Novel & Cerita เฮียครามคนโหด

ิโลหิตของคนเฮยเซ่อเย่ว์” เขาถามเสียงคล้ายคำราม ก่อนจับหน้านางกดลงกับฟูก บังคับให้คุกเข่าเหมือนสุกรหรือสุนัข จากนั้นก็กระแทกกระทั้นท่อนเนื้อใหญ่ยักษ์ที่ยามนี้ทั้งแข็งเกร็งและใหญ่โตยิ่งกว่าก่อนหน้าเข้าออกไม่หยุด กระทำกับนางเยี่ยงสัตว์ป่าที่หิวกระหาย ทั้งดิบเถื่อนและโหด ร้ายทารุณ ไม่มีความทะนุถนอมอ่อนโยนของสุภาพชนสักนิด

ผู้คนสองสามคนพากันส่ายหัวและถอนหายใจหย่างหมดหวัง นั่นมันจบแล้ว เจ้าเด็กนั่นตายแน่แล้ว นั่นมันมิคาเอล โมสบี้ เขาขึ้นชื่อลือชาว่าเป็นคนเหี้ยมโหด เมื่อไหร่ก็ตามที่มีคนทำให้เขาไม่พอใจนั่นจะเป็นราวกับว่าคน ๆ นั้นไปทำให้หมาบ้าโกรธเลยแหละ เขาจะตามกัดไม่ปล่อยแน่

เปรี๊ยะ ขันทีคนสนิทของฮองเฮาถูกแรงกระแทกจนเซถอยหลังหลายก้าว จึงยั้งตัวได้ เขาสูดลมหายใจลึกเข้าข่มลมปราณให้สงบ ก่อนจะตวาดว่า "สุนัขลอบกัด"

โซนร้องครางออกมาเสียงดังทุกครั้งเมื่อนิ้วยาวของคนพี่โดนจุดที่ก่อให้เกิดอารมณ์เสียว "ตรงนี่เหรอ"ปราบเห็นคนน้องร้องครางออกมาเสียงดังดีดดิ้นด้วยความเสียว ยิ่งย้ำตรงจุดเดิมซ้ำๆ "พร้อมยังแมวดื้อของเฮีย"พูดเสียงอ่อนเสียงหวาน

เรียวลิ้นหนาซอกซอนเข้าไปในร่องกลางกายเพื่อเรียกความต้องการอย่างยากที่จะหยุดของรมย์นลิน เสียงครางค่อยๆดังขึ้นเรื่อยๆ "อ๊ะส์! ~~ภู~~" เสียงเรียกชื่อทำให้ภูผารู้สึกชอบใจ "เรียกผมดังกว่านี้อีกได้ไหม" เขาเงยหน้าขึ้นมองหญิงสาวที่หน้าตาเหยเกเพราะความหฤหรรษ์ที่เขามอบให้ จา กนั้นเขาก็บรรจงและเน้นเข้าไปที่ร่องกลางกาย เรียวปากหนาดูดดุนพร้อมสอดแทรกลิ้นยาวเข้าไปบริเวณนั้นและดูดดุนยางถึงอารมณ์

เขาแซวแต่ตอนนี้ขนลุกไปหมด “เฮียยังตายไม่ได้ค่ะ ต้องอยู่ยาวๆ ใช้เวรใช้กรรมกับฟ้าไป” “ฟ้า! ฟ้าโกรธอะไรเฮีย เมื่อคืนยังดีๆ อยู่เลย” “คนเราเปลี่ยนอารมณ์กันได้ เมื่อมีสิ่งเร้า” เธอตอบหน้าตาเฉย

เขายิ้มมุมปาก “คิดว่าการฆ่าคนมันง่ายนักรึไง” “มันก็ไม่ยากสำหรับคุณ” เขาพยักหน้า เข้าใจความกลัวของเธอ “ฉันไม่ฆ่าเธอหรอกน่า เห็นฉันเป็นคนยังไง” “เห็นเป็นคนชั่วไง ฉันได้ข่าวมาว่าคุณเป็นคนโหดเหี้ยมสุดๆ”

’ ‘ไอ้ขี้ตีนแบบมึง…’ ‘…’ ‘ต่อให้กระเสือกกระสนดิ้นรนสุดตัว…’ ‘…’ ‘ก็ไม่มีปัญญาทำอะไรคนแบบกู’ ‘…’ ภูริขบกรามแน่น มือซึ่งกำแน่นสั่นหนัก… แม้เปลือกตาแทบจะปรือเปิดแทบไม่ขึ้น แต่เขาจะจำหน้าไอ้สัตว์เดรัจฉานตัวนี้ให้ขึ้นใจ จำสายตาดูแคลนที่มันใช้ จำคำพูดหยามเหยียด ทุกคำ จำจิตใจกระด้างเหี้ยมโหดเกินเยียวยา จำทุกความเจ็บปวดใจสุดแสนทรมาน