ลูกครึ่ง Novels & Stories

แม้จะไม่ได้มองเต็มๆ ตา แต่แค่นี้ก็รู้แล้วว่ามันโคตรจะใหญ่ "ไม่รู้ สงสัยพ่อให้มาเยอะมั้ง ฉันเป็นลูกครึ่งนะ" "....." "เอามือจับสิ แล้วก็ชักให้ด้วย"

"จริงของคุณค่ะ งั้นเอยตั้งชื่อเล่นนะคะ คนพี่เอยจะเรียกพี่หนึ่ง คนน้องเอยจะเรียกน้องสองดีไหมคะ" "แล้วถ้ามีอีกก็สามสี่ห้า แบบนี้เหรอครับ"อัคนีพูดขึ้นเมื่อเมียเขาตั้งชื่อลูกไม่ถูกใจ อะไรคือหนึ่งกับสองไม่น่ารักเลย

เก้าเดือนต่อมา เด็กครึ่งมารคนที่สองได้ฤกษ์ถือกำเนิด เด็กหญิงตัวน้อยมีดวงตาสีม่วงแดงเหมือนบิดา เรือนผมสีขาวคล้ายมารดา หน้าตาน่ารักน่าชังยิ่งนัก

กวินภพบอก “ครับ” ลุคส์จ้องมองภาพนั้น แล้วขบกรามแน่น เธอแต่งงานแล้วใช่ไหม อยากจะไปตะบันหน้ามันจริงๆ แสดงว่าเด็กคนนั้นคงเป็นลูกของเธอกับชายคนนั้น แต่ใบหน้าและสีผมของเด็กคนนั้นทำไมถึงไม่เหมือนคนเอเชีย แต่กลับเหมือนเด็กลูกครึ่งทางยุโรปมากกว่า คงคิดทางเดียวเท่านั้น

ฉันเอ่ยปากชมชื่อของเขาอย่างเป็นมิตร เพราะฉันต้องการตีสนิทเพื่อล้วงข้อมูลเกี่ยวกับวิชานี้ เพราะคู่ของฉันอย่างวิลล์เขาไม่คิดจะบอกอะไรฉันเลย “ฉันขอถามหน่อยได้ไหม นายเป็นลูกครึ่งเมกาเหรอ” “ครับ ดูออกขนาดนั้นเลย”

"แม่ใจเย็นๆ ก่อนทำไมต้องรีบร้อนขนาดนั้นแม่ทำเหมือนมีใครจะตายถ้าผมอยู่ที่นี่ อย่างน้อยก็ให้ลาเพื่อนลาอาจารย์ที่มหาลัยให้ผมบอกคนรักสักนิดว่าจะกลับมาได้ไหมครับ" "คนรักของลูกคือใครเป็นลูกเต้าเหล่าใครไม่ใช่คนไทยใช่ไหม?" "ใช่ครับเขาเป็นลูกครึ่ง" ตึกๆๆๆๆๆ

น้ำเสียงหนักแน่นโต้กลับ ตอนนี้แค่หน้าตาหล่อเหลา ก็ไม่สามารถเรียกความรู้สึกปลาบปลื้มก่อนหน้ากลับมาได้ “เธอรู้หรือว่าฉันไม่ใช่คนไทย” “ไม่... หรือถึงเป็นก็แค่ลูกครึ่ง” “ลูกครึ่งแล้วทำไม มันไม่ดีตรงไหน?”

"อะไรกันเลิกไม่กี่วันแกก็มีแฟนใหม่เลย คนนี้ลูกเต้าเหล่าใครอีกล่ะ" "เด็กกำพร้าพ่อแม่หายสาบสูญที่ประเทศเพื่อนบ้าน เป็นลูกครึ่งญี่ปุุ่น"

“เริงยังไม่อยากมีครอบครัว ยังไม่อยากมีแฟนค่ะ เริงไม่พร้อมจะเลี้ยงลูกหรือเป็นแม่คน” “แกยังเลี้ยงเริงกริชได้เลย” เริงฤทธิ์หมายถึงลูกชายของเขา ซึ่งน้องสาวเป็นคนเลี้ยงดูแทบทั้งสิ้น

ราเมศกล่าวถึงที่ไปที่มาของผู้ชายวัยลุงที่กำลังตัดหญ้าอยู่หลังบ้าน ช่วยไขข้อสงสัยของกวินท์ว่าเพราะเหตุใดผู้ชายคนนี้จึงดูเหมือนฝรั่ง ที่แท้ก็เป็นลูกครึ่งนี่เอง “อ๋อ… ครับ… ผมนึกออกแล้วครับป๊า”