกับเขามากมายแค่ไหน เธอก็ยังจะเชื่อใจเขา เธอมั่นใจว่าเข าจะไม่มีวันทำให้เธอเสียใจ