รอให้คุณ...บอกว่ารัก Novels & Stories

เธอบอกรักเสียงหวานและรอคอยให้เขาตอบรับกลับ “อืม” “อะไรเนี่ย พี่ต้องตอบว่าไอเลิฟยูทูด้วยสิ ตกลงรักเขาแล้วใช่ไหม” เธอยังไม่ยอมแพ้ออดอ้อนให้เขาบอกรัก

น่าประทับใจซะไม่มีเลย! “นมคะ แฮ่ก ๆ ฝากลงไปบอกพี่นัทให้รอ แฮ่ก ๆ รอฟ้าแป็บนึง ขอ 15 นาทีค่ะ!” “เจ้าค่ะคุณหนู”

“มันก็...น่าจะเป็นแบบนั้นหรือเปล่าคะ หรือว่า คุณดีกับหนูเพราะว่า...คุณรักหนูเหรอคะ?” “อืม...ใช่สิ ฉันรักเธอ...เอ...ฉันก็บอกเธอตลอดนะ ว่าฉันชอบเธอ และมีความสุขที่จะอยู่กับเธอแบบนี้ตลอด มีตอนไหนบ้างที่ฉันไม่บอกเธอ...หืม...” “คุณบอกว่าชอบหนูนี่คะ ไม่ได้บอกว่ารักหนูซะหน่อย”

พัชสนันท์ยิ้มทั้งน้ำตา เธอรอประโยคบอกรักนี้มานานมาก นานจนคิดว่า ไม่มีวันได้ยิน อิ่มเอมหัวใจเป็นที่สุด กลั่นความดีใจ ความรู้สึกตอนนี้ออกมาเป็นคำพูดไม่ได้ “แล้วไม่ได้รักคุณเพราะรู้ว่า เรามีลูกด้วยกัน ผมรักคุณนานแล้ว แต่ผมโง่เองแหละ ที่รู้ความรู้สึกตัวเองช้าไป บอ กตอนนี้ก็ไม่สายไปใช่ไหมครับ”

"ไม่เอาไม่พูดแบบนั้น ที่รัก" "ฟ้าหลอกให้คุณรอเป็นเดือน ๆ แบบนี้ คุณยังไม่ถอดใจอีกเหรอค่ะ อีกอย่างฟ้าอาจกำลังทำผิดต่อคุณอยู่ก็ได้"

เลยต้องยอมต่างหากล่ะนั่นน่ะ. คิดได้แต่ในใจอีกแล้วเหอะ! “คุณยังไม่ได้บอกฉันเลยว่า คุณรักฉันตั้งแต่เมื่อไหร่ยังไง ฉันรอคุณเล่าอยู่นะคะเนี่ย” เธอเอ่ยทวง

เธอบอกเค้า "มาอ้อนพี่สิ อยากได้อะไร มาบอกพี่" เค้าบอกอย่างใจดี เธอส่ายหน้า "ไม่เอาหรอก รอไปก่อนละกัน"

รอแซว รอโห่ แล้วคำบอกรักฉันจะศักดิ์สิทธิได้ยังไง! ฉัน: เอ่อ... คุณเต้: บอกมาเถอะคุณ ผมอยากโม้ ว่าคุณรักผมแค่ไหน ว้าว... บอกเลย ๆ

"เวลาผู้หญิงคิดอะไรมักจะไม่บอก แต่จะให้เรารู้เอง บางทีเมียมึงเขาอาจจะรออยากฟังคำว่ารักจากมึงก็ได้นะ" "มึงบอกว่าก่อนหน้านี้เคยพูดว่าไม่มีทางรักเขาใช่ไหม แล้วตอนนี้ล่ะ" "กูรักเขาไปแล้ว" เขินจังวะ ไอ้เชี่ยคิวมันมาหลอกถามอะไรเนี่ย

"ไม่เป็นไร ถึงคุณจะไม่รักผมแล้วแต่ผมก็ยังอยากบอกคุณอยู่ดีว่าผมรักคุณ" พอพูดออกไปแบบนั้นน้ำค้างก็ยังเงียบอยู่ จนกระทั่งถึงทางแยกหนึ่งเธอจึงเอ่ยถาม "เราจะไปไหนคะ" "ไปบ้าน" "บ้านคุณน่ะเหรอคะ"