คนโรคจิต Novels & Stories

ซูฉิงเบิกตากว้าง เธอรีบเอามือปิดปากแน่นราวกับกลัวว่า ความคิดทะลึ่งโปกฮา ของตัวเองจะหลุดออกมาเป็นคำพูด “ไม่... ไม่จริงน่า โรคบ้าๆ นั่นมันตามข้ามาถึงที่นี่เลยหรือ” 'โรคจิตปฏิพัทธ์เพศตรงข้ามขั้นรุนแรง' หรือที่เพื่อนๆ เรียกอย่างตลกขบขันว่า 'โรคปากไวหัวใจทะลึ่ง' คือส ิ่งที่ซูฉิงต้องต่อสู้มาตลอดชีวิตในโลกเดิม

“คนอยางคุณมันพวกตัณหากลับ บ้าเซ็กซ์ เหมือนพวกโรคจิต” “งั้นก็จำใส่หัวไว้ให้ดีว่าคนที่เธอด่าอยู่ตอนนี้ คือคนที่เอา...เข้าเธอทุกวัน!” “ไอ้บ้า โรคจิต”

ญและสินน้ำใจมาให้เพื่อขอผูกมิตรด้วยเกรงว่าหากกลายเป็นศัตรู จุดจบอาจอเนจอนาถยิ่งกว่าเฮียเก้า "ไอ้หมอนี่มันโรคจิตชัดๆ ทางที่ดีอย่าไปยุ่งกับมันเลย กูไม่อยากมีปัญหากับคนบ้า" บรรดาขาใหญ่ต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์ด้วยความระแวง ทว่าในมุมมืดกลับมีเสียงหัวเราะที่เต็มไปด้วยความ พึงพอใจดังแทรกขึ้นมา

(จ้าถ้างั้นพี่วางแล้วนะพัดลม) “โรคจิต” (ฮึ ๆ ๆ ถ้าเป็นโรคจิตแล้วได้เตอร์กลับมาสยบแทบเท้าพี่ก็ไม่มายด์ที่จะเป็นนะจ้ะ)

“ถ้าไม่เข้าไปให้สุดแล้วจะเอาออกได้ไง” “อึก นายมันโรคจิต หื่น บ้า! บ้าที่สุด” “แล้วใครล่ะที่ทำให้ฉันเป็นบ้าแบบนี้ ไม่ใช่เธอเหรอ แปลว่าเธอก็ทั้งโรคจิต หื่น และบ้ากว่าฉันอีก”

"ไม่ใช่แบบนั้นคือมันครั่นเนื้อครั่นตัวแต่ไม่ได้ป่วยกูไปหาหมอแล้วหมอบอกให้ไปพบจิตแพทย์" "มึงเป็นโรคจิตเหรอวะไอ้รุ่งอาการมันเป็นยังไงไหนบอกอาจารย์หมอสิคะ?"