หมอ

โปรย... ห้ามท้อง คือกฎเหล็กของการเป็น เด็กหมอจิณณ์ เพราะถ้าพลาดขึ้นมา...ทางเดียวที่เขามีให้คือต้อง เอาออก เท่านั้น

กินเด็กเขาว่าเป็นอมตะ มาลองกินหมอเด็กดูไหมล่ะจะได้เป็นนิรันดร์ ********* เพราะผิดหวังจากรักแรกที่เป็นหมอปณิชาเลยไม่อยากมีแฟนเปนหมออีก แต่ตุลธรหมอสุดหล่อจากแผนกเด็กสุดหล่อก็เข้ามาทำลายกำแพงที่หญิงสาวตั้งขึ้น เธอคิดว่ารักครั้งนี้จะได้สวยแต่เขาก็เงียบหายไปเหมือนกับรักแรก

เพราะเบื่อกับคำว่าหมอเพลย์บอย ติณณภพเลยเปลี่ยนเป็นคนเย็นชาและทุ่มให้กับการทำงานอย่างเต็มที่ แต่แล้วสาวน้อยข้างบ้านก็มาทำให้หัวใจของเขาเต้นแรงอีกครั้ง ********** "เราหาอะไรทำกันดีไหมล่ะ" "อาหมออยากทำอะไร" "แล้วเดซี่ละ อยากให้อาทำอะไร" เหมือนมีแรงดึงดูดระหว่างคนทั้งสอง สายตาที่จ้องประสานมีความต้องการที่ซ่อนอยู่ ติณณภพก้มลงจูบไปบนเรียวปากอิ่มอย่างแผ่วเบา แต่พอริมฝีปากของทั้งสองสัมผัสกันก็เหมือนกับไฟที่กำลังราดลงบนกองเพลิง

ตัวละคร หมอนิ่ง NC++ น้ำนิ่ง : อายุ 25 ปี นายแพทย์น้ำนิ่ง ไตรพิทักษ์พงษ์ หน้าโคตรนิ่ง ร้ายลึก ไม่ค่อยพูด แสดงออกทางสายตาและการกระทำ i ลูกโซ่ : อายุ 21 ปี หรือ พนิดา ว่าที่คุณหมอ ที่เข้ามาฝึกงานในโรงพยาบาลของน้ำนิ่ง ความน่ารักที่จะมาทำให้ใจของหมอนิ่งหวั่นไหว mage

ในสายตาเขาเธอเป็นนางมารร้ายไม่มีใครต้องการ อยู่ที่ไหนก็สร้างแต่ความวุ่นวาย ทั้งที่ความเป็นจริงแล้วเธอแค่ต้องสู้เพื่อให้ตัวเองหลุดพ้นจากกรงขังที่มีชื่อว่า ‘ ห้องใต้ดิน ’

เพราะชอบเธอเป็นทุนเดิมอยู่ก่อนแล้ว เมื่อเกิดอุบัติเหตุจนเธอความจำเสื่อม โดยมีตนเองเป็นต้นเหตุ หมออย่างเขาก็ไม่รีรอที่จะรับเธอไปดูแลในฐานะคนรัก

ใครจะคิดว่าคนที่สาวๆรุมล้อมไม่ขาดอย่างหมอสายฟ้าคนหล่อ จะพลาดไปมีความสัมพันธ์กับสาวบริสุทธ์เพราะความเมาได้ แถมยังไม่รู้ด้วยว่าเธอคือใครเพราะที่จำได้ก็แค่กลิ่นและเสียงเท่านั้น... "ไอ้ภาส! แต่กูตื่นมาในห้องพักที่กูตรวจคนไข้.." "ห้ะ!?" "ภาส...เมื่อคืน...กูนอนกับใครวะ" "ชิบหายแล้วฟ้า..." "อือ...ชิบหายแล้วภาส"

คุณหมอหนุ่มแอบรักเด็กหนุ่มวัยมัธยม แต่ยังไม่กล้าทำอะไรเพราะน้องยังเด็ก รอให้โตก่อนเถอะ ค่อยๆ เลี้ยงไว้ทีละนิดค่ะ “พี่หมออย่าเปลี่ยนเรื่อง ตอบผมมาก่อนว่าชอบไหม” “อือ ชอบ” “ก็แค่นั้น” “อะไรก็แค่นั้น” “ก็แค่พูดว่าชอบ มันไม่เห็นอยากตรงไหน” “หวาน ขอกินอีกได้ไหม” “กินช็อกแลตหรือกินผม” ถามออกไปแล้วก็หน้าแดงลามไปถึงใบหู “ใครสอนให้พูดแบบนี้” “ไม่มีใครสอน แค่พูดเพราะอยากพูด” “อย่าพูดกับใครอีก” “แล้วถ้าพูดกับพี่หมอได้ไหมครับ” “พูดแล้วก็ต้องรับผิดชอบในสิ่งที่ตัวเองพูด คิดว่ารับผิดชอบได้ไหม” “คิดว่าได้” “งั้นก็ต้องพิสูจน์” “ผมก็รออยู่” “ยั่วดีนัก”

"หมอวาคิน" (คณิน ภักดีพิศุทธิ์) ศัลยแพทย์หัวใจฝีมือดี รูปหล่อ ร่ำรวย แต่มีความลับดำมืดคือมีอาการทางจิตประเภท "ซาดิสม์" (มีความสุขจากการทำร้ายคู่รักเวลามีเพศสัมพันธ์) ซึ่งเกิดจากปมในอดีตที่เห็นแฟนเก่าถูกข่มขืนและฆ่าต่อหน้า เขาจึงไม่กล้ามีความรักและใช้ผู้หญิงเพื่อบำบัดความต้องการดิบเถื่อนของตัวเอง จนกระทั่งเขาได้พบกับ "ลูกตาล" (ญาณินท์) หญิงสาวสู้ชีวิตที่ทำงานหาเลี้ยงพ่อขี้เมาและน้องต่างแม่ ลูกตาลแอบรักหมอวาคินตั้งแต่แรกเห็น แม้จะรู้ความลับเรื่องรสนิยมทางเพศที่รุนแรงของเขา เธอก็ยอมตกลงเป็น "ผู้หญิงของหมอ" ภายใต้ข้อตกลงลับๆ ว่าห้ามใครรู้และต้องรองรับอารมณ์ของเขา เพื่อแลกกับการได้อยู่ใกล้ชิดเขา แม้จะถูกกระทำรุนแรงทั้งร่างกายและจิตใจ แต่เธอก็ทนเพราะความรัก

ามเดือนก่อนหย่า เธอได้ยื่นคำร้องขอย้ายงาน หนึ่งเดือนก่อนหย่า เธอส่งหนังสือข้อตกลงหย่าไปให้กับฮั่วจินเฉิน สามวันก่อนหย่า เธอเก็บข้าวของทั้งหมดที่เป็นของตัวเอง ย้ายออกจากบ้านเรือนหอ ... ความผูกพันกว่าหกปี ถูกทำลายลงในวันที่ฮั่วจินเฉินพารักแรกของเขาพร้อมลูกชายมาปรากฏตัวตรงหน้าเธอ และให้เด็กเรียกเขาว่า “พ่อ” เธอถึงได้ตาสว่าง ในเมื่อเขาเลือกที่จะทำให้เธอต้องอดทนต่อความเจ็บปวด เพียงเพื่อสองแม่ลูกนั่น ราวกับเธอเองเป็น “มือที่สาม” ที่ไม่ควรมีตัวตน เช่นนั้นเธอก็จะยุติการแต่งงานนี้เสีย ให้เขาได้สมหวังกับรักแรกของเขา แต่ในวันที่เธอหายไปจากโลกของเขาจริงๆ เขากลับคลุ้มคลั่ง เธอคิดว่าฮั่วจินเฉินคงได้แต่งงานกับผู้หญิงที่เป็นรักแรกของเขาสมใจ แต่คิดไม่ถึงเลยว่าชายที่อำนาจล้นฟ้าคนนั้นจะยืนต่อหน้าสื่อทั้งน้ำตาร้องขอความเมตตาจากเธออย่างต้อยต่ำ... “ผมไม่เคยนอกใจ และไม่มีลูกนอกสมรส ผมมีภรรยาที่ไม่ต้องการผมเพียงคนเดียวเท่านั้น เธอชื่อเสิ่นชู และผมคิดถึงเธอมาก!”