ทะลุมิติไปเป็นนางร้ายในนิยายตัวเอง

ทะลุมิติไปเป็นนางร้ายในนิยายตัวเอง

last updateLast Updated : 2025-03-07
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
23Chapters
5.2Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

จุดจบของ ฟางซิน คือความตาย เพราะนางเป็นนางร้ายในนิยายของเรื่องนี้ แต่ … จุดจบของนางร้ายคนนี้จะเปลี่ยนไป เพราะเธอที่เป็นคนเขียนนิยายเรื่องนี้ ทะลุเข้ามาเป็นนางร้ายในนิยายของเธอเอง เธอจะแก้ไขเส้นทางชีวิตของฟางซินใหม่ เลิกหมายปองตำแหน่งพระชายาของท่านอ๋องผู้เป็นพระเอก จะสามัคคีปองดองกับแม่ทัพผู้เป็นสามี มีโซ่ทองคล้องใจให้เขาสักสามสีคน แต่ เส้นทางนั้นมันไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบอย่างที่คิด หลิวหยาง แม่ทัพผู้เป็นสามี ดันมีสตรีในใจอยู่แล้ว เสี่ยงตายในฐานะนางร้ายยังไม่พอ ต้องมาเสี่ยงชีวิตเพราะสามีไม่ชอบอีก ซวยจริงๆที่ทะลุเข้ามาทั้งที่นิยายยังเขียนไม่จบ

View More

Chapter 1

ตอนที่ 1

The sound of music is played soft and gently by the pianist in this room. There is a hansome man with a good body, standing and lay his back on the pillar, right at the corner. Alone, and lonely as always. 

His name is Nicholas,  or Nicko, yes just Nicko, a young man without family name,  a husband of Josephine Windsor. She is the youngest daughter of one of rich and famous family in Westcoast Town, Edmund and Daisy Windsor. 

                         ***

Today is a birthday of Howard,  an elder brother of Edmund Windsor. It's a tradition for Windsor family gathering to celebrate a birthday or wedding anniversary. 

Everyone who came on gathering has to bring any present, of course. Honestly, present giving is a moment for showing off who is the richest, who glive the most expensive gift. 

"Daddy, i hope you like this priceless painting by Fransesca from 19th century. I am sorry for not spending more than a million dollar," Bryan Holf, his son in law is saying generiously but honestly he wants to show off. 

"You really a great son in Law, thank you, " Howard replys nicely while pating on his son in law shouder.

Armando and his wife Chaterine, an elder sister of Josephine come closer then. Giving a box which has a watch inside, a collection of Baurielle with jewels around. It might cost around a million dollar also.

A smile appears in Howard's face when seeing this couple. Armando Blanc is a son of a wealthy family. A million dollar gift is a small thing for him. Catherine is really lucky to be his wife.

 "Hi Nicko, what do you bring for my father birthday?" Damian, Howard's youngest son, shouts and makes that hansome man come closer to gis wife's relatives, suddenly. To be honest, he doesn't like this kind of gathering at all,  but he has no choice. 

What Nicko can do is just nod and head down. Then, he ties to tell him bravely that he has nothing for gift. 

"I apologize for not having any gift," He answers timidly. 

"So, you came here with an empty hand? How silly you are," Armando, his brother in law is mocking him as always. 

"Armando, dont you remember the fact that he is depending his life to Josephine and his parent in law? He just a poor unemployement," Damian, Josephine's cousin try to make him feel worse.  

"Yes, you are right, i am sure that you wash your wife underwear, right?" Armando is sneering at him then laugh with Damian loudly. 

"Nicko, how ashamed you are. How dare you embarassing my birtday!" Howard seems unhappy with his niece's husband. As a man, he thinks this silly son in law has no respect to him. 

"You have no pride at all. What can you do is just make any trouble in my big family," Madame Elizabeth Windsor,  grandmother of Josephine is now saying and angry. 

Finally, a young lady with a blonde hair and wearing her little black dress get closer to them. She is beautiful and ellegant, the woman in dream. She is Josephine, Nicko's wife. 

"Honey, please," she said then she puts her hand on his arm, take him away. 

Since Nicko does not want any trouble and argue, thus he agrees with his wife. Then turning his back. 

"Josephine, Grandma and your Uncle is not finish talking to your useless and ashamed husband!" Elizabeth shouts and stop her. 

Nicko is turning and face his wife family while holding her hand warmly. 

"I don't understand about you Josephine,  Is there any great side of him,  so you let this looser stay and keep him as a husband," Howard tries to express his dissagreement. 

"I love my husband," Josephine replys then glaced her husband and smile at him. Meawhile, Armando and Damian laughing and mocking at them. 

"What do you see from a looser like him. He is only a good looking unemployement. Soon, he will get older with full wrinkle on his face," Madame Elizabeth says.

"Good looking on face is has no meaning if there is no wealth or money," Catherine explains and make the others laugh. 

"After all, his liability is done, it's over. He just a subtitude groom for you, why you have to stay with him for two years?" Catherine remains her sister. 

Nicko marry Josephine because of the deceased of Mr. Gilbert Windsor's request. As a repay of his kindness, sending him to study till university. 

At that time,  two days before Josephine's wedding, her fiancee Gerald Jones is dissapear and nobody knows where he going. To save Windsor's family from an embarassing thing,  Nicko is asked to replace Gerald. 

Their relationship is awkward and empty earlier, because there is no love among them. Then,  day by they everything is changed. Josephine's hurt is erased by Nicko's patience slowly, and the love is growing on them. 

Unfortunately,  only Josephine and her deceased grandfarher who take and treat Nicko nicely. The Windsor's arrogance and pride is too high to take Nicko as a part of them. 

"Sue your useless husband for a divorce then marry Adrian Law. He is really fit on you," Grandma says assertively.

"Listen to your Grandma! You will live better and happier as your sister Catherine. Look at her, she alwyas buy fancy and beautifull dresses, going holiday and have fun. What about you? Your life is so poor, He cannot give you any fancy things, even for himself," What Damian said really makes Armando really proud of himself. 

"Right, Adrian is perfect for you, He came for a well known family, not a man from unknown like him," Catherine says while glanced at Nicko underestimating. Josephine does not care about any politeness at all,  she grab her husband's hand and take him away. Still she able to hear how the Windsor ask her to be apart with her husband. 

                                 ***

"Honey, please don't get hurt with their words. Believe me, i won't leave you," Josephine is trying to make her husband calm down by rubing his arm. 

"What do they think about me is not important at all. The most important for me is you," Nicko answer it with a calm voice tone. 

While they are together,  his phone is vibed. He is notified that Mrs. Watts,  the one who live with him when she was a child is hospitalized. He has to be there and take care of her.  

"What's the matter?" Josephine asks curiously. 

"Mrs. Emily is hospitalized now and i have to stay with her," Nicko answera it lazily. 

He stayed with Watts family since she was a child. Unfortunately, they cannot treat him nicely and appropriate as a foster. 

They treat Nicko more like a servant than a child, geting any violance as a dicipline methode. The education service he gets is coming from Mr. Gilbert Windsor generiousity. 

"You need to go now?" Josephine asks once again. 

To be honest, he does not want to go, but again he has no other choice. Anytime and anywhere he goes always being bullied and insulted.

"Is that ok?" Nicko asks her. 

"It's ok and i'll go with you."

"Don't bother Josephine, I don't want your family geting more upset to you. Let me go alone," Nicko asking a permission to leave then kiss his wife's forehead. 

                         ***

In the meantime,  Phillip Lloyd is visited by his personal asistance, Klyle Brenan on his luxury mansion.. His asistance bring a paper folder with a wellknown hospital in Westcoast Town's logo on it. "Mr. Lloyd, this is the test' result you need," He says and pass the paper folder to him. 

"Thank you Kyle," Phillip Lloyd said, then checking on the result of hospital's report seriously. Pay attention to every detail's shown,  then put it on the table harshly. 

"Hmm, i thought it all already. That is why he has that kind of atitude," Phillip is muttering. 

"Kyle, we have to go now,  and get our people ready!" Phillip gives command as a master. 

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
23 Chapters
ตอนที่ 1
มินนี่ นักเขียนโนเนม เพิ่งจะฝึกเขียนนิยายจีนเป็นครั้งแรก วางโครงเรื่องที่จะเขียนไว้เพียงคร่าวๆ ดังนี้ “หญิงสาวนามว่าฟางซิน จะทิ้งสามีไปถวายตัวเป็นสนมของท่านอ๋องเฉิน ผู้ชายที่ได้รับบทเป็นพระเอกของเรื่อง ความร้ายกาจของนาง จะกลายเป็นอุปสรรคคอยขัดขวางเส้นทางรักของพระเอกนางเอก นางทั้งกลั่นแกล้ง ทั้งทำร้ายนางเอกที่แสนบอบบาง จนเป็นที่เกลียดชังของคนทั้งเรื่อง และสุดท้ายนางได้ตัดสินใจจบชีวิตลงอย่างเดียวดายพล็อตที่วางไว้แล้ว มีเพียงแค่ช่วงต้นเรื่อง อิมเมจของตัวละคร ก็ร่างไว้เพียงแค่ไม่กี่ตัว และเขียนดำเนินเรื่องมาได้แค่นิดหน่อย กลับต้องมาหัวตันคิดอะไรต่อไม่ออกด้วยความเหนื่อยล้าสะสม ทำให้กินยาพาราเซตามอลไปถึงสองเม็ด บวกกับยาแก้แพ้อากาศอีกหนึ่ง หวังให้ตัวยาไปช่วยลดอาการปวดหัว และหวังให้ตัวเองหลับนานกว่าที่เคย ตื่นมาสมองจะได้ปลอดโปร่งโล่งสบาย ทำงานได้ไหลลื่นกว่าแต่มันไม่เป็นไปอย่างที่เธอหวัง เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง แล้วพบว่าโลกที่ตัวเองเคยอยู่ไม่เหมือนเดิมแม้แต่น้อย ห้องเช่าแคบๆที่เธออาศัยอยู่ กลายเป็นห้องนอนแบบโบราณ ที่เคยเห็นตอนดูซีรี่ย์เพื่อหาข้อมูลนี่มันเรื่องบ้าอะไร!“กรี๊ด!”เสียงกรีดร้
Read more
ตอนที่ 2
“เจ้าจะนั่งอยู่อย่างนี้”สายตาคู่คมมองชุดของภรรยาเพียงครู่ หันหลังเดินจากไปพร้อมกับคนที่อยู่ด้านใน เหลือไว้เพียงข้ารับใช้ ที่รู้ใจฟางซินมากที่สุด“นายหญิงคะ ข้าเตรียมน้ำไว้แล้วค่ะ”“เจ้าชื่ออะไร?”“คะ? ข้าเหรอ ข้าชื่อหลิงหลินไงเจ้าคะ”“แฮะๆ ข้าจำไม่ค่อยเก่ง เจ้าช่วยนำทางข้าที”การใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ต้องมีคนช่วย และคนแรกที่เธอต้องการ ก็คือข้ารับใช้อย่างหลิงหลินนี่แหละ แม้ไม่มีรายละเอียดเกี่ยวกับตัวละครนี้มากนัก แต่แววตาที่ไม่มีพิษมีภัย ก็พอจะทำให้ฝากชีวิตของฟางซินและตัวเองไว้ได้นิดๆแหละนะห้องอาบน้ำที่หลิงหลินพามา เป็นบ่อน้ำร้อนกลางแจ้ง ออกมาจากห้องถึงได้รู้ว่าข้างนอกเย็นมาก เย็นจนหนาวเข้าไปถึงข้างใน ตัวสั่นหงึกๆ อย่างคนไม่เคยเจออากาศหนาวเย็นมาก่อน ห้องที่เคยพักอาศัยอยู่มีแค่พัดลมเก่าๆช่วยคลายร้อน มันแทบจะคลายความร้อนให้ไม่ได้เลย เพราะแดดเมืองไทยร้อนสุดๆ ต่างกันกับที่นี่มาก จนเผลอคิดถึงบรรยากาศภายในห้องเก่าๆของตัวเองขึ้นมา“นายหญิงหนาวหรือเจ้าคะ วันนี้มีหิมะตกด้วย”หิมะที่กำลังโปรยปรายอยู่ด้านนอก ทำให้ใบหน้าสวยเผลอลอบยิ้มออกมา เธอเข้ามาอยู่ในนิยายจริงๆด้วย ชีวิตจริงเธอไม่มีวันได้เห็น
Read more
ตอนที่ 3
“เจ้าอาบน้ำนานเกินไปหรือเปล่า”“คะ?”“ก็ผิวเจ้าแดง เหมือนจะมีไข้ด้วย”ผ่ามือหนายกขึ้นวางลงบนหน้าผาก รอยยิ้มมุมปากกับแววตาเจ้าเล่ห์ ทำให้คนมองเผลอคิดอีกแล้ว หลิวหยางไม่ได้รักเมียไม่ใช่เหรอ แต่ที่เขาทำอยู่นี่ มันมากกว่าคำว่ารักอีกมั้ง ทั้งท่าทีที่อ่อนโยน ทั้งแววตาแสนเจ้าเล่ห์แต่แฝงความอบอุ่นฟางซิน! ถ้าเธอไม่เอา ฉันเอานะ!“ก็ ก็ข้าอาบน้ำท่ามกลางหิมะนี่นา”ขยับร่างกายเข้าหาไออุ่น ที่แผ่กระจายออกมาจากร่างแน่นหนันของสามีตัวโต ชีวิตนี้เธอไม่เคยรู้จักผู้ชายเลย มันจะเป็นอะไรไหม ถ้าเธออยากจะลองสัมผัสดูสักครั้ง มันก็ไม่ผิดไม่ใช่เหรอ ในเมื่อฟางซินกับแม่ทัพหลิวหยางแต่งงานกันอย่างถูกต้องแล้ว เผลอๆอาจจะเคยร่วมหอกันไปแล้วก็ได้“เจ้าบอกว่าชอบนี่”นิ้วมือใหญ่เกี่ยววนบนไรผมเหนือหน้าผาก แววตาอ่อนแสงลง มองการกระทำคนตัวเล็กที่กำลังซุกตัวในแผ่นอกเงียบๆ กระชับมือถ่ายทอดไออุ่นให้ร่างเย้ายวนในอ้อมกอด กดริมฝีปากลงไปบนกลุ่มผมดำสนิทเบาๆปึก!“ข้า ข้าจะไปให้หลิงหลินแต่งตัวให้”ผลักแผ่นอกที่มอบไออุ่นให้ตัวเองออกห่าง หลงลืมไปแล้วเหรอว่าเขามีตัวละครลับที่เขาชอบอยู่ ถ้าหากเผลอเข้าใกล้จนหลงรักเขาขึ้นมา มันจะยุ่งยากไม่
Read more
ตอนที่ 4
“ท่านแม่ทัพงั้นหรือ?” เสียงทุ้มดังขึ้นเรียกสติ“คะ?”ใบหน้าสวยเอียงเล็กน้อยอย่างเคยตัว คนตัวโตกว่าขยับไปนั่งหมิ่นเหม่อยู่ปลายเตียง เมื่อสามีไม่ยอมคลายข้อสงสัย เธอก็ค่อยๆขยับตัวลุกขึ้นนั่ง ท่าทางเหมือนจะลุกหนีไปของสามี ทำให้รีบคว้าชายชุดไว้แน่นอีตาสามีนี่งอนอะไรนักหนา พูดอะไรผิดหูอีกแล้วเนี่ย หน้าตึงบ่อยๆแบบนี้ ฟางซินเข้าใจว่าไม่รักก็ไม่แปลกหรอก“เจ้ามักจะเรียกข้าว่าสามี”“หา! ข้าเรียกท่านแบบนั้นจริงๆเหรอ?”“ใช่!”“ข้าเรียกท่านพี่ได้ไหมอะ เหมือนท่านจะอายุมากกว่าข้าเยอะอยู่นะ”“ท่านพี่งั้นหรือ ข้าไปเป็นพี่ชายของเจ้าตั้งแต่ตอนไหน” ใบหน้าดุดันหันกลับไปมอง ฟางซินตัวปลอมขนลุกไปทั้งตัวก็ใช่ไง เห็นเป็นพี่ก็ดีแล้วไหม ให้คิดเป็นอย่างอื่นมันไม่ดีมั้ง แม้เขาจะหน้าตาหล่อสุดๆ แล้วก็มีหุ่นน่าฟัดก็เถอะ แต่เธอไม่ชอบผู้ชายของคนอื่น ถ้าเกิดวันหนึ่งข้างหน้ายัยฟางซินตัวจริงเกิดกลับมา แล้วรู้ว่าเธอใช้ร่างกายทำอะไรกับเขาไปบ้าง นางคงจะโกรธน่าดู เอาเป็นว่ารอดูสถานการณ์ไปก่อนแล้วกัน นี่ก็เพิ่งจะไม่กี่วันเอง“ข้าไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น ข้าแค่รู้สึกอายที่จะเรียกแบบนั้นต่างหาก” ขายผ้าเอาหน้ารอดไปก่อน กับอีแค
Read more
ตอนที่ 5
ร่างบอบบางลุกขึ้นจากเก้าอี้ กระชับเสื้อคลุมเข้าหากันแน่น เดินผ่านทางเดินไปยังตำหนัก ที่ข้ารับใช้เคยบอกไว้ว่า เป็นห้องทำงานของท่านแม่ทัพ ห้ามเฉียดกายเข้าไปรบกวนการทำงานของเขาเด็ดขาดเมื่อเดินมาถึงจนหน้าห้องนั้น มือบางยกขึ้นผลักประตูโดยไม่สนเสียงห้ามปรามของนายทหารด้านหน้า เดินเข้าไปข้างในรวดเร็ว ยกมือวาดลงบนซีกหน้าข้างขวา ของคนที่เงยขึ้นมองสุดแรง จนใบหน้าหล่อเหลาหันไปอีกด้านเพี๊ยะ!“ท่าน! ท่านทำให้ข้าเกือบตาย! แต่พอข้าฟื้นขึ้นมา ก็ทำดีด้วยราวกับไม่เคยมีเรื่องอะไรเกิดขึ้น ท่าน…ฮึก! ท่านใจร้าย”น้ำตาไหลรวมขึ้นมาคลอหน่อย รวมตัวกันอย่างรวดเร็ว ไม่นานก็หยดแมะลงบนพื้นอย่างสุดจะกลั้นแม้ฟางซินจะถูกกำหนดให้รับบทเป็นตัวร้าย แต่ชีวิตนางก็ค่อนข้างน่าสงสาร นางแค่หลงรักอ๋องเฉินที่เข้ามาทำดีด้วย นางผิดที่เลือกใช้วิธีการแบบนั้นทำร้ายคนอื่น แต่ในช่วงชีวิตสุดท้ายนางก็สำนึกผิดอยู่นะ แล้วนี่ก็ยังไม่ถึงช่วงที่นางรังแกคนอื่นหนักหนาเลยด้วยซ้ำ ทำไมเขาต้องใจร้ายกับนางขนาดนี้“ออกไป!”เสียงตวาดดังขึ้นเพื่อขับไล่ข้ารับใช้ ที่ยืนรอดูสถานการณ์อยู่หน้าห้อง แต่คนที่ยืนร้องไห้อยู่ตรงหน้ากลับก้าวขาแทน มือเรียวเล็กยกข
Read more
ตอนที่ 6
“อื้อ หลิวหยาง ข้าเจ็บ เจ็บมือ”มองคนที่ผละริมฝีปากออกด้วยสายตาเว้าวอน ข้อมือทั้งสองข้างที่ถูกกำแน่น เป็นอิสระทันทีที่พูด ร่างกายถูกพลิกลงไปนอนบนเตียงนุ่มอีกครั้ง ตามด้วยจูบหอมหวาน วาบหวาม และเร่าร้อนกว่าเมื่อครู่“อื้อ!”คนไม่มีประสบการณ์ลุ่มหลงมัวเมาในรสจูบ จนไม่รู้สึกตัวยามที่โดนมือใหญ่ปลดเปลื้องชุดท่อนบนออก ริมฝีปากหนาเคล้าคลึงหยอกเย้าหนักๆ หวังดึงสติคนตัวเล็กให้หลงมัวเมาอยู่ในรสสัมผัส ไม่อยากให้นางคืนสติกลับมา ไม่อยากให้รู้ด้วยว่าตอนนี้ร่างกายของนางเปลือยเปล่าไปถึงไหนแล้ว“อือ อ๊ะ! หลิวหยาง ข้า ข้าหนาว หนาวมาก”ร้องประท้วงเมื่อความอบอุ่นจากร่างใหญ่ค่อยๆห่างออกไป ผิวเปลือยเปล่านวลเนียนต้องอากาศหนาวเย็น ร่างบอบบางสั่นสะท้านจนต้องห่อกายหนีความหนาวเหน็บ ดวงตาสีนิลจ้องมองคนที่ผละออกไปปลดชุดอย่างชั่งใจเธอไม่ได้ต้องการอะไรแบบนี้ แต่ร่างกายของฟางซินกลับไม่เป็นอย่างนั้น อ่อยระทวยไร้เรี่ยวแรง และเฝ้ารอสิ่งที่แม่ทัพหลิงหยางจะทำต่อจากจูบ“เจ้ากลายเป็นคนขี้หนาวตั้งแต่เมื่อไหร่”“ข้า ข้าหนาวจริงๆนะ”ใบหน้าสวยหวานบึ้งตึง ริมฝีปากมุ่ยลงเมื่อคนตัวโตไม่ยอมเชื่อ เธอไม่ได้ขี้หนาวหรอก เพียงแต่ไม่เคย
Read more
ตอนที่ 7
“ข้า …” ไม่ใช่!ทอดมองผู้ชายของคนอื่นด้วยแววเศร้าหมอง อิจฉาชีวิตของฟางซินเหลือเกิน นางเป็นผู้หญิงที่เพรียบพร้อมทั้งรูปโฉมและทรัพย์สมบัติ พ่อของนางเป็นขุนนางใหญ่ ซ้ำยังรักและตามใจนางมาตั้งแต่เด็ก ถ้าหากไม่ต้องมาหลงรักอีตาอ๋องเฉิน จุดจบชีวิตนางก็จะไม่แย่เอาละฟางซิน ฉันจะทำให้เธอเป็นที่รักของอีตาหมีนี่แทน ชีวิตเธอจะได้ไม่ต้องจบลงตามต้นฉบับของนิยายที่ฉันเขียนบทไว้“หลิวหยาง ข้าต้องการท่านแล้ว”ผละมือออกจากสิ่งที่ทำ โน้มร่างเย้ายวนลงบนเตียงช้าๆ อ้าขาออกนิดๆ ดึงชายชุดท่อนล่างขึ้นอย่างมีจริตมารยา ก็แค่ใช้มารยาหญิงอ่อยหลิวหยางให้หลงรัก เท่านี้จุดจบก็ฟางซินก็เปลี่ยนไปแล้ว“อื้อ!”มือเล็กยกขึ้นลูบไล้บนกลีบเนื้ออวบอูม แหวกมันออกจากกันเบาๆ กรีดนิ้วเรียวยาวขึ้นลงช้าๆ น้ำหวานด้านในเริ่มไหลซึมออกมาเคลือบกลีบเนื้อสีหวาน สัมผัสมันได้จนต้องยกมือข้างนั้นขึ้นมาดู ใบหน้าเห่อเป็นสีแดงเพราะความอับอายเกิดมา 22 ปี เพิ่งจะเคยอ่อยผู้ชายนี่แหละ“เจ้า … ยั่วยวนข้าเองนะ”มือขวากำรูดแท่งเนื้อใหญ่ขึ้นลงช้าๆ อีกข้างดันเรียวขาเล็กกางออกไปอีก ขยับร่างเข้าไปแทรกอยู่ตรงกลางหว่างขาเรียวยาว มือว่างเอื้อมไปสัมผัสช่อเกสร
Read more
ตอนที่ 8
หลิงหลินเล่าให้เธอฟังว่า ปีนี้ฤดูหนาวไม่ค่อยรุนแรง ปกติหิมะจะขาวโพลนทั่วทุกพื้นที่ ความหนาของมันทำให้ออกไปไหนมาไหนได้ยาก โชคดีจริงๆที่ปีนี้ไม่ได้เป็นแบบนั้น ไม่อย่างนั้นเธอที่อยู่ในร่างของฟางซิน คงจะปรับตัวไม่ได้แน่“ข้าบอกเจ้าว่ายังไงฟางซิน!”ใบหน้าสวยหวานราวกับตุ๊กตาหันไปมอง ร่างใหญ่โตยืนหอบหายใจอยู่ริมขอบสระ ใบหน้าสวยหันกลับมาทิศทางเดิมอย่างไม่สนใจใยดี เพราะเขาหายไปก่อนนั่นแหละ ส่วนเธอก็แค่กลับมาอาบน้ำล้างคราบต่างๆที่ทำร่วมกับเขาก็เท่านั้นหมับ!“เจ้ารับปากข้าแล้วว่าจะไม่ดื้ออีก”คลุกเข่าลงบนพื้นไม้หนึ่งข้าง ใช้มือบังคับใบหน้าถือดีให้หันกลับมา มองใบหน้าสวยหวานพลางกัดฟันแน่น ฟางซินเป็นสตรีที่พูดดีด้วยไม่ได้เลยหรือไร ใยพูดดีแล้วนางถึงไม่ยอมฟัง“ข้าดื้อกับท่านตอนไหน ข้าก็แค่กลับอาบน้ำ ข้าปวดเมื่อยไปทั้งตัวเพราะท่าน”ดวงตาหวานช้อนขึ้นมองด้วยแววออดอ้อน มือหนาคลายออกจากใบหน้าเล็กทันที ร่างสูงใหญ่หยัดตัวลุกขึ้นยืน ถอดชุดออกไปจากตัวจนหมด หย่อนตัวลงในน้ำ ดึงรั้งร่างกายที่แช่อยู่ในน้ำมาก่อนเข้ามาชิดแผ่นอก แบ่งปันไออุ่นของตัวเองให้ร่างบอบบาง“ท่านไม่คิดเลยเหรอ ว่าข้าจะอาย ไม่คิดสินะ”“ข้าเห็น
Read more
ตอนที่ 9
“เจ้ารู้?”“ข้าแค่รู้สึกได้ ท่านไม่เคยใส่ชุดแบบนี้ให้ข้าเห็นเลยสักครั้ง ข้ารู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีเลย ท่านไม่ได้จะไปรบใช่ไหม”อ๋องเฉินเป็นตัวละครที่เธอวางให้เป็นฉลาด มีเล่ห์เหลี่ยมมากมาย เธอกลัวว่ามันจะเป็นอย่างนั้นจริงๆ กลัวเขาจะหลอกใช้หลิวหยางในการก่อกบฏชิงราชบัลลังก์ ทั้งๆที่อีกไม่กี่ปี อ๋องเฉินก็จะได้ขึ้นเป็นกษัตริย์แล้ว ทำไมเขาถึงไม่รอเวลานั้นเงียบๆนะ มีปมอะไรที่เธอตั้งใจจะเขียนกันแน่คนอื่นเขาทะลุเข้ามาตอนที่นิยายจบลงไปแล้ว แต่เธอดันทะลุมาตอนที่นิยายเพิ่งจะเริ่มแต่ง ซ้ำยังรู้แค่พล็อตคร่าวๆของเรื่องเท่านั้น มันเป็นมิชชั่นที่โคตรยาก หน้าต่างสถานะเหมือนที่เคยอ่านเจอในการ์ตูนก็ไม่มีให้“เห้อ! เอาเป็นว่าเจ้าห้ามออกจากห้องเป็นอันขาด”ร่างกำยำในชุดเกาะเดินออกไปจากห้องทันทีที่พูดจบ ปล่อยให้ฟางซินภรรยาตัวปลอมมองตามด้วยความเป็นห่วง เมื่อคิดว่าต้องเป็นอ๋องเฉินแน่ๆ ก็เริ่มกระวนกระวายจนอยู่ไม่ติดที่ เดินวนไปวนมา อยากรู้เหตุผลที่เขามา ทั้งอยากเห็นหน้าผู้ชายที่นางร้ายคนนี้รักร่างแบบบางค่อยๆย่องออกจากห้อง หลิงหลินที่ปกติจะอยู่รับใช้ข้างกาย วันนี้ถูกคนของหลิวหยางไหว้วานให้ไปช่วยงานตั้งแต่เช้า ถือว
Read more
ตอนที่ 10
“เจ้ากลับไปได้แล้ว”“อื้อ ข้าคิดว่าข้าควรจะไปแล้วเหมือนกัน”แม้สามีจะพูดอยู่ใกล้ๆด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนและแววตาหวานเชื่อม แต่เธอรู้ว่าเขากำลังโกรธที่เธอขัดคำสั่งของเขา ผ่านฝ่ามือที่จับอยู่ข้างสะโพก แรงบีบไม่น้อยเลย เหมือนตั้งใจทำให้รู้ว่า เธอจะไม่โดนเพียงแค่นี้แน่ ถ้าหากยังไม่รีบออกไปจากที่นี่“หม่อมฉันขอตัวก่อนเพคะท่านอ๋อง”“ให้นางอยู่ก่อนสิ ชายาของข้าจะได้มีเพื่อนคุย”“นางไม่สบายอยู่ คงจะไม่เหมาะ หลิงหลิน พานายหญิงของเจ้ากลับไปพักผ่อนได้แล้ว”“เจ้าค่ะ”“อ๊ะ จุ๊บ! ข้าไปก่อนนะคะ ท่านพี่”ริมฝีปากบางกดลงไปบนแก้มสามีเร็วๆ เดินตามแรงดึงของสาวรับใช้ไป แอบหันไปมองคนในเรือนรับรองนิดๆ ก้มหน้างุดเมื่อสามีส่งสายตาดุๆตามหลังมาอุตส่าห์ทำตัวน่าอายต่อหน้าคนอื่นแท้ๆ แต่อีตาหมีไม่ยอมลดความโกรธลงเลยแฮะ ว้า! แย่จังเย็นวันนั้นหลิงหลินสาวใช้ประจำตัวเข้ามาแจ้งว่า ท่านอ๋องเฉินจะพักอยู่ในจวนสามวัน ใบหน้าไร้เครื่องสำอางบิดเบี้ยวขึ้นอย่างไม่ชอบใจ แค่อยู่วันเดียวเธอก็ไม่มีอิสระแล้ว นี่อยู่ต่อไปอีกสามวันเลย สงสัยเธอคงจะแห้งเหี่ยวเฉาตายอยู่ในห้องนี้เป็นแน่แอ๊ด!“อ๊ะ หลิวหยาง ท่านมาแล้วเหรอ”รีบลงจากเตียงนอนเด
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status