หม้ายสาวสุดแซ่บ  กับนาย ม.ปลาย

หม้ายสาวสุดแซ่บ กับนาย ม.ปลาย

last updateHuling Na-update : 2025-09-12
By:  ศานิชลOngoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Hindi Sapat ang Ratings
82Mga Kabanata
1.5Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

หญิงหม้ายอย่างเธอจะฟื้นคืนชีพอีกครั้งจากพรหมจรรย์ของเด็กหนุ่มอย่างเขา แต่อุปสรรคมันใหญ่เสมอเมื่อเธอมีตำหนิติดตัว

view more

Kabanata 1

ผิดหวัง 18++

"Mrs. Maia jumped off the building!" The maids cried out.

Maia Burgess felt excruciating pain, as if her insides had been torn apart. She saw a woman standing triumphantly at a window—her mother-in-law, Rita!

“Cedric, help…”

Even in such despair, he was the first person who came to her mind.

It was common knowledge that Cedric Larkin had never loved her, and their marriage was purely to forge a business alliance. After her mother’s passing, it became inevitable that Maia would get dumped. That day had finally come.

Only Maia knew she had loved Cedric for an entire decade. However, her unconditional love appeared to be over. Her vision blurred as blood soaked her clothes, and she passed out.

...

Intense pain jolted Maia awake. She slowly opened her eyes, and a deep voice asked, “You’re awake?”

She froze as she recognized the sultry voice. Her memories flooded back, and she clutched her covers.

Maia used to love Cedric passionately, even if he had always been cold to her. However, after he signed the divorce papers and his mother shoved her out of the window, she knew it was time to move on.

Her one-sided love had cost her dearly, leaving her bitter.

She asked stiffly, “Came to see your ex-wife?”

That upset him. Cedric narrowed his eyes and chuckled. “Was it fun trying to kill yourself?”

“I was pushed out of the window!”

He retorted, “You think I’d believe you?”

A bitter smile spread across her pale face. She reminded herself, ‘Maia, you know he won’t believe anything you say.’

A solitary tear ran down her cheek. Despite the pain, she forced her bloodshot eyes open but could not meet his gaze.

She heard his footsteps as he approached her, and his towering frame blocked the light. Cedric tossed a medical report on the bed.

There was a cruel look on his handsome face. “I guess you had it coming, huh?”

The report read, “Duration of Pregnancy: 56 days. Diagnosis: Complete miscarriage.”

Maia felt a sharp pang of sorrow as she picked up the report with trembling hands. ‘I was pregnant?’

She assumed her late period was due to sleep issues, not because she had been carrying his child for 56 days!

Maia burst into tears, but Cedric stared at her coldly. He seemed to think she was just pretending.

“Maia cut the act. You’re the one who killed the baby!”
Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
82 Kabanata
ผิดหวัง 18++
“ไอ้แก่ไม่มีน้ำยา”เสียงประตูรถปิดดังปึงใหญ่คล้อยหลังหญิงสาวที่ก้าวขึ้นรถมาแล้วเพียงเสี้ยวนาทีตามด้วยคำด่าทอที่ไม่น่าฟังดังตามมาตัดกับน้ำเสียงหวานๆ ของคนพูดส่วนหน้าตาของคนพูดนั้นก็ไม่ต้องพูดถึง หงิกงอเสียจนหาความสวยไม่เจอเลยทีเดียวด้วยเธอนั้นกำลังโกรธเคืองเจ้าของบ้านที่เธอเพิ่งจะหันหลังเดินจากมาอย่างพ่อเลี้ยงเกษมที่ชวนเธอมาค้างคืนที่บ้านเป็นอย่างมากจนไม่อาจเก็บอาการเอาไว้ได้ก็เพราะเขานั้นไม่ทำอะไรหม้ายสาวอย่างเธอเลยทั้งที่เธอนั้นยั่วยวนเขาสุดชีวิต เธอตั้งใจมาเป็นของเขาเพื่อหวังจะครองรักกับเขาที่ก็เป็นโสดเมียเพิ่งจะตายไป แต่เขากลับชวนเธอนอนจับมือกัน“นี่แกโอเคไหมยัยพราว”กชมนหรือรุ้งเพื่อนรักของพราวมุกหันไปถามด้วยความเป็นห่วงเมื่อเห็นอาการของเพื่อนไม่สู้ดีนักเธอเป็นสารถีส่วนตัวของพราวมุก ด้วยเมื่อวานเธอมาส่งเพื่อนเอาไว้และวันนี้เธอก็มารับกลับก็หวังอยากจะเห็นเพื่อนมีความสุขสมหวังในความรักกับเขาบ้างเลยทำแบบนี้ ไม่คิดว่าเพื่อนจะมีอาการไม่สู้ดีขนาดนี้ตั้งแต่ขึ้นรถมา“รีบขับรถไปเถอะน่ะ ไม่ต้องมาถามมาก”พราวมุกหันไปแผดเสียงใส่เพื่อนสาวของเธออย่างคนอารมณ์เสียเธอควบคุมอารมณ์ของตัวเองไม่
Magbasa pa
เฮ้อ ชีวิต
“เฮ้อ ชีวิต”หลังจากเหตุการณ์ผิดหวังเสียใจเมื่อสองวันก่อน พราวมุกก็กลับมาใช้ชีวิตปกติเหมือนเดิมของเธอ อันที่จริงที่เริ่มใช้ชีวิตปกติมาตั้งแต่วันแรกแล้วเธอตื่นแต่เช้าเข้าทำงานในฟาร์มโคนมของตัวเองโดยมีลูกจ้างช่วยเหลืออีกสองคน แต่สองคนนั้นก็มักจะลางานบ่อยๆ เพราะเมามาทำงานไม่ไหวแล้วพอตกเย็นงานในฟาร์มจบหมดทุกอย่าง เธอก็หันหน้าหาพวกเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เพื่อจะได้หลับสบาย แล้ววันนี้ก็เหมือนกับทุกวันเธอเดินไปซื้อเครื่องดื่มที่ร้านค้าไม่ไกลจากบ้านของตัวเองมากนัก เป็นเบียร์เย็นๆ สองขวด ถือมาในมือหนึ่งขวดและยกดื่มมาตลอดทางอีกหนึ่งขวดพร้อมรำพึงรำพันถึงชีวิตที่ไร้คู่ของตัวเองออกมาเป็นเพลงไปด้วยตลอดทาง หวังว่าจะคลายความเหงาภายในใจของตัวเองที่ต้องอยู่คนเดียวอย่างโดดเดี่ยวออกไปได้บ้าง“ตกเย็นก็กินแต่เหล้ากินแต่เบียร์ นิสัยแบบนี้ไง พ่อแม่ของแกถึงได้หนีตายไปหมด”เสียงแหลมตะโกนด่ามาแต่ไกลเมื่อสายตานั้นกวาดมองไปเห็นว่าพราวมุกที่กำลังเดินผ่านบ้านของเธอนั้นกำลังถือขวดเบียร์อยู่ในมือพร้อมกันนั้นก็มุดตัวออกมาจากใต้เพิงของต้นมะระขี้นกที่มุดตัวเข้าไปเพื่อไปเก็บหาลูกเล็กๆ ของมันมาต้มจิ้มน้ำพริกกินแต่แค่นั้
Magbasa pa
ขอโทษครับป้า
“แหม่ ตั้งแต่โสดอีกรอบเนี่ย เสื้อผ้ามันหดขึ้นเยอะเลยนะ”เสียงของญาณีเอ่ยแซวผู้เป็นเพื่อนอย่างพราวมุกที่กำลังเดินออกมาจากภายในห้องนอนของตัวเองหลังจากหายเข้าไปแต่งตัวนานสองนานภายในนั้น โดยทิ้งให้เธอกับกชมนที่อาบน้ำแต่ตัวไปก่อนหน้านี้แล้วนั่งรออยู่หน้าห้องเหตุที่เธอต้องถึงกับหลุดปากพูดออกมาก็เพราะพราวมุกนั้นใส่เกาะอกตัวสั้นโชว์สะดือกับกระโปรงยีนส์ที่ก็สั้นจนเกือบเห็นแก้มก้น ควงคู่มากับรองเท้าส้นเข็มที่แหลมจนแทบจะทิ่มตาคนมองอย่างเธอจนบอดเป็นชุดที่ไม่ได้ลงทุนด้วยงบประมาณอะไรที่มากมายนักตามสไตล์คนรายได้อย่างพราวมุก แต่ดูร้อนแรงเกินเงินไปมากจนเธออดไม่ได้ที่จะพูดออกมา“ต่อให้ไม่โสดฉันก็เปรี้ยวเสมอย่ะ”พราวมุกหมุนตัวให้เพื่อนทั้งสองของเธอดูไปอีกรอบเพื่ออวดชุดอันแสนเซ็กซี่กับคำปฏิญาณตนที่เธอนั้นมักพูดเสมอเพราะไม่ว่าเมื่อไหร่ที่เธอได้แต่งงานมีสามีเป็นตัวเป็นตน ผู้ชายคนนั้นจะต้องตามใจเธอทุกเรื่องโดยเฉพาะเรื่องการแต่งตัวยั่วยวนเสือและจระเข้แบบนี้ด้วยเธอนั้นไม่คิดจะเปลี่ยนอะไรเลยในตัวเองเมื่อต้องครองคู่กับใครสักคน เธอคิดจะเป็นตัวของตัวเองแบบนี้เพื่อจะได้อยู่อย่างมีความสุขกับคนที่รักเธอหมดหัวใจ
Magbasa pa
นั่งคุยกัน
“มีแฟนหรือยัง”สองมือโอบรอบต้นคอของเด็กหนุ่มไม่ห่างไปไหนเพื่อเป็นหลักให้เธอนั้นยืนเต้นตามจังหวะเพลงไปได้ ด้วยสองขาของเธอยืนเองแทบจะไม่ไหวแล้วคงเป็นเพราะพวกแก้วเล็กๆ นั้นมันออกฤทธิ์แล้วพาลให้แข้งขาอ่อนแรงไปหมดใบหน้าหวานที่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางแบบจัดเต็มซบลงไปกับแผงอกกว้างของเด็กหนุ่มที่เธอเพิ่งจะรู้จักไม่ห่างไปไหน เพราะเนื้อหนังของเด็กหนุ่มมันช่างหอมหวนชวนให้คลอเคลียได้ตลอดเวลาและด้วยความไปใกล้ชิดเขามากจนดูจะเกินคู่เต้นทั่วไปนั้นทำให้เธอจำต้องระวังตัวเอาไว้ให้มาก เพราะถ้าเกิดเขามีเจ้าของอยู่แล้วเธอจะซวยเอาได้ถึงเธอจะเก่งกล้าสามารถลากเข้ามาเต้นได้ถึงตรงนี้ แต่เธอก็ไม่เก่งพอจะไปตบแย่งเขากับใครหรอกนะ เธอไม่ถนัดงานต่อสู้อะไรแบบนั้น หลีกเลี่ยงได้ก็ควรจะหลีกเลี่ยง“อะไรนะครับ”ใบหล่อเหลาและแสนจะเกลี้ยงเกลาราวตูดเด็กของเด็กหนุ่มนั้นโน้มลงมาหาหญิงสาวที่กำลังนัวเนียอยู่กับอกของเขา เมื่อหูของเขานั้นได้ยินสิ่งที่เธอพูดไม่ถนัดนักพร้อมกันนั้นก็พยายามใช้สองมือดันร่างของหญิงสาวที่เขาไม่รู้จักเธอเลยแม้แต่น้อยให้ออกห่างจากตัวเขาสักนิด ไม่ใช่มาทำตัวรุ่มร่ามกับเขาแบบนี้เขาแค่ต้องการมาเที่ยวกับเพื
Magbasa pa
มันตื่นแล้วอ่ะ 18+++
“อะแฮม ช่วยเอามือออกไปด้วยครับ”เสียงหนาเอ่ยดุหญิงสาวที่กำลังพามือของเธอมาลวนลามเขาเพื่อให้เธอเลิกทำในสิ่งที่ไม่ควรทำแต่กลับไม่ได้ยกมือขึ้นไปดึงมือของเธอนั้นออกไปเพราะก็แอบรู้สึกดีไม่น้อยที่มีมือนิ่มๆ อุ่นๆ นั้นมาสร้างความกำหนัดให้กับเด็กหนุ่มอย่างเขาอารมณ์ความต้องการแบบที่ผู้ใหญ่เขามักมีต่อกันก่อขึ้นภายในตัวเขาอย่างห้ามไม่ได้เมื่อถูกเธอนั้นยั่วมา“มันตื่นแล้วอ่ะ จะให้หยุดจริงๆ นะเหรอ อืม”มือบางข้างที่ถนัดยังคงลูบวนไปมาตรงเป้ากางเกงยีนของเขาไม่ยอมขยับออกไปไหนเพราะรับรู้ได้เต็มมือเลยว่ามันกำลังสู้กับมือของเธออย่างดุเดือดภายในกางเกงนั้นส่วนมืออีกข้างนั้นไปเอื้อมไปรั้งต้นคอของชายหนุ่มให้โน้มใบหน้าลงมาหาเธอ แล้วส่งริมฝีปากบางเข้าประกบริมฝีปากหนาของเขาดูดดื่มความหวานของเด็กหนุ่มอย่างไม่นึกเบื่อด้วยติดใจในรสชาติจนอยากดูดแล้วดูดอีกไม่ต้องหยุด“อืม”ริมฝีปากหนาเผลอจูบตอบความเงอะงะของริมฝีปากบางที่เข้ามาหาเขาด้วยคำว่าอดใจเอาไว้ไม่ไหวถึงเธอจะดูไม่ใช่สเปคของ แต่ว่าเธอนั้นยั่วจนเขาอดทนต่อไปไม่ได้อีกเขาก็เป็นแค่เด็กคนหนึ่งจะไปต่อต้านผู้ใหญ่อย่างเธอได้นานสักแค่ไหน ยังไงก็แพ้เธออยู่ดี“ไปต่อก
Magbasa pa
ครั้งแรก 25+++
“อืม”เขาถอดเสื้อผ้าออกจากร่างกายอย่างรวดเร็ว เปิดเผยเรือนร่างเปลือยเปล่าต่อหน้าเธอโน้มร่างที่ไร้เสื้อผ้าลงหาเธอ เป็นฝ่ายประกบริมฝีปากหนาเข้าหาริมฝีปากบางก่อนบ้างดูดดื่มความหวานจากเธอที่ทำให้เขามีแต่ความต้องการอย่างไม่มีวันจบสิ้นมากลืนกินสองมือหนาก็ไม่ยอมน้อยหน้าขยับเข้าหาอกอวบขนาดกำลังพอดีกับมือของเขา บีบเคล้นอย่างหนักหน่วงเต็มแรงมือส่วนสองขาแกร่งขยับเข้าแทรกกลางหว่างขาของเธอตามสัญชาตญาณด้วยแก่นกลางลำตัวของเขามันเริ่มแข็งตัวจนไม่อาจนิ่งเฉยอยู่ต่อไปได้แล้ว“อ่ะ อื้อ”ร่างเล็กยกสะโพกขึ้นหาเขาตอบสนองความเสียวที่กำลังวิ่งพล่านไปทั้งตัวของเธอใจกลางสาวที่ไม่เคยถูกรุกรานมาก่อนเฉียดเข้าไปใกล้ท่อนเอ็นร้อนฉ่าของเขาอย่างไม่ได้ตั้งใจทำเอาเธอนั้นสะดุ้งไปทั้งตัวด้วยความตกใจที่ไม่เคยเจอของจริงอะไรแบบนี้มาก่อนแต่ทว่าก็ไม่ได้หยุดที่จะทำ กลับเด้งสะโพกเข้าไปหาเข้าอีกอย่างคนที่ต้องการจะเจอกับของใหญ่นั้น“อ้าส์”ท่อนเอ็นยักษ์ของเขาปวดหนึบไปทั้งลำเมื่อถูกเธอนั้นเข้ารบเร้าอย่างหนักมือหนารีบเข้าไปเคล้นคลึงเพื่อให้มันแข็งตัวเต็มที่เหมือนตอนที่ดูคลิปติดเรทที่บ้านแล้วจับมันเสียบแทงเข้าไปหาหญิงสาวที่นอ
Magbasa pa
มีแผน
“ไปไหนมา”ไกรคนงานของฟาร์มโคนมขนาดเล็กของพราวมุกตะโกนดังมาแต่ไกลเมื่อเห็นเจ้าของฟาร์มนั้นกำลังก้าวเท้าลงจากรถตู้คันหนึ่งตรงที่บริเวณหน้าบ้านของเธอพร้อมกันนั้นก็ก้าวเท้ายาวๆ กึ่งวิ่งเข้าไปหาเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาที่ต้องมายืนรอให้อีกฝ่ายเป็นฝ่ายเดินมาหา เพราะคงเสียเวลาน่าดูด้วยเจ้านายของเขานั้นขาสั้นน่าดูเลย“ก็ไปเที่ยวมาล่ะสิ แล้วนี่ทำงานเสร็จหรือยังมายืนรอรับค่าแรงกันเนี่ย”พราวมุกหันมาแผดเสียงใส่อีกฝ่ายที่ตามจิกเธอราวกับเป็นสามีของเธอทั้งที่ก็เป็นแค่คนงานทั่วๆ ไปนี่คงเป็นเพราะกลัวเธอจะไม่จ่ายค่าแรงอีกตามเคยถึงได้ตามจิกตามกัดกันขนาดนี้เธอก็ไม่เคยมีประวัติว่าเบี้ยวเงินค่าแรงนะ แต่คนงานของเธอทั้งสองคนก็มักจะทำเหมือนเธอชอบเบี้ยวค่าแรงอยู่เรื่อยไป ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน“ใครมายืนรอรับค่าแรง มายืนรอเจ้ตั้งหาก จะให้ไปตามหมอมารักษาอีสิบสามมัน ฉันบอกให้เจ้ขายมันทิ้งไปไง เพิ่งจะหายป่วยไปเมื่อเดือนที่แล้วนี่ป่วยอีกแล้ว เปลืองค่าหมอไหมล่ะ”ไกรเริ่มต้นพูดอีกครั้งด้วยการตอบคำถามให้เจ้านายได้ฟังว่าเขามาทำอะไรตรงบริเวณหน้าบ้านตรงนี้ แล้วก็ตามด้วยการบ่นเจ้านายต่อเลยด้วยเขานั้นไม่ชอบที่พราวมุกนั้
Magbasa pa
มาทำอะไร
“เนี่ยเหรอแผนของแกอ่ะ”กชมนโวยวายเสียงดังขึ้นมาเมื่อต้องมานั่งรอในรถให้เด็กนักเรียนของโรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่งภายในอำเภอที่เธอนั้นอยู่เลิกเรียน แล้วก็กวาดสายตามองหาเด็กผู้ชายที่เคยนอนกับเพื่อนจากเด็กนักเรียนที่จะกรูกันออกมาจากประตูโรงเรียนเมื่อถึงตอนโรงเรียนนั้นเลิกเหตุที่ต้องเป็นเธอที่จะต้องมาเป็นเพื่อนของพราวมุกทำเรื่องสิ้นคิดแบบนี้ก็เพราะว่าเธอนั้นว่างในช่วงเย็นพอดีด้วยลูกน้อยวัยประถมของเธอมีเรียนพิเศษจะเรียนเสร็จให้เธอไปรับกลับบ้านได้ก็ต้องห้าโมงเย็นนู้นแต่ถึงเธอจะว่างแต่เธอก็ไม่เข้าใจว่าทำไมแผนจับผู้ชายของเพื่อนถึงเป็นแบบนี้ ต้องมานั่งรอเด็กมัธยมเลิกเรียนอะไรแบบนี้ด้วยเธอคิดว่าแผนมันจะดีกว่านี้เสียอีก ดีแบบที่เจอตัวเด็กผู้ชายนั้นเลยไม่ใช่มางมเข็มหาในมหาสมุทรที่เต็มไปด้วยเด็กมัธยม“ก็ใช่ไง นี่ฉันอุตส่าห์รีบรีดนมวัวให้เสร็จแล้วรีบมาเลยนะ”พราวมุกจ้องมองไปยังประตูรั้วขนาดใหญ่ของโรงเรียนมัธยมไม่ว่าตาเพื่อรอคอยเวลาที่จะมีเด็กเดินออกมานี่แหละแผนการอันแยบยลของเธอ ที่เธอนั้นใช้สมองอันน้อยนิดเท่ากับเมล็ดถั่วเขียวคิดมาแล้วเพราะถ้าไม่เจอตัวเขาก่อนว่าอยู่ที่ไหน เธอก็ไม่อาจทำอะไรได้ต่อไปอี
Magbasa pa
กวนประสาท
พราวมุกเริ่มต้นวันใหม่ของเธอด้วยการตื่นแต่เช้าเพื่อรีบทำงานในฟาร์มโคนมให้เสร็จภายในช่วงครึ่งวันเช้าแล้วพองานทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยเป็นอย่างดีแล้ว เธอก็รีบขับรถออกจากบ้านในทันทีเพื่อเดินทางไปที่โรงเรียนที่ตั้งอยู่ห่างจากบ้านของเธอถึงสามสิบโลวันนี้เธอเดินทางไปคนเดียวเพราะมีแผนการขั้นที่สองในหัวเรียบร้อยแล้ว ไม่ได้ให้เพื่อนรักคนใดคนหนึ่งเดินทางไปด้วย เพราะเกรงว่าช่วงที่แผนการกำลังดำเนินไปนั้นเธออาจจะต้องทิ้งเพื่อนให้อยู่ตามลำพังเธอไม่อยากให้เพื่อนดูเหงาในระหว่างที่เธอไม่อยู่ เธอก็เลยเลือกที่จะไปคนเดียวเสียดีกว่า เพราะที่โรงเรียนนั้นก็ไม่ได้มีอะไรน่ากลัวไปกว่าเธออีกแล้วพราวมุกเดินทางมาถึงที่โรงเรียนมัธยมก่อนที่โรงเรียนนั้นจะเลิกเรียนเสียอีก เธอเลยมีเวลาขับรถไปเก็บยังที่ที่ห่างไกลบริเวณหน้าโรงเรียนแล้วตัวเธอถึงเดินเท้าเปล่ากลับมายังบริเวณหน้าโรงเรียน หาที่นั่งรอที่เหมาะสมที่จะไม่มีใครเห็นเธอ แล้วเฝ้ารอเวลาเลิกเรียน“แล้วเจอกันที่สนาม”เสียงของนักเรียนชายคนหนึ่งดังขึ้นท่ามกลางกลุ่มนักเรียนชายกลุ่มใหญ่ที่กำลังเดินออกมาจากภายในโรงเรียนการพูดคุยของนักเรียนชายกลุ่มนั้นเป็นการนัดแนะกันจะไป
Magbasa pa
แม่ไม่ปลื้ม
“คิดเหรอว่าคนอย่างพราวมุกจะยอมแพ้ ฝันไปเถอะ”หลังจากแยกจากเด็กหนุ่มแล้วนั้น พราวมุกก็ขับรถวนไปวนมาอยู่แถวโรงเรียนมัธยมนั้นสองสามไปจนถึงสี่ห้ารอบก็ว่าได้ก่อนจะเดินทางกลับบ้านของเธอจงใจให้เขานั้นเห็นว่าเธอยังอยู่แถวนั้น และกลับมาพบเธออีกก่อนที่จะกลับบ้าน ด้วยเธอนั้นได้โปรยเสน่ห์ใส่เขาเอาไว้ก่อนจะแยกจากกันแต่รอแล้วรอเล่าก็ไม่เห็นวี่แววของรถของเขาแม้แต่นิด ยิ่งรอก็ยิ่งมืดเธอเลยจำต้องกลับไปรอต่อที่บ้านของเธอสุดท้ายแล้วหลังจากรอมาหนึ่งคืนก็ยังไม่เห็นวี่แววว่าเขานั้นจะตามหาเธอเลยแม้แต่นิดเดียว เหมือนเธอจะไร้ตัวตนสำหรับเด็กหนุ่มอย่างเขาไปแล้วแต่มันก็ไม่ได้ทำให้เธอยอมแพ้อะไรง่ายๆ หรอกนะ เพราะตั้งมั่นเอาไว้แล้วว่าจะได้เขามาครอบครอง สาวแก่อย่างเธอก็ต้องทำทุกอย่างให้ได้มา ไม่อย่างนั้นมันอาจเสียชื่อเสียงหม้ายสาวอย่างเธอที่สะสมมาตั้งห้าปีแล้วก็ว่าได้พราวมุกเตรียมออกไปที่โรงเรียนมัธยมตามปกติเหมือนกับสองวันก่อนหน้านี้ หลังจากที่เธอนั้นดูแลฟาร์มโคนมและขายนมในฟาร์มเป็นที่เรียบร้อยแล้วแต่วันนี้มีพิเศษขึ้นมานิดหน่อย ด้วยเธอไปได้ชุดนักเรียนหญิงมอปลายมาจากญาณีที่ไปหยิบยืมของหลานสาวมาให้เธอจัดการแต่ง
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status