คุณหนูกับผัวคนงาน Novels & Stories

“เอวา ไปทำงานบ้าน “ นายบอกเสียงเรียบ ปกติมาก เพราะคนที่นี่ ยังไม่รู้ถึงความสัมพันธ์ “อ่อ ไอ้อ่อน ลูกสาวมึง ทำงานแล้วนี่นะ แล้ววันหยุด ยังรับจ้างซักผ้าทำงานบ้านให้นายอีก ขยันจริงๆ “ หัวหน้าคนงานเอ่ยชม มองนายอ่อน ที่มีเมียใหม่มานั่งคลอเคลีย ดื่มกินไม่ห่าง “ไม่ได้ยุ่งกันหรอกพ ี่ มันอยู่กับแม่มัน ผมก็อยู่ของผม “

ขาจ้างให้ออกตามหาเองก็ไม่รู้ว่าจะไปหาคุณหนูที่ใด เพราะไม่มีเบาะแสว่าผู้คุ้มกันคนนั้นพาคุณหนูหนีไปที่ใดกันแน่ จึงทำให้เหล่าคนที่ถูกจ้างให้ตามหาคุณหนูได้แต่คว้าน้ำเหลวมาจนทุกวันนี้ ระหว่างทางเดินไปยังหน้าที่ว่าการเมือง พ่อบ้านยังสงสารนายท่านกับฮูหยินที่เอาแต่คิดถึงลูกสาวมาตลอดหล ายปี เขาทำงานให้กับทั้งคู่มาตั้งแต่นายท่านผู้เฒ่ายังอยู่แล้ว จึงเห็นเจ้านายทั้งสองและบุตรชายเป็นดั่งญาติสนิท เพราะตัวเขาเองไม่ได้แต่งงานด้วยอยากทุ่มเทช่วยงานนายท่านผู้เฒ่าในกาลก่อน พ่อบ้านชราคิดไปคิดมาจนกระทั่งเขาเดินไปถึงป้ายประกาศที่เขามาทุกวัน

“ชั้นบนของเสียวอวี่มีคนอาศัยอยู่ครอบครัวหนึ่ง มารดาในวัยไม้ใกล้ฝั่ง ลูกชายลูกสะใภ้ที่ทำงานหนัก ยังมีเด็กวัยหนึ่งขวบอีกคนหนึ่ง ความสัมพันธ์แม่สามีลูกสะใภ้ของพวกเขาไม่ดี...” “ไม่นะ ลูกสะใภ้จะทำงานหนักได้อย่างไร...” อาถงอดใจไม่ไหวเอ่ยปากขัดจังหวะอาเสออีกครั้ง “ไสหัวไป!” ทุกคนก่นด่าเขาอย่างรุนแรง

" กูต้องทำงานมึงเข้าใจมั้ยจะให้กูติดผัวงานการก็ไม่ต้องทำงี้หรอ" " งั้นมึงก็ไม่ต้องทำงานสิเมียคนเดียวกูเลี้ยงได้แถมแม่เมียอีกคนกูก็ยังไหวหรือจะให้กูดูแลคนงานในบ้านมึงต่อกูก็โอเคนะ " มันพูดพลางทำตาแป๋วใส่ผมเหมือนคิดอะไรออก อยากถีบมันจริงๆ

จริงสิ ตอนนี้ฟ้าครามเข้ามาอยู่ในบ้านเขาด้วยฐานะคนงาน จะเรียกเขาว่าคุณหนูก็คงไม่แปลกอะไร เพียงแต่มันออกจะแตกต่างกับคนอื่นอยู่บ้าง ก็ส่วนใหญ่คนงานที่บ้านเรียกเขาว่าคุณฉัตร ไม่ก็คุณชาย มีเพียงป้าสาย ป้านิด น้าสาและลุงบุญที่เรียกเขาว่าคุณหนู แต่หากฟ้าครามจะเป็นอีกคนที่เรียกแบ บนั้น เขาก็ยินดี

หญิงสาวพยายามสรรหาคำมาอธิบาย “บาดหมาง? เขาจะบาดหมางกับพ่อแพรได้อย่างไร ในเมื่อทำงานคนละส่วนกัน” ทำงานคนละส่วนอย่างนั้นหรือ? แต่เธอมั่นใจ มั่นใจว่ากิ๊กที่เธอเห็นเป็นคน ๆ เดียวกับที่ได้ยินเสียงพูดเมื่อคืนแน่…เสียงเหมือนกันเปี๊ยบ

“งั้นก็จำไว้ด้วยว่าลูกน้องก็มีลูกมีผัว เลิกงานแล้วต้องรีบให้กลับบ้านไม่ใช่มารั้งตัวให้เลี้ยงฉลองอะไรไร้สาระ” “เฮ้ย! นี่คุณเป็นใคร” “ผมเป็นผัวลูกน้องคุณ มานั่งรอเมียกลับบ้านตั้งแต่เย็นแล้ว เป็นหัวหน้าก็หัดเกรงใจครอบครัวคนอื่นเขาบ้าง”

ฟางเจียวเหมยตอบกลับไปตามตรงและถามถึงเรื่องสำคัญ “ขับได้ครับ และผมไม่เกี่ยงครับแม้ว่างานจะหนักสักแค่ไหนขอแค่เราสองสามีภรรยาได้มีงานทำก็พอแล้ว” ชายคนนี้ตอบกลับพร้อมกับมองหน้าผู้หญิงที่ดูเหมือนจะเป็นภรรยาของเขาด้วยความดีใจ ที่ร้านนี้รับสมัครคนงานทั้งชายและหญิง

“อืม เรื่องคนงาน อาคงต้องขอเวลาคุยกับพ่อของหลานก่อน ไม่ใช่ว่าจะไม่มีคนที่หมายตาไว้แต่ต้องคุยต่อหน้า จริงไหมพี่รอง” กุ้ยโม่เสียงหมายตาไว้ครอบครัวหนึ่งซึ่งก็คือบ้านจ้าว บ้านนี้ลำบากเหมือนเขา ลูกชายคนโตก็ยังไม่แต่งงานเพราะบ้านจน ที่ดินทำกินก็ไม่มีสองพ่อลูกได้แต่จูงมือกันไปห างานที่หมู่บ้านอื่นทำกัน และตอนนี้เขาเห็นว่าครอบครัวนี้มารับจ้างกับผู้รับเหมาด้วย คงต้องไปคุยกันอีกครั้ง

ฝ่างกับดินบอก เช้ามืดฝ่างกับดินขับรถไปที่บ้านพักคนงาน โดยขับไปที่บ้านลุงมิ่งก่อนแล้วให้ลุงมิ่งบอกให้คนงานมารวมตัวกัน หลังจากนั้นดินก็บอกกับคนงานทุกคนว่าเขากับนุชเป็นแค่เพื่อนกันไม่มีวันเป็นอย่างอื่น และเขารักแค่ฝ้ายคนเดียวเท่านั้น