Novelas y relatos de คุณหนูกับผัวคนงาน

“ก็เป็นครอบครัวแล้วไงคะ ฉันก็อยู่กับคุณ” “ไม่ใช่แบบนี้สิ แบบอยู่ด้วยกัน นอนด้วยกัน ทำอะไรแบบที่ผัวเมียทำน่ะคุณ” “ก็แบบนั้นแหละค่ะ”

ชาติชายพูดเหมือนตาเห็น ลำดับได้อย่างถูกต้อง “ไม่รู้ ไม่รู้เรื่อง” “มึงรู้มั้ยผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร เค้าเป็นเมียพ่อเลี้ยงคิมนะโว้ย มึงรีบบอกมาถ้าไม่อยากตายคามือเจ้านายกู มึงก็รู้ไม่ใช่เหรอ ว่าเจ้านายกูโหดเข้าไส้มากแค่ไหน” คนงานในไร่ที่มาพร้อมกับชาติชาย ต่างมองหน้าคนที่พูดเ ป็นตาเดียว ชาติชายรีบเงยหน้ามองคนงานที่มาด้วย ขยิบตาเป็นสัญญาณ คนงานเหล่านั้นจึงถึงบางอ้อ

“นอนกับแม่บ้านอย่างนั้นเหรอคะ เขาจะอึดอัดไหมคะ โรสไปนอนที่บ้านพักคนงานก็ได้นะคะ” “นี่อย่ามากเรื่องจะได้ไหม ฉันให้นอนกับแม่บ้านแบบสบาย ๆ หรืออยากจะไปนอนบ้านพักคนงาน แต่ที่นี่ไม่มีคนงานหญิงหรอกนะ มีแต่คนงานผู้ชายแถมมีพวกต่างด้าวจากบ้านห่างเมียมาอยู่น่ะ อยากจะไปอยู่กับพวก นั้นใช่ไหม”

(หนูกำลังจะถึงบ้าน) "พอฉันออกบ้านปุ๊บ เธอก็แจ้นออกบ้านปั๊บมันร้อนจนอยู่บ้านไม่ติดหรืออย่างไร" (คุณติน คุณเป็นคนบอกหนูเองว่าอยากทำงานก็หางานทำ แค่หนูออกมาหางานและแวะเยี่ยมพ่อ หนูไม่หนีหรอกค่ะ) "เดี๋ยวนี้เธอกล้าเถียงฉันเหรอเปียโน"

ใช่แล้วล่ะ ห่วงว่าผู้ชายตัวคนเดียวอย่างฉินเฟิงจะดูแลลูกได้ไม่ดี ดังนั้นถึงได้เรียกหรงจิ้งมาช่วยดูอีกแรง แต่ท้ายสุดในกล้องกลับเห็นเธอและสามีตัวเองหลับนอนด้วยกัน ลูกชายก็ยืนเฝ้าข้างๆคอยส่งข่าว

ามหลังต่อกันอยู่อาศัยเป็นครอบครัวใหญ่...จัดว่ามีบริเวณกว้างไม่น้อยนั้น ย่อมต้องการคนดูแล..และพวกเจ้าหล่อนถือคติว่ามีสามีคุ้มกะลาหัว..สามีของพวกเธอเป็นคนหาเงินเข้าบ้าน ดังนั้นหน้าที่ทำงานบ้านทุกอย่างรวมถึงซักผ้ารีดผ้า งานครัวเพื่อเลี้ยงคนงานของธุรกิจกงสีของตระกูล...เลี้ยงค นในบ้านจึงถูกยัดเยียดให้สะใภ้สามทำเพียงแต่ผู้เดียว คนงานที่ช่วยก็มีเพียงเด็กรับใช้สองคนที่มาทำงานไปกลับชั่วคราว

เจ้าพร้อมหรือยัง ด้านนอกนอนหลับสนิทกันทั้งบ้านแล้วนะ ถ้าเจ้าพร้อมข้าจะพาไปรับค่าแรงที่เจ้าอยากได้’ พรึบ! “เจ้าพูดจริงรึเสี่ยวถังเป่า หึ คราวนี้คนพวกนั้นจะได้ทำงานทั้งหมดเองเสียที จิกหัวใช้เจ้าของร่างมานาน ดูท่าคนที่จะดวงซวยคงไม่พ้นอาหญิงเล็กกับบุตรสาวเป็นแน่” เพราะหร่วนชางล ี่เลิกรากับสามีที่เป็นช่างตีเหล็ก และพาบุตรสาวกลับมาอาศัยบ้านเดิมมาหลายปี พวกนางสองแม่ลูกย่อมถูกกดหัวให้ทำงานแทนนางอยู่แล้ว

" ครับๆ " ผมรีบลุกออกจากกองเสื้อผ้าเด็กที่เมื้อกี้ผมกำลังพับอยู่ อาทิตย์นี้สาวใช้ในบ้านไปเที่ยวประจำปีพร้อมกันส่วนพี่เลี้ยงก็ลากลับบ้าน ทำให้ผมกับเพียงฟ้าต้องช่วยกันเลี้ยงลูกสองคน " ฟ้าคะนับเดือนฉี่อีกแล้วอะ "

คนขี้ฟ้องคลำหัวตัวเองป้อยๆ พร้อมกับขว้างค้อนใส่เจ้านายเสียตาคว่ำ “ก็ลองดูสิ...ว่าเมียข้าจะฟังใคร ระหว่างข้า...ซึ่งเป็นสามีสุดที่รักของเขา กับเอ็ง ซึ่งเป็นเพียงคนงานขี้ประจบสอพลอ...หึ...”

บัวตูมรับไม่ได้อย่างแรง เธออยากให้ภาพที่เห็นเป็นเพียงความฝันเท่านั้น แต่ขยี้ตากี่ครั้ง เธอก็ยังเห็นสองคนนั้นอยู่ แถมยังได้ยินเสียงครวญครางความสุขสมออกมาจากปากของน้องสาวตัวแสบอีกด้วย “เฮ้อ...ขนาดกับพ่อผัว แกยังเอาได้ นับประสาอะไรกับพวกคนงานหนุ่ม ๆ ฉันคงทำได้แค่เตือ นแกเท่านั้นแหละ แต่แกจะเชื่อรึเปล่า มันก็คงอีกเรื่อง!!!”