ข้ามไปในนิยาย Novels & Stories

สุดๆ ต่างกันกับที่นี่มาก จนเผลอคิดถึงบรรยากาศภายในห้องเก่าๆของตัวเองขึ้นมา “นายหญิงหนาวหรือเจ้าคะ วันนี้มีหิมะตกด้วย” หิมะที่กำลังโปรยปรายอยู่ด้านนอก ทำให้ใบหน้าสวยเผลอลอบยิ้มออกมา เธอเข้ามาอยู่ในนิยายจริงๆด้วย ชีวิตจริงเธอไม่มีวันได้เห็นอะไรแบบนี้หรอก นัก เขียนโนเนมที่มียอดโหลดนิยายแบบอีบุ๊คแค่ไม่กี่เล่ม จะเอาปัญญาที่ไหนซื้อตั๋วเครื่องบินไปเที่ยว แค่เซเว่นหน้าปากซอย ยังไปได้อาทิตย์ละครั้งเลย เป็นชีวิตที่โคตรจะอาภัพเรื่องเงินทอง

daiiiii: งั้นเราไม่ต้องมาคุยกันอีก พูดจบฉันก็กดเข้าไปในแชทของไอ้คิน ส่งข้อความชวนมันไปกินเหล้า ยังดีที่อีกฝ่ายยังไม่หลับและตอบกลับมาว่าโอเค ฉันที่เห็นแบบนั้นก็ลุกขึ้นไปแต่งตัว รอให้ไอ้คินมารับที่คอนโด

ำกว่าจะนึกออกสักสิ่งนั้นก็ต้องใช้สมาธิอย่างหนัก เรียงลำดับต่อภาพในหัวดังคนต่อภาพจิ๊กซอว์ก็ไม่ปานเช่นนี้ ดังนั้นหากนางไม่อยากปวดหัวศีรษะจนหน้ามืดบ่อย ๆ ก็คงต้องใช้วิธีสอบถามเอาจากสาวใช้ใกล้ตัวในภพนี้เท่านั้น เคยดูซีรีส์แนวข้ามภพข้ามมิติมาบ้างไม่ว่าจะเป็นจ ีน ฝรั่งหรือของไทยเองเพื่อเก็บเอาไว้เป็นแนวทางการแสดง ทว่าการข้ามภพของเธอกลับแตกต่างไปจากนางเอกเหล่านั้นอย่างสิ้นเชิง เพราะเท่าที่ติดตามนั้น

วันไข่ตกNC คอนโดหรูของพัสกร พัสกรพาหญิงสาวกลับมาที่คอนโดของเขา แทนที่จะไปที่บ้านของหญิงสาว เพราะว่าวันนี้ปุยเมฆและต้นข้าวเอาปุยฝ้ายไปฝากไว้ให้อยู่ที่บ้านกับพ่อแม่อีก และทั้งคู่ก็หน้าจะกลับไปค้างที่บ้านหลังนั้นด้วยเลย พัสกรจึงตัดสินใจพาปุยนุ่นมาที่คอนโดเขาแทน เพื่อไม่ให้ เป็นการรบกวนคนอื่น และไม่ให้ใครมารบกวนพวกเขาด้วย “ทำไมเราไม่กลับ ไปที่บ้านกันล่ะค่ะ พี่พัด” ปุยนุ่นเอ่ยถามไปด้วยใบหน้างงๆ เพราะร้อยวันพันปี พัสกรไม่เคยพาเธอมาค้างที่นี่เลย เพราะส่วนใหญ่จะค้างที่บ้านกันมากกว่า

: มึงเจ็บมากเปล่า กูซื้อยาไปให้ไหม แม้จะรับปากม่านฟ้าไปแล้วว่าจะไม่พูดถึงเรื่องนี้อีก แต่เขาก็ยังปล่อยวางไม่ได้อยู่ดี MarnFah : นอนก่อนนะ เธอตอบกลับตัดบทเพียงแค่นั้น ไม่เปิดโอกาสให้คาเตอร์รื้อฟื้นเรื่องราวที่ไม่อยากจะนึกถึงอีก และหลังจากนั้นไม่ว่าคาเตอร์จะพิมพ์ข ้อความส่งไปหาเท่าไร หญิงสาวก็ไม่เปิดอ่านมันอีกเลย

มันค่อนข้างทำใจให้เชื่อยากสำหรับคนยุคเก่า การข้ามภพข้ามชาติน่ะมันไม่มีในคำเล่าลือมหัศจรรย์ของชาวบ้านนัก ส่วนใหญ่จะเป็นโลกเทวภูมิ นรกสวรรค์เสียมากกว่า “มองสภาพแวดล้อมเอาก็น่าจะรู้ถ้าไม่ได้โง่ สมัยก่อนมือถือก็ไม่มี ยอมรับได้แล้วว่าสถานที่ที่เธออยู่ไม่ใช่อย่างที่ละเมอเพ้อพกเอาไ ว้”

ชายหนุ่มมองหน้าเธอแล้วพูดออกมาจากใจจริง อรณิชาหลบหน้าเพราะไม่ชอบสายตาที่เขามองมาเลย ตอนนี้หญิงสาวอยากจะให้เขารีบออกไปจากที่นี่ แต่ก็รู้ว่าเขามาทำตามหน้าที่ เธอจึงได้แต่นั่งหนีบขาอยู่บนเตียง “ผมขอเข้าไปตรวจในห้องน้ำก่อนนะ”

อื่นยังมากันไม่ครบ ยังพอมีเวลาให้เธอได้พักให้หายเหนื่อย หนูนิดเปิดโทรศัพท์เช็คการแจ้งเตือนจากแอพอ่านนิยายออนไลน์ นิยายที่อ่านค้างไว้เกือบสิบเรื่องได้อัพตอนใหม่รอให้เธอกดเข้าไปอ่าน ส่วนมากหนูนิดจะอ่านเรื่องแนวย้อนยุค ทะลุมิติ แม้จะรู้ว่าเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้และขัดกับ จิตวิญญาณของครูคณิตศาสตร์อย่างเธอ

ทั้งชีวิตหนิงอี้อ่านนิยายมากมายกว่าร้อยเรื่อง ไม่มีต่ำกว่านั้นแน่ ทั้งแนวทะลุมิติ ย้อนอดีตหรือกลับมาเกิดใหม่พร้อมกับความทรงจำเดิม แต่ทั้งหมดก็เป็นเพียงถ้อยคำบรรยายที่จินตนาการขึ้นเท่านั้น และเป็นเรื่องสมมติที่ไม่เคยเกิดขึ้นจริง แล้วทำไม…ถึงเป็นเธอที่ได้ทะลุมิติเข้ามาในนิ ยายแบบนี้!? หนิงอี้ยังไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่เกิดขึ้นต่อหน้าเธอเลย

หลิวเวินเซียนเดินเข้าสู่ประตูสำนักศึกษา ด้วยใบหน้าสงบนิ่งในชุดนักเรียนใหม่ กลิ่นหมึกจากตำราที่เพิ่งเปิดอบอวลอยู่รอบตัว เขามุ่งมั่นตั้งใจจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ ลืมอดีตอันขมขื่นให้หมดสิ้น แต่โลกกลับไม่เคยปล่อยให้เขาอยู่สงบได้นานนัก