รักทรมาน

เขา "สัญญาบ้าบออะไร ใครอยากรับก็รับไปสิ" ฉัน "อดทนอีกนิด เดียวก็ถึงวันที่เราหลุดพ้น" เมื่อฉันเจ็บ ฉันจะทำให้เธอเจ็บยิ่งกว่าร้อยเท่าพันเท่า ทนได้ก็ทน ทนไม่ได้ก็ไสหัวไป

คิงถูกพ่อบังคับให้แต่งงานหลังจากที่รู้ว่าตัวเองป่วยเป็นมะเร็ง เขายอมจดปากกาเซ็นลงบนกระดาษตามที่พ่อของเขาต้องการ มันก็แค่กระดาษโง่ๆที่กักขังให้เขาต้องรับผิดชอบน้องสาวบุญธรรมไปทั้งชีวิต มีหรือที่เขาจะปล่อยให้ผู้หญิงคนนั้นมาเสวยสุข ถ้าจะอยู่ก็ทนกับความร้ายกาจให้ได้แล้วกัน 

"ถ้าทำตัวเป็นเด็กดี ฉันสัญญาว่าจะไม่ให้มันยุ่มย่ามกับเธออีก เธอจะมีฉันเป็นผัวแค่คนเดียว" "เอาอะไรมามั่นใจว่ามินจะอยากเป็นของพี่คนเดียว บางที...คนที่มินไม่อยากจะยุ่งด้วยมากที่สุดอาจเป็นพี่ก็ได้" ️spoiler️ มีเนื้อหาอ่อนไหว / มีภาพประกอบ 18-20+ / เนื้อหาแนวยันเดเระ / อาจมีเนื้อหาที่ทำให้อึดอัดใจ / ความสัมพันธ์แบบ 3P / มีการร่วมรักแบบไม่เต็มใจ / มีการบูลลี่ / มีถ้อยคำหยาบคาย / มีฉากร่วมเพศแบบสามคน

“แหวนไปไหน” “คะ” หญิงสาวรีบหดมือหนีในทันที “พี่ถามว่าแหวนไปไหน” คริษฐ์ยังย้ำคำถามเดิมแล้วจ้องหน้าคู่หมั้นสาวแบบไม่พอใจ “คืออยู่ที่ออฟฟิศมันต้องล้างแก้วกาแฟบ่อย ๆ รุ้งก็เลยถอดเก็บเอาไว้ค่ะกลัวมันจะสึกเสียก่อน” คำตอบของหญิงสาวค่อยทำให้คริษฐ์รู้สึกผ่อนคลายลงเล็กน้อย “ถ้าถอดออกพี่จะถือว่ารุ้งขอถอนหมั้นพี่นะ” “ก็ไม่ได้ถอนสักหน่อย แค่ถอดเก็บเอาไว้เฉย ๆ” “งั้นก็ใส่เสียสิ เดี๋ยวนี้เลย” คริษฐ์ถลึงตาใส่แกมบังคับ “ใส่ก็ใส่ค่ะ” คนพูดตัดพ้อเล็กน้อย แล้วหันไปหยิบกระเป๋าด้านข้างมาเปิดเพื่อหยิบแหวนหมั้นของตนออกมาสวมใส่ จากนั้นก็หันหลังมือให้เขาดู

เผยมู่ซีรถม้าตกเขาเสียชีวิตพร้อมกับสาวใช้คนสนิท ทว่าวิญญาณนางไปอยู่ในร่างของเด็กหญิงผู้เป็นบุตรสาวนอกสมรสของขุนนางใหญ่ เมื่อพบว่าการตายของตนมิใช่อุบัติเหตุ เด็กหญิงผู้กลับมาเกิดใหม่ขึ้นค่อยๆ สะสางบัญชีแค้น

ปัง!! เพล้ง!! ขวดแก้วนั้นถูกปาเต็มแรงบุรุษไปกระทบกับประตูห้องที่สายตาคมเข้มเขม่นมองเคร่งขรึม เศษแก้วแตกกระจายเกลื่อนพื้น น้ำเมากระเด็นติดทั้งประตู ฝาผนังและพื้นตามแรงอารมณ์กราดเกรี้ยว หากนึกย้อนกลับไปคิดทบทวนดีๆ สัตตบงกชเป็นคนเอาเหล้าเข้ามาให้เขาก่อนจะขอตัวขึ้นไปนอน และเขาก็นั่งดื่มจนดึก...หลังจากนั้นก็ไม่รู้ตัวเลยว่าเกิดอะไรขึ้นจนกระทั่งช่วงเช้า ทั้งที่...การดื่มก็ถือเป็นเรื่องปกติสำหรับเขา ต่อให้เมาแค่ไหนก็ไม่เคยไร้สติจนเลอะเลือนความทรงจำสูญสิ้น...อย่างเช่นเมื่อคืนที่ผ่านมา สันกรามขบเข้าหากันแน่นจนเกิดเสียงกรอดผ่านไรฟันหันกลับมาเปิดประตูห้องตัวเองแล้วย่างเท้าเข้าไปทันที มือนึงดึงประตูกระแทกปิดไม่เบาแรงนักตามอารมณ์ที่กำลังฉุนเฉียว นี่เขาต้องนอนร่วมบ้านกับผู้หญิงที่เพิ่งทำให้ครอบครัวของเขากับภรรยาแตกหักไม่มีชิ้นดีอย่างนั้นเหรอ ในคืนที่ฝนฟ้ากระหน่ำตกไม่ลืมหูลืมตา เมียรักต้องจากจรหนีไปอยู่ไหนเป็นตายร้ายดีอย่างไรก็ไม่รู้ แต่คนก่อปัญหาร่วมกับเขากลับยังอาศัยอยู่ภายใต้หลังคาบ้านที่เพิ่งถูกสุมไฟจนวายวอด

“คุณปล่อยฉันไปเถอะ…ฉันจะหาเงินมาใช้หนี้ก้อนนั้นให้เอง" “ฉันมีวิธีที่ดีกว่านั้นอีก” นัยน์ตาหวานวูบไหวระริก ไม่เข้าใจสิ่งที่เขาต้องการจะสื่อ “มันเอาน้องฉันจนท้อง ฉันก็เอาน้องมันคืนบ้าง เธอว่าเป็นไง”

หนีจากการเป็นของเล่นคนรวยสู่ภูธร กำเงินสิบล้านกลับบ้านไปใช้หนี้ให้แม่ ''ในเมื่อรุเสียตัวไปแล้ว รุต้องได้สิบล้าน"

เรื่องราวระหว่างเทพมังกรดิน ฮวงหลง และหญิงสาวเดินดินนามซิ่นฮวา เมื่อโชคชะตาเล่นตลกให้หญิงสาวมองเห็น ‘เทพมังกรดิน’ เขาจำ(ใจ)ต้องปรากฏกายทุกครั้งที่นางเรียกขานนามของเขา ทำให้เทพเซียนชั้นฟ้ากลายเป็นพี่เลี้ยงของเด็กหญิงตัวน้อย จวบจนนางเติบโตเป็นหญิงสาวงามสะพรั่ง กฎสวรรค์ทำให้เขาต้องหักห้ามใจ แต่เพราะนางและเขามีชะตาที่ต้องชดใช้กรรมร่วมกัน และมีเพียง ‘ลมหายใจมังกร’ เท่านั้น ที่จะต่อลมหายใจของนางได้ เส้นทางที่เขาเลือกมิใช่สิ่งที่นางปรารถนา เพียงหนึ่งชาติภพเพื่อให้ใจได้ ‘รัก’ แม้ช่วงเวลานั้นจะแสนสั้น.... นางก็ยินดี จาก ‘ท่อนแขนมังกร’ สู่ ‘ลมหายใจมังกร’ (ท่อนแขนมังกรรุ่นลูก)

"แม้ว่าองค์ชายจะได้กายหม่อมฉัน แต่ท่านไม่มีทางได้หัวใจ""ทั้งๆที่เจ้าเป็นพระชายาของข้าแต่เจ้ายังหวนคิดถึงบุรุษอื่นเช่นนั้นหรือ?หึข้าจะทำให้เจ้าลืมมันเอง" "ต่อให้ท่านฆ่าข้าให้ตายอย่างไรข้าก็ไม่มีทางลืม"