ป่วนหัวใจท่านประธานเย็นชา

ป่วนหัวใจท่านประธานเย็นชา

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-01-16
โดย:  PAIZAYจบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel16goodnovel
10
1 คะแนน. 1 ทบทวน
240บท
3.6Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

เมื่อประธานหนุ่มสุดหล่อ ที่สุดแสนจะเย็นชาและไร้หัวใจ อย่างเตชิน ต้องมาแต่งงานกับสาวมั่น เพรียบพร้อมไปด้วยฐานะทางสังคมและหน้าที่การงาน เป็นถึงรองประธานบริษัท อย่างณัชชา เพื่อเชื่อมสัมพันธ์ทางธุรกิจ ที่พ่อแม่จัดไว้ให้ แต่เขา กลับทำสัญญากับสาวใช้หน้าใส ที่ทั้งสวยและเห็นแก่เงิน ให้มาเป็นภรรยาในนาม ควงออกงานตามโอกาส เป็นไม้กันหมา ระหว่างเขากับณัชชา เรื่องราวป่วนๆ จึงเกิดขึ้น เมื่อสาวใช้ ไร้เดียงสา ทำให้เขาตกหลุมรักอย่างจัง

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

ตอนที่ 1 ยินดีด้วยนะ

رايلي

كان قلبي يدق بعنف ضد ضلوعي بينما كنت أمسح الطاولة الزجاجية في مكتب ألكسندر ريڤيرا الزاوية. أضواء المدينة تلمع بعيداً في الأسفل مثل النجوم البعيدة، لكن شيئاً لم يكن بعيداً الليلة. تجاوز الوقت الحادية عشرة مساءً، المبنى بأكمله خالٍ، والباب مغلق. فقط أنا ومديري التنفيذي.

كنت متدربته منذ أشهر، أبقى لوقت متأخر، أرتدي تنانير أضيق، وأتمنى سراً أن يلاحظني. الليلة، بعد أن أنهينا العرض الكبير بنجاح، صبّ لي ويسكي فاخر واقترح أن «نرتاح كبالغين». ما بدأ كحديث عادي تحول إلى لعبة الحقيقة أو التحدي.

ما زلت أشعر بنظراته تحرقني كلما انحنيت.

«حقيقة أم تحدي، رايلي؟» جاء صوته العميق من الكرسي الجلدي الكبير خلف المكتب. ألكسندر ريڤيرا — ثلاثين عاماً، مبني كالخطيئة في بدلة مصممة، شعر أسود، فك حاد، وعيون تستطيع تجريدي من ملابسي بدون كلمة واحدة.

ابتلعت ريقي. كفاي مرتعشة. «تحدي.»

ابتسامته الماكرة جعلت ركبتيّ تضعفان. «اخلعي panties الآن أمامي وسلميها لي. ثم أخبريني بالضبط كم أنتِ مبللة الآن.»

غمر الحر الوجه. كان يجب أن أرفض. بدلاً من ذلك، ارتجفت أصابعي وأنا أمد يدي تحت تنورتي الضيقة السوداء، أمسك الـ thong الدانتيل المبلول، وأنزله على ساقيّ. لمس الهواء البارد كسي العاري المبلول. اختلط الخجل بالإثارة وأنا أمشي على كعبيّ المهتزين وأسقط الدانتيل الأسود في راحة يده المفتوحة.

رفع أليكس الـ thong إلى أنفه واستنشقه بعمق. «اللعنة، رائحتك لذيذة جداً. الآن الحقيقة — منذ متى وأنتِ تلمسي نفسك وأنتِ تفكرين في قضيبي؟»

«منذ أشهر»، همست، وصوتي يرتجف من الإحراج. «كل ليلة بعد أن أغادر هذا المكتب.»

«فتاة طيبة.» استند إلى الخلف، فخذاه مفروشتان، والانتفاخ السميك في بنطاله واضح لا يمكن تجاهله. «الآن اذهبي اجلسي على الأريكة، افتحي ساقيك، وأريني بالضبط كيف تمنعين نفسك عندما تكونين وحدك وتتخيلين أني أدمرك.»

انقبض كسي بقوة عند أمره. مشيت إلى الأريكة الجلدية الواسعة، رفعت تنورتي حتى خصري، وجلست. بدون panties. فقط كسي العاري اللامع مكشوف تماماً. فتحت فخذيّ على وسعهما، أشعر بالعري والفحش. تحركت أصابعي إلى أسفل بطني حتى وصلت إلى بظري المنتفخ.

الدائرة البطيئة الأولى جعلتني ألهث. كنت مبللة — مبللة بشكل محرج. قرصت حلمة صدري المتيبسة من فوق بلوزتي المفتوحة جزئياً بيدي الأخرى بينما تحركت أصابعي أسرع بين ساقيّ. غاص إصبعان داخل حرارتي الضيقة، يضخان ببطء. أصوات مبللة وشهقات ملأت المكتب الهادئ.

«أتخيلك وأنت تنحني بي فوق مكتبك»، تنفست، عيناي مثبتتان عليه. بدأت وركاي تتحركان. «تنيكيني خام، بدون واقي، قضيبك السميك يتمددني ويدمرني حتى أصرخ.»

كان أليكس يراقبني كمفترس، يدلك انتصابه الضخم من فوق بنطاله لكنه لم يخرجه بعد. «أسرعي. أوصلي نفسك إلى الحافة. لا تكتملي.»

شهقت بصوت أعلى، ألوي أصابعي على البقعة المثالية داخلي. بنى التوتر بسرعة — مشدود، مؤلم، يائس. بظري ينبض تحت إبهامي. كنت على وشك الانفجار، جدراني ترتعش، قريبة جداً من الانهيار.

«توقفي.»

الكلمة ضربت كالسوط. سحبت يدي بشهقة محبطة. انقبض كسي على الفراغ، والعصارة تسيل على مؤخرتي وعلى الجلد. فخذاي ترتجفان من الحاجة المحرومة. كنت أنبض، أتألم، يائسة تماماً.

نهض أليكس ببطء، يفك حزامه بحركات متعمدة. الصوت وحده جعلني أسيل أكثر. «تعالي هنا، يا متدربة. انحني فوق المكتب كما تتخيلين.»

بالكاد حملتني ساقاي. انحنيت إلى الأمام على الخشب البارد، ضاغطة صدريّ المؤلم على المكتب، مؤخرتي مرفوعة، تنورتي حول خصري، كسي ومؤخرتي مكشوفتان تماماً له.

مررت يده الكبيرة على مؤخرتي، ثم صفع بقوة. تردد الصفع الحاد. تحول الألم إلى متعة حارة. صفعني مرة بعد مرة، محولاً مؤخرتي إلى أحمر ملتهب.

«يا لكِ من شرموطة مكتب قذرة صغيرة»، همهم، يصفع أقوى. «تثيرينني في هذه التنانير الضيقة منذ أشهر. الآن ستأخذين كل سنتيمتر.»

سمعت سحاب بنطاله. ثم صفع رأس قضيبه السميك الثقيل على ثنياتي المبلولة. دلكه صعوداً وهبوطاً، يداعب بظري المنتفخ حتى صرت أشهق باكية.

«من فضلك، سيد ريڤيرا… انيكي. دمريني.»

أمسك وركيّ بقوة تكاد تكسر ودفع داخلي — خام، دفعة وحشية واحدة تمدد كسي الضيق على وسعه. صرخت عندما غاص حتى النهاية، كراته تلتصق بي، ممتلئة تماماً. كان سميكاً جداً، عميقاً جداً.

«اللعنة، أنتِ تسيلين على قضيبي بالفعل»، groaned. ثم بدأ ينيكي — قذفات عميقة لا هوادة فيها تصل إلى عنق الرحم في كل مرة. صفق الجلد بصوت عالٍ. عصارتي ترش حول قضيبه مع كل دفعة.

خدشت المكتب، أصرخ كعاهرة. التوتر الذي بنيته أثناء الاستمناء انفجر إلى نشوة نقية. مد يده حولي ودلك بظري بسرعة وعنف بينما كان ينيكني حتى فقدت صوابي.

«لا تكتملين إلا عندما أقول»، صاح، يصفع مؤخرتي في منتصف الدفعة.

كنت أبكي، أتوسل. «من فضلك… لا أستطيع التحمل… أنا ممتلئة جداً…»

أمسك شعري الأحمر بقبضة، يجر رأسي إلى الخلف بينما كان يطرقني أقسى. «كتملي. الآن. اعصري قضيبي كالشرموطة التي أنتِ عليها.»

انفجر orgasm داخلي بعنف. انقبض كسي بقوة، يرش حول قضيبه الطرّاق، مبللاً كراته والأرض. صرخت باسمه، جسدي يرتجف بدون سيطرة.

لم يتوقف. استمر في نيكي خلالها، يطارد نشوته. «سأملأ هذا الكس الضيق الصغير. سألقحك هنا على مكتبي.»

بشهقة حيوانية عميقة، غاص حتى النهاية وانفجر. حبال سميكة ساخنة من المني غمرتني، نبضة بعد نبضة، كثيرة جداً لدرجة أنها تسرب حول قضيبه وسالت على فخذيّ في جداول كريمية.

بقي داخلي عميقاً، يطحن ببطء بينما كنا نلهث. يده تمسح ظهري بلطف شبه رقيق.

«حقيقة أم تحدي للجولة الثانية؟» همس في أذني، صوته داكن ومليء بالوعد.

لم أستطع إلا أن أئن، جائعة بالفعل لما سيأتي بعد.

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ

ความคิดเห็น

Fern Ratchanee Hir
Fern Ratchanee Hir
.........ตัวละครน่าสนใจค่ะ
2024-12-28 23:49:26
0
0
240
ตอนที่ 1 ยินดีด้วยนะ
งานรับปริญญาถูกจัดขึ้นที่ จังหวัดเชียงใหม่ ภาคเหนือของประเทศไทยบรรยากาศดีมากอากาศหนาวเย็น ให้ความรู้สึกสดชื่นผู้คนเดินไปมาอย่างครึกครื้น เพื่อร่วมแสดงความยินดีกับบัณฑิตจบใหม่หลังจากที่เข้ารับปริญญาบัตรเสร็จเหล่าบัณฑิตก็ทยอยเดินออกมาจากหอประชุมแล้วมาถ่ายรูปร่วมเฟรมเพื่อเก็บไว้เป็นที่ระลึกกับกลุ่มเพื่อนและญาติพี่น้องรถหรูค่อยๆขับเข้ามาจอด จากนั้นคนในรถก็ยื่นเท้าลงมาเหยียบบนพื้นปรากฏรูปร่างสูงใหญ่ราวๆ185 ใบหน้าเรียคมสัน ดั้งจมูกโด่ง ริมฝีปากได้รูป ดูหล่อเหลาไร้ที่ติมาในชุดสูทสีขาว แล้วเดินเข้าไปหากลุ่มแก๊งของบัณฑิตสาวหน้าใสที่กำลังถ่ายรูปกันอยู่ในมือเขา ถือช่อดอกไม้ราคาแพงกับตุ๊กตาหมีสีขาวหูชมพูอุ้งเท้าชมพู เดินตรงไปยังบัณฑิตสาวหน้าใสคนหนึ่งแล้วยื่นช่อดอกไม้กับตุ๊กตาหมีไปให้เธอ พร้อมกับเอ่ย" ยินดีด้วยนะพิม เรียนจบแล้วขอให้ประสบความสำเร็จในหน้าที่การงานนะ "คนได้รับช่อดอกไม้ถึงกับตะลึง อึ้งไป หัวใจเธอเต้นไม่เป็นจังหวะแล้วเพราะคนตรงหน้าของเธอคือ อาจารย์หนุ่มสุดหล่อ ที่เพิ่งจบปริญญาโทมาหมาดๆเป็นคนที่เพื่อนร่วมห้องไม่ว่าจะสาวแท้สาวเทียมหรือเก้งกวางต่างพากันกรี๊ดกร๊าดในความหล่อ
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 2 โกหกสร้างเครดิตให้ตัวเอง
ในหัวสมองของพิม มีแต่เรื่องของเงินๆๆแล้วก็เงิน เธอกำลังคิดว่าถ้าเธอทำงานได้หนึ่งปี เธอก็จะมีเงินเก็บถึงสองแสน สี่หมื่นบาทเมื่อกินอยู่กับเขาหมด หักค่าใช้จ่ายส่วนตัวไป ก็จะเหลือเก็บ สองแสนเธออายุยี่สิบสาม เธอจะต้องมีรถก่อนจากนั้นค่อยเก็บเงินซื้อที่ดิน แล้วก็เก็บเงินซื้อบ้านคิดได้ดังนั้นเธอก็ลุกมานั่งอีกครั้งแล้วพึมพำกับตัวเอง" อันดับแรกต้องเก็บเงินซื้อรถก่อน รถคันละแป็ดแสน เป็นแม่บ้านสักสี่ปี พอได้รถแล้วค่อยกลับมาทำอาชีพที่เรียนมา ก็ไม่สาย ทำไงได้ ก็เกิดมาจนทำไมล่ะในเมื่อเลือกเกิดไม่ได้ ก็เลือกที่จะเดิน เลือกที่จะเก็บหอมรอมริบได้หนิเน้อ "แล้วเธอก็เดินไปนั่งหน้าโน๊ตบุ๊คอีกครั้ง พ่นลมหายใจออกมาทางปาก แล้ววางมือลงบนแป้นพิมพ์ ตัดสินใจสมัครเป็นแม่บ้านคลิกไปยังเจ้าของโพส ทักเข้าไปในแชทของผู้โพสโดยพิมพ์ว่า( สวัสดีค่ะ ดิฉันสนใจงานแม่บ้านที่คุณประกาศรับสมัครค่ะ ฉันมีคุณสมบัติครบตามที่คุณต้องการเลยเป็นคนไทยแท้ ไม่มีประวัติอาชญากรรม เรียนจบมัธยมปลาย ถนัดทำงานบ้านและเคยทำงานบ้านมาแล้ว อายุยี่สิบสามปี หากคุณยังไม่ได้คน โปรดรับดิฉันไว้พิจารณาด้วยคนนะคะ แต่ขอบอกไว้ก่อนเลย ถ้าคุณมอง
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 3 แม่บ้านคนนี้ทำงานใช้ได้
ผู้ช่วยคังนั่งดูรูปผู้สมัครแต่ละคนอย่างตั้งใจเพราะเขาไม่รู้ว่าคุณชายของเขาต้องการแม่บ้านแบบไหน เขาจึงต้องคัดหลายรอยเพื่อเลือกคนที่ดีที่สุดให้คุณชายเขาและพิจารณาในหลายๆด้าน" คนนี้อ้วนไป "กดเลื่อนผ่าน" คนนี้ขี้เหร่ไป เดี๋ยวจะทำให้คุณชายไม่สบายตาเอาได้ "" คนนี้สวยดี หน้าตาใช้ได้ แต่ดูแล้วคงมีแต่จะทำให้คุณชายหงุดหงิดใจ "" คนนี้รูปร่างหน้าตาใช้ได้เลย แต่แต่งตัวไปหน่อย ใช่มาสมัครงานแม่บ้านมั้ยเนี่ย "" คนนี้ก็หน้าตาใช้ได้ดูสบายตาดี แต่โหงวเฮ้งบนใบหน้ายังไม่ผ่าน "สุดท้ายเลื่อนมาถึงข้อความของพิม ทำเอาเขาถึงกับขมวดคิ้วด้วยความสงสัยเมื่ออ่านเนื้อหาข้อความก็เกิดสนใจจนเผลอยิ้มออกมาแล้วเอ่ย" นี่ตั้งใจมาสมัครงานมั้ย รูปที่เห็นหน้าชัดๆก็ไม่แนบมา แต่ดูจากเนื้อหาข้อความแล้ว คงจะเป็นคนมีอารมณ์ขัน ดูซื่อตรงดีเอาเธอแล้วกัน ดูสิว่าจะเก่งอย่างที่คุยโม้ไว้หรือเปล่า "แล้วเขาก็พิมพ์ข้อความส่งไปหาพิมว่า( ผมรับคุณเข้าทำงาน พรุ่งนี้เริ่มงานได้เลย )พิมนั่งอ่านข้อความที่ผู้ช่วยคังส่งมาด้วยความงงแล้วเอ่ย" ไว้ใจได้หรือเปล่าเนี่ย ไม่สัมภาษณ์แต่รับเข้าทำงานเลย แบบนี้ก็มีด้วยเหรอ "เพราะเกิดมาเธอไม่เคยเ
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 4 ฉันผิดอะไร
ในเช้าวันต่อมา เมื่อเตชินเข้าไปในบริษัท ผู้ช่วยคังก็เข้ามา แล้วรายงานเวลาการประชุมของวันนี้" คุณชาย วันนี้เก้าโมงตรง มีประชุมผู้ถือหุ้น และในตอนบ่าย มีประชุมเกี่ยวกับโครงการใหม่ครับ "เตชินหูฟังตาดู สายตาเขาให้ความสนใจกับเอกสารที่อยู่ในมือเพราะเป็นงานที่เขาต้องตรวจดูอย่างละเอียดก่อนจะจรดปลายปากกาเซ็นชื่อลงไปเมื่อผู้ช่วยรายงานเสร็จเขาเอ่ยตอบผู้ช่วยคังเพียงสั้นๆว่า" อืม " แล้วผู้ช่วยคังก็หันหลังเดินออกไป เตชินเป็นคนที่ละเอียดยิบเคร่งกฎระเบียบของบริษัทพนักงานจึงรู้สึกยำเกรงเมื่อเจอเขา ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะยืนชื่นชมความหล่อบนใบหน้าของเขาเลยสายตาดุจพญาเหยี่ยว ที่สามารถมองเห็นความผิดพลาดเล็กน้อยได้ในระยะไกลทำให้พนักงานต่างก็ต้องเนี๊ยบตั้งใจทำงานเพื่อไม่ให้เกิดความผิดพลาดเพราะบริษัทนี้ไม่มีโอกาสให้ผิดพลาดได้แม้แต่ครั้งเดียวแต่พนักงานทุกคนกลับยินดีและภาคภูมิใจที่ได้เข้ามาทำงานในบริษัทแห่งนี้นอกจากจะได้เงินเดือนสูงแล้วเมื่อลาออกไป แล้วไปสมัครงานที่บริษัทอื่นเมื่อเขาเห็นประวัติว่าเป็นพนักงานเก่าจากบริษัทของเตชินทุกบริษัทต่างอ้าแขนรับเพราะพนักงานบริษัททุกคนล้วนคัดจากคนเก่งๆหัวกะทิ ท
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 5 เธอเลือกเองนะ
เมื่อได้ยินคำพูดของณัชชา เตชินก็หยุดนิ่งยกยิ้มขึ้นที่มุมปากอย่างเย้ยหยันแล้วหันมามองณัชชาด้วยแววตาดูถูกเหยียดหยามอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนเขาค่อยๆเดินเข้ามาหาณัชชาอย่างช้าๆราวกับราชสีห์กำลังข่มขวัญศัตรูอยู่จนทำให้ณัชชารู้สึกเสียใจขึ้นมาที่สติหลุดเผลอพูดออกไปแบบนั้นเขาเดินเข้ามาใกล้เธอ แล้วเอ่ยเสียงเย็นเบาพอได้ยินแค่สองคนด้วยน้ำเสียงราวกับปีศาจร้าย" ณัชชา เธอโตมากับฉัน เธอคิดอะไร นิสัยยังไง อย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะ การหมั้นที่ไร้สาระครั้งนี้ ใช่แผนการของเธอหรือเปล่า จุดประสงค์เธอคืออะไร ถูกบังคับหรือเปล่านั้นไม่ต้องมาบอกฉันเธอรู้ดีที่สุด อย่าทำให้ฉันหมดความอดทนกับเธอจะดีกว่า "เมื่อได้ยินดังนั้น ณัชชาถึงกับอึ้งไป จนพูดไม่ออก ราวกับถูกตบหน้าแรงๆจนหูอื้อ แววตาเบิกกว้างด้วยความกลัวเธอไม่คิดว่าเตชินจะมองทุกอย่างออกขนาดนี้แต่เมื่อความลับในใจถูกเปิดเผย เธอก็ไม่มีทางเลือกแล้วก็ไม่จำเป็นต้องซ่อนความรู้สึกอีกต่อไปเธอยิ้มขึ้นที่มุมปาก แววตาร้ายกาจ จ้องเตชินอย่างไม่กะพริบแล้วเอ่ยอย่างทะนงตนว่า" ในเมื่อพี่รู้หมดแล้ว ก็ดีค่ะ ต่อไปฉันจะได้ไม่ต้องมากังวลซ่อนความรู้สึกอีก ฉันเป็นคนสำคัญคนห
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 6 กลัวคนอื่นรู้หรือไง
เมื่อกำหนดการมาถึง เตชินก็ต้องยอมแต่งงานกับณัชชาอย่างจำใจงานแต่งงานถูกจัดขึ้นในโรงแรมอย่างหรูหรา แต่แขกที่เชิญมามีแค่ญาติพี่น้องและเพื่อนสนิทเท่านั้นยิ่งไปกว่านั้นไม่มีเพื่อนของทางฝั่งเจ้าบ่าวเลยสักคน มีเพียงผู้ช่วยคังที่ต้องรับบทเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวในงานผู้คนที่มางานต่างพกรอยยิ้มมาด้วยความชื่นมื่น แต่เตชินกลับนิ่งเงียบแววตาเย็นชาราวกับคนไร้ความรู้สึกณัชชารู้สึกเหมือนเตชินไม่ให้เกียรติและรู้สึกไม่ดีเอามากๆเพราะเกรงแขกในงานจะเอาไปเมาท์สนุกปากเธอจึงกระซิบกับเขาว่า" วันนี้เป็นวันแต่งงานของเรา พี่ช่วยฝืนทำหน้าให้เป็นปกติหน่อยได้มั้ยคะ ขอร้องล่ะ "เตชินยิ้มร้าย มองมายังเธอแล้วเอ่ย" คุณหนูณัชชาอายเป็นด้วยเหรอ กลัวคนรู้หรือไงว่าผมไม่เต็มใจที่จะแต่งงานกับคุณถึงกับต้องเอ่ยขอร้อง ความจริงผมมาแต่งงานให้เป็นบุญแค่ไหนแล้วไม่แน่ผมอาจจะเปลี่ยนใจทิ้งเจ้าสาวกลางงานก็ได้ หลังจากที่ได้บอกความจริงสาเหตุที่ต้องมาแต่งงานกับผู้หญิงที่ไม่ได้รักอย่างคุณ "เอ่ยจบเขาก็โชว์เครื่องบันทึกเสียงให้ณัชชาดูแล้วชี้ไปยังพนักงานคนหนึ่งที่กำลังเดินไปที่หลังเวทีกำลังเข้าไปในห้องควบคุมเครื่องเสียงแล้วเขาก็เอ
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 7 น่าสนใจ
เมื่อไฟสว่างขึ้น เตชินมองไปยังผู้ช่วยคัง ผู้ช่วยคังรู้ดีว่าเจ้านายตัวเองต้องการจะพูดอะไรเขาจึงเข้ามากระซิบว่า" เธอคือแม่บ้านของคุณชายครับ "เมื่อได้ยินดังนั้น เตชินก็อึ้งไป ไม่คิดว่าแม่บ้านของตัวเองจะหน้าตาดีและดูเด็กขนาดนี้เมื่อนึกภาพอาหารในตู้เย็น เขาก็รู้สึกผิดขึ้นมาเล็กน้อยที่ทิ้งของกินเธอไปจนหมด เขารู้สึกตะลึงในความงามตรงหน้าจนต้องกลบเกลื่อนโดยการหันไปเอ่ยกับเธอว่า" ยืนนิ่งอยู่ทำไม ตักเค้กเสิร์ฟให้ทุกคนในงานสิ "" ค่ะ "พิมเอ่ยตอบแล้วลงมือตักเค้กเสิร์ฟให้ทุกคนในงานเธอเดินไปเสิร์ฟเค้กให้เพื่อนของเตชินที่นั่งดื่มเหล้า วางเค้กลงบนโต๊ะแล้วหมุนตัวเดินออกมา แต่เพื่อนของเตชินที่กำลังเมากลับคว้าข้อมือเธอไว้แล้วเอ่ย" สาวน้อย มานั่งคุยกับพี่ก่อนสิ มาบริการพี่รับรองพี่ไม่ทำให้น้องเหนื่อยฟรี มีแต่คุ้มกับคุ้ม "เธอพยายามแกะมือเขาออก แต่เขากลับจับมือเธอแน่นขึ้น แล้วดึงเธอลงมานั่งบนตักเธอดีดตัวขึ้นมาด้วยความตกใจ สีหน้าดูเคร่งเครียดขึ้นมาทันทีแล้วเอ่ย" ขอโทษนะคะ คุณเข้าใจผิดแล้ว ฉันไม่ใช่มาทำหน้าที่บริการแบบที่คุณเข้าใจ ฉันเป็นแม่บ้านค่ะ "ไตรภพยิ้มขึ้นมาอย่างชอบใจแล้วเอ่ย" ไม่เป็นไร
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 8 ผมไม่คิดจะมีภรรยาพร้อมกันสองคน
ปู่ของเตชินรู้ข่าวว่าหลานชายแต่งงานแล้วก็รีบบินมาไทยทันที เมื่อผู้ช่วยคังรู้ก็รีบมารายงายเตชินทันทีเช่นกันเตชินว่ายน้ำอยู่สระว่ายน้ำหลังบ้าน เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นเหนือน้ำเดินขึ้นมาจากสระ เตรียมจะไปอาบน้ำล้างตัว ผู้ช่วยคังก็เอ่ยขึ้น" คุณชายครับ คืนนี้คุณหญิงให้คุณกลับบ้านครับ บอกว่าคุณท่านหลิวมาไทย อยากให้กลับไปร่วมทานข้าวพร้อมหน้าพร้อมตาครับ "เตชินหยุดชะงัก แววตาฉายแววแข็งกร้าวและดูร้ายกาจขึ้นมาทันที แล้วเอ่ย" ในที่สุด พวกเขาก็ใช้คุณปู่ มาเป็นเครื่องมือบังคับให้ผมกลับบ้านจนได้ "ผู้ช่วยคังกลัวเจ้านายจะไม่ยอมกลับไปเขาจึงเอ่ยขึ้นอย่างระมัดระวังว่า" คุณชายไม่ได้กลับบ้านเป็นเดือนแล้ว กลับไปพบคุณท่านหลิวสักหน่อย ไม่ดีเหรอครับ "เตชินยิ้มเย็นแล้วเอ่ย" อืม ดีเหมือนกัน จะได้รู้ว่าณัชชากับคุณแม่คิดวางแผนจะทำอะไรต่อ "" คุณไปเตรียมรถเถอะ "พูดจบเขาก็เดินเข้าไปอาบน้ำแต่ก็ไม่ลืมที่จะหันมากำชับกับผู้ช่วยคังว่า" อ้อ แล้วอย่าลืมบอกแม่บ้านด้วยล่ะ ให้เธอเตรียมตัวตามผมกลับไปบ้าน แล้วคุณช่วยเตรียมชุดดีๆให้เธอไว้สำหรับดินเนอร์ครอบครัวในค่ำคืนนี้ด้วย "ผู้ช่วยคังยืนมองเจ้านายตัวเองอย่าง งงงันด้
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 9 ได้โปรด ควบคุมสติหน่อย
หลังจากทานข้าวกันเสร็จ คุณท่านหลิวก็เอ่ยขึ้น" เตชิน หลานก็แต่งงานแล้ว รีบๆมีเหลนให้ปู่อุ้มนะ แล้วก็อย่าเอาแต่ทำงานจนลืมหนูณัชชาล่ะ หนูณัชชาเองก็ด้วยอย่ามัวแต่ทำงานจนไม่มีเวลาให้เตชิน เข้าใจมั้ย ปู่แก่แล้วเห็นคนอื่นอุ้มหลาน อุ้มเหลนก็อยากจะอุ้มกับเขาบ้าง "เตชินนั่งฟังนิ่ง ตอบเพียง" ครับ "ส่วนณัชชาเธอยิ้มอย่างเขินอายพร้อมกับเอ่ยว่า" ค่ะ "เธอแอบเยาะเย้ยพิมในใจ คิดว่าพิมคงจะเสียใจและอิจฉาเธอที่ทุกคนดีต่อเธอ แต่เมื่อเหลือบมองมาทางพิมเธอก็ต้องผิดหวัง เมื่อพิมนั่งนิ่ง ยิ้มอย่างสดใสไม่มีร่องรอยของความอิจฉาริษยาใดๆเลย และดูเหมือนพิมจะไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลยสักนิดจนเธอเริ่มสงสัย ในความสัมพันธ์ของพิมกับเตชินจากนั้นเตชินจึงเอ่ยขึ้นว่า" นี่ก็ดึกมากแล้ว ผมกับพิม ขอตัวกลับก่อนนะครับ "พูดจบเขาก็จับมือพิมลุกออกจากโต๊ะอาหารไปณัชชามองหน้าคุณหญิงจารวีด้วยสีหน้าผิดหวังและแฝงไปด้วยความเสียใจคุณหญิงจารวีมองเธออย่างเห็นใจ แล้วเขาก็ลุกจากเก้าอี้ตามเตชินไปแล้วเอ่ยเรียก" เตชิน ลูกจะรีบกลับไปทำไมในเมื่อที่นี่ก็คือบ้านของลูก วันนี้ลูกนอนที่นี่เถอะนะ "เตชินคิดไว้แล้วว่าต้องเป็นแบบนี้ เขาจึงหันมา
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 10 สมเหตุสมผลแล้ว
ในวันรุ่งขึ้น เตชินรู้สึกตัวขึ้นมา เขาค่อยๆลืมตาขึ้นแล้วมองสำรวจตัวเองเขาจำได้ว่า คนที่อยู่กับเขาคนสุดท้ายเมื่อคืน คือ พิม เขายังจำได้อีกว่าพยายามจะปลดปล่อยอารมณ์กับเธอจากนั้นเขาก็จำอะไรไม่ได้อีกเลย [ เมื่อคืนไม่ได้เกิดอะไรเกินเลยขึ้นใช่มั้ย ]เขาพึมพำในใจ แล้วมองหาโทรศัพท์ พอเจอก็รีบส่งข้อความไปให้ผู้ช่วยคังทันที( ขึ้นมาหาผมหน่อย)สักพักผู้ช่วยคังก็มาเคาะประตู เขาจึงเอ่ยขึ้นเสียงเย็น" เข้ามา "พออ้าปากพูดเท่านั้นแหละ รอยแผลที่ปากที่ดูเหมือนจะแห้งแล้วได้ฉีกออกอีกครั้งเขาถึงกับร้อง" ซี๊ดดด "เขารู้สึกเจ็บ จึงแตะไปที่ปากเบาๆ แล้วภาพเมื่อคืน ที่เขาพยายามจูบพิม ก็ผุดขึ้นมาในหัว เขาพึมพำออกมาอย่างหงุดหงิด[ นี่เธอเกิดปีหมาหรือไง กัดไม่เลือกที่จริงๆ ]ผู้ช่วยคังเข้ามาเห็นคุณชายตัวเอง ยังอยู่ในสภาพเดิม สภาพไม่เหมือนคนผ่านเรื่องอย่างว่ามา เขาจึงเอ่ยถามขึ้นอย่างระมัดระวัง" เอ่อ คุณชาย แล้ว แล้วคุณพิมล่ะครับ "เตชินมองตาเขียว สีหน้าเคร่งขรึม แล้วเอ่ยขึ้นอย่างเย็นชา" คุณยังกล้ามาถามหาเธอกับผมอีกเหรอ ไปเรียกเธอขึ้นมาพบผมเดี๋ยวนี้ "" ครับ "ผู้ช่วยคังรีบออกจากห้องไปอย่างไว เพราะดูแ
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status