รอให้คุณ...บอกว่ารัก Novels & Stories

“ไม่มีอะไรน่าเบื่อ ถ้ามันจะเป็นอย่างนี้ ผมตื่นเต้นทุกครั้ง...ที่ได้รักคุณ บอกผมอีกครั้งสิปราย...อืม...บอกว่าคุณรักผม” “ปรายรักคุณค่ะ...รักคุณ...รักคุณ...พอใจมั้ยคะ?” “ยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด...โอว”

รัฐภาคนิ่งสนิท เรียวปากสั่นระริกเหมือนเสียใจระคนไป “เหอะนั่นไง เพราะเขาหลอกให้มึงรักได้แล้วเลยเล่นตัวใส่ ลูกไม้ตื้น ๆ กูดูออก” “ไม่ใช่ เขาบอกกูว่ามีคนรักอยู่แล้ว”

เน้นย้ำคำว่ารัก เพราะมันคือคำพูดเดียวที่เขาอยากบอกให้เธอรับรู้ “หย่านะคะเสี่ย ฉันขอร้อง” “ผมจะหย่าให้คุณได้ยังไง ผมรักคุณนะเพียง” “อย่าพูดคำว่ารักอีกเลยนะคะ เสี่ยไม่ได้รักฉันหรอกค่ะ เสี่ยแค่รู้สึกเสียหน้าที่ของตายอย่างฉันมีชีวิต ถ้าเสี่ยรักฉันจริง ก็หย่าให้ฉันเถอะนะ”

รักเท่านี้ที่เคยให้ไว้ รักเท่าไหนก็ไม่สำคัญ บอกว่ายังรักกันต้องการเท่านี้ ไม่ต้องรักเท่าฟ้า แต่ขอให้รักเท่าเดิม ไม่ต้องมีเพิ่มเติม แต่รักไม่น้อยลงไป ไม่ต้องรักจนชั่วนิรันดร์ ตราบที่ฉันนั้นยังหายใจ ขอให้เหมือนเดิม ขอให้เหมือนเดิม ขอแค่รักคำเดียวเท่านั้น หมายถึงฉันคนเดียวเท่านี ้

คีแกร์นย้ำให้ฟังช้าๆ ชัดๆ และฟังเอาจริง “นี่คุณจะบ้าหรือไงคีแกร์น ฉันมีพ่อมีแม่นะ ทำไมต้องให้พิสูจน์อะไรแบบนั้นด้วย แค่ฉันบอกว่ารักคุณนี่มันยังไม่พออีกหรือไง ไม่เอาด้วยหรอก! เชิญคุณบ้าไปคนเดียวเถอะ”

ฉันบอกเช่นนี้ “มึงมีอะไรในใจหรือเปล่า มึงบอกกูได้นะ หรือมึงไม่สบายเรื่องลูกจันทร์ กูบอกไว้เลยกูไม่กลับไปคบลูกจันทร์หรือใครทั้งนั้น นอกจากมึงคนเดียวที่กูรัก” ไอ้คิมบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง

นั่นต่างหากที่เธออยากรู้ “ผมเคยบอกไปแล้วใช่ไหมว่าผมรักคุณ” หล่อนพยักหน้ารับและรอฟังว่าเขาจะพูดอะไรต่อ

เธอบอกเค้าบ้าง "ผมรู้ว่าวีรักผม วีก็ต้องรู้ด้วยว่าผมก็รักวี" เธอจะต้องการอะไรอีก แค่นี้ก็พอแล้ว พอแล้วจริงๆ

“ผมรักคุณนะ...” “ไหนเมื่อก่อนบอกไม่รัก หลายใจจังนะคะ” เธอพูดกับเขาด้วยรอยยิ้ม คนอย่างเขาหากไม่ถึงที่สุดจริง ๆ ก็คงไม่ขอร้องเธอขนาดนี้ แม้จะรู้ว่าเขารักเธอเพราะพร่ำบอกเช้ากลางวันเย็นมานนานแล้ว แต่ว่านี่มันยังไม่พอ “ให้โอกาสผมสักครั้งไม่ได้เชียวเหรอ”

"นั่นสินะ กูต้องทำให้นีรารู้ก่อนว่ากูรู้สึกยังไง แล้วทำให้นีรารู้สึกอย่างเดียวกับกู แต่นีรายังเด็กเกินไปนะเว้ยที่จะให้บอกรัก" "แค่บอกว่าชอบก่อนไหม คุยกันไปเรื่อยๆ ให้ถึงเวลาที่มึงพร้อมเผชิญหน้าว่าที่พ่อตาก่อนค่อยบอกรัก" "มึงนี่ฉลาดเหมือนกันนะ"