สนองตัณหาพยาบาลสาว Novels & Stories

้แดงก่ำซ่านไปด้วยพิษรัก “จะ... จะเสร็จ... เมจะเสร็จอีกรอบแล้ว... อาส์! คุณภาคขาาา!” ความสยิวรุนแรงจนเธอควบคุมร่างกายไม่อยู่ ร่องเนื้อบีบรัดนิ้วหนาแน่นจนภาคินรู้สึกได้ถึงแรงตื้อที่ปลายมือ ก่อนที่ร่างทั้งร่างของพยาบาลสาวจะกระตุกเฮือกถี่ๆ อีกครั้ง น้ำหวานใสร้อนฉ่าพุ ่งทะลักออกมาเคลือบถุงมือหนาจนเยิ้มไปหมด

ฉันป้องปากหัวเราะพองามพลางใช้มือจับผมทัดหูอย่างมีจริต “หมอซันคะ เชิญทางนี้หน่อยค่ะ” พยาบาลสาวผู้ร่วมราววอร์ดกับหมอซัน พูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ ที่หมอซันไม่ยอมกลับไปราววอร์ดต่อ พอฉันกับพยาบาลสาวคนนี้สบตากัน หัวใจฉันแทบตกไปอยู่ตาตุ่ม “ยัยพริม”

Jennisah Clinic ช่วงบ่ายหมอเจนที่เพิ่งฉีดฟิลเลอร์ให้คนไข้เสร็จเรียบร้อย ก็เห็นผู้ช่วยพยาบาลสาวเดินเข้ามาด้วยท่าทีรีบร้อนปนระแวง “ส้ม!” เสียงของเจณิสาดังขึ้นอย่างเฉียบขาด ผู้ช่วยพยาบาลสาวสะดุ้งสุดตัว มือที่สั่นเทาชะงักค้างกลางอากาศ เธอหันกลับมาเผชิญหน้ากับเจณิสาด้วยใบหน้าที่ซี ดเผือด

หญิงสาวจับแขนพยาบาลที่เดินผ่านถามพลางบุ้ยปากไปทางหญิงชราที่คุณหมอหนุ่มกำลังพยุงเดินออกไปทางด้านหน้าอาคาร “คุณหญิงวรรณารี คุณแม่ของดอกเตอร์ศิลา ประธานบอร์ดเคเอส กรุ๊ป” พยาบาลตอบแล้วทำท่าจะเดินหนี “แล้วทำไมดูเจเกรงใจเด็กนั่นจัง”

หลังจากยืนหลบอยู่หลังต้นเสาทรงกลมขนาดใหญ่จนกระทั่งสองหนุ่มสาวควงแขนกันเดินผ่านไป ธารธาราถึงได้เดินกลับมายังแผนกของตน “หมอน้ำไม่สบายอีกแล้วเหรอคะ สีหน้าไม่สู้ดีเลย” พยาบาลสาวที่ประจำเวรค่ำซึ่งค่อนข้างสนิทสนมกันอย่างปราณีเอ่ยถามในทันทีที่เงยหน้าจากเอกสารในมือมาเห็นท่า ทางอิดโรยของคุณหมอสาว

พยาบาลเอ่ยขึ้นพลางผายมือเชิญ ชายหนุ่มทำตามที่พยาบาลสาวบอกโดยไม่พูดอะไรออกมา พลางจ้องมองคุณหมอสาวสวยอย่างค้นหา “สวัสดีค่ะ” ธารทีราทักทายคนไข้อย่างเป็นกันเอง “สวัสดีครับ” เขาทักตอบ

“ได้ค่ะ” พยาบาลสาวรีบเข้าไปพยุงตัวหญิงสาวลงจากเตียง เธอแอบเผลอมองหน้าคนไข้อย่างไม่รู้ตัว และอดที่จะคิดไม่ได้ว่าผู้หญิงคนนี้สวยมาก สวยแบบที่ผู้หญิงด้วยกันเองแบบเธออดอิจฉาไม่ได้ แล้วไหนจะผมสีดำสนิทริมฝีปากสีชมพูอ่อน แม้ว่าตอนนี้ตาของเธอจะถูกผ้าพันไว้ก็ไม่ทำให้คว ามสวยลดน้อยลงเลยสักนิด

ฉันส่ายหัวเป็นคำตอบ พานทำให้น้ำตาไหลออกมาจากหางตาอีกครั้ง "ใจเย็นๆนะคะ พวกเราไม่ทำอะไรคนไข้แน่นอนค่ะ" พยาบาลสาวที่ยืนอยู่อดเห็นใจคนป่วยไม่ได้ ใบหน้าหวานฟกช้ำอย่างน่ากลัว แถมสติเธอเหมือนหลุดออกไปแล้ว “คุณอลินดาจำทุกอย่างได้ใช่ไหมครับ”

สวีอวี้ถงเกือบดีใจไม่ทัน มองวงหน้าสวยหวานเกินคนธรรมดาของคนไข้สาวด้วยความซาบซึ้ง การยอมให้เรียกชื่อตัวเท่ากับยอมรับในตัวเธอ พยาบาลสาวเป็นคนฉลาดและค่อนข้างมีสายตาที่ละเอียดอ่อน ที่เธอไม่เคยทำตัวสนิทสนมกับเด็กสาวเกินจำเป็นเหมือนที่คนสมัยนี้เรียกขานเข้าหากันง่าย ๆ เพราะคว ามห่างเหินไว้ตัวของคนไข้สาวมันชัดแจ้ง

พยาบาลตอบโดยไม่ต้อง หาข้อมูล "คนไข้โคม่าหรือเจ้าหญิงนิทราที่นี่ มีหมอเจ้าของไข้คนเดียวกันหรือเปล่าครับ" ปริญยิงคำถามตรงๆ พยาบาลสาวกดโทรศัพท์มือถือของตัวเองโทรออกไปยังเบอร์ฉุกเฉิน หมอดนุเดชรับสายแต่ไม่พูดอะไร