Novel & Cerita ข้ามไปในนิยาย

13 ยิ่งวิ่งตาม...ยิ่งไกลห่าง (ภาพประกอบ มีในนิยายทุกเรื่องของอยู่ในตะเกียงแก้ว แต่ถ้าทางแอปที่ท่านอ่านไม่รองรับ*** แอปคือคนตั้งกฏค่ะ ไม่ใช่นักเขียน ดรีมและ ไฮโนเวล

่เรื่องแปลก ความจริงคงมีอยู่ว่า นักเขียนผู้มีดวงตาพระเจ้าเขียนนิยายเรื่องหนึ่งออกมาและเอาไปเผยแพร่ในโลกหนึ่ง จากนั้นผู้ชายคนหนึ่งก็ได้อ่านนิยายเรื่องนั้นและบังเอิญได้ทะลุมิติเข้าไปในโลกที่นักเขียนผู้มีดวงตาพระเจ้าใช้เขียนนิยายเรื่องนั้นเข้าพอดี และผู้ชายที่ทะลุ มิติไปดันถูกนักเขียนจิตสัมผัสจับเอาไปเขียนเป็นนิยายอีกที

การข้ามภพ…ข้ามชาติ…ไม่ใช่ว่าใครจะไปก็ไปกันได้…แต่ต้องเป็นคนที่ถูกเลือกแล้วเท่านั้น…..

ภริตาก้าวขาถอยหลังอัตโนมัติ ใบหน้าสาวหน้าถอดสีด้วยความเขินอายที่อีกฝ่ายไม่ตอบรับอย่างที่คิด แต่แล้วทันใดนั้นเองแขนกำยำก็ดึงร่างบางเข้ามาปะทะแผ่นอกก่อนบดจูบแนบแน่น “มาหาถึงที่ แต่จะหนีกลับ นึกว่าฉันจะปล่อยให้กลับไปง่ายๆ เหรอ ภาพวาด” “ก็ไม่รู้ว่า…อ๊ะ”

นิยายเรื่อง หลี่หนิงซิน ข้ามเวลาไปเป็นมารดาให้เจ้าก้อนแป้ง ยุค80 (กำลังเขียน) เรื่องต่อไป 3. นิยายเรื่อง ข้ามเวลาไปทำสวนกับเจ้าหนูตัวป่วนข้างบ้าน ยุค80 (กำลังเขียน)

เธอรีบกลับขึ้นรถทันที แม้จะนิ่งแค่ไหน ผ่านเหตุการณ์ต่างๆมาตั้งมากมาย ครั้งนี้เธอยอมรับว่าเธอตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นจริงๆ เธอทดลองเรียกข้าวผัดเข้าออกอีกหลายครั้ง เธอลองเอาสิ่งของต่างๆรอบตัวที่พอจะหาได้ใส่เข้าไปปรากฎว่ามันเข้าไปได้และออกมาได้จริงๆตามที่เธอนึก เ มื่อถึงคอนโดเธอทบทวนคำพูดของคุณยายเจ้าของกำไล ที่บอกว่าเธอมีเวลาแค่สามวัน เธอจะต้องตายหรือทะลุมิติตามพล็อตนิยายที่เคยอ่าน แม้จะไม่มีเวลาว่างจนอ่านนิยายเหมือนคนทั่วไปแต่ก็ยังมีนิยายพวกนี้ติดห้องไว้

ทั้งชีวิตในนิยายแทบไม่ได้สนทนากับองค์รัชทายาทพระเอกของเรื่องเลยสักครั้ง แต่ตอนนี้… ‘หรือว่าเพราะข้าทะลุมิติมา…เนื้อเรื่องจึงเปลี่ยนไป’ นางครุ่นคิดพลางชะงักมือไปชั่วครู่ แววตาของนางสั่นไหว นางพยายามกลบความคิดฟุ้งซ่าน ก่อนจะขยับมือเช็ดแขนแกร่งของบุรุษ

กาศ และมีโครงการใหม่เกี่ยวกับการข้ามมิติเวลา เธอก็มุ่งมั่นตั้งใจเข้ามาเป็นอาสาสมัครโดยมีเงื่อนไขว่าทางบริษัทต้องส่งเสียเธอเรียนจนจบในระดับปริญญาเอก ส่วนเรื่องคุณสมบัติและการสัมภาษณ์นั้นกว่าเธอจะผ่านมาได้ก็ไม่ง่ายนัก เพราะมีคนจำนวนไม่น้อยมาขอสมัครเพื่อแย่งสิทธิ์เหล ่านี้ เพราะแม้นการข้ามมิติจะเสี่ยงแต่ก็คุ้มค่าและเป็นความใฝ่ฝันสูงสุดของใครหลายๆคนเช่นตัวเธอเอง

“เจ้าเป็นผู้เขียนหรือ เช่นนั้นเจ้าก็ต้องรู้ว่าต้องกลับไปเช่นใด” “ถ้าข้ารู้ข้าคงกลับไปแล้วเจ้าค่ะ ไม่อยู่ลำบากหรอก ว่าแต่...ท่านมาได้อย่างไร ในนิยายของข้ามู่เหยียนนางไม่ได้ตายจนมีวิญญาณเข้ามาสวมร่างแทน”