Novel & Cerita 契約

นิรินนั่งข้าง ๆ ยื่นมือประคอง มั่นใจว่าแม่ไม่ต้องเผชิญวินาทีนี้เพียงลำพัง เมื่อแม่เซ็นเสร็จ พี่บอยก็รับปากกาต่อ ลงชื่อในช่องกรรมสิทธิ์ใหม่ เส้นหมึกสีเข้มปรากฏเคียงกับชื่อผู้โอน เหมือนตราประทับแห่งสัญญาที่ผูกครอบครัวไว้ด้วยกัน เสียงตรายาง ตึ๊ก ดังก้องในห้องเงียบ ๆ

“แต่เราตกลงกันที่หนึ่งพันล้าน ระบุไว้ในเอกสาร” “นั่นก็เป็นแค่ TOR[1] ตราบใดที่ยังไม่ได้ทำสัญญาซื้อขาย ตัวเลขในเอกสารสามารถเปลี่ยนแปลงได้ตามความเหมาะสม”

สิ่งที่พวกเราเคยเฝ้าฝันไว้ด้วยกัน สุดท้ายเธอกลับเลือกที่จะไปทำร่วมกับผู้ช่วยตัวน้อยของเธอ ผมไม่ลังเลอีกต่อไป แล้วร่างใบหย่าขึ้นมา ในขณะที่กำลังจะเซ็นชื่อลงไป เสียงที่คาดไม่ถึงเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นข้างหูผม “อาโน อย่าเลยนะ คุณเคยสัญญาว่าจะให้โอกาสฉันสามครั้งใช่ไหม ”

กวินเคาะนิ้วลงบนโต๊ะเป็นจังหวะอย่างใช้ความคิด สายตายังคงจับจ้องไปที่เอกสารนัดหมาย เจสซี่ไม่ใช่ผู้หญิงธรรมดาทั่วไปที่ใช้เงินและอำนาจจัดการได้ หากจะทำให้เธอยอมจบ ดูท่ารอบนี้คงจะต้องใช้ไม้แข็งและไพ่ตายที่เพิ่งได้มาเสียแล้ว วันทั้งวันเคทใช้มันหมดไปกับการทำงานแทนรุ่นพี่ ที่ต้องแทรกคิวในการร่างเอกสารสัญญาให้นางแบบสาวคนนั้นขึ้นมาใหม่อีกครั้ง เนื่องจากอยู่ดี ๆ ฝ่ายนั้นก็ติดต่อเข้ามาขอนัดเซ็นสัญญาในวันศุกร์ที่จะถึงนี้

เธอพูดขึ้นโดยที่ไม่หันหน้ามามองเขาเลยสักนิด “แล้วถ้าฉัน ไปทำเรื่องอย่างว่า...” “สัญญาจบลงทันทีค่ะ เพราะน้ำเองก็จะไม่ยอมใช้ของร่วมกับใครเหมือนกัน คุณมีอะไรกับน้ำแล้วแต่ยังไปมีอะไรกับคนอื่นในช่วงที่อยู่ในสัญญา น้ำเองก็รับไม่ได้เหมือนกันค่ะ ถ้าคุณอยากจะมีจริง ๆ คุณก็ช่วย บอกน้ำด้วย น้ำจะได้ไป...” เธอชิ่งพูดตัดหน้าเขาขึ้นมาเสียก่อน เมื่อเขากำลังจะพูดยั่วโมโหเธอ และเธอพูดด้วยวาจาที่เด็ดขาดหากเขาทำผิดกับเธอจริง

"สัญญาอะไร?" เสิ่นม่านงง เซียวตั๋วหยิบสัญญาที่ประทับตราและพิมพ์ลายมือออกมา:"ให้โดยสมัครใจ และจะไม่เอาคืน"

ทั้งสองคนพูดคุยเรื่องสัญญากันอีกครั้ง เป็นสัญญาณที่มีจางเหวินช่วยเป็นพยาน สัญญาฉบับนี้คือสัญญาการยืมเงินและสัญญาการส่งสินค้าให้กับโรงเตี๊ยมมีสุข กำหนดว่าในแต่ละเดือนนั้นต้องส่งเหล้าองุ่นให้กับทางร้านมากน้อยแค่ไหน และรับซื้อในราคากลางเท่าใด