Трагическая Любовь Novels & Stories

พันวานั่งมองสระน้ำที่มีน้ำพุตรงกลางในสวนข้างๆคณะ ใต้ร่มไม้ที่แผ่กว้างในยามบ่ายที่อากาศแสนร้อนแบบนี้ ลมหายใจถูกพ่นออกมาไม่รู้รอบที่เท่าไหร่ของวัน ในหัวก็หยุดคิดถึงคนที่เป็นต้นเหตุไม่ได้เลยสักนาที แม้การคิดถึงจะมีแต่ความเจ็บปวดก็ตาม บางทีพันวาก็แค่สงสัยว่าความรักม ันเจ็บปวดได้ขนาดนี้เลยเหรอ แล้วทำไมการเลิกรักถึงได้ยากยิ่งกว่า ถึงในสมองจะบอกว่าให้ทำในสิ่งที่ควรทำ อย่าทำร้ายตัวเองให้เจ็บปวดแต่หัวใจกลับไม่ทำตามสักนิด เพราะเมื่อไหร่ที่คิดจะเลิกรัก หัวใจก็ประท้วงด้วยการปวดหน่วงทรมานยิ่งกว่าตอนที่ถูกทำร้ายจิตใจซะอีก

ธันวาโอบกอดวรางคณา เขาเข้าใจคุณทวดปราบ และนับถือในความมั่นคงในรักเดียวของท่าน รู้ทั้งรู้ว่าอยู่ด้วยกันไม่ได้ เมื่อได้พบ ก็ยังสู้อุตสาห์รอ แม้จะต้องเฝ้ามองคนรักเป็นของคนอื่นในแต่ละชาติ หัวใจท่านก็ไม่เป็นอื่น น่านับถือยิ่งนัก และเขาจะเป็นดังเช่นคุณทวด วรางคณาร้องไห้อยู่กับอ กของธันวา ยิ่งเห็นเครื่องประดับในหีบ ยิ่งทำให้คิดถึงคุณทวด สงสาร และยิ่งตอนนี้ท่านสละร่างแล้ว ถึงเธอจะคิดถึงท่านมากขนาดไหน ท่านก็ไม่สามารถกลับมา พูดคุยกับเธอได้

หลินหลินรีบอธิบายขยายความก่อนเริ่มต้นร้องเพลง ‘In a world without you I would always hunger All I need is your love to make me stronger’ ครานี้หลี่หงจินหยางเริ่มขมวดคิ้วคมเข้มพันกันมุ่น หลินหลินถึงกับอมยิ้มน้อยๆ ใส่หน้าของหลี่หงจินหยางพลางเอ่ยขยายความ

ใช้ชีวิตกับลู่อวี่มาแปดปี ทุกคนบอกว่าเราผ่านอาถรรพ์เจ็ดปีมาได้แล้ว ต้องได้อยู่ด้วยกันตลอดชีวิตแน่นอน แต่วันนี้ความจริงอันโหดร้ายบอกฉันว่าสุดท้ายความรักแปดปีไม่มีค่าอะไรเลย

“ความรักทำให้คนดีเป็นคนบ้า ตาสว่างก็มืดบอด คนเป็นก็กลายเป็นคนตาย เจ้าราชมันอ่อนแอ มันยอมให้ความหลอกลวงนั่นมามีอำนาจเหนือมัน ฉันคนหนึ่งจะไม่มีวันให้สิ่งบังตามาทำให้ฉันอ่อนแอเช่นนั้น ฉันจะไม่มีวันทุ่มเทความรักให้ใครจนไม่เหลืออะไรไว้ให้ตัวเองเด็ดขาด” ไม่นานก็เห็นป้ายโ

เธอถามเค้า คำเดียว ว่าเพราะอะไร " พี่ตอบไม่ได้ริต้า บางที ความรัก มันก็ไม่มีเหตุผลอะไร มารองรับ แค่มองตา ใครสักคน คนที่ทำให้เรา สั่นคลอนเพียงแค่เสี้ยววินาที "

่ากันที่อำเภอ "แล้วหนูจะไม่เสียใจหรือไงหนูรักตาอิฐไม่ใช่เหรอ" "ค่ะนารักคุณอิฐรักมากตลอดและนาไม่เคยเสียใจเลยที่ได้รักคุณอิฐ" มันคือเรื่องจริงคือความจริงที่ไม่ว่าคุณอิฐจะทำร้ายฉันให้เจ็บปวดแค่ไหนฉันก็ยังรักเขาไม่เคยเปลี่ยนแต่ความรักของฉันมันเป็นความรักที่เป็นไปไม่ได้ฉันรู ้มาตลอดฉันรู้ว่าสักวันเรื่องของฉันกับคุณอิฐยังไงก็ต้องจบลง แต่ขอเป็นฉันได้ไหมที่เป็นคนเดินจากไปเอง

ต้มในตอนเช้าเสร็จชีวินก็ลากเธอมาดูหนัง มันเป็นเรื่องราวความรักที่พระเอกมีต่อนางเอก เรื่องราวของสองชนเผ่าที่ต้องการทำลายล้างซึ่งกันและกัน จนกระทั่งพระเอกได้มาเจอนางเอกแล้วเกิดกลายเป็นความรัก จึงยอมที่จะละวางทิฐิต่างๆที่อยู่ในใจเพื่อรักษาความรักของทั้งสองเอาไว้ ถ้าห ากว่าเธอไม่ได้จะคิดเข้าข้างตัวเองเกินไป ราวกับว่าหนังเรื่องนี้มันเป็นสิ่งที่ชีวินต้องการอยากบอกกับเธอ

คำว่ารักสำหรับเขาคืออะไร พราวจันทร์สบตากับพ่อของลูกแล้วเผยรอยยิ้มจางๆ “เคยรัก และจะไม่รักอีกแล้ว” เจ็บปวดเจียนตายเป็นเช่นไร ไม่มีใครรู้ซึ้งไปมากกว่าผู้ที่ได้สัมผัส ซึ่งครั้งหนึ่งพราวจันทร์เคยได้พานพบกับความรู้สึกนี้มาแล้ว และติดอยู่กับมันนานมากกว่าจะหลุดพ้นมาไ ด้ เธอรู้ดีว่าทรมานแค่ไหน จึงไม่อยากกลับไปเจ็บอีก เลยเลือกที่จะหักใจเสียแต่ตอนนี้ ตอนที่ความรู้สึกยังไม่ถลำลึกมากเกินไป

ตั้งแต่จะเชี่ยวเป็นเกลียวไป ที่ไหนเลยจะไหลคืนมา สตรีใดในพิภพจบแดน ไม่มีใครได้แค้นเหมือนอกข้า ด้วยใฝ่รักให้เกินพักตรา จะมีแต่เวทนาเป็นเนืองนิตย์ โอ้ว่าน่าเสียดายตัวนัก เพราะเชื่อลิ้นหลงรักจึงช้ำจิต จะออกชื่อลือชั่วไปทั่วทิศ เมื่อพลั้งคิดผิดแล้วจะโทษใคร