แค้น Novels & Stories

ปรางทิพย์พูดออกมาด้วยน้ำเสียงปกติก่อนที่จะยิ้มบางๆ ออกมา ถึงแม้วันเวลาจะผ่านไปพอที่จะเยียวยาให้ความแค้นที่อยู่ในใจเธอลดลงไปบ้าง แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าความแค้นที่มีมันจะหายไปได้หมด มันยังคงอยู่ในใจเธอตลอดและรอแค่เวลาที่เธอจะได้แก้แค้นเขาเท่านั้นเอง…

******** แง่ง สงสารน้อนน เป็นกำลังใจให้ชวนฝันหน่อยยยยย ไรท์อัพช้าไปนิดนึงนะคะ เนื่องจากเร่งปั่น E-book อยู่งับ ฝากคอมเมนต์ให้ไรท์หน่อยนะคะ ชอบอ่านมาก ๆ ไว้จะหาเวลามาตอบนะคะ :)

————————————————————————————- @write ขออนุญาตฝากนิยายหน่อยนะค้าา ใครที่ชอบแนวพี่น้องบุญธรรม ไปอ่านกันระหว่างรอเรื่องนี้ได้ค่าา <33 ชื่อเรื่อง: My sinner brother ความผิดที่ฉันเสพติด ลิ้งค์นิยาย 👇🏻 ความสูงใหม่ของนวนิยายออนไลน์! ร่วมอ่าน 'My sinner brother ความผิดที่ฉันเสพติด ' กับฉัน—สองบทแรกจะทำให้คุณตะลึง! https://www.novelol.com/goodnovel/share ?sc=fxrw_0_bookDetail&bid=31001035965&uid=56683611&rd=1&l=bookDetail&type=3

น้ำเสียงแหบพร่าเอ่ยขึ้นทันทีทันใด พั่บๆๆๆ พั่บๆๆๆ "พี่ไบรอันต์เจ็บ อื้อออ บะ เบาหน่อย อ๊าา~" ฮันน่าก้มลงมองจุดเชื่อมต่อ ที่ยังคงมีแกนกายยาวใหญ่ขยับเข้าออกอยู่เป็นจังหวะ ทำเอาใบหน้าสวยของแกนเธอเห่อร้อนขึ้นมาทันที ที่ต้องมาจ้องมองเต็มๆตาแบบนี้

ความโกรธแค้นอันมหาศาลนี้ทำให้เจียงรั่วอวิ๋นหวาดกลัวขึ้นมาจริง ๆ

ลูคัสตะคอกลั่น ภาพรอยช้ำบนข้อมือและสีหน้าหม่นหมองของลูน่าย้อนกลับเข้ามาในหัวอีกรอบ เหมือนกับเป็นการราดน้ำมันบนกองเพลิงแห่งความแค้นอีกรอบ (กูไม่ได้ทำ) “กูไม่มีทางเชื่อคำพูดของไอ้ฆาตกรอย่างมึงหรอก” (ถ้ามึงอยากคิดแบบนั้นก็ตามใจ จะโกรธจะแค้นกูยังไงก็ได้ แต่อย่าลืมว่าเรนนี่ไม่เ กี่ยว)

มือหนาหยาบกร้านตวัดจับขอเรียวนุ่มอย่างแรงจนเกิดเป็นรอยแดง "เอ่อ...งั้นไม่เป็นไรก็ได้ค่ะ ฉันไปขอความช่วยเหลือจากคนอื่นก็ได้ ปล่อยมือฉันก่อนได้ไหมคะ ว๊ายๆ"

"ก็เรื่องที่มึงแก้แค้นไง" "กูว่าพอเหอะ มีแต่มึงนี่แหละที่เจ็บเปล่าๆ แก้แค้นเขายังไงแต่ตัวเองเจ็บเอง" "กูเลิกคิดเรื่องนั้นไปตั้งนานแล้ว"

คางมนของจินฉานเกยอยู่ที่ไหล่แบบบางจนได้กลิ่นหอมเย็นของใบสะระแหน่จากถุงหอมที่จินกุ้ยเฟยพกไม่ห่างกายโชยชายเข้าจมูก ทว่านัยน์ตาขาวขุ่นกลับมองผ่านเลยไปนั้นดูว่างเปล่า ไม่มีความรู้สึกซาบซึ้งอยู่แม้แต่น้อย “ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเป็นความตั้งใจของข้าทั้งสิ้น ท่านจะนิ่งเ� �ยต่อข้าก็ดี หรือจะรักข้าในฐานะหลานสาวก็ช่าง สำหรับข้าที่ไม่มีสิ่งใดให้อาวรณ์ในโลกนี้นอกจากชำระแค้น ข้าล้วนไม่เคยเก็บมันมาใส่ใจ แต่ถ้าเกิดท่านต้องการจะทำอะไรเพื่อข้าเป็นครั้งสุดท้ายเพื่อให้ตัวท่านรู้สึกสบายใจบ้าง ข้าก็มีคำขอเพียงสามข้อเท่านั้น”

เจนจรัสนึกกระหยิ่มใจ ขณะยกเครื่องดื่มมาดื่มอย่างสบายใจ เชื่อมั่นในแผนการของมารดาเต็มที่. ///