Novel & Cerita บ่าวกับนาย

ผู้เป็นนายชี้นิ้วมายังบ่าวรับใช้ ฝ่ายบ่าวรับใช้มีสีหน้าตื่นตกใจรีบร่นถอยหลังไปหลายก้าว บอกเสียงตะกุกตะกัก “บะ...บ่าวไม่กล้าขอรับ โรคระบาดยังไม่มีวิธีรักษาบ่าวยังมีลูกน้อย นายท่านจะเฆี่ยนตีบ่าวก็ได้แต่อย่าให้บ่าวออกไปเลยขอรับ” “ไม่ได้เรื่อง!”

อำมาตย์ไป๋สั่ง รำคาญคำแช่งชักหักกระดูกของป้าชิว "แต่นางยังไม่ตายนะขอรับ" บ่าวชายคนหนึ่งเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าลำบากใจ "ฝังลงไปก็ตายเอง...รีบเอาไป" "ขอรับ" บ่าวชายทั้งสองรับคำ แล้วลากป้าชิวออกไป...

“อืม ข้าย่อมรู้สึก” บ่าวทั้งสองที่เดินรั้งตามหลังผู้เป็นนายมองการกระทำของผู้เป็นนายด้วยแววตาระคนสังสัยในความสัมพันธ์ของคนทั้งคู่

บ่าวสาวหันกลับมาด้วยรอยยิ้ม คารวะบุพการี อย่างนอบน้อม “สาม คำนับกันและกัน”