อัลฟา Novels & Stories

บทที่ 7 ~ ลอเรน ลูคัสเงยหน้าจากกระโปรงรถคาเมโรในอู่ซ่อมทีมอัลฟ่าฮัทเตอร์ เจ้าแก่สีเหลืองอ๋อยคันนี้ต้องยกเครื่องใหม่แล้วจริง ๆ ของเก่าดึกดำบรรพ์ที่มาพร้อมกับรถมันเกินเยียวยาแล้ว

เจมส์เอ่ยเสริมขึ้น "เสือก! มึงสองคนไปเอาอะไรก็ได้ที่มีแอลกอฮอล์มาให้กู ดีกว่ามาพูดจาไร้สาระแบบนี้"

พูดจบก็ปิดประตูดังโครม “ค่ะบอส” เลขาสะดุ้งกับเสียงปิดประตู และรีบปรับบุคลิกให้ดูสง่าอย่างรวดเร็ว ส่งยิ้มน้อย ๆ ให้แขกสาวหน้าตาโกรธจัด “เชิญค่ะคุณแอล มันจะไปส่งที่หน้าบริษัทนะคะ”

หลังจากอาละวาดใส่ปาริสา จนอีกฝ่ายต้องรีบเก็บข้าวของหนีแทบไม่ทัน เปรมมิกาก็หันมาหาเรื่องหาราวทำเอาเขานี้ปวดหัวมากที่สุดเลย “ยังจะเรียกฉันว่าคุณอีกนะเต็ม เรียกพี่สิ เราเป็นน้องชายพี่แล้วไม่ใช่หรือไง หรือพอเห็นว่าเลี้ยงยากเลยคิดจะเปลี่ยนใจ ให้แล้วพี่ไม่คิดจะรับคืนนะ” การันต์กระเซ้าเ ย้าแหย่ ยกมือขึ้นขยี้ผมบนศีรษะทุยจนยุ่งเหยิง

ปกินเสียแล้ว หนิงชิงที่ยุ่งอยู่กับการเตรียมของเพื่อเดินทางไม่รู้เลยว่าหนิงกุ้ยพาฮุ่ยหลางไปแนะนำตัวกับพ่อแม่ก่อนแล้ว เมื่อนางเก็บของเสร็จก็ไปที่ร้านขายของแปลกของนางทันที คราวนี้รถม้าที่ใช้จึงเป็นรถม้าที่พวกเขาเพิ่งใช้เนื่องจากเบาะนั้นนุ่มกว่ารถม้าของต้าเจียงนั่นเอง เพื่อควา มสบายแล้วแน่นอนว่าหนิงชิงจะต้องใช้รถม้าคันนี้

"จำได้ไหมผู้ชายที่เราชอบมาตลอด เขาเป็นเจ้าของโรงงานผลิตและส่งออกรถหรู" "เขาคือเมสัน" รษาเม้มปากแน่นอีกครั้งที่ชื่อนี้สร้างความกลัวให้เธออย่างมาก

บทที่ 21 คุณพ่อหวั่นกลัว _______ อัลฟ่าร่างหนาเปิดเปลือกตาแล้วค่อย ๆ ขยับกายลุกขึ้นยืนไม่ให้รบกวนวีรกานต์ที่กำลังอยู่ในห้วงนิทรา พลางบิดกายเล็กน้อยเพื่อไล่อาการเมื่อยขบที่กัดกินตามตัวโดยเฉพาะท่อนแขนด้านซ้าย

“ฉันจะฆ่าสารเลวพวกนั้น!” เชร์กำพวงมาลัยแน่น เหงื่อเย็นผุดซึมจนมือเขาลื่นไปหมด กลิ่นอัลฟ่าเข้มข้นอันหนักหน่วงตลบอบอวลอยู่ในรถจนโอเมก้าหายใจแทบไม่ออก เชร์ลอบชำเลืองมองอัลฟ่าด้านข้าง สีหน้าของเวอร์โกยามนี้น่ากลัวยิ่งนัก ราวกับพยัคฆ์เจ้าป่าแสนดุร้ายจ้องมองเหยื่อ พร้อมจะฉ ีกกระชากลำคอของผู้ที่บังอาจมากระตุกหนวดของมัน