แค้น Novels & Stories

ว่าจบ มือบางก็เปิดกล่องกำมะหยี่ออก "ว้าว สวยมากเลยค่ะ"มันเป็นสร้อยที่ผมสั่งทำและสลักตัวอักษรภาษาอังกฤษเป็นชื่อย่อเราสองคน TR "สวยมาก ฉันล่ะอิจฉาแกจัง"เพื่อนเรอาเอ่ย

เสียงปลายร้อนรน “คุณโอปอเป็นอะไรครับใจเย็นๆ ค่อยๆ นะครับ” “โอปอแทงอาร์ทค่ะ” “อะไรนะ” ภคชนท์ถามย้ำเพราะไม่แน่ใจกับสิ่งที่ได้ฟัง

“จะฆ่าเขางั้นหรือ ไม่ง่ายเช่นนั้นแน่เสวียนอวี่เจ้าคนขี้ขลาด!!” “เว่ยเฟิงหรง เจ้ามันเป็นตัวน่ารำคาญคอยขัดขวางข้าทุกทางจริง ๆ ดี เช่นนั้นก็มาตัดสินบัญชีแค้นนี้ด้วยกันเถอะ” “เสี่ยวฟานเจ้าหลบไปก่อน”

สุดแค้นแสนพิศวาส ผู้เขียน : กาสะลอง นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้น ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคล และสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจตนา อ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ ………. นิยายเรื่องนี้… ไม่มีแก่นสารสารัตถะอะไรนักหนา

ถึง แล้วน้องสาวของมันล่ะ อยู่ที่ไหน ไฟแค้นเขาเกือบจะดับลงได้ถ้าเห็นคนที่มันทำความผิดมีจิตสำนึกสักนิด แต่นี่ไม่ มันกำลังเดินไปยังรถที่จอดอยู่ตรงลานจอดรถด้านข้างคงจะขับรถกลับทั้งที่เพิ่งออกมาจากผับ นี่ไงความรับผิดชอบต่อสังคมไม่มีแล้ว แบบนี้จะให้เขาให้อภัยคนแบบนี้ได้ลงหรือ

อกเปลือยท่อนบนสวมกางเกงเลย์ตามฉบับหนุ่มใต้ เผยให้เห็นรูปร่างกำยำสมส่วนที่เต็มแน่นไปด้วยมัดกล้ามเนื้อ ผิวสีแทนของเขาขับให้ชายหนุ่มที่มีหนวดเคราดกดำดูมีเสน่ห์ขึ้นเป็นเท่าตัว สาวคนใดที่ได้เห็นความคมสันของนายหัวธาวินจำต้องใจละลายไปทุกราย แต่คงไม่รวมกับทอปัดเป็นแน่ เพร าะตอนนี้เจ้าหล่อนจ้องมองธาวินตาเขม็งราวกับโกรธแค้นมาเป็นสิบชาติ

น้ำขิงครางไม่เป็นภาษาเมื่อความเสียวซ่านเข้าเล่นงาน "ยังแน่นเหมือนเดิมเลยเมีย" พายุทนไม่ไหวกระแทกสวนขึ้นมาด้วยความเร็วพร้อมเอื้อมมือไปล็อคเอวเล็กไว้แน่น "เฮีย!! อื้ออ~ อ้ะ!!"

ภวินท์ปฏิเสธทันควัน “กูเกลียดมัน! กูแค้นมันที่มันเคยทำร้ายกูเมื่อหกปีก่อน และกูจะไม่ยอมให้มันไปมีความสุขกับผู้ชายคนไหนทั้งนั้น!” “แล้วมึงจะทำยังไงต่อ?”

“ได้ แต่คิดเพิ่ม” “ไม่มีปัญหาค่ะ แต่ขอรบกวนอีกเรื่องคือขอยืมเลขบัญชีธนาคาร พอดีฉันไม่มีบัตรอะไรติดตัวเลยเพราะโดนโจรขโมยไป” “มิจฉาชีพป่ะเนี่ย”

ไฟแค้น_𝔼ℙ13 "ฉันรู้ว่าคนระดับคุณคงจะไม่ลืมอะไรง่ายๆ" คำพูดแค่นี้ของเขา หรือจะทำให้เธอถอยได้