คนโรคจิต นิยาย & เรื่องราว

"หลานรัก ช่วยหาหนังเสียวๆ ให้สักสองสามเรื่องสิ น้าเหงาจนทนไม่ไหวแล้ว" กลางดึกคืนนั้น จู่ๆ น้าสะใภ้ตัวดีก็ผลักประตูห้องนอนของผมเข้ามา เธออยู่ในชุดชั้นเซ็กซี่เพียงตัวเดียว เผยให้เห็นเต้าอวบอัดสองข้างที่ทะลักออกมาท้าทายสายตา ผมที่กำลังช่วยตัวเองอยู่ถึงกับสะดุ้งโหยง รีบคว้าผ้าห่มมาปิดท่อนล่างไว้แทบไม่ทัน "น้าครับ ทำไมจู่ๆ ก็พรวดพราดเข้ามาแบบนี้ ไม่เคาะประตูเลยล่ะ" ใบหน้าของเธอแดงซ่านด้วยแรงอารมณ์พลางเอ่ยเสียงสั่น "ก็น้ามันคันยิบๆ ไปทั้งตัวแล้วนี่นา น้าเขยขยะของแกน่ะเหรอ ไม่เคยทำให้ถึงใจเลยสักนิด" "แกรีบหาหนังที่มันเร้าอารมณ์ให้หน่อย น้าจะเอาไปจัดการตัวเอง" ผมลอบสัมผัสส่วนแข็งขึงที่ดุนดันอยู่ใต้ผ้าห่ม ก่อนจะยกยิ้มมุมปากแล้วพูดหยอกกลับไปว่า "ให้ผมช่วยจัดการให้แทนดีกว่าไหมครับ"

หกปีหลังจากที่น้องชายและคู่หมั้นของผมเสียชีวิต ผมก็ได้เลือกหลุมฝังศพให้ตัวเองเช่นกัน ก่อนที่จะเดินทางไปกวาดหลุมศพให้พวกเขาเป็นครั้งสุดท้าย จู่ๆ แม่ของผมก็เอ่ยปากขึ้นมาว่า "หมิงโจว ปีนี้ไม่ต้องไปแล้วล่ะ จริงๆ แล้วพวกเขายังไม่ตาย" ผมยืนอึ้งตะลึงงัน แล้วก็เห็นคนทั้งสองเดินออกมาจากห้องของน้องชาย ซ่งฉียิ้มมุมปากเล็กน้อย ก่อนเอ่ยแซวคนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ "คำเดิมพันนั้นผมชนะแล้ว ผมบอกแล้วไงว่าเขาไม่มีวันรู้หรอก" "หลังจากนี้ใครจะอยู่ข้างบน? หืม? อวี๋เฉี่ยน?" สิ้นคำพูดนั้น ผู้หญิงที่ครั้งหนึ่งเคยน้ำตาคลอเพียงเพราะเห็นผมถูกทำให้เสียใจเพียงนิดเดียว กลับมองผมด้วยสายตารังเกียจ "เฮ้อ คงได้แต่บอกว่าเขาโง่เกินไป พวกเราพักอยู่ห้องข้างๆ แท้ๆ เขายังไม่รู้ตัวเลย" ที่แท้ห้องนั้นที่แม่ไม่ยอมให้ผมเข้าไป ไม่

คำสารภาพจากหญิงสาววัย 19 ปี: ของใหญ่ของพ่อบุญธรรมคือของขวัญบรรลุนิติภาวะที่ดีที่สุด “ชิงชิง พ่อแค่หยากจะเซอร์ไพรส์ลูกน่ะ” พ่อบุญธรรมเอ่ยขึ้น พลางกระชากกระโปรงของฉันอย่างบ้าคลั่ง...

"ไม่... อย่า พะ... พอก่อน... สี่คนมันมากเกินไป ฉันรับไม่ไหวหรอก" บนรถบัสยามเที่ยงคืน เพื่อนร่วมงานสี่คนของสามีฉุดกระชากฉันกดลงกับเบาะนั่ง เรียวขาทั้งสองข้างถูกพยายามถ่างออกอย่างแรง เพื่อนร่วมงานคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าฉันสะบัดเข็มขัดออกมา แล้วฟาดลงบนบั้นท้ายแน่นตึงของฉันอย่างแรง "ถ่างขาออก! ผู้หญิงอย่างแก มันก็คู่ควรจะให้พวกพี่ๆ ได้เสพสุขกันหน่อยสิ" จากนั้นเขาก็ฉีกกระชากกางเกงในที่เปียกชุ่มของฉันจนขาดวิ่น

"ตัดไม่ขาดหรอก... มีแต่จะทำให้เธอนุ่มนิ่มขึ้นกว่าเดิมต่างหาก" "กลัวอะไรล่ะ? ผมก็แค่กำลังสั่งสอน ว่าต้องทำยังไงถึงจะเปิดข้อต่อในส่วนที่ลึกที่สุดของร่างกายออกได้ต่างหาก" ภายในห้องซ้อมเต้นไร้ผู้คนในยามดึกสงัด ฉันสวมชุดสำหรับฝึกซ้อมสีชมพูคู่กับกางเกงตัวจิ๋วบางเฉียบ ถูกเสิ่นจือเหยา มาเฟียผู้ทรงอิทธิพลแห่งคลับหรูผู้มีท่าทางเคร่งขรึม กดร่างของฉันแนบลงกับแผ่นกระจกอันเย็นเยียบอย่างดุดัน ฉันถูกบังคับให้ทำท่วงท่าฉีกขาและแอ่นเอวลงต่ำในท่าสะพานโค้งอันแสนน่าอับอาย ทั่วทั้งตัวชโลมชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อ ฝ่ามือใหญ่หนาคู่นั้นของเขา ครูดผ่านผิวเนื้ออันอ่อนนุ่มและบอบบางตรงต้นขาด้านในของฉันไล่ขึ้นไปด้านบนอย่างเชื่องช้า ก่อนจะบดขยี้และเค้นตรงจุดเสียวซ่านซ้ำ ๆ อย่างหยาบโลนและร้ายกาจ ทุก ๆ ท่วงท่าในการยืดเหยียดร่

"ความรู้สึกตอนขี่ม้าเนี่ย... เสียวซ่านดีไหมครับ?" บนหลังม้าที่กำลังกระเพื่อมไหว ผมใช้มือพยุงเอวคอดกิ่วของพี่สะใภ้สุดเซ็กซี่เอาไว้ กระโปรงของเธอปลิวไสวไปตามแรงลม เพื่อนของผมกำลังมัวเมาอยู่กับการเล่นไพ่ภายในบ้านที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกลนัก แต่ผมกลับกำลังขี่ม้าอยู่กับเมียจ๋าแสนเซ็กซี่ของมันต่อหน้าต่อตา...

"คุณอาคะ หนูคันเหลือเกินค่ะ ตอนนี้คุณพ่อออกไปข้างนอกแล้ว คุณอาช่วยใช้ตะเกียบมาเขี่ยแก้คันให้หนูหน่อยสิคะ" บนโต๊ะอาหาร ลูกสาวของเพื่อนกินหอยนางรมเข้าไปมากเกินขนาด ส่งผลให้ฮอร์โมนในร่างกายแปรปรวน ความต้องการพวยพุ่งขึ้นมาจนฉุดไม่อยู่ หล่อนสวมกระโปรงสั้นจู๋ เรียวขาเนียนละเอียดทั้งสองข้างอ้ากว้างออกต่อหน้าผม เผยให้เห็นกางเกงชั้นในสีขาวสะอาดตาชวนมอง ตัวผมเองก็ขาดผู้หญิงเคียงข้างมานานหลายปี เมื่อได้มาเห็นจุดซ่อนเร้นของเด็กสาวแรกรุ่นใกล้ๆ ก็ทำเอาเลือดในกายฉีดพล่านจนแทบระเบิด ผมจัดการปลดกางเกงควักเอาท่อนเอ็นร้อนผ่าวออกมา แล้วจงใจขยับส่ายโยกเย้าไปมาตรงหน้าหล่อน "ตะเกียบมันจะไปสนุกสะใจอะไรล่ะหือ? ลองมาใช้ของใหญ่ๆ ของคุณอาเขี่ยแก้คันให้ดูดีกว่าไหม"

บนรถเมล์ที่มุ่งหน้าไปยังมหาวิทยาลัย ผู้คนเบียดเสียดยัดเยียดกันจนแทบไม่มีที่หายใจ ผมจงใจเบียดกระแซะเข้าไปดันร่างของนักศึกษาเฟรชชี่ปีหนึ่งที่ดูสดใสชุ่มฉ่ำคนหนึ่ง เธอสวมชุดยูนิฟอร์มกระโปรงสั้น ผมจึงถือโอกาสเลิกมันขึ้นแล้วดันตัวตนเข้าไปแนบชิดกับบั้นท้ายงอนงาม ที่น่าสนใจก็คือ ครอบครัวของเธอคงจะยากจนมาก กางเกงในของเธอถึงได้มีรอยขาดเป็นรูโหว่ขนาดใหญ่ เมื่อเห็นว่าตัวตนของผมกำลังจะมุดลึกเข้าไปข้างใน ผมก็รีบถอนตัวออกมาอย่างรวดเร็ว ทว่าเธอกลับขลิบขยับรัดรึงผมไว้แน่น พร้อมกับเอ่ยขึ้นว่า "คุณอาคะ ช่วยออกแรงดันเข้ามาแรงๆ อย่าปล่อยมือนะคะ!"

"เสี่ยวอวี่ นายอย่าแกล้งพี่เลยนะ... พี่คันจะแย่อยู่แล้ว..." ภายในห้องนอน พี่สาวข้างบ้านนอนแยกขาออกอย่างคุมไม่อยู่ ใบหน้าสวยแดงระเรื่อด้วยความทรมาน คอเสื้อหลุดลุ่ย เผยให้เห็นผิวขาวเนียนละเอียด ผมไม่อาจสะกดกั้นอารมณ์ได้อีกต่อไป จึงคลานขึ้นไปทาบทับบนร่างกายของเธอ "พี่ครับ คันจนทนไม่ไหวเลยใช่ไหม? ให้ผมช่วยพี่นะ?"

"อาคะ ถ้าจะนวดต้องถอดกางเกงด้วยเหรอ?" ช่วงกลับบ้านต่างจังหวัดในวันปีใหม่ ฉันดันกินอะไรผิดสำแดงจนปวดท้องหนัก แต่ในหมู่บ้านห่างไกลแห่งนั้นไม่มีโรงพยาบาลหรือคลินิกให้พึ่งพา จึงจำใจต้องให้หมอเฒ่าในชนบทช่วยรักษา แต่จู่ ๆ เขาก็ดึงกางเกงฉันลงแล้วพูดว่า "เธอไม่เข้าใจหรอก นี่เป็นการขับพลังชั่วร้ายออกจากร่างกายเธอ" ส่วนล่างของฉันเปียกชุ่มไปหมด และเขาก็ได้เห็นมันในตอนที่เขาถอดกางเกงลง ความปรารถนาของเขาพวยพุ่ง จากนั้นเขาก็พุ่งเข้าใส่ฉันทันที...