ภรรยาที่ถูกทิ้ง? ทำเอาพวกเจ้าตาแทบบอด Mga Nobela at Kwento

รอบนี้น้องตบจริง หน้าผมสะบัดไปตามแรงมือนั้นจนเลือดออกจากมุมปาก พอหันกลับมาก็ต้องเผชิญกับแววตาสั่นระริกของภรรยา “ปั้นจะหย่า…” [Talks End] ════☆♡☆════

ความอดทนของเวหาขาดลงสะบั้น เขาจับร่างของภรรยาในนามลงไปนอนราบบนเตียงใหญ่แล้วตามขึ้นคร่อมตัวเอาไว้แน่น ข้อมือเล็กทั้งสองถูกกดทับด้วยฝ่ามือใหญ่นัยน์ตาคู่สวยประสานมองแววตาคมกริบที่ตอนนี้เธอไม่อาจรู้ได้ว่าเขากำลังคิดจะทำอะไรกับเธอกันแน่ ทั้งคู่เงียบนิ่งไปชั่วขณะ เวห าเกิดอาการสับสนตีรวนอยู่ในหัวสมอง ถึงแม้เขาจะพูดอยู่เสมอว่าไม่ได้สนใจหากแต่พอเมาทีไรเรื่องราวในอดีตก็หวนกลับมาทำให้เขาเจ็บปวดทุกที “ทำไมวะ ทำไมเธอถึงได้ทิ้งฉันไป”

แม่เว่ยแค่นหัวเราะอย่างเหยียดหยาม “รักเหรอ? รักแล้วยังนอกใจ? รักแล้วยังทำให้ภรรยาตัวเองต้องเสียหน้าจนไม่เหลือชิ้นดีเนี่ยนะ?” เธอผ่านโลกมามากจนมองทะลุปรุโปร่งถึงแก่นแท้ของชีวิตคู่ เรื่องพรรค์นี้เธอเห็นมานักต่อนักแล้ว

ดวงตาคู่งามสีน้ำผึ้งซ่อนความหวาดหวั่นมิได้อีก “แค่ภายนอก ภรรยาไม่เจ็บแน่ ๆ” หยางเหวินเย่ฝืนอดทน ข่มความต้องการของตน ตั้งหน้าตั้งตามอบความหฤหรรษ์ให้กับภรรยายังสาว

“ฮ่า ๆ ถงชีหลาง ข้าเมตตาเจ้ากับภรรยาอย่างแน่นอน ให้ได้ตายไปพร้อม ๆ กัน” “ไม่ต้องห่วง! ข้ารู้ดีว่าต้องทำสิ่งใด ส่วนพวกเจ้า กล้าดีเยี่ยงไร จ้องมองภรรยาข้า”

นเมาทำให้หลี่เค่อเผลอเล่าเรื่องที่น้องเขยตัวดีทิ้งให้หลี่จื่อเหยากลับบ้านมาผู้เดียว อีกทั้งหลังจากกลับคฤหาสน์ไปแล้ว ก็มีข่าวลือว่ามู่หรงอี้หวายไม่ดูแลภรรยา แต่พอทุกคนเห็นความงดงามเปล่งปลั่งของนาง จึงไม่กล้าลงความเห็นว่าถูกทอดทิ้งจริงๆ แต่ถ้าไม่มีมูลไหนเลยจะมีข่าวเล็ดล อดออกมา สุดท้ายก็เล่าเรื่องที่ได้ร่วมอภิรมย์กับสตรีที่เหมือนภรรยาตนเองให้ฟัง คนผู้นั้นก็คือสาวใช้คนสนิทของน้องเขยนั่นเอง

"เคท ถ้าคุณยังดูถูกภรรยาของผมผมไม่ไว้หน้าคุณแล้วนะ" "คุณคิดยังไงถึงยอมเอาผู้หญิงผัวทิ้งคนนี้มายกย่องออกหน้าออกตา คุณไม่อายเหรอ"

ฟ่านรั่วเจี๋ยทำตาโตใส่มู่ชิงซาน ก่อนหยิกหลังมือเขาพอให้หายมันเขี้ยว“หึ ย่อมไม่มีทางที่ผู้เป็นภรรยาจะปล่อยให้อ๋องปีศาจอยู่อย่างลำพังและเลี้ยงสองแฝดอย่างทิ้งๆ ขว้างๆ หากข้าไม่อยู่ข้างกายท่าน ย่อมเท่ากับเป็นการปล่อยให้สตรีอื่นเข้ามาทำหน้าที่ฮูหยินให้อ๋องปีศาจ ซ

แทนคุณทิ้งตัวนั่งบนเก้าอี้ คิ้วเข้มเลิกขึ้นสีหน้าแววตาฉายถึงความรำคาญ โดยเฉพาะแววตาใสซื่อของภรรยาสาวที่มองมา เขารู้สึกรำคาญเป็นพิเศษ “สาถามพี่ดี ๆ นะคะ ทำไมต้องโมโหด้วย” “มันเรื่องของฉัน อ่อ!ยังมีสิ่งที่เธอต้องรู้ และ ต้องทำตามอย่างไม่มีทางเลือก”

ดวงตาของหลี่หย่วนเจ๋อตื่นตะลึงอย่างตกใจ เขาไม่คิดว่าภรรยาคู่ทุกข์คู่ยากของตน จะมองเรื่องราวได้เลวร้ายถึงเพียงนี้ ใจเขายังไม่อยากคิด ว่าตระกูลหลี่จะทอดทิ้งเขาจริง ๆ “ได้ข้าจะลองทำอย่างที่เจ้าว่า” จี้ชิวหรงคลี่รอยยิ้มบาง ๆ ออกมา เรื่องนี้นางมั่นใจ สามีของนางต้องผิดหวัง อย่างแน่นอน