เข้าสู่ระบบเมื่อประธานหนุ่มสุดหล่อ ที่สุดแสนจะเย็นชาและไร้หัวใจ อย่างเตชิน ต้องมาแต่งงานกับสาวมั่น เพรียบพร้อมไปด้วยฐานะทางสังคมและหน้าที่การงาน เป็นถึงรองประธานบริษัท อย่างณัชชา เพื่อเชื่อมสัมพันธ์ทางธุรกิจ ที่พ่อแม่จัดไว้ให้ แต่เขา กลับทำสัญญากับสาวใช้หน้าใส ที่ทั้งสวยและเห็นแก่เงิน ให้มาเป็นภรรยาในนาม ควงออกงานตามโอกาส เป็นไม้กันหมา ระหว่างเขากับณัชชา เรื่องราวป่วนๆ จึงเกิดขึ้น เมื่อสาวใช้ ไร้เดียงสา ทำให้เขาตกหลุมรักอย่างจัง
ดูเพิ่มเติมرايلي
كان قلبي يدق بعنف ضد ضلوعي بينما كنت أمسح الطاولة الزجاجية في مكتب ألكسندر ريڤيرا الزاوية. أضواء المدينة تلمع بعيداً في الأسفل مثل النجوم البعيدة، لكن شيئاً لم يكن بعيداً الليلة. تجاوز الوقت الحادية عشرة مساءً، المبنى بأكمله خالٍ، والباب مغلق. فقط أنا ومديري التنفيذي. كنت متدربته منذ أشهر، أبقى لوقت متأخر، أرتدي تنانير أضيق، وأتمنى سراً أن يلاحظني. الليلة، بعد أن أنهينا العرض الكبير بنجاح، صبّ لي ويسكي فاخر واقترح أن «نرتاح كبالغين». ما بدأ كحديث عادي تحول إلى لعبة الحقيقة أو التحدي. ما زلت أشعر بنظراته تحرقني كلما انحنيت. «حقيقة أم تحدي، رايلي؟» جاء صوته العميق من الكرسي الجلدي الكبير خلف المكتب. ألكسندر ريڤيرا — ثلاثين عاماً، مبني كالخطيئة في بدلة مصممة، شعر أسود، فك حاد، وعيون تستطيع تجريدي من ملابسي بدون كلمة واحدة. ابتلعت ريقي. كفاي مرتعشة. «تحدي.» ابتسامته الماكرة جعلت ركبتيّ تضعفان. «اخلعي panties الآن أمامي وسلميها لي. ثم أخبريني بالضبط كم أنتِ مبللة الآن.» غمر الحر الوجه. كان يجب أن أرفض. بدلاً من ذلك، ارتجفت أصابعي وأنا أمد يدي تحت تنورتي الضيقة السوداء، أمسك الـ thong الدانتيل المبلول، وأنزله على ساقيّ. لمس الهواء البارد كسي العاري المبلول. اختلط الخجل بالإثارة وأنا أمشي على كعبيّ المهتزين وأسقط الدانتيل الأسود في راحة يده المفتوحة. رفع أليكس الـ thong إلى أنفه واستنشقه بعمق. «اللعنة، رائحتك لذيذة جداً. الآن الحقيقة — منذ متى وأنتِ تلمسي نفسك وأنتِ تفكرين في قضيبي؟» «منذ أشهر»، همست، وصوتي يرتجف من الإحراج. «كل ليلة بعد أن أغادر هذا المكتب.» «فتاة طيبة.» استند إلى الخلف، فخذاه مفروشتان، والانتفاخ السميك في بنطاله واضح لا يمكن تجاهله. «الآن اذهبي اجلسي على الأريكة، افتحي ساقيك، وأريني بالضبط كيف تمنعين نفسك عندما تكونين وحدك وتتخيلين أني أدمرك.» انقبض كسي بقوة عند أمره. مشيت إلى الأريكة الجلدية الواسعة، رفعت تنورتي حتى خصري، وجلست. بدون panties. فقط كسي العاري اللامع مكشوف تماماً. فتحت فخذيّ على وسعهما، أشعر بالعري والفحش. تحركت أصابعي إلى أسفل بطني حتى وصلت إلى بظري المنتفخ. الدائرة البطيئة الأولى جعلتني ألهث. كنت مبللة — مبللة بشكل محرج. قرصت حلمة صدري المتيبسة من فوق بلوزتي المفتوحة جزئياً بيدي الأخرى بينما تحركت أصابعي أسرع بين ساقيّ. غاص إصبعان داخل حرارتي الضيقة، يضخان ببطء. أصوات مبللة وشهقات ملأت المكتب الهادئ. «أتخيلك وأنت تنحني بي فوق مكتبك»، تنفست، عيناي مثبتتان عليه. بدأت وركاي تتحركان. «تنيكيني خام، بدون واقي، قضيبك السميك يتمددني ويدمرني حتى أصرخ.» كان أليكس يراقبني كمفترس، يدلك انتصابه الضخم من فوق بنطاله لكنه لم يخرجه بعد. «أسرعي. أوصلي نفسك إلى الحافة. لا تكتملي.» شهقت بصوت أعلى، ألوي أصابعي على البقعة المثالية داخلي. بنى التوتر بسرعة — مشدود، مؤلم، يائس. بظري ينبض تحت إبهامي. كنت على وشك الانفجار، جدراني ترتعش، قريبة جداً من الانهيار. «توقفي.» الكلمة ضربت كالسوط. سحبت يدي بشهقة محبطة. انقبض كسي على الفراغ، والعصارة تسيل على مؤخرتي وعلى الجلد. فخذاي ترتجفان من الحاجة المحرومة. كنت أنبض، أتألم، يائسة تماماً. نهض أليكس ببطء، يفك حزامه بحركات متعمدة. الصوت وحده جعلني أسيل أكثر. «تعالي هنا، يا متدربة. انحني فوق المكتب كما تتخيلين.» بالكاد حملتني ساقاي. انحنيت إلى الأمام على الخشب البارد، ضاغطة صدريّ المؤلم على المكتب، مؤخرتي مرفوعة، تنورتي حول خصري، كسي ومؤخرتي مكشوفتان تماماً له. مررت يده الكبيرة على مؤخرتي، ثم صفع بقوة. تردد الصفع الحاد. تحول الألم إلى متعة حارة. صفعني مرة بعد مرة، محولاً مؤخرتي إلى أحمر ملتهب. «يا لكِ من شرموطة مكتب قذرة صغيرة»، همهم، يصفع أقوى. «تثيرينني في هذه التنانير الضيقة منذ أشهر. الآن ستأخذين كل سنتيمتر.» سمعت سحاب بنطاله. ثم صفع رأس قضيبه السميك الثقيل على ثنياتي المبلولة. دلكه صعوداً وهبوطاً، يداعب بظري المنتفخ حتى صرت أشهق باكية. «من فضلك، سيد ريڤيرا… انيكي. دمريني.» أمسك وركيّ بقوة تكاد تكسر ودفع داخلي — خام، دفعة وحشية واحدة تمدد كسي الضيق على وسعه. صرخت عندما غاص حتى النهاية، كراته تلتصق بي، ممتلئة تماماً. كان سميكاً جداً، عميقاً جداً. «اللعنة، أنتِ تسيلين على قضيبي بالفعل»، groaned. ثم بدأ ينيكي — قذفات عميقة لا هوادة فيها تصل إلى عنق الرحم في كل مرة. صفق الجلد بصوت عالٍ. عصارتي ترش حول قضيبه مع كل دفعة. خدشت المكتب، أصرخ كعاهرة. التوتر الذي بنيته أثناء الاستمناء انفجر إلى نشوة نقية. مد يده حولي ودلك بظري بسرعة وعنف بينما كان ينيكني حتى فقدت صوابي. «لا تكتملين إلا عندما أقول»، صاح، يصفع مؤخرتي في منتصف الدفعة. كنت أبكي، أتوسل. «من فضلك… لا أستطيع التحمل… أنا ممتلئة جداً…» أمسك شعري الأحمر بقبضة، يجر رأسي إلى الخلف بينما كان يطرقني أقسى. «كتملي. الآن. اعصري قضيبي كالشرموطة التي أنتِ عليها.» انفجر orgasm داخلي بعنف. انقبض كسي بقوة، يرش حول قضيبه الطرّاق، مبللاً كراته والأرض. صرخت باسمه، جسدي يرتجف بدون سيطرة. لم يتوقف. استمر في نيكي خلالها، يطارد نشوته. «سأملأ هذا الكس الضيق الصغير. سألقحك هنا على مكتبي.» بشهقة حيوانية عميقة، غاص حتى النهاية وانفجر. حبال سميكة ساخنة من المني غمرتني، نبضة بعد نبضة، كثيرة جداً لدرجة أنها تسرب حول قضيبه وسالت على فخذيّ في جداول كريمية. بقي داخلي عميقاً، يطحن ببطء بينما كنا نلهث. يده تمسح ظهري بلطف شبه رقيق. «حقيقة أم تحدي للجولة الثانية؟» همس في أذني، صوته داكن ومليء بالوعد. لم أستطع إلا أن أئن، جائعة بالفعل لما سيأتي بعد." ก็สั่งสอนแบบนี้ไง "เคอร์ฟิวจับณชาขึ้นมานั่งบนตักแล้วจูบเธอทันที ณชาตกใจจนดวงตาเบิกกว้างป้าใจเดินเข้ามาส่งพิซซ่าในห้องเจอเข้ากับฉากนี้พอดี แกจึงหมุนตัวหันหลังจะเดินออกไปแบบเงียบๆเคอร์ฟิวถอนริมฝีปากออกจากริมฝีปากณชาแล้วเอ่ย" ป้าไม่ต้องออกไปหรอก คุณณชาเธอหิวจนจะกลืนกินผมอยู่แล้ว "" พี่พูดอะไรน่ะ "เธอเอ่ยอย่างหน้านิ่วคิ้วขมวดพร้อมกับทุบตีอกของเขาหนึ่งทีป้าใจยิ้มเจื่อนแล้วหมุนตัวเดินเข้ามาวางพิซซ่าลงบนโต๊ะจากนั้นก็หมุนตัวเดินออกไป ปล่อยให้ทั้งสองได้อยู่ด้วยกันตามลำพังเคอร์ฟิววางณชาลงนั่งข้างๆแล้วเปิดกล่องพิซซ่าออกมาหยิบพิซซ่าขึ้นมาหนึ่งชิ้นแล้วเอ่ยกับณชาที่นั่งแข็งทื่ออย่างทำอะไรไม่ถูก" หิวไม่ใช่เหรอ อ้าปากสิ "ณชาเหลือบมองเขาอย่างหน้านิ่วแล้วเอ่ยเสียงขุ่น" ฉันทานเองได้ "เธอขยับมือจะหยิบพิซซ่ามาทานเอง แต่เคอร์ฟิวกลับจับมือเธอไว้แล้วเอ่ย" พี่อยากป้อน อ้าปาก ถ้าไม่อ้าปากพี่จะใช้ปากป้อนแล้วนะ "ณชาได้แต่มองแรงใส่เขาแล้วยอมอ้าปากให้เขาป้อน เขายิ้มแล้วเอ่ย" เชื่อฟังแบบนี้ค่อยน่ารักหน่อย "เคอร์ฟิวป้อนไปยิ้มไปอย่างพอใจ ณชาทานจนอิ่มลืมความโมโหและความไม่พอใจไปหมดสิ้น แล้วเปลี่ยนม
เช้าวันรุ่งขึ้น ป๊อบกับณัชชาลากกระเป๋าเดินทางออกมาจากห้อง แล้วไปเคาะประตูห้องลูกสาวณชาที่ยังหลับอยู่บนเตียง พอได้ยินเสียงเคาะประตูเธอก็ค่อยๆลืมตาขึ้นมาแล้วลุกมานั่งหาว จากนั้นก็ลงจากเตียงเดินไปเปิดประตูให้พ่อกับแม่ด้วยท่าทางงัวเงียเธอหาวออกมาอีกครั้ง แล้วยื่นมือไปเปิดประตู เมื่อเห็นว่าพ่อกับแม่กำลังจะออกเดินทางแล้วเธอจึงเอ่ยขึ้น" คุณพ่อคุณแม่จะไปแล้วเหรอคะ ทำไมไปเช้าจัง "ณัชชายิ้มอ่อนแล้วเอ่ย" ต้องไปไกล ลงจากเครื่องเสร็จก็ต้องนั่งรถไปต่ออีกแล้วต่อด้วยนั่งเรือไปเกาะก็ต้องไปให้ทันเวลา พ่อกับแม่แค่จะมาบอกให้ลูกรู้ว่าจะออกไปแล้ว อีกเรื่องนะ เวลาไปเข้าค่ายเตรียมยาที่จำเป็นไว้ให้พร้อมด้วย เแล้วก็อาหมวกแก๊ปกับเสื้อแขนยาวไปด้วยนะ "" ค่ะ คุณพ่อกับคุณแม่ไปเที่ยวให้สนุกนะคะ "ณัชชากับป๊อบพยักหน้าเบาๆ จากนั้นป๊อบก็เอ่ยกำชับลูกสาวอีกครั้งด้วยความเป็นห่วงว่า" เวลาอยู่ในค่ายน่ะ ดูแลตัวเองให้ดีๆนะ อย่าไปนั่งใกล้ผู้ชายคนอื่น ยกเว้นพี่เคอร์ฟิวของลูก เข้าใจมั้ย "เขาเป็นพ่อที่ค่อนข้างหวงลูกสาวมากคนหนึ่ง ถึงแม้ลูกสาวเขาจะห้าวๆแต่มันก็ไม่ได้ทำให้พ่ออย่างเขาหวงลูกสาวน้อยลงเลยณชารู้และเข้าใจดีว่
ทุกคนเริ่มจับอุปกรณ์ ทานข้าวกันอย่างเงียบๆ ระหว่างทานข้าวพิมมองหน้าลูกชายแล้วเอ่ยถามขึ้น" เคอร์ฟิว เปิดเทอมแล้วเป็นยังไงบ้าง อยู่โรงเรียนได้เจอกับน้องณชาบ้างมั้ย "เคอร์ฟิวได้ยินดังนั้นจึงยิ้มอ่อนออกมาแล้วเอ่ยตอบแม่ว่า" ก็ดีครับ อยู่โรงเรียนผมกับน้องอยู่คนละชั้น เรียนกันคนละตึกเลยไม่ค่อยได้เจอกันครับ "เตชินหันมามองลูกชายที่มีใบหน้าหล่อกระชากลากใจราวกับออกมาจากแม่พิมพ์เดียวกันกับเขาแล้วเอ่ยเสียงเรียบ" ยังไงน้องก็เป็นคู่หมั้นลูก ลูกก็ดูแลน้องให้ดีๆอย่าเปิดโอกาสให้หนุ่มคนอื่นมาสร้างความสัมพันธ์ใกล้ชิดสนิทสนม จนทำให้น้องหวั่นไหวนะลูก ลูกผู้ชายต้องกล้าแสดงตัวหน่อย เข้าใจมั้ย "เคอร์ฟิวเอ่บตอบรับคำด้วยสีหน้าเรียบเฉยเพียงสั้นๆว่า" ครับ "" นี่ คุณสอนอะไรลูกน่ะ หนูณชายังเด็กก็ต้องมีเพื่อนทั้งผู้หญิงและผู้ชายเป็นธรรมดา การหมั้นหมายเป็นการตกลงกันของพวกเรา หากลูกหรือหนูณชาไม่ได้ชอบพอกันก็ต้องยกเลิกไป มันไม่สามารถบังคับกันได้ค่ะ "พิมเอ่ยออกมาตรงๆโดยที่ไม่รู้เลยว่าเจ้าลูกชายของเธอนั้นเริ่มแอบณชาเข้าแล้วและจริงจังกับการเป็นคู่หมั้นนี้มากเตชินจึงโต้ตอบกับพิมว่า" ลูกชายเราหล่อแถมยังเป็นปร
พอออกมาจากสนามกอล์ฟ ทั้งสองครอบครัวก็ไปทานข้าวด้วยกัน ในร้านอาหารชื่อดังสุดหรูที่ตั้งอยู่ใจกลางเมืองที่เป็นแหล่งร้านอาหารสำหรับคนรวยซึ่งตัวอาคารติดด้วยกระจกสะท้อนความร้อน ทำให้คนข้างในสามารถมองเห็นวิวบ้านเมืองและตึกสูงข้างนอกได้อย่างสวยงามในขณะทานข้าวทั้งสองครอบครัวนั่งทานข้าวกันอย่างมีความสุข ณชากับเคอร์ฟิวก็นั่งทานข้าวบนเก้าอี้อย่างเรียบร้อยโดยที่ไม่รบกวนหรือเล่นซนเลย10 ปี ต่อมา.......ณ โรงเรียนนานาชาติชื่อดังแห่งหนึ่งของประเทศ เป็นแหล่งรวมการเรียนรู้ของเด็กนักเรียนอินเตอร์จำนวนมากมีหลากหลายภาษา หลากหลายวัฒนธรรมและหลากหลายชนชาติมาเรียนร่วมกันเมื่อถึงเวลาเลิกเรียนเด็กนักเรียนต่างทยอยกันเดินออกมาจากอาคารเรียน รอผู้ปกครองมารับบางคนบางกลุ่มที่บ้านใกล้โรงเรียนก็ออกจากโรงเรียนเดินเท้ากลับตามทางฟุตบาทเคอร์ฟิวกับกลุ่มเพื่อนๆกำลังเดินออกมาจากห้องเรียนลงไปยังใต้อาคาร ชุดนักเรียนชายโรงเรียนนี้ ประกอบไปด้วยเสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีขาว เสื้อสูทสีดำ มีตราสัญลักษณ์โรงเรียนปัก มีเน็กไทและกางเกงขายาวลายสก๊อตสีดำส่วนณชาที่เป็นรุ่นน้องของเคอร์ฟิวก็กำลังเดินลงจากอาคารเรียนเช่นกันแต่อยู่คนละตึกในต
พิมขับรถกลับมาที่บ้าน ก่อนจะลงรถ เธอก็หยิบปากกาออกมาจากกระเป๋าข้างกระโปรงมาดูพร้อมกับยกยิ้มขึ้นที่มุมปากเบาๆจากนั้นก็เปิดประตูลงจากรถกลับเข้าไปในบ้านก็เจอเข้ากับเตชินที่กำลังจะออกไปข้างนอกพอดี เธอจึงเอ่ยถามขึ้น" นั่นคุณจะไปไหน "เตชินที่มีสีหน้าบึ้งตึงเย็นชาไม่เอ่ยตอบอะไร เดินผ่านเธอไปอย่าหน้าตา
เมื่อภารกิจบนเตียงจบลงเตชินก็ก้มลงจูบภรรยาเบาๆแล้วนอนกอดเธอไว้ในอ้อมกอดอย่างแนบแน่นพอสายๆพวกเขาก็ตื่นขึ้นมาไปอาบน้ำ แต่งตัว แล้วออกมาจากห้องพร้อมกันเตชินกอดไหล่ภรรยาอย่างรักใคร่ แล้วเดินลงบันไดพร้อมกันสีหน้าดูสดใสยิ้มแย้ม ป้าใจกำลังจะเข้าไปหาเคอร์ฟิวน้อยในห้องนั่งเล่นก็หันไปเห็นสองสามีภรรยาเดิน
เช้าวันต่อมา คุณแม่กับคุณพ่อของป๊อบเก็บกระเป๋าเตรียมออกเดินทางกลับจากนั้นทั้งสองท่านก็นั่งรถออกจากบ้านพักริมทะเลตั้งแต่เช้าระหว่างทางคุณแม่ป๊อบนั่งนึกถึงเรื่องราวก่อนหน้านี้แกก็แอบอมยิ้มเบาๆก่อนหน้านี้คุณแม่ของณัชชาได้มาขอความร่วมมือจากเขาและเล่าแผนแกล้งตายให้ฟัง แกรู้สึกว่ามันเข้าท่าดี จึงรับป
ณัชชาเดินออกมาจากห้องน้ำ เห็นพ่อกับแม่นั่งจ้องเธอตาเขม็งเธอยิ้มแหยๆออกออกมาพอให้เห็นฟันเล็กน้อยแล้วเดินเบี่ยงไปนั่งลงข้างๆลูก โดยไม่กล้าสบตาพ่อกับแม่อีกเธอจ้องมองใบหน้าแบเบาะอันน่ารักน่าชังที่ถูกห่อหุ้มด้วยผ้าอ้อมแล้วเอ่ย" ณชา สาวน้อยของแม่ แม่คิดถึงลูกที่สุดเลย แม่ขอโทษนะที่ไม่ได้อยู่กับลูก ลู






ความคิดเห็น