รอให้คุณ...บอกว่ารัก の小説・ストーリー

เขตคามส่ายหน้า " ผมไม่ต้องการ ลูกของผมต้องเกิดจากผู้หญิงที่ผมรักเท่านั้น" " คุณจะบอกว่าคุณรักพาย" " แน่นอน เธอเป็นเมียผม ผมต้องรักเธออยู่แล้ว"

(อะไรเหรอ) "เอาไว้ถึงเวลาเดี๋ยวจะบอกนะ ตอนนี้ขออุ๊บไว้ก่อน" (มาหลอกให้อยากแล้วก็จากไปอีกแล้วนะ ชักอยากรู้แล้วสิว่าเรื่องอะไร) "อดใจรออีกหน่อยนะ เร็วๆ นี้ได้รู้แน่นอน"

“บอกครั้งสุดท้าย พี่จะพาเมียไปง้อ เพราะฉะนั้น เดี๋ยวถึงก็รู้เอง หลับรอไปเลย” “เหอะ!” 🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥

เธอร้องไห้สะอื้น “อาบอกว่าจะรออาก็ต้องรอ ยิ่งได้ยินหนูพูดแบบนี้อายิ่งรักหนูมากขึ้น เด็กดีต้องไม่ร้องนะรู้มั้ย” ผมพูดอย่างปลอบโยน

~ ฉันเคยบอกว่ารักกับเธอรึยัง ให้ฉันบอกให้ฟังได้มั๊ย แค่ขอได้บอกว่าฉันผูกพันเพียงไหน ~ “เอาเพลงนี้ก็ได้ น่ารักดี” “เพ้อเจ้อจริงๆ ถึงแล้ว จะกินอะไรก็ลงไปซื้อ ให้แค่10นาทีนะ”

"บอกอะไรหรอ" มะนาวเอ่ยถามด้วยสีหน้าอยากรู้ลุ้นว่าเขาจะพูดคำที่เธออยากได้ยินรึเปล่า "เชนทร์รักนาวนะครับ รักมากด้วย มาเป็นแฟนกับเชนทร์นะครับ"

อย่างไรก็ตาม ผู้หญิงโง่นั้นกลับนิ่งเงียบ และปิดปากแน่น เขารอขณะที่เวลาผ่านไป เขาบอกตัวเองว่าเขารอได้ ถ้าเธอคือคนนั้น เขาก็จะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ของเขากับเธอ ถ้าเพียงเธอยอมที่จะพูดสามคำนั้น "พูดว่ารักผม พูดว่า...คุณรักผม" เขากำลังบังคับให้พูด

"เวลาผู้หญิงคิดอะไรมักจะไม่บอก แต่จะให้เรารู้เอง บางทีเมียมึงเขาอาจจะรออยากฟังคำว่ารักจากมึงก็ได้นะ" "มึงบอกว่าก่อนหน้านี้เคยพูดว่าไม่มีทางรักเขาใช่ไหม แล้วตอนนี้ล่ะ" "กูรักเขาไปแล้ว" เขินจังวะ ไอ้เชี่ยคิวมันมาหลอกถามอะไรเนี่ย

หญิงสาวเอ่ยตามจริง “ลักษณ์ขอแค่เวลาได้บอกคุณเพชรเองได้ไหมคะ” “เธอจะเรียกร้องอะไรจากลูกชายฉันอีก ฉันต้องการให้เธอไปให้เร็วที่สุด เดี๋ยวนี้ได้ยิ่งดี แล้วถ้าเธอยังดื้อดึงหรือบอกตาเพชรให้มามีปัญหากับฉันล่ะก็ ฉันบอกเลยนะว่าเธอคิดผิด”

“ที่ไหนก็ไม่ควรทั้งนั้นแหละค่ะ คุณควรจะให้เวลาฉัน ฉันฝากพี่จุ้งบอกคุณแล้วนี่ อย่ามาเร้าหรือ อย่ามาทำให้ชีวิตฉันวุ่นวายมากไปกว่านี้ เพราะเท่าที่เป็นอยู่มันก็ยุ่งเพราะคุณมามากต่อมากแล้ว” “ถ้าจะพูดให้พี่รอ หมายถึงว่ารอจนกว่าจะแน่ใจว่าพี่จริงใจกับติ๊ก้าใช่หรือเปล่า ติ๊ก้าเอง ก็ต้องรอพี่ด้วย ไม่ใช่ทำตัวแบบนี้” “แบบนี้แบบไหน! คุณพูดให้มันดีๆ นะ ฉันไปทำอะไร”