แค้น Novels & Stories

ว่าจบ มือบางก็เปิดกล่องกำมะหยี่ออก "ว้าว สวยมากเลยค่ะ"มันเป็นสร้อยที่ผมสั่งทำและสลักตัวอักษรภาษาอังกฤษเป็นชื่อย่อเราสองคน TR "สวยมาก ฉันล่ะอิจฉาแกจัง"เพื่อนเรอาเอ่ย

แต่ความแค้นไม่เคยทำให้ใครมีความสุข The end

คาสซานดรา ความหนาวเย็นจากห้องขังคืบคลานเข้าสู่ทุกข้อต่อ ทุกกระดูก ทุกมัดกล้ามเนื้อที่ยังระบมจากค่ำคืนก่อนหน้า ฉันยังรู้สึกถึงความเจ็บปวดบนซี่โครง ขาของฉันฟกช้ำจากการกระแทกและการถูกผลัก และทุกลมหายใจคือเครื่องเตือนใจถึงความเปราะบางของฉัน ถึงกระนั้น... ไลร่า ชื่อขอ งเธอคือรอยไหม้ในอกของฉัน เป็นทั้งยาพิษและแรงขับเคลื่อน การทรยศของเธอทำให้ฉันตกต่ำ และฉันต้องการให้เธอลิ้มรสความกลัวและความสิ้นหวังแบบเดียวกัน

สายตานั้นเยือกเย็นยิ่งกว่าน้ำแข็งบนพื้น และแหลมคมยิ่งกว่าสายลมหนาวในยามนี้ มันทิ่มแทงทะลุเข้าไปในก้นบึ้งดวงตาของเซียวเฉิงสี่โดยตรง ปราศจากความเคียดแค้น ปราศจากการวิงวอนขอร้อง มีเพียงความกระจ่างแจ้งอันว่างเปล่าเท่านั้น

ปรางทิพย์พูดออกมาด้วยน้ำเสียงปกติก่อนที่จะยิ้มบางๆ ออกมา ถึงแม้วันเวลาจะผ่านไปพอที่จะเยียวยาให้ความแค้นที่อยู่ในใจเธอลดลงไปบ้าง แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าความแค้นที่มีมันจะหายไปได้หมด มันยังคงอยู่ในใจเธอตลอดและรอแค่เวลาที่เธอจะได้แก้แค้นเขาเท่านั้นเอง…

"งั้นกูขอถามมึงคำนึง" "อืม..." "มึงรักฟ้าฝันบ้างหรือเปล่า หรือในใจมึงมันยังมีแต่ความแค้นไม่จบไม่สิ้น"

เพลงผ้ากัดริมฝีปาก “ฉันรู้... แต่ถ้าฉันตกเป็นเป้าการแก้แค้นของคุณอคิน เขาคงไม่ปล่อยใครที่เข้ามาช่วยฉันแน่... ฉันไม่อยากให้คุณกลายเป็นศัตรูกับเขามากไปกว่านี้”

————————————————————————————- @write ขออนุญาตฝากนิยายหน่อยนะค้าา ใครที่ชอบแนวพี่น้องบุญธรรม ไปอ่านกันระหว่างรอเรื่องนี้ได้ค่าา <33 ชื่อเรื่อง: My sinner brother ความผิดที่ฉันเสพติด ลิ้งค์นิยาย 👇🏻 ความสูงใหม่ของนวนิยายออนไลน์! ร่วมอ่าน 'My sinner brother ความผิดที่ฉันเสพติด ' กับฉัน—สองบทแรกจะทำให้คุณตะลึง! https://www.novelol.com/goodnovel/share ?sc=fxrw_0_bookDetail&bid=31001035965&uid=56683611&rd=1&l=bookDetail&type=3

ความโกรธแค้นอันมหาศาลนี้ทำให้เจียงรั่วอวิ๋นหวาดกลัวขึ้นมาจริง ๆ

[ทำไม มาแก้แค้นเหรอ] [ผ่านมาตั้งหลายปี แกเพิ่งมา แสดงว่าแกไม่ได้รักคู่หมั้นของแกมากเท่าไหร่] [ผู้ชายก็เหมือนกันหมด เห็นแก่ตัว เลือดเย็น สมควรตาย! แม่เฉินตะโกนเสียงแหลม จนสุดท้ายเสียงก็แหบแห้ง เสิ่นโม่เฉิงถึงได้ปล่อยเธอ กระชากผมเธอลากไปที่แท่นในกลุ่มหมอก