ภรรยาที่ถูกทิ้ง? ทำเอาพวกเจ้าตาแทบบอด Novels & Stories

รสเผ็ดร้อนบาดคอจนบีบให้น้ำตาไหลออกมาทันที ฉันฝืนกลั้นความเจ็บปวดในใจ ก่อนถามสวี่หยางว่า “จะมีใครแกล้งหายตัวไปเพื่อหลอกสามีตัวเองบ้างไหม?” เขามองฉันอย่างทั้งโมโหทั้งผิดหวัง “นายพูดบ้าอะไรน่ะ? คนที่ทำเรื่องแบบนี้ได้ก็ไม่ต่างจากสัตว์เดรัจฉาน ตายไปจริง ๆ ยังจะดีกว ่า!”

แอ็ดดดด ร่างสูงใหญ่ที่เคยสง่าผ่าเผยปรากฏขึ้นตรงหน้า สายตาคมกริบกวาดมองเรือนร่างบอบบางของภรรยาที่เขาปล่อยปะละเลยมานับปีด้วยใจว้าวุ่น ตุบ!!

สภาพร่างกายของเธอในตอนนี้มันมีแต่รอยรักที่อาของเธอทำเอาไว้ เอวอันคอดกิ่วของเธอก็ราวระบมไปเสียหมด เธอก้าวเท้าลงจากเตียงที่ไร้ร่างของอาที่เคยกอดเธอเอาไว้เมื่อคืนทั้งคืน เขาทำให้เธอลืมเรื่องฟ้าร้องได้ แต่มันกลับทำให้หัวใจเธอบอบช้ำ ‘เธอทำผิดต่อภรรยาและลูกของเขา’ “ฮึก!!” น้ำตาเจ้ากรรมรินไหลออกมา ช่างเป็นผู้หญิงไร้ค่าสิ้นดี

ดวงตาคู่คมแดงก่ำ เหตุการณ์วันนี้เป็นเหมือนหอกหนามที่กระหน่ำซัดหัวใจให้เจ็บช้ำซ้ำๆ จนอิชย์แทบปางตาย สิ่งที่คณานางทำกำลังทำให้หัวใจเขาแหลกสลาย เธอทำได้ยังไง พาลูกหนีไปไม่พอ ยังมีหน้าเอาไปให้ผู้ชายคนอื่นที่ไม่ใช่พ่ออุ้มชูดูแลหน้าตาเฉย ใจร้ายเกินไปแล้วนะเหมย! หลังจาก

คนถูกรู้เท่านั้นตวาดออกไปกลบเกลื่อนความรู้สึกจริงใจของตนเอง เพราะจะว่าบุตรสาวสาวของเธอคนนี้เหมือนเธอมากเกินไปจริงๆ พอเหมือนมากอีกฝ่ายจึงรู้เท่าทันเธอมากกว่าใคร "หรือไม่จริง กับพ่อแท้ๆ ของฉัน คุณยังตัดใจลงมือได้ กับผู้หญิงของเขาคุณก็ไม่ละเว้น กับไอ้เด็กเวรมู่เ� �ินคุณก็คงไม่ปล่อยมันลอยนวลอีกนานแน่ แต่กับไอ้แกนั่นคุณกลับไม่ลงมือ หึ!"

เขาไม่ยอมแพ้เพราะยังไม่รู้ฤทธิ์เดชของอดีตมือสังหารหย่งชาง “เจ้าเป็นเช่นนี้ใครจะกล้าเข้าหานางเล่า เจ้าคิดรับผิดชอบนางไปทั้งชีวิตรึ” “หากตาเจ้าไม่มืดบอดก็ต้องเห็นสิว่าข้าทั้งกอดทั้งจูบนางขนาดนั้นแล้ว ไม่เรียกว่าสามีภรรยาจะนับว่าเป็นอะไรได้อีก” เจ้าตัวแย้งขึ้นมาทันควัน “หรืออยา กตาบอดจริง ๆ ข้าจะสงเคราะห์ให้เพราะข้าไม่ชอบยิ่งนักที่เจ้ามองภรรยาของข้า” “โอ๊ย… แค่จะมองคนงามก็ผิดรึ”

กล่าวจบก็ยกไหสุราขึ้นซด หัวเราะราวกับคนไร้สติ ดวงตาเลื่อนลอย “แพ้คารมของผู้อื่น” “อย่าไปฟังต้าฉีให้มาก เจ้าคนนี้ถูกเมียทิ้งจนวิปลาสไปแล้ว” “ถูกเมียทิ้งรึ?” ซ่านจื่อทวนถาม แววตาเริ่มดำมืดลงทีละนิด

กระนั้น ภรรยาที่ร่างกายแทบไร้เรี่ยวแรงกลับตอบผู้เป็นสามีที่ทำเท่าไหร่ก็ไม่พอ “มีด ข้าอยากได้มีด ตัดมันทิ้งเสีย” ดวงตาสีทับทิมหันไปอีกทาง กวาดตามองรอบห้องอย่างมุ่งมั่น

ทำสายตาอดอ้อนแบบที่ทำประจำเวลาต้องการอะไรจากโบตั๋น “ค่ะ เข้าใจสิค่ะ” ภรรยาคนสวยยิ้มหวานตอบสามีสุดหล่อ “แล้วมาหาผมถึงที่ทำงานมีอะไรหรือเปล่าครับ” “เรื่องตำแหน่งกับโอนบริษัทนะสิคะ”

ยายกิ่งแก้วพูดอย่างเจ้าเล่ห์ “แล้วตาล่ะ ต้องทำอะไรบ้าง” ตารุ่งเลยเอ่ยถามภรรยาคู่ทุกข์คู่ยากด้วยน้ำเสียงติดจะตื่นเต้นนิดๆ