วัยรุ่น

"เจได หลิวว่า..เราเลิกกันดีมั้ย" "หื้มม??" "คือหลิวคิดว่าเราเลิกเป็นแฟนกันแล้วกลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม..ได้มั้ย" "ทำไมวะ" "คือ..หลิวรู้สึกอึดอัดอ่ะน่ะ"

เมื่อเธอเข้าใจผิดคิดว่าเขาเป็นผู้ชายขายตัว จึงเป็นจุดเริ่มต้นทำให้เขาตามตื๊อเธอไม่เลิก

เขาและเธอคบกันนานถึง 9ปี มีความทรงจำดี ๆ เกิดขึ้นมากมาย เราวาดฝันถึงงานแต่งงานราวกับสวรรค์สร้าง วันที่ได้ใส่ชุดคู่บ่าวสาวยืนเคียงข้าง สร้างครอบครัวที่อบอุ่นมีลูกน้อยที่น่ารักด้วยกัน ความรักของเธอกับเขาช่างหอมหวานจนไม่คิดว่าวันหนึ่งมันจะเดินทางมาถึงจุดจบเสมือนว่า 9 ปีที่ผ่านไม่มีค่าอะไรเลย

หากนิยามคำว่า...ใครรู้สึกก่อนคนนั้นแพ้ เธอก็คงเป็นคนแพ้ตั้งแต่วันแรกที่ได้เห็นหน้าเขา...

ณ ตึกสูงสง่า ฝั่งตรงข้ามคือบิลบอร์ดแสดงความอาลัยให้กับศิลปินชื่อดังที่จากไปเมื่อต้นปี ข่าวใหญ่ครึกโครมแม้จะเสียชีวิตจากอุบัติเหตุพลัดตกตึก แต่ผู้คนส่วนใหญ่กลับเชื่อว่าเขาฆ่าตัวตาย ทำให้เรื่องนี้ถูกพูดถึงกันในวงกว้าง แม้แต่หญิงสาวที่ยืนอยู่ขอบตึกตอนนี้ก็รู้ดี.. ช่างแสดงขึ้นมาได้ประจวบเหมาะเสียจริง.. ฉันมาที่นี่เพื่อจบทุกอย่าง.. แต่งงานเพื่อผลประโยชน์อย่างนั้นเหรอ.. ทำไมพ่อกับแม่ถึงมองฉันเป็นเพียงสิ่งของกำนันแบบนี้นะ..

คำโปรย นางเอกไปขอพรกับเจ้าแม่ขอให้ได้พบเนื้อคู่ และตกหลุมรักเพียงแค่สบตา แต่ทว่า ขอยังไม่ทันขาดคำเจ้าแม่ก็เสริฟ์เนื้อคู่มาพร้อมกับส้นTEEN ฟิ้ว ตุบ โป๊ก โอ๊ย “ใครแม่งขว้างมาวะ” จันทร์ขบกรามแน่นหยิบรองเท้าข้างนั้นขึ้นมาพยุงตัวเตรียมจะลุกขึ้นไปด่า ไอ้คนที่มันกล้าเอาของสกปกมาขว้างเล่นแบบนี้ แต่ยังไม่ทันได้ลุกขึ้นดี ก็มีเสียงทุ่มหนึ่งดังขึ้น “นี่เธอ เป็นไรไหม” “ไม่เป็นก็เหี้.......” คำหยาบนั้นถูกกลืนลงคอหายออกไปทางทวารหนักทันทีที่เงยหน้าขึ้นมาสบตากับเจ้าของเสียง และนั้นคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้หญิงสาวตามจีบอีกฝ่ายไม่หยุด “ชอบฉันหรืออยากโดยเ..dให้พูดอีกที” ไม่มีนอกกายนอกใจ100%

เพราะบาดแผลจากอดีตทำให้เขาหวาดกลัวความรัก ‘โนงามิ ทัตสึโตะ’ ชายหนุ่มที่เติบโตมาโดยปราศจากความรักของแม่เลยทำให้มีรสนิยมทางเพศที่ชอบมีอำนาจเหนือคู่นอน และไม่สามารถมีความรักกับใครได้ แต่แล้ววันหนึ่งกลับมีข้อความทักมา ‘สะดวกนอนด้วยกันสักคืนไหมคะ’ ทั้งที่คิดว่าเป็นการชวนมีเซ็กส์ด้วยแล้วก็จะจบลงภายในไม่กี่วันเหมือนอย่างทุกที แต่มันกลับไม่ใช่อย่างสิ้นเชิง ‘ฮิอิรางิ โมโมะ’ หญิงสาวที่ออกตัวว่าขอให้มาช่วยเป็นคู่นอนเพื่อสร้างแรงบันดาลใจในการวาดมังงะติดเรท ซึ่งทั้งรูปร่าง หน้าตา นิสัย ไม่ใช่แบบที่ตนเองชอบเลยแม้แต่นิด อย่างดีก็แค่ลักษณะของ ‘เหยื่อ’ ที่น่าสนใจ ทว่าความสัมพันธ์ที่ค่อยๆ ลึกซึ้ง เหตุการณ์ต่างๆ ที่คอยผลักดัน คำพูดแรงใจที่ได้รับมา และความอ่อนโยนอันใสซื่อที่เธอมอบให้ มันทำให้เขาเริ่มเปิดใจทีละน้อยอย่างไม่รู้ตัว วันนี้สะดวกไหม ที่จะรักกัน

“ถ้าเจอคนที่ใช่ ต่อให้เร็วแค่ไหนก็เหมือนว่าเจอกันช้าเกินไปนะ.. พี่น่าจะเจอหนูให้ไวกว่านี้สักสองสามปีเนอะ” “ถ้าเจอเร็วกว่านี้ พี่ก็พรากผู้เยาว์แล้วค่ะ!”

"เบาๆสิคะ เราควรเริ่มแบบอ่อนโยนแล้วค่อยไปแบบเร่าร้อน" // "เผอิญผมชอบเร่าร้อนตั้งแต่เริ่มครับ"

คนที่แอบชอบหายไปจนลืมหน้าคร่าตา แล้วเธอจะเลือกใครในเมื่อพวกเขากลับมาอีกครั้งพร้อมกันตั้ง 3 คน