แค้น Novels & Stories

แค้นนี้ต้องชำระ คิน อคิราห์ รัตนสืบสิงห์ อายุ 32 ปี เป็นเจ้าของธุรกิจไร่องุ่นทางภาคเหนือของประเทศ หรือเป็นที่รู้จักในนามของไร่อคิราห์นั้นเอง

“ได้ แต่คิดเพิ่ม” “ไม่มีปัญหาค่ะ แต่ขอรบกวนอีกเรื่องคือขอยืมเลขบัญชีธนาคาร พอดีฉันไม่มีบัตรอะไรติดตัวเลยเพราะโดนโจรขโมยไป” “มิจฉาชีพป่ะเนี่ย”

ความแค้นที่มันเคยมีสุมอก ตอนนี้ความรู้สึกพวกนั้นไม่เหลือแล้ว ในหัวใจที่เคยถูกแผดเผาด้วยเปลวเพลิง ก็มอดดับลงเมื่อได้รู้ความจริง ความแค้นเปลี่ยนเป็นความทรมาน ทรมานราวกับจะขาดใจ "ถ้าไม่อยากตายก็เลิกวุ่นวายกับเธอ" ออสตินเสียงกระด้างกระทืบรัว ๆ คนที่นอนจมเท้าไม่ได้ตอบโต้ ดิ้นรนแต่อย่างใด ได้แต่นอนร้องไห้อย่างคนใจสลาย

“แค้น! หมายถึงแค้นคอเนี่ย กินเฟรนด์ฟรายไปเยอะ” คราวนี้มาธวียิ่งหัวเราะดังกว่าเก่ากับเพื่อนจอมหัวไวที่ใช้ความดิ้นได้ของภาษามาเป็นทางออก ด้วยการบอกแค้นแต่เป็นแค้นในความหมายทางภาษาอีสานที่แปลว่าฝืดคอ ติดคอ

เจนจรัสนึกกระหยิ่มใจ ขณะยกเครื่องดื่มมาดื่มอย่างสบายใจ เชื่อมั่นในแผนการของมารดาเต็มที่. ///

******** แง่ง สงสารน้อนน เป็นกำลังใจให้ชวนฝันหน่อยยยยย ไรท์อัพช้าไปนิดนึงนะคะ เนื่องจากเร่งปั่น E-book อยู่งับ ฝากคอมเมนต์ให้ไรท์หน่อยนะคะ ชอบอ่านมาก ๆ ไว้จะหาเวลามาตอบนะคะ :)

"ก็เรื่องที่มึงแก้แค้นไง" "กูว่าพอเหอะ มีแต่มึงนี่แหละที่เจ็บเปล่าๆ แก้แค้นเขายังไงแต่ตัวเองเจ็บเอง" "กูเลิกคิดเรื่องนั้นไปตั้งนานแล้ว"

“จะฆ่าเขางั้นหรือ ไม่ง่ายเช่นนั้นแน่เสวียนอวี่เจ้าคนขี้ขลาด!!” “เว่ยเฟิงหรง เจ้ามันเป็นตัวน่ารำคาญคอยขัดขวางข้าทุกทางจริง ๆ ดี เช่นนั้นก็มาตัดสินบัญชีแค้นนี้ด้วยกันเถอะ” “เสี่ยวฟานเจ้าหลบไปก่อน”

ฉันอุ้มลูกสาวไว้โดยไร้ที่ไป ทั้งหนาวทั้งหิวท่ามกลางฤดูหนาวอันโหดร้าย สุดท้ายพวกเราก็หนาวตายอยู่ที่ข้างถนน พอคิดถึงเรื่องพวกนั้น ไฟแห่งความแค้นก็ลุกโชนในใจฉัน อยากจะตายไปพร้อมกับครอบครัวนี้เสียให้รู้แล้วรู้รอด

ถึง แล้วน้องสาวของมันล่ะ อยู่ที่ไหน ไฟแค้นเขาเกือบจะดับลงได้ถ้าเห็นคนที่มันทำความผิดมีจิตสำนึกสักนิด แต่นี่ไม่ มันกำลังเดินไปยังรถที่จอดอยู่ตรงลานจอดรถด้านข้างคงจะขับรถกลับทั้งที่เพิ่งออกมาจากผับ นี่ไงความรับผิดชอบต่อสังคมไม่มีแล้ว แบบนี้จะให้เขาให้อภัยคนแบบนี้ได้ลงหรือ