คนเลว Novels & Stories

หลี่เทียนเหยาพยักหน้า รับขนมที่อวิ๋นเยว่เล่อตั้งใจทำมาให้ เขาค่อยๆ ลิ้มรสชาติหวานละมุน “เขาคือคนที่เป็นต้นแบบของชาวต้าเหลียง เก่งกาจ มากฝีมือ ฉลาด เจ้าแผนการและล้ำลึก ไม่มีใครมองเขาออกเลย ไม่ว่าเขาจะคิดอ่านสิ่งใดก็ตาม” อวิ๋นเยว่เล่อถอนหายใจ “เก่งแค่ไหน แต่ก็เป็นคนไร้ ค่าคนหนึ่งที่จับแม่ข้าเอาไว้”

Ttee กูยอมแพ้ท้องแทนเมีย ดีกว่ามีเมียแต่ไม่มีปัญญาทำเมียท้อง Chain CN Chain CN ไอ้สัสธี ไอ้เลว เดี๋ยวมึงเจอกูสัส อย่าคิดว่าเป็นมาเฟียแล้วกูจะกลัวนะแม่ง เล่นหยามกันขนาดนี้ Ld. Ttee’

×××××××××××××××××××××××× อย่าไปเสียเวลาทำดี กับคนที่ไม่เคยเห็นว่าเราดีเลย เรื่องนี้พระเอกเลวมากค่ะ ไม่เหมาะกับคนโลกสวยและขี้สงสัย ติชม ด่าทอได้ แต่งดใช้คำหยาบคาย หากเจอขอลบคอมเมนต์ค่ะ

คนเจ้าเล่ห์ล้านเหลี่ยมเช่นไรก็ย่อมเป็นเช่นนั้นจะอ่อนด้อยลงคงยากกว่าฝึกให้ลูกหมูขันออกมาเป็นเสียงไก่อย่างไร หลี่หยวนเซินที่ถูกสตรีตัวน้อยขนานนามให้ว่า ‘ปีศาจหน้าขาว’ ย่อมมีกลโกงเป็นหมื่นให้ได้หลบเลี่ยงเอาเปรียบคนมิอาจสิ้นลายไปได้ ...ฮ้าด...ชิ่ว... คนที่กำลังถูกหมายใจเลยถ�

ไป๋หลิน "ข้าขออาสาเองเจ้าค่ะทุกท่าน เพราะสายลับคนนี้เป็นคนของแคว้นเหลียวข้าจำหน้ามันได้ เกอชั่วผู้นี้มีนามว่าเหย่ซีฉินเชี่ยวชาญการใช้พิษ ที่สำคัญข้าเคยประมือกับมันมาแล้วเจ้าค่ะ ข้ารู้จุดอ่อนของมันดีทั้งเคยชนะมันมาแล้ว แต่เสียดายตอนนั้นมันหนีไปได้ อีกอย่างเคยทำร้ายสามีข้าเกือ บตาย ถ้าไม่ติดว่าตอนนั้นท่านพี่อาการสาหัส ข้าคงตามไปฆ่ามันไม่ปล่อยให้มันมาหยามถึงแคว้นเว่ยแบบนี้แน่" เถียนเหมย

ซวียน “เจ้าคนเลว” มู่เสี่ยวม่านอดด่าเขามิได้ อี้เล่อเซวียนมองสตรีชุดแดงที่เปื้อนด้วยโคลนตม ดวงหน้านางจิ้มลิ้ม งดงามขึ้นากกว่าเมื่อก่อนหรือเพราะว่านางอาจจะเป็นสาวเต็มตัว แต่ทว่าใบหน้านั้นเขามิมีทางหลงใหลเป็นอันขาด สตรีนางนี้เขาเกลียดเข้ากระดูกดำ คนที่ทำให้น้องสาวเขาต าย

ลำดวนมาในชุดไทยโบราณสีขาวโพลน ผมยาวสลวยดำขลับ ใบหน้าของเธอซีดเผือดราวกับศพ ดวงตาแดงก่ำราวกับเปลวเพลิงแห่งความแค้น จ้องมองมาที่พิมพ์พลอยด้วยความอาฆาตที่ไม่มีวันสิ้นสุด “พิกุล... มึงหนีไม่พ้นกูหรอก...” เสียงของลำดวนแหบพร่าและเย็นยะเยือก ราวกับเสียงที่มาจากก้นบึ้งของ ขุมนรก มันดังสะท้อนก้องอยู่ในห้องจนพิมพ์พลอยรู้สึกเจ็บปวดในโสตประสาท “มึงทำอะไรไว้กับกู... มึงจะต้องชดใช้ในทุกสิ่ง... ความอัปปรีย์ของมึงจะต้องถูกชำระ!”

เข็มขาวทำราวกับว่าเขาเป็นหมาจรน่ารังเกียจตัวหนึ่ง ส่วนไอ้หมาจรตัวจริงนั้นเธอกับทำราวกับว่ามันเป็นคนคนหนึ่ง “เอ้าๆ กินเหล้ากันดีกว่า ไม่เมาไม่กลับบ้านโว้ย” ลีวายที่เป็นหนุ่มเจ้าสำราญพอตัวและเกลียดเรื่องเครียดที่พาลให้ปวดหัวทุกชนิด เอ่ยชวนเพื่อนๆชนแก้วรอบที่ล้านจนเขาเองเริ ่มจะเมาได้ที่แล้ว

ไอ้เวรนั่นจนก็จน ส่วนเขารวยกว่า หน้าตาดีกว่าด้วยซ้ำ คนอย่างภาคภูมิไม่มีอะไรมาเทียบกับคนอย่างเขาได้เลย แต่ก็อย่างว่าแหละ ผู้หญิงไม่ได้ชอบคนรวยกันซะทุกคนหรอก ถ้าชอบคนรวยทุกคน เข็มอัปสรก็คงไม่ทิ้งเขา แล้วไปคว้าลูกแม่ค้าขายข้าวแกงเป็นแฟน ปึง! มือหนากำแน่นทุบโต๊ะดัง ปัง ความแค้นแน่นอก ไม่มีวันไหนที่เขาจะลืมมัน ไม่มีวัน! เช้าวันต่อมา

คำตอบของขุนเขา ทำใยไหมที่กำลังหยิบขนมใส่ตะกร้าชะงักมือลง "ไม่ถามหน่อยเหรอครับว่าใคร" "คะ ใครเหรอคะ" เมื่อขุนเขาอยากให้ถามเธอเลยถามออกไป "คนที่...กำลังเดินซื้อขนมอยู่ในร้านสะดวกซื้อ คนที่ใส่เสื้อยืดสีดำกางเกงขาสั้นสีขาวรองเท้าหนีบ คนที่มัดผมเป็นหางม้า คนที่ตากลมๆ โต ๆ แก้มเยอะๆ คนที่ไม่ได้แต่งหน้าแต่แก้มกับปากเป็นสีชมพู คนนั้นแหละครับ ไหมเห็นบ้างไหม"