เพื่อนรัก Novels & Stories

เทสโตถามด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง “ฉันคิดกับนายแค่เพื่อน ไม่ได้อยากกลับไปคบไม่ได้ชอบแบบคนรักแค่ชอบแบบเพื่อนคนนึง”

ตอบตะกุกตะกัก ไม่รู้เกิดจากความประหม่าหรือเพราะไม่อยากบอกชื่อเขากันแน่ “เพื่อนหนูชื่อฝันหวานค่ะ หนูชื่อแสนดี ส่วนนี่เพื่อนพวกเราชื่อพีทค่ะ”

็นเวลาเที่ยงพอดี “เอม นึกอะไรบินมาที่นี่ ได้ข่าวว่างานถ่ายเครื่องเพชรของที่บ้านรักตัวไม่ใช่หรือไง” เสียงทุ้มละมุนเอ่ยขึ้นเรียบเรื่อยเรียกให้เชอเอมดึงสายตากลับจากมองทะเลมามองเจ้าของน้ำเสียงที่กำลังนั่งลงพอดี เรียวปากอิ่มนิดระบายยิ้มส่งไปให้กับเพื่อนที่ไม่คิดว่าจะได้เป็นเพื่อนส นิทกัน เพราะแค่รู้จักผ่านขนิษฐา แต่แล้วก็ต้องมาตกใจด้วยความบังเอิญอีกครั้ง

ฟางข้าวตอบลลัลนามือลูบหน้าท้องแผ่วเบา “ยัยข้าว แกไม่บอกอะไรฉันเลยนะ ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย” ฟางข้าวเข้าใจความหมายดีว่าเพื่อนรักหมายถึงเรื่องอะไร

เอ่ยบอกน้องชายที่แม้ภายนอกจะดูดุเย็นชาแต่เวลาที่เสียใจหมอนี่ก็เสียใจเหมือนมนุษย์ทั่วไปแหละ “รักดูแลถนอมมาตั้งนานแม่งสุดท้ายกูก็กลายเป็นแค่เพื่อนแฟนมัน” “แต่ยังไงซะตอนนี้มึงก็ถอยไม่ได้แล้วนะ” “แล้วกูเลือกเหี้ยไรได้บ้างวะ”

จงใจใช่มั้ยวะ จงใจพิมพ์คำว่าเพื่อนให้ผมรู้สถานะตัวเองในตอนนี้ใช่ปะ ผมรู้อยู่แล้ว ชื่อ โหน : ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะชูใจ ชื่อ โหน : เรายังเป็นเพื่อนเธอเสมอว่ะ [จบพาร์ท : โหน] ชื่อ โหน : เรายังเป็นเพื่อนเธอเสมอว่ะ

"ไม่เอาน่าาา อย่าทะเลาะกันสิ รักกัน ๆ น้าาา" "ฉันน่ะรักได้นะ แต่ต้องถามเพื่อนแกนู้นนน ว่าจะรักฉันได้หรือเปล่า หึหึ"

"ใช่ค๊าบแม่ ผมมีเพื่อนผู้หญฺิงหลายคนเลยค๊าบ" "แต่คำว่าที่รักเราเอาไว้เรียกแค่ผู้หญฺิงที่เรารักเพียงคนเดียวเท่านั้นนะครับลูก"

ฟอนต์ใจเต้นดีใจกับของขวัญ แต่กูอะใจเต้นเพราะไม่คิดว่าเธอจะโผล่กอดและบอกรัก “ธีร์เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดเลย” เพล้ง! “เพื่อน!” shit! เมื่อไหร! กูจะหลุดจาก friend zone สักที ร่างสูงถอนหายใจหมดแรงกับคำว่าเพื่อนที่เธอกล่าว มือเล็กบีบแก้มเขาสายไปสายมา ยัยเข็มปักหมุดขี้โกงชะมัดมีแต่ธี ร์ที่รู้สึกคนเดียวอีกแล้ว

“คุณมาตีค่าความเป็นเพื่อนของฉันกับปันผิดไปค่ะ ปันเป็นเพื่อนของฉัน เป็นเพื่อนที่รักมากที่สุด” “เพื่อนรักอย่างนั้นหรือ เพื่อนรักอะไรกัน ปันยังไม่รู้ว่าเธอน่ะอยากจะแซ่บกับแฟนของเพื่อน”