ข้ามไปในนิยาย Novels & Stories

ทั้งชีวิตหนิงอี้อ่านนิยายมากมายกว่าร้อยเรื่อง ไม่มีต่ำกว่านั้นแน่ ทั้งแนวทะลุมิติ ย้อนอดีตหรือกลับมาเกิดใหม่พร้อมกับความทรงจำเดิม แต่ทั้งหมดก็เป็นเพียงถ้อยคำบรรยายที่จินตนาการขึ้นเท่านั้น และเป็นเรื่องสมมติที่ไม่เคยเกิดขึ้นจริง แล้วทำไม…ถึงเป็นเธอที่ได้ทะลุมิติเข้ามาในนิ ยายแบบนี้!? หนิงอี้ยังไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่เกิดขึ้นต่อหน้าเธอเลย

สำนักศึกษาหลวง "เวินเซียน เวินเซียน เกิดเรื่องแล้ว" สหายวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาหาหลิวเวินเซียนที่กำลังอ่านตำราและเขียนอักษรอย่างตั้งใจ เขาละสายตาแล้วลุกขึ้น ท่าทางสหายไม่ใช่ข่าวดีแน่

ไร้สาระน่า นั่นมันนิยาย ดังนั้นเธอจึงไม่สามารถบ่งบอกได้ว่าเวลานี้คือยุคใดและจะมีเหตุการณ์ใดเกิดขึ้นในอนาคต จันทร์จิราได้แต่ภาวนาเพียงว่าขอให้สิ่งต่างๆ นี้เป็นเพียงความฝันของเธอและหวังว่าหากเธอหลับตาลงแล้วตื่นขึ้นมาใหม่จะสามารถกลับไปอยู่ในยุคที่เธอเคยดำเนินชีวิตอ

จิรกรในร่างของแพรขวัญพูด "เฮ้อ..จะมีใครรู้มั้ยนะ ว่าพวกเราสองคน ทะลุมิติเข้ามาในนิยายเนี่ย" จิรกรในร่างแพรขวัญพูดขึ้น

“แล้วคุณเปลี่ยนชื่อนิยายนี้เป็นชื่ออะไรคะ” “ตัวประกอบหนีตายจากนิยายไม่ตรงปก” จบบริบูรณ์

หัวใจจันทร์สิตาเต้นแรงทันที เธอมองเขานิ่ง ๆก่อนยิ้มออกมาทั้งน้ำตา “คุณกำลังชวนฉันหนีเหรอ” “อืม” “ไปในที่ที่ไม่มีใครรู้จักเรา” เสียงเขาแผ่วลงนิดหนึ่ง “…ไม่มี Core ไม่มีหมายเลข ไม่มีอดีตพวกนี้อีก”

ุไปทั่วร่างกายโดยเฉพาะแก้มนวลที่กำลังยิ้มแก้มปริโดยไม่รู้ตัว นิ้วเท้าจิกแน่นเมื่อความฟินจากนิยายแผ่ซ่าน ฟุบ เสียงของคนทรุดตัวลงนั่งทางฝั่งซ้ายทำให้ระรินสะดุ้งตัวและหลุดออกจากโลกของนิยายภาพวาดจินตนาการที่เกิดจากหนังสือนิยายรักโรแมนติกหายวับไปกับตา เธอจึงเง