로그인공유
5 - ถูกเรียกมาบริการ
게시일:
2026-06-15 13:21:47ถูกเรียกมาบริการ
“น้ำริน! ตอนนี้ถึงเวลาเลิกงานของเธอแล้ว...” ปัณณธรเอ่ยบอกเมื่อมองดูเวลาแล้วเห็นว่าควรเป็นเวลาที่ธารารินทร์ต้องเลิกงานแล้วตามที่แจ้งกันเอาไว้ก่อนหน้านั้น
“ขอเวลาอีก...”
“น้ำริน!” ปัณณธรเอ่ยเรียกชื่อของเธอด้วยน้ำเสียงเรียบเข้มเพื่อเป็นการข่มขู่ เมื่อรู้ว่าเธอกำลังจะเรียกร้องเขา
“ก็ได้” เมื่อเจอน้ำเสียงและสายตาขู่แบบนี้ของเพื่อนเธอก็ต้องยอม และละทิ้งทุกอย่างตรงหน้า เก็บเข้าที่เข้าทางให้เป็นระเบียบ
“ทิ้งเลขบัญชีไว้ให้ด้วย เดี๋ยวฉันโอนเงินเข้าไปให้” ปัณณธรเอ่ยบอกอีกที เมื่อเห็นว่าเธอตอบรับยอมทำตามที่เขาบอก
“...” ธารารินทร์เขียนอะไรบางอย่างลงบนกระดาษแผ่นเล็ก แล้วส่งให้แกคนตรงหน้าที่ตอนนี้เป็นเจ้านายของเธอ ก่อนที่เธอจะเปิดประตูเดินออกไปจากห้องนี้
*
*
หลายวันต่อมา
การทำงานของธารารินทร์ในแต่ละคืนที่ผ่านมานั้น ผ่านพ้นมาด้วยดี เพราะอยู่ภายใต้การดูแลของปัณณธรตลอด ตั้งแต่ที่เธอเข้ามาทำงานที่นี่
“วันนี้มีงานต่อที่ไหนอีกไหมวิน” ปุณณธีร์ถามผู้ช่วยคนสนิทขึ้นมาทันที ที่เอกสารฉบับสุดท้ายถูกปิดลงหลังจากที่ตรวจสอบเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
“ไม่มีแล้วครับคุณธาม” ศราวินตอบผู้เป็นเจ้านายออกไปตามตรง เพราะว่าวันนี้เป็นวันสุดท้ายในการทำงานของสัปดาห์นี้แล้ว
“คืนนี้ฉันจะเข้าไปดูงานที่คลับต่อ พอดีไอ้แทนมันไม่อยู่” ปุณณธีร์พูดแล้วเขาก็ลุกขึ้นยืน ขยับออกจากเก้าอี้ทันที
“ครับ แล้ว...” ศราวินทำได้เพียงแค่พยักหน้ารับ แล้วกำลังจะเอ่ยถาม
“นายแค่ไปส่งฉัน แล้วก็เอารถฉันกลับได้เลย พรุ่งนี้วันหยุดเผื่อนายอยากพาแฟนไปเที่ยวไหน” ปุณณธีร์พูดบอก เพราะเขารถที่เขาให้ศราวินใช้ก็เป็นรถส่วนตัวของเขาอีกคัน ช่วงนี้เขางานยุ่งมาก เขาจะไม่ขับรถเอง
“แล้วคุณธามละครับ”
“สัปดาห์นี้ฉันจะขอเคลียร์งานที่คลับก่อน คงไม่ออกไปไหนหรอก ถ้ามีเดี๋ยวเอารถอีกคันไปเอง นายไม่ต้องห่วงหรอก” ปุณณธีร์บอกออกไปตามที่ตนตั้งใจเอาไว้
“ครับ”
“เช้าวันจันทร์ค่อยมารับฉันที่คอนโดก็แล้วกัน”
“ครับคุณธาม”
“ตามสบายเลยนะ ถ้าเงินไม่พอก็บอก...”
“แค่นี้ก็มากเพียงพอแล้วครับ”
ปุณณธีร์จึงเดินนำออกจากห้องทำงานไปโดยมีศราวินเดินออกตามหลังไปทันที เพราะเป็นเวลาเลิกงานแล้ว
*
*
Night Club
“ทำไมวันนี้คุณธามถึงได้มานั่งทำงานที่ห้องนี้แทนละคะ” ใบหม่อนหญิงสาวผู้จัดการของที่นี่ เธอเอ่ยถามเจ้าของแห่งนี้ขึ้นมาทันที ที่ถูกเรียกตัวเข้ามาพบในห้องที่เขาจัดไว้รองรับเพื่อน ไม่ใช่ห้องทำงานส่วนของเขา
“ผมแค่รู้สึกเบื่อ ๆ น่าจะเหนื่อยจากงานนะครับพี่ใบหม่อน” ปุณณธีร์ตอบผู้จัดการร้านแล้วก็เอนหลังพิงพนักโซฟาอย่างหมดเรี่ยวแรง
“พักผ่อนบ้างนะคะ ขนาดงานที่บริษัทยุ่ง คุณธามก็ยังอุตส่าห์เจียดเวลาเข้ามาดูงานที่นี่อีก”
“พี่ใบหม่อนเอาเครื่องดื่มขึ้นมาให้ผมหน่อย แล้วเรียกเด็กขึ้นมาให้ด้วยสักคน” ปุณณธีร์บอกออกไปตามตรง เพราะหลายวันมานี้เขาทุ่มอยู่กับงานจนไม่มีเวลาหาความสุขให้ตัวเองเลย
“คืนนี้เด็กคิวเต็มหมดเลยค่ะ พอดีลางานกันเยอะมากช่วงนี้ จะมีก็แค่...” ใบหม่อนเอ่ยบอกไปด้วยความลังเล เพราะว่าวันนี้พนักงานบริการหยุดงานกันเยอะมาก
และคนที่ว่างไม่ได้รับแขกเลยก็จะมีแค่หญิงสาวเพียงคนเดียวที่ทำงานให้แก่น้องชายของปุณณธีร์นั้นเอง นั่นคือธารารินทร์
“ใครว่างก็คนนั้นแหละ ไล่ออกให้หมดเลยใครที่รับงานนอกรอบไปแล้วมาทำงานไม่ไหว” ปุณณธีร์พูดขึ้นด้วยความรู้สึกไม่ค่อยพอใจที่รู้ว่าวันนี้
หญิงผู้จัดการจำยอมทำตามที่ปุณณธีร์บอก เพราะไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว และรู้จักนิสัยของปุณณธีร์ดีว่าเป็นคนแบบไหน
*
*
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
“เข้ามา!” เสียงเข้มเอ่ยขึ้น
คนด้านนอกจึงได้เปิดประตูและเดินเข้ามา โดยในมือของเธอถือถาดเครื่องดื่มที่หญิงสาวผู้จัดการสั่งงานจัดการมาให้ และให้เธอขึ้นมาบริการที่ห้องนี้ด้วยตัวเอง ความรู้สึกเสียวสันหลังเกิดขึ้นทันทีที่เธอย่างกรายเข้ามา
“เป็นเด็กใหม่เหรอ เหมือนไม่เคยเจอหน้าเลย” ปุณณธีร์เลิกคิ้วถามขึ้นทันที เมื่อเห็นหญิงสาวเป็นครั้งแรก
“ค่ะ” เธอเอ่ยตอบเพียงสั้น ๆ แถมไม่กล้ามองสบตากับเขาอีก
“มาทำงานที่นี่ได้นานยังละ” เสียงเรียบถามขึ้นทันที
“ได้อาทิตย์หนึ่งแล้วค่ะ” หญิงสาวเอ่ยตอบออกไปด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ
“เธอคงไม่รู้จักฉันสินะแม่สาวน้อย” เขาพูดพร้อมกับส่งสายตามองเธอด้วยสายตาที่ดูเจ้าเสน่ห์
เธอนั่งลงที่โซฟาอีกตัวด้วยความรู้สึกที่ประหม่า เมื่อเจอสายตาของปุณณธีร์มองมาที่เธอแบบนี้ เธอไม่รู้ว่าควรจักทำเช่นไรดี จึงได้หยิบขวดเครื่องดื่มตรงหน้าเพื่อแก้เก้อและหมายจะบริการเขา
“...” ปุณณธีร์ยกขาขึ้นไขว้ห้างจ้องมองดูการกระทำของเธอโดยที่ไม่ได้พูดอะไร เพราะอยากรู้ว่าเธอจะทำเช่นไรต่อจากนี้
ธารารินทร์จึงได้ส่งแก้วเครื่องดื่มสีอำพรางที่เธอชงเสร็จแล้วนั่น ได้ยื่นไปให้แก่ชายหนุ่มที่เอาแต่นั่งจ้องมองเธอตาไม่กระพริบอยู่โซฟาอีกตัว
“ขยับมานั่งตรงนี้” เขาพูดพร้อมกับตบมือลงที่ข้าง ๆ ตัว แต่สายตากับยังคงจ้องมองไปที่ใบหน้าของเธอแบบไม่กระพริบ
“...” เธอทำท่าทางลำบากใจ ก่อนจะยอทำตามที่เขาบอก ก่อนที่เธอจะลุกขึ้นแล้วขยับตัวไปนั่งลงตรงที่เขาบอกโดยเป็นที่ข้าง ๆ กับเขานั้นเอง
“ป้อนสิ” เสียงเรียบเอ่ยบอกกับเธอขณะที่สายตาก็ยังคงโฟกัสแค่ใบหน้าของเธอ
“...” ธารารินทร์ถอนหายใจยาว ก่อนที่จะรวบรวมความกล้าขึ้นมา เธอยกแก้วเครื่องดื่มขึ้นด้วยมืออันสั่นเทาหมายที่จะป้อนเครื่องดื่มให้เขา
แต่มือใหญ่ของปุณณธีร์กลับจับมือของเธอเอาไว้เสียก่อน ก่อนที่เขาจะเป็นฝ่ายยกขึ้นกระดกเสียเองเสียหมดแก้ว โดยที่ไม่ต้องรอให้เธอป้อนเลย
ธารารินทร์เอาแต่เบิกตากว้าง มองการกระทำของเขาตาค้างเพราะไม่รู้ว่าเขากำลังคิดที่จะทำอะไรอยู่กันแน่ ทั้งที่เป็นคนบอกให้เธอป้อน แต่เขากลับยกกระดกดื่มเสียเอง
“คุณ อุบ...”
ยังไม่ทันที่เธอจะได้เอ่ยอะไรไปมากกว่านั้น เขาที่ใช้ความไวรวบเธอเข้ามาประชิดตัวเขา ก่อนที่เขานั้นจะล็อคท้ายทอยของเธอไว้ แล้วปล่อยแอลกอฮอล์ที่เขายกกระดกดื่มเมื่อสักครู่นั้นเข้าไปในปากของเธอทันที โดยที่เธอไม่ทันได้ตั้งตัวเลยสักนิด
แคร่ก!!!
최신 챕터
สัญญาซ่อนเร้น 25 - รอฉันก่อนนะ
รอฉันก่อนนะหนึ่งสัปดาห์ต่อมาหลังจากที่ธารารินทร์มีปัญหาไม่เข้าใจกันกับปุณณธีร์ในวันนั้น เธอก็ไม่เข้าไปฝึกงานที่บริษัทของเขาอีกเลย แถมเธอยังออกไปพักกับเพื่อนข้างนอก ไม่ยอมกลับมานอนที่คอนโดของเขาอีกต่างหากส่วนปุณณธีร์เองเขาก็ไม่ยอมเป็นฝ่ายติดต่อไปหาเธอเลย เพราะเขาคิดว่าเขาไม่ได้ทำอะไรผิดต่อเธอ และเขาคิดเพียงแค่ว่าเธอไปแค่ตัวเปล่า ยังไงเธอก็ต้องกลับมาคอนโดอยู่วันยังค่ำ“คุณธามครับ” ศราวินเอ่ยขึ้นทันที ที่เดินเข้ามาในห้องทำงานของเจ้านาย แล้วเห็นเขานั่งทำงานอย่างสบายใจโดยที่ไม่ได้เอดเนื้อร้อนใจอะไรเลย“มีอะไร” เสียงเข้มถามออกไปโดยที่ไม่หันไปมองหน้าของลูกน้องคนสนิทเลยปุณณธีร์เอาแต่สนใจเอกสารตรงหน้า เขาตั้งหน้าตั้งตาทำงานจนไม่แทบไม่มีเวลาว่างเลยเพราะไม่อยากนึกถึงใครบ้างคน“นี่น้องน้ำไม่เข้าบริษัทมาเป็นอาทิตย์แล้วนะครับ” ศราวินตัดสินใจพูดขึ้นมา เมื่อเห็นอาการเฉยชาของเจ้านายหนุ่ม และทนไม่ไหวแล้วที่ต้องคอยมารองรับอารมณ์ของเขา“แล้วยังไง?”เขาวางปากกาตรงหน้าลง แล้วแหงนหน้าขึ้นมองสบตากับศราวิน ก่อนที่จะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่คนฟังก็ต้องหงุดหงิดเช่นกัน แต่ก็ทำอะไรไม่ได้“น้องใกล้จะเรียนจบแล้วน
สัญญาซ่อนเร้น 24 - ตามหาหัวใจมั้ง
ตามหาหัวใจมั้งเพราะตั้งแต่เมื่อเช้าเขาก็ยังไม่ได้เจอหน้าเธอ แถมยังไม่ได้พูดคุยกันอีก เพราะว่าวันนี้เขาติดประชุมทั้งวันแทบจะไม่มีเวลาออกไปไหนเลย พอการประชุมจบลงก็เป็นเวลาเลิกงานของพนักงานแล้วเขากลับไปยังที่พักซึ่งเป็นคอนโดของเขา เขาก็พยายามติดต่อหาเธอแต่ก็ไม่สามารถติดต่อได้เลย เพราะเธอปิดเครื่องแล้ว เขารออยู่จนถึงดึกเธอก็ยังไม่กลับมาสักที เขาจึงออกมาที่นี่เพราะไม่รู้ว่าควรจะทำเช่นไรดี“แล้วได้แอ้มน้องเขายัง” ทัพพ์ภูวิศถามเข้าประเด็นทันที“กูเอากันมาเกือบจะสองปีได้แล้วมั้ง” เขาพูดบอกอย่างภาคภูมิใจ เมื่อเพื่อนถามคำถามนี้ออกมา เรื่องแบบนี้มีเหรอที่คนแบบเขาจะปล่อยไว้นานเกินข้ามวัน“ห๊ะ!!! มึงอย่าบอกน่ะว่าเป็นน้องคนนี้คนเดียวมาตลอดเลย?” ทัพพ์ภูวิศอุทานออกมาอย่างเสียงดัง เพราะตกใจในคำตอบของเขา“อืม...” เขาได้แต่พยักหน้ายอมรับความจริง เพราะเล่าบอกขนาดนี้แล้วคงไม่มีอะไรที่่จะต้องปิดบังกันอีก ในเมื่อเพื่อนถามเขาก็แค่ตอบ“โห่ ไอ้เวร! แอบกินเงียบ ๆ อยู่ตั้งนานขนาดนี้ ทำไมไม่แต่งงานมีลูกไปเลยว่ะ” ทัพพ์ภูวิศไม่รู้จะสันหาคำไหนมาพูด จึงได้แต่เอ่ยแซวด้วยคำพูดที่ฟังดูประชดประชัน“ก็ยังเรียนไม่จบ”“หม
สัญญาซ่อนเร้น 23 - ครอบครัวรู้ยัง
ครอบครัวรู้ยังหกเดือนต่อมาการศึกษาของธารารินทร์เดินทางมาถึงปีสุดท้ายในรั้วมหาวิทยาลัยแล้ว และอีกไม่นานเธอก็จะจบการศึกษา และตอนนี้เธอก็ยังเป็นนักศึกษาฝึกงานที่บริษัทของปุณณธีร์อีกด้วย เพราะเขาไม่ยอมให้เธอไปฝึกงานที่อื่น...ระหว่างที่ฝึกงานในบริษัทของเขา เธอก็บังเอิญได้ยินพนักงานที่บริษัทเล่าขานต่อ ๆ กันมามากมายว่า ตระกูลพัชรเหมรัตน์จะมีงานมงคลเกิดขึ้นในอีกไม่ช้านี้ ซึ่งเป็นคนแรกของตระกูลอีกด้วยที่จะมีงานวิวาห์“ทำอะไรอยู่เหรอ หอมเชียว” เขาที่เดินเข้ามาหาถามขึ้น และสวมกอดจากทางด้านหลังคนที่กำลังวุ่นอยู่กับการเป็นแม่อยู่ทันทีพักหลังมานี้ หลังจากที่กลับมาจากบ้านของเธอที่ต่างจังหวัด เขามักจะแสดงปฏิกิริยาอ่อนหวานเอาใจเธอมากเป็นพิเศษ จนเธออดที่จะคิดเข้าข้างตัวเองไม่ได้ว่าเขานั้นมีใจให้เธอเข้าแล้ว หรืออาจจะเพราะว่าความสัมพันธ์ใกล้จะจบลงอันนี้เธอก็คาดเดาอะไรไม่ได้“ไข่เจียวหมูสับของโปรดคุณเลย ถอยออกก่อนค่ะน้ำจะล้างมือ” เธอเอ่ยตอบคนที่กำลังยืนกอดเธออยู่ด้านหลัง พร้อมกับบอกให้เขาถอยห่างจากเธอ“ก็ล้างไปสิ”เมื่อทำอะไรคนตีมึนแบบปุณณธีร์ไม่ได้ ธารารินทร์ก็ได้แต่ส่ายหน้าอย่างเอือมระอา ก่อนที่จะข
สัญญาซ่อนเร้น 22 - เอามาทำไม NC
เอามาทำไม NCตกเย็น“อะไรของเธอ” ปุณณธีร์ถามขึ้นทันที ที่นั่งอยู่บนโซฟาแล้วเห็นหญิงสาวหอบผ้าลงมาจากชั้นสองของบ้าน วางลงข้างตัวเขา“หมอนกับผ้าห่มไงค่ะ” เธอตอบเขาออกไป พร้อมกับทำหน้าตานิ่งเฉยหลังจากที่กลับออกมาจากโรงพยาบาลในช่วงเกือบเที่ยงวัน ธารารินทร์ก็พาเขาไปทานมื้อกลางวัน และซื้อมื้อเย็นมาทานที่บ้านด้วยเสียเลย เพราะอยู่กันแค่สองคน บวกกับที่บ้านไม่มีของสดเหลือติดตู้เย็นเลย แถมเธอก็เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว และคนเป็นแม่ก็ไม่อยู่จึงขี้เกียดเข้าครัวทั้งคู่รับประทานมื้อเย็นเสร็จ เขาและเธอต่างก็แยกย้ายกันไปทำธุระส่วนตัว อาบน้ำอะไรให้เสร็จ โดยที่เขาใช้ห้องน้ำด้านล่าง และเธอก็ใช้ก้องน้ำด้านบน ถึงแม้ว่าที่บ้านของเธอจะไม่มีห้องน้ำส่วนตัว แต่ก็ยังแยกเป็นชั้นบนและชั้นล่างปุณณธีร์ทำธุระส่วนตัวเสร็จก่อนเธอตั้งนาน จนเขามานั่งเล่นโทรศัพท์มืออยู่บนโซฟาฆ่าเวลา เพื่อรอเธอลงมา“รู้แล้ว แต่หอบลงมาทำไม” เขาถามเธอกลับไปด้วยความไม่เข้าใจ รู้ทั้งรู้ว่าเขาตั้งใจจะไม่นอนแยกกับเธออยู่แล้วถึงแม้ว่าถ้าแม่ของเธอไม่นอนโรงพยาบาล เขาก็จะหาข้ออ้างไปนอนกับเธออยู่ดี แต่ตอนนี้อยู่กันแค่สองคน แล้วเธอจะหอบผ้าลงมาทำไมกัน“ก
สัญญาซ่อนเร้น 21 - แฟนไอ้น้ำมันเหรอ
แฟนไอ้น้ำมันเหรอ“ทิพย์” พิมพา พี่สาวของธารทิพย์เอ่ยขึ้นทันที ขณะที่เปิดประตูเข้ามาในห้องพักพื้นของผู้ป่วยโรงพยาบาลธารทิพย์ไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรมาก แค่หัวเข่าถลอกเพียงเล็กน้อยเท่านั้น แต่ต้องนอนดูอาการที่โรงพยาบาลคืนหนึ่ง เพื่อรอตรวจเช็คอาการอีกทีในวันพรุ่งนี้“พี่พิมพ์” ธารทิพย์เอ่ยเรียกพี่สาว และมองด้วยความแปลกใจ ที่พี่สาวเธอมา เพราะมั่นใจดีว่าเธอไม่ได้ส่งข่าวบอกแน่ ว่าเกิดอุบัติเหตุ“ป้าพิมพ์ สวัสดีค่ะ” ธารารินทร์ยกมือขึ้นไหว้พี่สาวของผู้เป็นแม่ ซึ่งก็คือป้าของเธอนั้นเอง“สวัสดีจ้ะ ไปอยู่กรุงเทพสวยขึ้นเยอะเลย แล้วนี่...” พิมพายิ้มรับ แล้วไม่ลืมที่จะเอ่ยแซว พร้อมกับมีคำถามเกิดขึ้นทันที เมื่อเห็นว่าห้องนี้มีชายหนุ่มอยู่ด้วย“สวัสดีครับ” ปุณณธีร์ที่รู้หน้าที่เขาก็ยกมือขึ้นไหว้ทำความเคารพผู้ใหญ่ทันทีโดยที่ไม่ต้องมีใครคอยบอกสอนเลยกับเรื่องแบบนี้ ถึงเขาจะเป็นคนเย็นชาเข้ากับคนอื่นยาก แต่การอ่อนน้อมเคารพผู้ใหญ่เขาก็รู้จักการะเทศะอยู่แล้ว“สวัสดีจ้ะ เป็นแฟนไอ้น้ำมันเหรอ” พิมพาพูดโต้ง ๆ ขึ้นมาทันทีตามที่คิด เพราะเธอคิดว่าคงไม่ใช่คนอื่นคนไกลแน่ ที่จะมาอยู่ที่นี่ได้อ หากไม่ใช่คนสำคัญของหลานสาว
สัญญาซ่อนเร้น 20 - ผมเป็น...
ผมเป็น...รุ่งเช้า“น้ำ...” เสียงเจ้าบ้านเอ่ยเรียกชื่อลูกสาวดังขึ้นราวกับว่ามีคำถามมากมายที่อยากจะถาม เมื่อเห็นว่าการกลับมาบ้านในครั้งนี้ของลูกสาวนั้น ไม่ได้มาคนเดียว“สวัสดีครับ ผมชื่อธาม เป็นเอ่อ...” เขารีบยกมือขึ้นไหว้คนตรงหน้าทันที เมื่อเห็นว่ามีสายตาจ้องมองมาที่เขาอย่างจับผิด“เขาเป็นนายจ้างของน้ำเองจ้ะแม่ พอดีน้ำจองตั๋วไม่ได้ แล้วคุณธามเขาก็มีธุระแถวนี้พอดี เลยให้น้ำติดรถมาด้วย และก็อาสามาส่งน้ำถึงที่บ้านนี่แหละแม่...” ธารารินทร์รีบพูดแทรกแก้ตัวกับคนเป็นแม่ของเธอ เพราะกลัวว่าเขาจะพูดอะไรออกไปมากกว่านี้ แล้วทำให้คนเป็นแม่ไม่สบายใจเอาทั้งคู่เดินทางมาถึงที่หมายในช่วงเช้าพอดี บ้านของธารารินทร์ตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบนของประเทศไทย หรือที่เรียกว่าภาคอีสานนั้นเอง ซึ่งคนสวนใหญ่ที่นี่จะประกอบอาชีพทำการเกษตร และใช้ภาษาถิ่นในการสื่อสารเป็นหลัก แต่บางครอบครัวก็ใช้ภาษากลางเหมือนกันครอบครัวของธารารินทร์เองก็ใช้ภาษากลางในการสื่อสารเช่นกัน เธอกับมารดาจะใช้ภาษากลางในการสื่อสารกันตั้งแต่เธอกำเนิด แต่พวกเธอก็ฟังภาษาถิ่นออกและพูดได้“แล้วงานที่คุณจะไปเป็นที่ไหนเหรอพ่อหนุ่ม...” ธารทิพย
สัญญาซ่อนเร้น 7 - หลับตาทำไม NC
หลับตาทำไม NC“อย่ามาเรียกร้องอะไรทีหลังก็แล้วกัน” เขาจ้องมองใบหน้าสวยพร้อมกับเอ่ยบอกกับเธอทันทีที่ถอนริมฝีปากออกจากการปากอวบอิ่มที่ตอนนี้บวมเจ๋อ“ค่ะ คุณถ่ายวิดีโอไว้เป็นหลักฐานก็ได้ ว่าตอนนี้น้ำพะ...” เธอพยักหน้าให้เขาและกำลังจะเอ่ยรับปากเขาออกไป แต่ยังไม่ทันจะได้เอ่ยจบคนเหนือร่างก้มลงมาจูบประกบ
สัญญาซ่อนเร้น 6 - อาการแปลก ๆ
อาการแปลก ๆเธอสำลักไอจนหน้าดำหน้าแดงเพราะไม่ทันได้ตั้งตัวเลย แถมยังเป็นครั้งแรกอีกด้วยที่ได้ลิ้มสัมผัสรสของแอลกอฮอล์แบบจริงจังในครั้งแรกของชีวิตเธอ“อี๋ ขม...” เธอทำหน้าขยะแขยงขึ้นมาทันที ที่ได้ลิ้มรสของแอลกอฮอล์ เพราะว่ามันขมมากกว่าอะไรจนเธอออกร้อนไปทั่วทั้งปาก“ก็แหง่ล่ะ ใครเขาชงเหล้ากันแบบนี้ละ
สัญญาซ่อนเร้น 2 - เริ่มงานใหม่
เริ่มงานใหม่หญิงผู้จัดการเองก็ลำบากใจ แต่เมื่อเห็นแก่ความกตัญญูและความดีความสามารถที่ปุยฝ้ายทำเงินให้ก็อดที่จะสงสารเห็นใจหญิงสาวไม่ได้“ก็ได้ ๆ แต่จะให้ขึ้นไปบริการคุณแทนไทก็แล้วกัน...”สองสาวหันมามองหน้ากันและยิ้มให้กันอย่างดีใจที่ได้ยินคำนี้ แต่ปุยฝ้ายกลับนึกแปลกใจ ที่ได้ยินว่าผู้จัดการจะให้ธารา
สัญญาซ่อนเร้น 1 - ทำงานที่ใหม่
ทำงานที่ใหม่“น้ำจะไปทำงานในสถานที่แบบนั้นจริง ๆ เหรอ?” เสียงทุ้มเรียบเอ่ยถามหญิงสาวตรงหน้าซึ่งมีสถานะเป็นแฟนสาวของตนในตอนนี้ เมื่อเธอมาบอกเขาว่าเธอได้งานทำที่ใหม่แล้ว เอกมนัส หรือ เอก ชายหนุ่มนักศึกษาวัย 20 ปี ซึ่งกำลังศึกษาอยู่ปีที่สอง เขาเป็นชายหนุ่มต่างจังหวัด และเป็นแฟนของหญิงสาวตรงหน้าที่คบ
다른 추천
รวมเรื่องสั้นสุดสยิว SS2 (NC25+)
Chocolate lily 173.4K 조회수รวมเรื่องสั้นสุดแซ่บ
กาสะลอง245.1K 조회수ยั่วรักท่านประธาน
ชะนีติดมันส์66.1K 조회수เรื่องสั้นอีโรติก LOVE NC 25+++
C100.5K 조회수หนี้วิวาห์ปรารถนา
ดวงดาวบนหาดทราย80 조회수System Error ระบบรวนรัก... ฉบับคนหวงก้าง
Priyada58 조회수Oh! Dad | คุณป๋าขา..อย่ากินหนู
Xiaohlinz31 조회수รักนี้มีอัคนี #7Days (sun)
ศรีประภา. - เสือสาวแสนสวย60 조회수
