ข้ามไปในนิยาย Novels & Stories

ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วครู่ ก่อนเอเลียสพูดต่อ "นี่ไม่ใช่ 'การย้อนเวลา' …แต่น่าจะเป็น 'การข้ามมิติ' ต่างหาก โลกคู่ขนาน โลกที่เวลาเดินคล้ายกัน แต่มีผลลัพธ์ต่างกันอย่างสิ้นเชิง"

หญิงสาวพูดพร้อมพยายามสะกดกลั้นอารมณ์ “… ก็พลอยพูดเองว่าเราแค่ข้ามคืน…ให้พี่คิดกับพลอยมากกว่านั้นได้เหรอ?” ธันพูดออกมาอย่างไม่ทันคิดด้วยความร้อนรนใจ

นางคงไม่รู้ว่ายิ่งดิ้นทุรนทุรายให้หลุดออกไปจากกายเขามากเท่าไร มันก็ยิ่งดูยั่วยวนใจมากขึ้นเท่านั้น เพื่อไม่ให้ตนเองเผลอไผลไปมากกว่านี้ ก็ต้องเป็นเขาที่เป็นฝ่ายตัดใจเสียเอง “…วันนี้เท่านี้ก่อนก็ได้ รออีกเพียงไม่นานข้าจะทำให้เรื่องของเราเป็นไปได้อย่างถูกต้อง” ***นิยายเรื่องนี้ มีวางขายเล่มเต็มที่ Mebmarket***

สุดๆ ต่างกันกับที่นี่มาก จนเผลอคิดถึงบรรยากาศภายในห้องเก่าๆของตัวเองขึ้นมา “นายหญิงหนาวหรือเจ้าคะ วันนี้มีหิมะตกด้วย” หิมะที่กำลังโปรยปรายอยู่ด้านนอก ทำให้ใบหน้าสวยเผลอลอบยิ้มออกมา เธอเข้ามาอยู่ในนิยายจริงๆด้วย ชีวิตจริงเธอไม่มีวันได้เห็นอะไรแบบนี้หรอก นัก เขียนโนเนมที่มียอดโหลดนิยายแบบอีบุ๊คแค่ไม่กี่เล่ม จะเอาปัญญาที่ไหนซื้อตั๋วเครื่องบินไปเที่ยว แค่เซเว่นหน้าปากซอย ยังไปได้อาทิตย์ละครั้งเลย เป็นชีวิตที่โคตรจะอาภัพเรื่องเงินทอง

ำกว่าจะนึกออกสักสิ่งนั้นก็ต้องใช้สมาธิอย่างหนัก เรียงลำดับต่อภาพในหัวดังคนต่อภาพจิ๊กซอว์ก็ไม่ปานเช่นนี้ ดังนั้นหากนางไม่อยากปวดหัวศีรษะจนหน้ามืดบ่อย ๆ ก็คงต้องใช้วิธีสอบถามเอาจากสาวใช้ใกล้ตัวในภพนี้เท่านั้น เคยดูซีรีส์แนวข้ามภพข้ามมิติมาบ้างไม่ว่าจะเป็นจ ีน ฝรั่งหรือของไทยเองเพื่อเก็บเอาไว้เป็นแนวทางการแสดง ทว่าการข้ามภพของเธอกลับแตกต่างไปจากนางเอกเหล่านั้นอย่างสิ้นเชิง เพราะเท่าที่ติดตามนั้น

หญิงสาวเริ่มถอยหลังหนีทันที “หึ แสบนักน่ะ บล็อกพี่ แล้วแอบหนีมาเที่ยวแบบสบายใจ ไม่สนอะไรเลย งานการก็ไม่ไปทำ แถมมาเที่ยวกับพวกผู้ชายอีก” ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นอย่างประชดประชัน

: มึงเจ็บมากเปล่า กูซื้อยาไปให้ไหม แม้จะรับปากม่านฟ้าไปแล้วว่าจะไม่พูดถึงเรื่องนี้อีก แต่เขาก็ยังปล่อยวางไม่ได้อยู่ดี MarnFah : นอนก่อนนะ เธอตอบกลับตัดบทเพียงแค่นั้น ไม่เปิดโอกาสให้คาเตอร์รื้อฟื้นเรื่องราวที่ไม่อยากจะนึกถึงอีก และหลังจากนั้นไม่ว่าคาเตอร์จะพิมพ์ข ้อความส่งไปหาเท่าไร หญิงสาวก็ไม่เปิดอ่านมันอีกเลย

มันค่อนข้างทำใจให้เชื่อยากสำหรับคนยุคเก่า การข้ามภพข้ามชาติน่ะมันไม่มีในคำเล่าลือมหัศจรรย์ของชาวบ้านนัก ส่วนใหญ่จะเป็นโลกเทวภูมิ นรกสวรรค์เสียมากกว่า “มองสภาพแวดล้อมเอาก็น่าจะรู้ถ้าไม่ได้โง่ สมัยก่อนมือถือก็ไม่มี ยอมรับได้แล้วว่าสถานที่ที่เธออยู่ไม่ใช่อย่างที่ละเมอเพ้อพกเอาไ ว้”

ชายหนุ่มมองหน้าเธอแล้วพูดออกมาจากใจจริง อรณิชาหลบหน้าเพราะไม่ชอบสายตาที่เขามองมาเลย ตอนนี้หญิงสาวอยากจะให้เขารีบออกไปจากที่นี่ แต่ก็รู้ว่าเขามาทำตามหน้าที่ เธอจึงได้แต่นั่งหนีบขาอยู่บนเตียง “ผมขอเข้าไปตรวจในห้องน้ำก่อนนะ”

อื่นยังมากันไม่ครบ ยังพอมีเวลาให้เธอได้พักให้หายเหนื่อย หนูนิดเปิดโทรศัพท์เช็คการแจ้งเตือนจากแอพอ่านนิยายออนไลน์ นิยายที่อ่านค้างไว้เกือบสิบเรื่องได้อัพตอนใหม่รอให้เธอกดเข้าไปอ่าน ส่วนมากหนูนิดจะอ่านเรื่องแนวย้อนยุค ทะลุมิติ แม้จะรู้ว่าเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้และขัดกับ จิตวิญญาณของครูคณิตศาสตร์อย่างเธอ