Novel & Cerita อัลฟา

แกร๊ก เสียงปลดล็อกประตูที่ได้ยิน ทำให้ปนันชิตาตกใจจนก้าวขาไม่ออก “คุณใหญ่!” เรียกชื่อคนที่บุกรุกเข้ามา พร้อมกับถอยหนี ขยับเสื้อคลุมเนื้อบางเบาให้กระชับตัวยิ่งขึ้น

ลับไปอย่างเร่งรีบ “ปรี๊ดดดดดด!” เสียงเบรกดังสนั่นหวั่นไหว อินทุอรณ์วิ่งไม่ทันพ้นทางไฟสัญญาณจราจรก็เปลี่ยนสีเสียก่อน รถยนต์คันหนึ่งหักหลบเธออย่างกะทันหันจนคนตัวเล็กเสียหลักล้มลงกองกับพื้นข้างทางด้วยความตกใจ รถคันนั้นรีบจอดสนิทก่อนที่เจ้าของรถจะเปิดประตูลงมาด้วยความ ลนลาน

กรวิกาอมยิ้ม “อย่าเปลี่ยนใจเลยนะ เดี๋ยวไปบอกที่ร้านให้คิดสูตรใหม่ให้เลย” “ดีมาก ไม่ได้ไอติมรสใหม่มา อดส่วนแบ่งแน่นอน”

ยุทธนามองหน้าแล้วยักไหล่ขึ้น "ปัทหมายถึง ให้พี่พาร่างคุณเมฆเข้าไปอาบน้ำไง" "อ๋อ ไม่อาบน้ำไม่ได้เหรอ พี่ไม่อยากเห็นอะไรที่ไม่ใช่ตัวพี่"

“หัวหน้าแคมป์ ชื่อพลโทโซเต็ง” “พลโทโซเต็ง!!!” “อย่าพยายามหนีล่ะ ถ้าอยากมีชีวิตอยู่ เพราะถ้าเขาเบื่อเมื่อไหร่ เขาก็ปล่อยตัว ไม่กักไว้หรอก” มันเตือนด้วยความหวังดีสินะ...เมื่อรถกระบะคันใหญ่แล่นเข้าสู่แคมป์ของพวกค้ายา ที่ขึ้นชื่อว่ามีความโหดร้ายและจิตใจเลวทราม...โดยเฉพาะห ัวหน้าของพวกมัน!!!

ย่างเลือดเย็น อีนิกม่า ผู้กุมรหัสพันธุกรรมเหนือพีระมิด อัลฟ่า ผู้ล่าที่ครองห่วงโซ่อาหารด้วยแรงกดดัน เบต้า ผู้เป็นฟันเฟืองหลักของสังคม และ โอเมก้า ผู้ถูกตีตราว่าเป็นเพียงเบี้ยล่างในระบบนิเวศ กลิ่นฟีโรโมนที่อบอวลในอากาศไม่ใช่แค่รสนิยม แต่มันคือภาษาทางเคมีที่ทรงพ

กฤษฎาเหยียบเบรกรถทันที “ลูกๆคุณ คุณยังมีลูก แต่ทั้งชีวิตของฉันมีแค่ลูกสาวเพียงคนเดียว ฉันทำผิดกับลูกมามาก ฉันขอใช้เวลาที่เหลือดูแลมินรญาให้ดีที่สุด เท่าที่แม่คนหนึ่งจะทำได้ คุณเข้าใจฉันนะ”

ความสนใจของอัลฟา ดราโกเมียร์ กลับมาที่ฉัน “อย่าขยับแม้แต่นิ้วเดียว” อัลฟา วลาดิเมียร์ สั่ง สายตาหรี่ลง ทีละคน ฉันจ้องใบหน้าของชายเหล่านั้น รวมถึงเบต้าและแกมมาของพวกเขาด้วย ฉันควรเชื่อฟังคำสั่งของใคร? อัลฟา ดราโกเมียร์ เป็นเจ้านายของฉันและมีสิทธิ์ทุกอย่างเหนือ� �ัน

อำนาจเอ่ย “ขอบคุณนะคะที่รักและเอ็นดูหนู” บูรณิการ์ยกมือไหว้ขอบคุณคุณอาทั้งสอง

ใส่ท้ายรถมอเตอร์ไซค์คันเก่า ซูซูกิอาร์ซี 100 ของบิดาพามารดาไปตลาด เธอพามารดาไปขายของที่ตลาดสดใกล้หมู่บ้าน มอเตอร์ไซค์คันนี้ พ่อเรียกว่าไอ้แก่ เพราะมันอยู่กับท่านมานานมากแล้ว ถึงจะเก่าแต่ก็ยังขับดีอยู่ แถมยังสะดวกกว่าเดินหรือปั่นจักรยานหลายเท่านัก