คนโรคจิต Novels & Stories

“เพราะวันที่9คือวันที่อินตายเพราะคนไข้ของมันดันคลั่ง และเพราะมันรักอินมาก การตายของอินทำให้มันเสียใจจนป่วยเป็น ไซโคพาส อาการป่วยทางจิต ขาดความเห็นใจผู้อื่น ขาดความสำนึกผิด ความรู้สึกด้านชาไม่เกรงกลัว ขาดความยับยั้งชั่งใจ และ เอาตัวเองเป็นจุดศูนย์กลาง มักกระทำความรุนแรง ซ้ำ ๆ และมีความเสี่ยงที่จะก่ออาชญากรรมได้” “....” “เพราะได้รับความกระทบกระเทือนทางจิตใจอย่างหนัก” นารายกมือปิดปากตัวเอง

"ไม่มีใครเอามึงขนาดนั้นเลยหรอวะไอ้นัดมึงถึงหน้ามืดมาเอาไอ้บูม" "อ้าว! ไอ้นี่..ช่างกูเหอะคุยเรื่องของมึงดีกว่า มึงจะไม่บอกกูจริงๆ ใช่ไหมว่าอีตุ๊ดนั่นเป็นใครปกติมึงไม่ใช่คนหน้าบางนี่หว่า มันเป็นโรคจิตนะเว้ย มันถ่ายคลิปส่งมาแบล็คเมล์มึงแบบนี้ มึงต้องจัดการเอาเรื่อ งให้ถึงที่สุด" "กูบอกไม่ได้"

ให้เขาดู "เอ่อ... คือ..." "โรคจิตที่ไหนส่งมาป่วนหรือเปล่าคะคุณหมอ" คนไข้ที่ตรวจอยู่ถามขึ้น "คงจะใช่ครับ จิตน่าจะไม่ปกติ"

“คุณมันก็โรคจิต เหมือนกันใช่ไหม ผมรู้นะ” “เปล่าซะหน่อย ราตรีไม่ได้โรคจิตนะ แค่มีความต้องการมากเท่านั้นเอง ก็คนมันเหงานี่ ไม่ได้โดนของแข็งแบบนี้ มานานแล้ว” “ร่านนักเหรอ อยากมากใช่ไหม”

แม้จะไม่ตั้งใจแต่ปลายควยก็ได้จ่ออยู่ตรงหน้านาริตะจังไปเป็นที่เรียบร้อย! "กรี๊ดดดดดด! หมอคะมีโรคจิตบุกเข้ามาในคลีนิคเราค่ะ!" . "ฟิ้งงงงง~!"

อ๊าาาาส์~~><~~ "อ๊ะ!อ๊า~~ เสียว...ชิบหาย ร่องของบี๋มันยังฟิตเหมือนเดิมเลยนะ วันนี้เค้าจะกระแทกให้หายร่านไปเลยดีไหม" “โรคจิตอ่ะ ! ทำแบบปกติ ๆ ดีๆเหมือนชาวบ้านเขาไม่เป็นเหรอ ทำไมต้องรุนแรงแบบนี้ด้วย” “ปกติมันจะไปตื่นเต้นได้ยังไง แบบนี้สิมันถึงเร้าใจ”

ซูเนี่ยนส่ายหน้า ครั้นเห็นสีหน้าผิดหวังของแต่ละคนจึงเอ่ยต่อ "ข้าหมายถึง มันไม่มีวิธีรักษาที่เห็นผลลัพธ์ได้ทันที โรคนี้ไม่ใช่โรคไข้หวัดที่แค่กินยานิดหน่อยก็หายได้ จะพูดให้ถูกคือมันคือโรคทางจิตเวชชนิดหนึ่ง อาการป่วยของคุณชายน้อยไม่ได้มีมาตั้งแต่ตอนที่คลอด แต่เกิด จากการกระตุ้นจากภายนอก หากเขาสามารถแก้ปมในใจได้ บางทีโรคนี้อาจจะค่อย ๆ หายไป ทว่ามันย่อมต้องใช้เวลายาวนานนัก" ลู่คันตาเป็นประกาย เช่นนี้ก็หมายความว่ามีหนทางรักษาได้ ขอเพียงไม่ถึงขั้นไร้หนทางรักษา เช่นนั้นพวกเขาก็จะพยายามจนถึงที่สุดไม่ว่าอย่างไรก็ตาม

เขาทำมันได้ยังไง เขาแฮกระบบในโน้ตบุ๊คของเธอได้ยังไง นอกจากเป็นโรคจิตแล้วยังเป็นพวกสตอล์กด้วยเหรอเนี่ย ยัยรินทำไมเธอถึงได้ดวงซวยขนาดนี้นะ

ฉันบิดเนื้อคนลามก คิดได้ไงเอากางเกงในมาดม “โรคจิตจริงแหละ มันไม่เสร็จบางที” มีสักครั้งไหมที่จะไม่วกกลับมาเรื่องบนเตียงยิ่งฟังฉันยิ่งปวดหัว

Chapter 87 “ที่กูรู้ก็คือมันเป็นป่วยซึมเศร้า พึ่งรู้วันนี้ว่ามันเป็นเกินกว่าเป็นโรคจิต ก็เป็นฆาตกรนี่แหละ” การกระทำของลลิณวันนี้บ่งบอกชัดว่าเธอไม่ปกติเป็นอย่างมาก