รอให้คุณ...บอกว่ารัก の小説・ストーリー

นั่นต่างหากที่เธออยากรู้ “ผมเคยบอกไปแล้วใช่ไหมว่าผมรักคุณ” หล่อนพยักหน้ารับและรอฟังว่าเขาจะพูดอะไรต่อ

เธอบอกเค้าบ้าง "ผมรู้ว่าวีรักผม วีก็ต้องรู้ด้วยว่าผมก็รักวี" เธอจะต้องการอะไรอีก แค่นี้ก็พอแล้ว พอแล้วจริงๆ

“ผมรักคุณนะ...” “ไหนเมื่อก่อนบอกไม่รัก หลายใจจังนะคะ” เธอพูดกับเขาด้วยรอยยิ้ม คนอย่างเขาหากไม่ถึงที่สุดจริง ๆ ก็คงไม่ขอร้องเธอขนาดนี้ แม้จะรู้ว่าเขารักเธอเพราะพร่ำบอกเช้ากลางวันเย็นมานนานแล้ว แต่ว่านี่มันยังไม่พอ “ให้โอกาสผมสักครั้งไม่ได้เชียวเหรอ”

"นั่นสินะ กูต้องทำให้นีรารู้ก่อนว่ากูรู้สึกยังไง แล้วทำให้นีรารู้สึกอย่างเดียวกับกู แต่นีรายังเด็กเกินไปนะเว้ยที่จะให้บอกรัก" "แค่บอกว่าชอบก่อนไหม คุยกันไปเรื่อยๆ ให้ถึงเวลาที่มึงพร้อมเผชิญหน้าว่าที่พ่อตาก่อนค่อยบอกรัก" "มึงนี่ฉลาดเหมือนกันนะ"

เธอบอกรักเสียงหวานและรอคอยให้เขาตอบรับกลับ “อืม” “อะไรเนี่ย พี่ต้องตอบว่าไอเลิฟยูทูด้วยสิ ตกลงรักเขาแล้วใช่ไหม” เธอยังไม่ยอมแพ้ออดอ้อนให้เขาบอกรัก

น่าประทับใจซะไม่มีเลย! “นมคะ แฮ่ก ๆ ฝากลงไปบอกพี่นัทให้รอ แฮ่ก ๆ รอฟ้าแป็บนึง ขอ 15 นาทีค่ะ!” “เจ้าค่ะคุณหนู”

"ไม่เอาไม่พูดแบบนั้น ที่รัก" "ฟ้าหลอกให้คุณรอเป็นเดือน ๆ แบบนี้ คุณยังไม่ถอดใจอีกเหรอค่ะ อีกอย่างฟ้าอาจกำลังทำผิดต่อคุณอยู่ก็ได้"

เป็นเธอเองที่บอกให้ผมรอ แต่ตอนนี้เธอกลับมีคนใหม่ “คำพูดของคนเปลี่ยนได้ตลอด ทุกอย่างเปลี่ยนได้ คุณยูอย่ายึดติดสิคะ” “ผมไม่ได้ยึดติด ผมแค่รักและรอ” -บทที่ 19 รักและรอ

เธอบอกเค้า "มาอ้อนพี่สิ อยากได้อะไร มาบอกพี่" เค้าบอกอย่างใจดี เธอส่ายหน้า "ไม่เอาหรอก รอไปก่อนละกัน"

รอแซว รอโห่ แล้วคำบอกรักฉันจะศักดิ์สิทธิได้ยังไง! ฉัน: เอ่อ... คุณเต้: บอกมาเถอะคุณ ผมอยากโม้ ว่าคุณรักผมแค่ไหน ว้าว... บอกเลย ๆ