Novelas y relatos de ภรรยาที่ถูกทิ้ง? ทำเอาพวกเจ้าตาแทบบอด

ดวงตาคู่เศร้ามองเพดานอย่างเลื่อนลอย ภาพเหตุการณ์ทั้งหมดในช่วงเวลาไม่กี่ชั่วโมงยังคงฉายซ้ำในหัว เพียงแค่วันเดียว เธอกลับสูญเสียทุกอย่าง ทั้งลูกที่เฝ้ารอคอยมาหลายปี และสามีที่เธอคิดว่ามั่นคงที่สุดในชีวิต หัวใจเธอเหมือนถูกฉีกออกเป็นเสี่ยง ๆ แก้วหลับตาลง ช้า ๆ ไม่อ ยากรับรู้อะไรอีกต่อไป หากหลับแล้วจะไม่ต้องตื่นขึ้นมาอีก...ก็คงจะดี

พนักงานพวกนั้นมองมาด้วยสายตาจับผิดเธอ บางคนอาจรอดูวันที่ภรรยาตกถังเข้าสารอย่างเธอถูกเขี่ยทิ้ง คืนนั้นเขาจงใจจะเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของเธอ แล้วคืนนี้ล่ะ เขายังต้องการอะไรอีก

พ่อเฒ่าไม่ได้ปิดบังเรื่องนี้ แววตาเขาอับแสงลงเล็กน้อย “ไม่เป็นไรครับ” เขาทำใจไว้แล้วทั้งเรื่องความจำเสื่อมและเรื่องที่เขาตาบอด ดีแค่ไหนแล้วที่เขาไม่ตกตายจากภรรยาไปเสียก่อน ไม่เช่นนั้นเธอคงเป็นม่ายไปแล้ว

"ทำไมถึงคิดว่าข้าจะยอมทิ้งภรรยาที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาเพื่อมาอยู่กับเจ้า" นางทำตาละห้อย "ข้าถึงได้นึกอิจฉาอย่างไรเล่า"

รวงข้าว หญิงสาวกะพริบตาถี่ๆ เพื่อขับไล่ความรู้สึกบางอย่างในใจออกไป เธอยืนมองอยู่อย่างนั้นเนิ่นนาน รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ และดวงตาที่สานสบหวานซึ้งทำให้เจ็บจุกในอก เธอเผลอกัดริมฝีปากด้วยความน้อยใจ ถึงตอนนี้เกื้อคุณจะบอกว่าเธอคือภรรยา แต่ทุกอย่างกระจ่างชัดว่าผู้ห ญิงอย่างเธอไม่มีวันเทียบรวงข้าวได้

นางก้มมองหน้าอกแบนราบของตัวเองแล้วแทบจะกรีดร้อง “เจ้าช่างหยาบคายสิ้นดี มิน่าถึงถูกสามีหย่า” คนที่มุงอยู่ตรงนั้นได้ฟังต่างก็ตกใจ บางคนถึงกับยกมือขึ้นปิดปาก ดูเหมือนว่าคุณหนูท่านนี้จะล้ำเส้นผู้อื่นเกินไปแล้ว

“มึงไม่เป็นกู มึงไม่รู้หรอก ว่าการทนเห็นเมียตัวเองต้องเศร้าเพราะมองไม่เห็นมันทุกข์ทรมานมากแค่ไหน ที่จริงกูควรจะหาทางเอาตาตัวเองให้เขาตั้งแต่ที่รู้ว่าเขาตาบอดเสียด้วยซ้ำ” “…” “ถ้ามึงนึกสงสารกู ก็ช่วยหาทางให้กูเสียแค่ดวงตา แต่ไม่ตายทีเถอะ กูยังอยากอยู่กับเมียกู ถึงแม ้จะต้องกลายเป็นคนตาบอดแทนเธอก็ตาม”

ขาแกร่งที่หมดแรงค่อยๆก้าวเข้าไปในห้อง เจอกับร่างไร้วิญญาณของเมียสาวนอนอยู่แบบนั้น น้ำตาลูกผู้ชายระเบิดพลั่งพลูอย่างหนักเหมือนกับคนสติแตก “เกด!!!!!!!!! ไม่จริง!!! เกด!!!!!! เธอทิ้งฉันไปแบบนี้ได้ยังไง!!! ฮึก!!!! ฉันกับลูกจะอยู่ยังไง เกด!!!!!!!!!!”

โจวเหวินซานเห็นช่องโหว่จึงแก้ตัวโดยไม่ทันไตร่ตรอง "ของภรรยาข้าน่ะถูกแล้ว นางทิ้งไว้ให้แทนความคิดถึง" เพ่ย! ทำไมเจ้าหมอนี่ถึงน่ารังเกียจได้ขนาดนี้นะ

ทำสายตาอดอ้อนแบบที่ทำประจำเวลาต้องการอะไรจากโบตั๋น “ค่ะ เข้าใจสิค่ะ” ภรรยาคนสวยยิ้มหวานตอบสามีสุดหล่อ “แล้วมาหาผมถึงที่ทำงานมีอะไรหรือเปล่าครับ” “เรื่องตำแหน่งกับโอนบริษัทนะสิคะ”