หม้ายสาวสุดแซ่บ  กับนาย ม.ปลาย

หม้ายสาวสุดแซ่บ กับนาย ม.ปลาย

last updateLast Updated : 2025-09-12
By:  ศานิชลOngoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
82Chapters
1.5Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

หญิงหม้ายอย่างเธอจะฟื้นคืนชีพอีกครั้งจากพรหมจรรย์ของเด็กหนุ่มอย่างเขา แต่อุปสรรคมันใหญ่เสมอเมื่อเธอมีตำหนิติดตัว

View More

Chapter 1

ผิดหวัง 18++

「汐見結衣(しおみ ゆい)様、先日ご予約いただきました結婚式場の件ですが、キャンセルということでよろしいでしょうか?」

結衣はスマホを握る指先にぐっと力を込めたが、声に感情はなかった。

「ええ、お願いします」

「かしこまりました。それでは、キャンセル手続きを進めさせていただきます」

「ありがとうございます」

電話を切ると、結衣は薬指から結婚指輪を抜き取り、テーブルに置いた。それから立ち上がって、スーツケースを引いて家を出て行った。

……

半月前。

夕方、結衣は一件の裁判を終えて、裁判所を出るとすぐにスマホを確認した。

LINEを開くと、ピン留めされたトーク画面には、結衣が送った数十件のメッセージが並んでいたが、相手からの返信は一件もなかった。

先月、二人は結婚式の招待状のデザインで口論になった。

その翌日から、婚約者の長谷川涼介(はせがわ りょうすけ)は海外出張に出てしまった。

この一ヶ月間、結衣がどんなにメッセージを送って仲直りを求めても、涼介はすべて既読無視だった。

この関係において、結衣は惨めなほど自分を低くして尽くしたが、それでも涼介の心を取り戻すことはできなかった。

親友の相田詩織(あいだ しおり)は見ていられず、皮肉交じりにこう言ったものだった。

毎年あれほど多くの離婚訴訟を担当して、数々のくず男を見てきたでしょう?なのにどうしてまだ長谷川涼介にこだわって、彼の本性を見ようとしないの、と。

実は、結衣は涼介の本性が見えていないわけではなかった。ただ、どうしても手放せなかったのだ。

かつてあれほど愛し合っていた二人が、最後には心が離れて、互いに嫌悪しあう結末を迎えることが耐えられなかった。

そして結衣は……涼介のことを、どうしても諦めきれなかった。

八年も一緒にいたのだから、結衣にとって涼介がいない自分など想像もできなかった。

そして彼のいないこれからの生活を、いったいどう送ればいいのか、皆目見当もつかなかった。

メッセージを打ちかけていた、まさにその時。突然、スマホの通知が画面に表示された。

涼介のSNSが更新された知らせだった。

投稿されていたのはシンプルな海の写真。だが結衣は、それが自分が涼介と一緒に行きたいと何度も話していたモルディブだとすぐに分かった。

結衣の指が止まってから、彼とのトーク画面に戻ろうとした瞬間。親友の詩織からメッセージが届いた。

タップすると、篠原玲奈(しのはら れな)のSNS投稿のスクリーンショットだった。

涼介と全く同じ海の写真。ただ、そこには一文が添えられていた。

――出張で疲れたって軽くこぼしたら、彼がモルディブ旅行に連れてきてくれた!

モルディブが結衣にとってどれほど特別な場所か、涼介が知らないはずはなかった。

結衣があれほど「一緒に行きたい」と言い続けていた場所。涼介はいつも「忙しい」とはぐらかしていたのに、まさか別の女を連れて行ったなんて……

まばたきをした瞬間、抑えきれずに涙がこぼれた。

さっき外で感じた冷たい風が、まるで心の中にも吹き込んできたかのようになった。

その時、詩織から電話がかかってきた。

「あの篠原玲奈って女、マジでむかつくんだけど!

結衣が長谷川ともうすぐ結婚するって知ってて、わざと彼と同じ写真をアップするなんて、最低な嫌がらせよ!

それに長谷川のやつも大概ひどいわよ!どこへ行こうが勝手だけど、なんでわざわざモルディブを選ぶの?

結衣がずっと一緒に行きたがってた場所だって知らないはずないでしょ?八年も付き合ったのに!

あいつら、ここまであからさまにしやがって!結衣が浮気されてもう三年になるのよ?それでもあいつと結婚して、この先一生そんな目に遭い続けるつもり?」

結衣の胸は締め付けられるように痛んだ。詩織の言うことは、それこそ痛いほど分かっていた。

でも、八年も付き合って、結婚式まであと一ヶ月余り。今さら諦められなかった。

結衣は、最後にもう一度だけ彼に賭けてみたいと思った。それでも望む結果にならなければ、その時はきっぱり諦めようと、そう心に決めた。

「詩織、土曜日はウェディングドレスとブライズメイドドレスの試着日よ、忘れないで来てね」

電話の向こうの声がぴたりと止まった。次の瞬間、詩織は何やら汚い言葉を吐き捨てて、一方的に電話を切った。

結衣の言葉に、詩織は呆れて怒りを抑えきれなかった。

ここ数年、涼介の心変わりは誰の目にも明らかだった。なのに結衣は、いわゆる痛い目を見るまで分からないタイプで、いつか涼介が必ずもう一度振り向いてくれると信じ込んでいる。

詩織が結衣には言わなかったことがある。それは、自分が何度も、涼介が別の女性と抱き合ってホテルに入っていくところを目撃していたことだ。

涼介はとっくに腐りきっていた。かつて結衣だけを見つめていた男ではなく、どこからどう見てもクズ男になり下がっていた。

あんなクズ男、事故にでも遭ってしまえばいい。一生、不幸のどん底にいればいいんだわ!

その夜、結衣はよく眠れなかった。何度も悪夢にうなされ、明け方近くになってようやく眠りかけた。

うとうとし始めた、ほんの束の間。玄関ドアの電子ロックが解除される音が聞こえた。

結衣ははっと目を開けた。体を起こすとほぼ同時に、涼介が寝室のドアを開けて入ってくるのが見えた。

涼介はスーツケースを引き、ひどく疲れ切った顔をしている。長い旅の疲れがありありとにじんでいた。

しかし結衣は、彼のシャツの襟元についた口紅の跡と、胸元に微かに見える引っ掻き傷を見逃さなかった。

布団を握る手がぐっと固くなって、心臓を冷たい手で鷲掴みにされたような痛みが走った。

結衣が起きているのに気づくと、涼介はわずかに眉を上げた。

「起こしちゃった?」

涼介は答えを待つでもなく、スーツケースを引いてクローゼットへ向かって、扉を開けて着替えを探し始めた。

結衣は深く息を吸って、涼介の背中を見つめて問いかけた。

「……篠原さんを、モルディブに連れて行ったの?」

シャツを取り出していた手が一瞬止まった。涼介は振り返り、嘲るような笑みを口元に浮かべて結衣を見た。

「なんだ?そこまで行きたいなら、俺たちのハネムーンもそこにするか?」

涼介の口調に含まれた明確な棘を受け止めて、結衣の顔からさっと血の気が引いた。

「私がどれだけ……モルディブに行きたかったか、あなたは知ってるはずよ」

「お前が行きたいからって、玲奈が行っちゃ駄目なのか?」

「そういう意味じゃない……私は、ただ……」

——あなたと一緒に行きたかったのに。

結衣が言い終わるのを待たず、涼介は苛立たしげにさえぎった。

「もういい。こっちは出張帰りで疲れてるんだ。お前と言い争う気はない」

彼は一方的に背を向けながらバスルームに入り、「バン!」と乱暴にドアを閉めて、結衣の前から姿を消した。

結衣は俯いて、血の気を失って白くなった自分の指先を見つめながら、口元に自嘲めいた笑みを浮かべた。

以前ならまだ言い返してきたのに、今では口論することさえ億劫なのだ。

涼介がシャワーを浴びてバスルームから出てきたとき、結衣はすでに着替えと身支度を終え、ドレッサーの前に座って鏡に向かって、まさに口紅を引いているところだった。

結衣は今日、深い緑色のベルベットのロングドレスを身にまとった。腰まである長い髪を下ろし、丁寧に化粧をしていた。あまりの美しさに目を奪われるほどだった。

涼介は一瞬ちらりと彼女に目をやったが、何の感情も浮かべず、すぐに視線をそらした。

涼介がコートを羽織り、家を出て行こうとしたとき、結衣は落ち着いた口調で念を押した。

「土曜日はウェディングドレスの試着日だ。今度こそ遅刻しないで」

結衣が最も嫌うのは時間を守らない人間だった。涼介と付き合い始めた理由の一つは、彼が時間を守る人だったからだ。

しかし、涼介が心変わりしてからは、他の女のために何度も結衣との約束を反故にしてきた。

涼介の口元に、侮蔑の色さえ帯びた嘲りの笑みが浮かんだ。

「心配するな」

彼が言い終わると同時に、涼介のスマホがけたたましく鳴った。わざとか偶然か、彼はスピーカーフォンにした。篠原玲奈の妙に甘ったるい声がスピーカーから流れ出した。

「社長ったら、昨日はちょっと激しすぎたんだから。おかげで、アソコがまだ痛いんだもん。ちゃんと責任取ってよ!」

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
82 Chapters
ผิดหวัง 18++
“ไอ้แก่ไม่มีน้ำยา”เสียงประตูรถปิดดังปึงใหญ่คล้อยหลังหญิงสาวที่ก้าวขึ้นรถมาแล้วเพียงเสี้ยวนาทีตามด้วยคำด่าทอที่ไม่น่าฟังดังตามมาตัดกับน้ำเสียงหวานๆ ของคนพูดส่วนหน้าตาของคนพูดนั้นก็ไม่ต้องพูดถึง หงิกงอเสียจนหาความสวยไม่เจอเลยทีเดียวด้วยเธอนั้นกำลังโกรธเคืองเจ้าของบ้านที่เธอเพิ่งจะหันหลังเดินจากมาอย่างพ่อเลี้ยงเกษมที่ชวนเธอมาค้างคืนที่บ้านเป็นอย่างมากจนไม่อาจเก็บอาการเอาไว้ได้ก็เพราะเขานั้นไม่ทำอะไรหม้ายสาวอย่างเธอเลยทั้งที่เธอนั้นยั่วยวนเขาสุดชีวิต เธอตั้งใจมาเป็นของเขาเพื่อหวังจะครองรักกับเขาที่ก็เป็นโสดเมียเพิ่งจะตายไป แต่เขากลับชวนเธอนอนจับมือกัน“นี่แกโอเคไหมยัยพราว”กชมนหรือรุ้งเพื่อนรักของพราวมุกหันไปถามด้วยความเป็นห่วงเมื่อเห็นอาการของเพื่อนไม่สู้ดีนักเธอเป็นสารถีส่วนตัวของพราวมุก ด้วยเมื่อวานเธอมาส่งเพื่อนเอาไว้และวันนี้เธอก็มารับกลับก็หวังอยากจะเห็นเพื่อนมีความสุขสมหวังในความรักกับเขาบ้างเลยทำแบบนี้ ไม่คิดว่าเพื่อนจะมีอาการไม่สู้ดีขนาดนี้ตั้งแต่ขึ้นรถมา“รีบขับรถไปเถอะน่ะ ไม่ต้องมาถามมาก”พราวมุกหันไปแผดเสียงใส่เพื่อนสาวของเธออย่างคนอารมณ์เสียเธอควบคุมอารมณ์ของตัวเองไม่
Read more
เฮ้อ ชีวิต
“เฮ้อ ชีวิต”หลังจากเหตุการณ์ผิดหวังเสียใจเมื่อสองวันก่อน พราวมุกก็กลับมาใช้ชีวิตปกติเหมือนเดิมของเธอ อันที่จริงที่เริ่มใช้ชีวิตปกติมาตั้งแต่วันแรกแล้วเธอตื่นแต่เช้าเข้าทำงานในฟาร์มโคนมของตัวเองโดยมีลูกจ้างช่วยเหลืออีกสองคน แต่สองคนนั้นก็มักจะลางานบ่อยๆ เพราะเมามาทำงานไม่ไหวแล้วพอตกเย็นงานในฟาร์มจบหมดทุกอย่าง เธอก็หันหน้าหาพวกเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เพื่อจะได้หลับสบาย แล้ววันนี้ก็เหมือนกับทุกวันเธอเดินไปซื้อเครื่องดื่มที่ร้านค้าไม่ไกลจากบ้านของตัวเองมากนัก เป็นเบียร์เย็นๆ สองขวด ถือมาในมือหนึ่งขวดและยกดื่มมาตลอดทางอีกหนึ่งขวดพร้อมรำพึงรำพันถึงชีวิตที่ไร้คู่ของตัวเองออกมาเป็นเพลงไปด้วยตลอดทาง หวังว่าจะคลายความเหงาภายในใจของตัวเองที่ต้องอยู่คนเดียวอย่างโดดเดี่ยวออกไปได้บ้าง“ตกเย็นก็กินแต่เหล้ากินแต่เบียร์ นิสัยแบบนี้ไง พ่อแม่ของแกถึงได้หนีตายไปหมด”เสียงแหลมตะโกนด่ามาแต่ไกลเมื่อสายตานั้นกวาดมองไปเห็นว่าพราวมุกที่กำลังเดินผ่านบ้านของเธอนั้นกำลังถือขวดเบียร์อยู่ในมือพร้อมกันนั้นก็มุดตัวออกมาจากใต้เพิงของต้นมะระขี้นกที่มุดตัวเข้าไปเพื่อไปเก็บหาลูกเล็กๆ ของมันมาต้มจิ้มน้ำพริกกินแต่แค่นั้
Read more
ขอโทษครับป้า
“แหม่ ตั้งแต่โสดอีกรอบเนี่ย เสื้อผ้ามันหดขึ้นเยอะเลยนะ”เสียงของญาณีเอ่ยแซวผู้เป็นเพื่อนอย่างพราวมุกที่กำลังเดินออกมาจากภายในห้องนอนของตัวเองหลังจากหายเข้าไปแต่งตัวนานสองนานภายในนั้น โดยทิ้งให้เธอกับกชมนที่อาบน้ำแต่ตัวไปก่อนหน้านี้แล้วนั่งรออยู่หน้าห้องเหตุที่เธอต้องถึงกับหลุดปากพูดออกมาก็เพราะพราวมุกนั้นใส่เกาะอกตัวสั้นโชว์สะดือกับกระโปรงยีนส์ที่ก็สั้นจนเกือบเห็นแก้มก้น ควงคู่มากับรองเท้าส้นเข็มที่แหลมจนแทบจะทิ่มตาคนมองอย่างเธอจนบอดเป็นชุดที่ไม่ได้ลงทุนด้วยงบประมาณอะไรที่มากมายนักตามสไตล์คนรายได้อย่างพราวมุก แต่ดูร้อนแรงเกินเงินไปมากจนเธออดไม่ได้ที่จะพูดออกมา“ต่อให้ไม่โสดฉันก็เปรี้ยวเสมอย่ะ”พราวมุกหมุนตัวให้เพื่อนทั้งสองของเธอดูไปอีกรอบเพื่ออวดชุดอันแสนเซ็กซี่กับคำปฏิญาณตนที่เธอนั้นมักพูดเสมอเพราะไม่ว่าเมื่อไหร่ที่เธอได้แต่งงานมีสามีเป็นตัวเป็นตน ผู้ชายคนนั้นจะต้องตามใจเธอทุกเรื่องโดยเฉพาะเรื่องการแต่งตัวยั่วยวนเสือและจระเข้แบบนี้ด้วยเธอนั้นไม่คิดจะเปลี่ยนอะไรเลยในตัวเองเมื่อต้องครองคู่กับใครสักคน เธอคิดจะเป็นตัวของตัวเองแบบนี้เพื่อจะได้อยู่อย่างมีความสุขกับคนที่รักเธอหมดหัวใจ
Read more
นั่งคุยกัน
“มีแฟนหรือยัง”สองมือโอบรอบต้นคอของเด็กหนุ่มไม่ห่างไปไหนเพื่อเป็นหลักให้เธอนั้นยืนเต้นตามจังหวะเพลงไปได้ ด้วยสองขาของเธอยืนเองแทบจะไม่ไหวแล้วคงเป็นเพราะพวกแก้วเล็กๆ นั้นมันออกฤทธิ์แล้วพาลให้แข้งขาอ่อนแรงไปหมดใบหน้าหวานที่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางแบบจัดเต็มซบลงไปกับแผงอกกว้างของเด็กหนุ่มที่เธอเพิ่งจะรู้จักไม่ห่างไปไหน เพราะเนื้อหนังของเด็กหนุ่มมันช่างหอมหวนชวนให้คลอเคลียได้ตลอดเวลาและด้วยความไปใกล้ชิดเขามากจนดูจะเกินคู่เต้นทั่วไปนั้นทำให้เธอจำต้องระวังตัวเอาไว้ให้มาก เพราะถ้าเกิดเขามีเจ้าของอยู่แล้วเธอจะซวยเอาได้ถึงเธอจะเก่งกล้าสามารถลากเข้ามาเต้นได้ถึงตรงนี้ แต่เธอก็ไม่เก่งพอจะไปตบแย่งเขากับใครหรอกนะ เธอไม่ถนัดงานต่อสู้อะไรแบบนั้น หลีกเลี่ยงได้ก็ควรจะหลีกเลี่ยง“อะไรนะครับ”ใบหล่อเหลาและแสนจะเกลี้ยงเกลาราวตูดเด็กของเด็กหนุ่มนั้นโน้มลงมาหาหญิงสาวที่กำลังนัวเนียอยู่กับอกของเขา เมื่อหูของเขานั้นได้ยินสิ่งที่เธอพูดไม่ถนัดนักพร้อมกันนั้นก็พยายามใช้สองมือดันร่างของหญิงสาวที่เขาไม่รู้จักเธอเลยแม้แต่น้อยให้ออกห่างจากตัวเขาสักนิด ไม่ใช่มาทำตัวรุ่มร่ามกับเขาแบบนี้เขาแค่ต้องการมาเที่ยวกับเพื
Read more
มันตื่นแล้วอ่ะ 18+++
“อะแฮม ช่วยเอามือออกไปด้วยครับ”เสียงหนาเอ่ยดุหญิงสาวที่กำลังพามือของเธอมาลวนลามเขาเพื่อให้เธอเลิกทำในสิ่งที่ไม่ควรทำแต่กลับไม่ได้ยกมือขึ้นไปดึงมือของเธอนั้นออกไปเพราะก็แอบรู้สึกดีไม่น้อยที่มีมือนิ่มๆ อุ่นๆ นั้นมาสร้างความกำหนัดให้กับเด็กหนุ่มอย่างเขาอารมณ์ความต้องการแบบที่ผู้ใหญ่เขามักมีต่อกันก่อขึ้นภายในตัวเขาอย่างห้ามไม่ได้เมื่อถูกเธอนั้นยั่วมา“มันตื่นแล้วอ่ะ จะให้หยุดจริงๆ นะเหรอ อืม”มือบางข้างที่ถนัดยังคงลูบวนไปมาตรงเป้ากางเกงยีนของเขาไม่ยอมขยับออกไปไหนเพราะรับรู้ได้เต็มมือเลยว่ามันกำลังสู้กับมือของเธออย่างดุเดือดภายในกางเกงนั้นส่วนมืออีกข้างนั้นไปเอื้อมไปรั้งต้นคอของชายหนุ่มให้โน้มใบหน้าลงมาหาเธอ แล้วส่งริมฝีปากบางเข้าประกบริมฝีปากหนาของเขาดูดดื่มความหวานของเด็กหนุ่มอย่างไม่นึกเบื่อด้วยติดใจในรสชาติจนอยากดูดแล้วดูดอีกไม่ต้องหยุด“อืม”ริมฝีปากหนาเผลอจูบตอบความเงอะงะของริมฝีปากบางที่เข้ามาหาเขาด้วยคำว่าอดใจเอาไว้ไม่ไหวถึงเธอจะดูไม่ใช่สเปคของ แต่ว่าเธอนั้นยั่วจนเขาอดทนต่อไปไม่ได้อีกเขาก็เป็นแค่เด็กคนหนึ่งจะไปต่อต้านผู้ใหญ่อย่างเธอได้นานสักแค่ไหน ยังไงก็แพ้เธออยู่ดี“ไปต่อก
Read more
ครั้งแรก 25+++
“อืม”เขาถอดเสื้อผ้าออกจากร่างกายอย่างรวดเร็ว เปิดเผยเรือนร่างเปลือยเปล่าต่อหน้าเธอโน้มร่างที่ไร้เสื้อผ้าลงหาเธอ เป็นฝ่ายประกบริมฝีปากหนาเข้าหาริมฝีปากบางก่อนบ้างดูดดื่มความหวานจากเธอที่ทำให้เขามีแต่ความต้องการอย่างไม่มีวันจบสิ้นมากลืนกินสองมือหนาก็ไม่ยอมน้อยหน้าขยับเข้าหาอกอวบขนาดกำลังพอดีกับมือของเขา บีบเคล้นอย่างหนักหน่วงเต็มแรงมือส่วนสองขาแกร่งขยับเข้าแทรกกลางหว่างขาของเธอตามสัญชาตญาณด้วยแก่นกลางลำตัวของเขามันเริ่มแข็งตัวจนไม่อาจนิ่งเฉยอยู่ต่อไปได้แล้ว“อ่ะ อื้อ”ร่างเล็กยกสะโพกขึ้นหาเขาตอบสนองความเสียวที่กำลังวิ่งพล่านไปทั้งตัวของเธอใจกลางสาวที่ไม่เคยถูกรุกรานมาก่อนเฉียดเข้าไปใกล้ท่อนเอ็นร้อนฉ่าของเขาอย่างไม่ได้ตั้งใจทำเอาเธอนั้นสะดุ้งไปทั้งตัวด้วยความตกใจที่ไม่เคยเจอของจริงอะไรแบบนี้มาก่อนแต่ทว่าก็ไม่ได้หยุดที่จะทำ กลับเด้งสะโพกเข้าไปหาเข้าอีกอย่างคนที่ต้องการจะเจอกับของใหญ่นั้น“อ้าส์”ท่อนเอ็นยักษ์ของเขาปวดหนึบไปทั้งลำเมื่อถูกเธอนั้นเข้ารบเร้าอย่างหนักมือหนารีบเข้าไปเคล้นคลึงเพื่อให้มันแข็งตัวเต็มที่เหมือนตอนที่ดูคลิปติดเรทที่บ้านแล้วจับมันเสียบแทงเข้าไปหาหญิงสาวที่นอ
Read more
มีแผน
“ไปไหนมา”ไกรคนงานของฟาร์มโคนมขนาดเล็กของพราวมุกตะโกนดังมาแต่ไกลเมื่อเห็นเจ้าของฟาร์มนั้นกำลังก้าวเท้าลงจากรถตู้คันหนึ่งตรงที่บริเวณหน้าบ้านของเธอพร้อมกันนั้นก็ก้าวเท้ายาวๆ กึ่งวิ่งเข้าไปหาเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาที่ต้องมายืนรอให้อีกฝ่ายเป็นฝ่ายเดินมาหา เพราะคงเสียเวลาน่าดูด้วยเจ้านายของเขานั้นขาสั้นน่าดูเลย“ก็ไปเที่ยวมาล่ะสิ แล้วนี่ทำงานเสร็จหรือยังมายืนรอรับค่าแรงกันเนี่ย”พราวมุกหันมาแผดเสียงใส่อีกฝ่ายที่ตามจิกเธอราวกับเป็นสามีของเธอทั้งที่ก็เป็นแค่คนงานทั่วๆ ไปนี่คงเป็นเพราะกลัวเธอจะไม่จ่ายค่าแรงอีกตามเคยถึงได้ตามจิกตามกัดกันขนาดนี้เธอก็ไม่เคยมีประวัติว่าเบี้ยวเงินค่าแรงนะ แต่คนงานของเธอทั้งสองคนก็มักจะทำเหมือนเธอชอบเบี้ยวค่าแรงอยู่เรื่อยไป ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน“ใครมายืนรอรับค่าแรง มายืนรอเจ้ตั้งหาก จะให้ไปตามหมอมารักษาอีสิบสามมัน ฉันบอกให้เจ้ขายมันทิ้งไปไง เพิ่งจะหายป่วยไปเมื่อเดือนที่แล้วนี่ป่วยอีกแล้ว เปลืองค่าหมอไหมล่ะ”ไกรเริ่มต้นพูดอีกครั้งด้วยการตอบคำถามให้เจ้านายได้ฟังว่าเขามาทำอะไรตรงบริเวณหน้าบ้านตรงนี้ แล้วก็ตามด้วยการบ่นเจ้านายต่อเลยด้วยเขานั้นไม่ชอบที่พราวมุกนั้
Read more
มาทำอะไร
“เนี่ยเหรอแผนของแกอ่ะ”กชมนโวยวายเสียงดังขึ้นมาเมื่อต้องมานั่งรอในรถให้เด็กนักเรียนของโรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่งภายในอำเภอที่เธอนั้นอยู่เลิกเรียน แล้วก็กวาดสายตามองหาเด็กผู้ชายที่เคยนอนกับเพื่อนจากเด็กนักเรียนที่จะกรูกันออกมาจากประตูโรงเรียนเมื่อถึงตอนโรงเรียนนั้นเลิกเหตุที่ต้องเป็นเธอที่จะต้องมาเป็นเพื่อนของพราวมุกทำเรื่องสิ้นคิดแบบนี้ก็เพราะว่าเธอนั้นว่างในช่วงเย็นพอดีด้วยลูกน้อยวัยประถมของเธอมีเรียนพิเศษจะเรียนเสร็จให้เธอไปรับกลับบ้านได้ก็ต้องห้าโมงเย็นนู้นแต่ถึงเธอจะว่างแต่เธอก็ไม่เข้าใจว่าทำไมแผนจับผู้ชายของเพื่อนถึงเป็นแบบนี้ ต้องมานั่งรอเด็กมัธยมเลิกเรียนอะไรแบบนี้ด้วยเธอคิดว่าแผนมันจะดีกว่านี้เสียอีก ดีแบบที่เจอตัวเด็กผู้ชายนั้นเลยไม่ใช่มางมเข็มหาในมหาสมุทรที่เต็มไปด้วยเด็กมัธยม“ก็ใช่ไง นี่ฉันอุตส่าห์รีบรีดนมวัวให้เสร็จแล้วรีบมาเลยนะ”พราวมุกจ้องมองไปยังประตูรั้วขนาดใหญ่ของโรงเรียนมัธยมไม่ว่าตาเพื่อรอคอยเวลาที่จะมีเด็กเดินออกมานี่แหละแผนการอันแยบยลของเธอ ที่เธอนั้นใช้สมองอันน้อยนิดเท่ากับเมล็ดถั่วเขียวคิดมาแล้วเพราะถ้าไม่เจอตัวเขาก่อนว่าอยู่ที่ไหน เธอก็ไม่อาจทำอะไรได้ต่อไปอี
Read more
กวนประสาท
พราวมุกเริ่มต้นวันใหม่ของเธอด้วยการตื่นแต่เช้าเพื่อรีบทำงานในฟาร์มโคนมให้เสร็จภายในช่วงครึ่งวันเช้าแล้วพองานทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยเป็นอย่างดีแล้ว เธอก็รีบขับรถออกจากบ้านในทันทีเพื่อเดินทางไปที่โรงเรียนที่ตั้งอยู่ห่างจากบ้านของเธอถึงสามสิบโลวันนี้เธอเดินทางไปคนเดียวเพราะมีแผนการขั้นที่สองในหัวเรียบร้อยแล้ว ไม่ได้ให้เพื่อนรักคนใดคนหนึ่งเดินทางไปด้วย เพราะเกรงว่าช่วงที่แผนการกำลังดำเนินไปนั้นเธออาจจะต้องทิ้งเพื่อนให้อยู่ตามลำพังเธอไม่อยากให้เพื่อนดูเหงาในระหว่างที่เธอไม่อยู่ เธอก็เลยเลือกที่จะไปคนเดียวเสียดีกว่า เพราะที่โรงเรียนนั้นก็ไม่ได้มีอะไรน่ากลัวไปกว่าเธออีกแล้วพราวมุกเดินทางมาถึงที่โรงเรียนมัธยมก่อนที่โรงเรียนนั้นจะเลิกเรียนเสียอีก เธอเลยมีเวลาขับรถไปเก็บยังที่ที่ห่างไกลบริเวณหน้าโรงเรียนแล้วตัวเธอถึงเดินเท้าเปล่ากลับมายังบริเวณหน้าโรงเรียน หาที่นั่งรอที่เหมาะสมที่จะไม่มีใครเห็นเธอ แล้วเฝ้ารอเวลาเลิกเรียน“แล้วเจอกันที่สนาม”เสียงของนักเรียนชายคนหนึ่งดังขึ้นท่ามกลางกลุ่มนักเรียนชายกลุ่มใหญ่ที่กำลังเดินออกมาจากภายในโรงเรียนการพูดคุยของนักเรียนชายกลุ่มนั้นเป็นการนัดแนะกันจะไป
Read more
แม่ไม่ปลื้ม
“คิดเหรอว่าคนอย่างพราวมุกจะยอมแพ้ ฝันไปเถอะ”หลังจากแยกจากเด็กหนุ่มแล้วนั้น พราวมุกก็ขับรถวนไปวนมาอยู่แถวโรงเรียนมัธยมนั้นสองสามไปจนถึงสี่ห้ารอบก็ว่าได้ก่อนจะเดินทางกลับบ้านของเธอจงใจให้เขานั้นเห็นว่าเธอยังอยู่แถวนั้น และกลับมาพบเธออีกก่อนที่จะกลับบ้าน ด้วยเธอนั้นได้โปรยเสน่ห์ใส่เขาเอาไว้ก่อนจะแยกจากกันแต่รอแล้วรอเล่าก็ไม่เห็นวี่แววของรถของเขาแม้แต่นิด ยิ่งรอก็ยิ่งมืดเธอเลยจำต้องกลับไปรอต่อที่บ้านของเธอสุดท้ายแล้วหลังจากรอมาหนึ่งคืนก็ยังไม่เห็นวี่แววว่าเขานั้นจะตามหาเธอเลยแม้แต่นิดเดียว เหมือนเธอจะไร้ตัวตนสำหรับเด็กหนุ่มอย่างเขาไปแล้วแต่มันก็ไม่ได้ทำให้เธอยอมแพ้อะไรง่ายๆ หรอกนะ เพราะตั้งมั่นเอาไว้แล้วว่าจะได้เขามาครอบครอง สาวแก่อย่างเธอก็ต้องทำทุกอย่างให้ได้มา ไม่อย่างนั้นมันอาจเสียชื่อเสียงหม้ายสาวอย่างเธอที่สะสมมาตั้งห้าปีแล้วก็ว่าได้พราวมุกเตรียมออกไปที่โรงเรียนมัธยมตามปกติเหมือนกับสองวันก่อนหน้านี้ หลังจากที่เธอนั้นดูแลฟาร์มโคนมและขายนมในฟาร์มเป็นที่เรียบร้อยแล้วแต่วันนี้มีพิเศษขึ้นมานิดหน่อย ด้วยเธอไปได้ชุดนักเรียนหญิงมอปลายมาจากญาณีที่ไปหยิบยืมของหลานสาวมาให้เธอจัดการแต่ง
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status