Se connecterPartager
6 - อาการแปลก ๆ
Date de publication:
2026-06-18 18:17:50อาการแปลก ๆ
เธอสำลักไอจนหน้าดำหน้าแดงเพราะไม่ทันได้ตั้งตัวเลย แถมยังเป็นครั้งแรกอีกด้วยที่ได้ลิ้มสัมผัสรสของแอลกอฮอล์แบบจริงจังในครั้งแรกของชีวิตเธอ
“อี๋ ขม...” เธอทำหน้าขยะแขยงขึ้นมาทันที ที่ได้ลิ้มรสของแอลกอฮอล์ เพราะว่ามันขมมากกว่าอะไรจนเธอออกร้อนไปทั่วทั้งปาก
“ก็แหง่ล่ะ ใครเขาชงเหล้ากันแบบนี้ละ...” เขาสวนพูดขึ้นมาเสียก่อนที่เธอจะได้พูดอะไรออกมามากความยาวกว่านี้
“ก็...” ใบหน้าแดงก่ำทำอะไรไม่ถูก เมื่อเขาจ้องหน้าเธอนิ่ง แถมลมหายใจของเขายังลอยมาสัมผัสที่ใบหน้าของเธออีกด้วย
ปกติก็เขินอยู่แล้วที่ได้สัมผัสปากกันอย่างแนบแน่น แต่นี้เขากลับป้อนแอลกอฮอล์ให้เธอด้วยปากต่อปาก ทั้งที่ไม่ได้สนิทหรือมีความสัมพันธ์อะไรกันเลย เพราะขนาดแฟนหนุ่มที่เธอคบกันมา ก็ยังไม่เคยได้สัมผัสเธอแบบนี้เลย อย่างมากก็แค่ได้จับมือกับกอดเธอเพียงแค่เท่านั้นเอง เพราะเธอเป็นคนที่ห่วงตัวเอามาก ๆ
“พี่ใบหม่อนรับคนแบบนี้เข้ามาทำงานได้ยังไงกัน ทั้งที่ชงเหล้าก็ไม่เป็น แถมบริการก็ยังห่วยอีก...” ปุณณธีร์พูดขึ้นมาอย่างเหน็บแนมด้วยท่าทีที่ไม่ได้จริงจังเท่าไหร่นัก แต่เธอก็เป็นอย่างที่เขาว่าจริงนั้นแหละ
“ฉันแค่ทำ...” เธอกำลังจะพูดแก้ตัว แต่เมื่อรู้ตัวว่าไม่มีอะไรที่จะต้องอธิบายเธอจึงจะลุกขึ้น กลับเป็นต้องชะงักนิ่งอยู่อย่างนั้น
“ทำอะไร นี่เธอ? เฮ้ย!!!”
ยังไม่ทันที่เขาจะได้ถามเธอจบประโยคเสียด้วยซ้ำ หญิงสาวก็ทิ้งตัวลงมานั่งอยู่ที่เดิม แถมครั้งนี้ยังใกล้ชิดเขามากแทบจะซบอกเขาอยู่แล้ว
“คุณ...”
“เป็นอะไรของเธอ” เขาเอ่ยถามเธอด้วยการปรับน้ำเสียงที่นุ่มและอ่อนโยน
“เหมือนห้องนี้มันกำลังหมุนเลยค่ะ ฉันอาจจะพักผ่อนไม่เพียงพอก็เลยมีอาการ ขอนั่งพักสักครู่ก็น่าจะดีขึ้นแล้วค่ะ...” เธอเอ่ยตอบพร้อมกับพยายามนวดที่ขมับศีรษะของตัวเอง
“หึ พักผ่อนไม่เพียงพอบ้าบออะไร เมาแล้วยังไม่รู้ตัวอีก...” ปุณณธีร์ยกยิ้มมุมปากขำนึกเอ็นดูความไร้เดียงสาของเธอขึ้นมาทันที ที่ไม่รู้ว่าตัวเองกำลังเป็นอะไร
“ใครเมา?” สายตาปรือปรอยจ้องมองเขา พร้อมกับน้ำเสียงที่เริ่มยานยาวพูดปฏิเสธขึ้นมา
“ในห้องนี้มีใครอีกล่ะ” เขาพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงและท้าทางเหมือนกำลังประชดประชันเธอ และก็ลุกขึ้นยืนทันที พร้อมกับย่อตัวลงมาหน้าเธอ
“คุณ!!!”
เธอเบิกตากว้าง เมื่อจู่ ๆ เขาก็ช้อนอุ้มเธอขึ้นมาแนบอกซึ่งอยู่ในท่าเจ้าสาวแล้ว และเธอเองก็ยกวงแขนขึ้นกอดคอเขาเสียแน่นโดยสัญชาตญาณเพราะกลัวตกเหมือนกัน
“อยู่นิ่ง ๆ” เสียงเรียบเอ่ยบอกพร้อมกับใช้สายตามองเธอเชิงข่มขู่เอาไว้
“จะ จะทำอะไร? จะพาฉันไปไหน?” เธอยิงคำถามใส่เขารัว ๆ ทันที
แต่เขากลับไม่พูดหรือตอบอะไรเธอเลยสักคำ เขาอุ้มเธอไว้อย่างแนบชิด แล้วเขาก็พาเธอเดินเข้าไปในห้องด้านใน ที่เป็นห้องนอนส่วนตัวของเขานั้นเอง
เขาวางเธอลงยังเตียงนอนอย่างช้า ๆ และจัดท่าทางให้เธอได้นอนในท่าที่สบาย ก่อนที่จะดึงผ้ามาห่มมาคลุมให้ และกำลังจะลุกออกจากตรงนี้...
“นอนพักไปก่อน ฉันจะ...” เขากลับต้องชะงักนิ่งเมื่อกำลังจะลุกออกแต่ก็ถูกเธอรั้งเอาไว้ เขาอึ้งไปชั่วขณะจนพูดอะไรไม่ออก เพราะกำลังตกใจอยู่กับการกระทำของเธอ ที่เธอล็อคคอของเขาไว้แน่นแบบนี้
“ร้อน...” เสียงกระเส่าเอ่ยออกมา พร้อมกับส่งสายตามองเขาอย่างหวานซึ้งอย่างเชื่อเชิญ
“นี่เธอ!!!”
“ห้องนี้ทำไมมันร้อนขนาดนี้” พูดแล้วมือของเธอก็เริ่มอยู่ไม่เป็นสุข ลูบไล้ใบหน้าและลูบไปตามเรือนร่างของเธอเอง แถมยังพยายามจะถอดทิ้งเสื้อผ้าอันแสนจะเกะกะของเธอออกอีก
ปุณณธีร์รีบจับข้อมือของเธอเอาไว้เสียก่อน แล้วก็ล็อคข้อมือทั้งสองข้างของเธอเอาไว้แน่น และยกขึ้นเหนือศีรษะของเธอกดแนบเอาไว้ไม่ให้เธอขยับได้ แล้วก้มลงจ้องมองใบหน้าเธออย่างพิจารณาและก็นึกแปลกใจขึ้นมาทันที เมื่อเห็นอาการของเธอในตอนนี้ และก็พอจะเดาได้ทันทีว่าอาการของเธอกำลังเป็นอะไร
“ห้องนี้ก็เปิดแอร์แรงอยู่ แต่เดี๋ยวน่ะ...”
เขาอยู่กับสถานการณ์และภาพแวดล้อมที่นี่มาหลายปี มีหรือที่จะไม่รู้มองไม่ออก และผู้หญิงแบบไหนที่เสแสร้งหรือแกล้งทำ เขารู้ทันมารยาผู้หญิงหมด เพราะเจอมากับตัวหมดแล้ว
“...” เธอเอาแต่เงียบไม่โต้ตอบอะไรเขาเลย และก็เริ่มหายใจแรงหอบอย่างทรมาน
“แล้วตอนนี้เธอรู้สึกแบบไหน? เธอคงไม่ได้แพ้แอลกอฮอล์หรอกใช่ไหม” เขาพูดพร้อมกับใช้สายตามองสำรวจตามร่างกายของเธอ ว่ามีอะไรเปลี่ยนแปลงหรือผิดปกติไปหรือเปล่า
“มะ ไม่รู้ เพราะยังไม่เคยดื่ม มันรู้สึก...” เธอตอบพร้อมกับส่ายหน้าระรัว เพราะว่าเธอเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองนั่นเป็นอะไรแน่ แถมตอนนี้ก็เริ่มที่จะควบคุมตัวเองไม่ได้อีก
“เธอคงไม่ได้...”
ยังไม่ทันที่ปุณณธีร์จะได้พูดอะไรต่อ มือข้างหนึ่งที่เขาล็อคเธอไว้ก่อนหน้านั้นเริ่มอ่อนแรง ธารารินทร์ใช้จังหวะนี้ล็อคคอของเขา และดึงลงมาประกบปากจูบในเวลาอันรวดเร็วทันที ทั้งที่รู้ว่าตัวเองก็ทำอะไรไม่เป็นเลยสักอย่าง แต่เพราะว่าเธอกำลังมีความต้องการปลดปล่อยและควบคุมตัวเองไม่ได้แล้ว
“นี่เธอ!!!” ทันทีที่ปากเป็นอิสระ เขาก็พร้อมที่จะตำหนิเธอ
“ช่วยน้ำหน่อย...” เธอเอ่ยเสียงกระเส่า พร้อมกับส่งสายตาออดอ้อนมองเขาร้องขอคสวามเห็นใจอย่างน่าสงสาร
ปุณณธีร์นิ่งอึ้งมองเธออยู่สักพัก เพราะไม่รู้ว่าควรจะทำเช่นไรดีต่อจากนี้ ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากช่วยเธอ เพียงแต่เขาไม่อยากทำอะไรเธอในสภาพนี้ เขาเป็นลูกผู้ชายพอ ถึงจะมีความต้องการมากแค่ไหน และเคยผ่านผู้หญิงมามากมาย แต่เขาไม่อยากเห็นแก่ตัว เป็นคนฉวยโอกาสทำอะไรผู้หญิงที่ไม่มีสติแบบนี้
เกิดตอนเธอมีสติแล้วจำเหตุการณ์ทั้งหมดได้ และร้องไห้ฟูมฟายมาให้เขารับผิดชอบ ชีวิตอิสระชายโสดของเขาเป็นเหตุอันต้องจบลงนะสิ
“ถ้าคุณไม่ช่วยน้ำ น้ำจะปะ อุบ...”
ยังไม่ทันที่เธอจะได้พูดจบประโยคเลย คนเหนือร่างก็ก้มลงมาประกบปิดปากของเธอเข้าเสียแล้ว เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงนึกไม่พอใจเธอแบบนี้
ปากหยักจูบปากของเธออย่างบ้าครั้ง และขบกัดริมฝีปากล่างของเธอเบา ๆ เพื่อให้เธอเปิดทางให้เขาได้สอดลิ้นเข้าไปในโพรงปากของเธอสำรวจกวาดชิมความหวานของเธอ
Dernier chapitre
สัญญาซ่อนเร้น 25 - รอฉันก่อนนะ
รอฉันก่อนนะหนึ่งสัปดาห์ต่อมาหลังจากที่ธารารินทร์มีปัญหาไม่เข้าใจกันกับปุณณธีร์ในวันนั้น เธอก็ไม่เข้าไปฝึกงานที่บริษัทของเขาอีกเลย แถมเธอยังออกไปพักกับเพื่อนข้างนอก ไม่ยอมกลับมานอนที่คอนโดของเขาอีกต่างหากส่วนปุณณธีร์เองเขาก็ไม่ยอมเป็นฝ่ายติดต่อไปหาเธอเลย เพราะเขาคิดว่าเขาไม่ได้ทำอะไรผิดต่อเธอ และเขาคิดเพียงแค่ว่าเธอไปแค่ตัวเปล่า ยังไงเธอก็ต้องกลับมาคอนโดอยู่วันยังค่ำ“คุณธามครับ” ศราวินเอ่ยขึ้นทันที ที่เดินเข้ามาในห้องทำงานของเจ้านาย แล้วเห็นเขานั่งทำงานอย่างสบายใจโดยที่ไม่ได้เอดเนื้อร้อนใจอะไรเลย“มีอะไร” เสียงเข้มถามออกไปโดยที่ไม่หันไปมองหน้าของลูกน้องคนสนิทเลยปุณณธีร์เอาแต่สนใจเอกสารตรงหน้า เขาตั้งหน้าตั้งตาทำงานจนไม่แทบไม่มีเวลาว่างเลยเพราะไม่อยากนึกถึงใครบ้างคน“นี่น้องน้ำไม่เข้าบริษัทมาเป็นอาทิตย์แล้วนะครับ” ศราวินตัดสินใจพูดขึ้นมา เมื่อเห็นอาการเฉยชาของเจ้านายหนุ่ม และทนไม่ไหวแล้วที่ต้องคอยมารองรับอารมณ์ของเขา“แล้วยังไง?”เขาวางปากกาตรงหน้าลง แล้วแหงนหน้าขึ้นมองสบตากับศราวิน ก่อนที่จะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่คนฟังก็ต้องหงุดหงิดเช่นกัน แต่ก็ทำอะไรไม่ได้“น้องใกล้จะเรียนจบแล้วน
สัญญาซ่อนเร้น 24 - ตามหาหัวใจมั้ง
ตามหาหัวใจมั้งเพราะตั้งแต่เมื่อเช้าเขาก็ยังไม่ได้เจอหน้าเธอ แถมยังไม่ได้พูดคุยกันอีก เพราะว่าวันนี้เขาติดประชุมทั้งวันแทบจะไม่มีเวลาออกไปไหนเลย พอการประชุมจบลงก็เป็นเวลาเลิกงานของพนักงานแล้วเขากลับไปยังที่พักซึ่งเป็นคอนโดของเขา เขาก็พยายามติดต่อหาเธอแต่ก็ไม่สามารถติดต่อได้เลย เพราะเธอปิดเครื่องแล้ว เขารออยู่จนถึงดึกเธอก็ยังไม่กลับมาสักที เขาจึงออกมาที่นี่เพราะไม่รู้ว่าควรจะทำเช่นไรดี“แล้วได้แอ้มน้องเขายัง” ทัพพ์ภูวิศถามเข้าประเด็นทันที“กูเอากันมาเกือบจะสองปีได้แล้วมั้ง” เขาพูดบอกอย่างภาคภูมิใจ เมื่อเพื่อนถามคำถามนี้ออกมา เรื่องแบบนี้มีเหรอที่คนแบบเขาจะปล่อยไว้นานเกินข้ามวัน“ห๊ะ!!! มึงอย่าบอกน่ะว่าเป็นน้องคนนี้คนเดียวมาตลอดเลย?” ทัพพ์ภูวิศอุทานออกมาอย่างเสียงดัง เพราะตกใจในคำตอบของเขา“อืม...” เขาได้แต่พยักหน้ายอมรับความจริง เพราะเล่าบอกขนาดนี้แล้วคงไม่มีอะไรที่่จะต้องปิดบังกันอีก ในเมื่อเพื่อนถามเขาก็แค่ตอบ“โห่ ไอ้เวร! แอบกินเงียบ ๆ อยู่ตั้งนานขนาดนี้ ทำไมไม่แต่งงานมีลูกไปเลยว่ะ” ทัพพ์ภูวิศไม่รู้จะสันหาคำไหนมาพูด จึงได้แต่เอ่ยแซวด้วยคำพูดที่ฟังดูประชดประชัน“ก็ยังเรียนไม่จบ”“หม
สัญญาซ่อนเร้น 23 - ครอบครัวรู้ยัง
ครอบครัวรู้ยังหกเดือนต่อมาการศึกษาของธารารินทร์เดินทางมาถึงปีสุดท้ายในรั้วมหาวิทยาลัยแล้ว และอีกไม่นานเธอก็จะจบการศึกษา และตอนนี้เธอก็ยังเป็นนักศึกษาฝึกงานที่บริษัทของปุณณธีร์อีกด้วย เพราะเขาไม่ยอมให้เธอไปฝึกงานที่อื่น...ระหว่างที่ฝึกงานในบริษัทของเขา เธอก็บังเอิญได้ยินพนักงานที่บริษัทเล่าขานต่อ ๆ กันมามากมายว่า ตระกูลพัชรเหมรัตน์จะมีงานมงคลเกิดขึ้นในอีกไม่ช้านี้ ซึ่งเป็นคนแรกของตระกูลอีกด้วยที่จะมีงานวิวาห์“ทำอะไรอยู่เหรอ หอมเชียว” เขาที่เดินเข้ามาหาถามขึ้น และสวมกอดจากทางด้านหลังคนที่กำลังวุ่นอยู่กับการเป็นแม่อยู่ทันทีพักหลังมานี้ หลังจากที่กลับมาจากบ้านของเธอที่ต่างจังหวัด เขามักจะแสดงปฏิกิริยาอ่อนหวานเอาใจเธอมากเป็นพิเศษ จนเธออดที่จะคิดเข้าข้างตัวเองไม่ได้ว่าเขานั้นมีใจให้เธอเข้าแล้ว หรืออาจจะเพราะว่าความสัมพันธ์ใกล้จะจบลงอันนี้เธอก็คาดเดาอะไรไม่ได้“ไข่เจียวหมูสับของโปรดคุณเลย ถอยออกก่อนค่ะน้ำจะล้างมือ” เธอเอ่ยตอบคนที่กำลังยืนกอดเธออยู่ด้านหลัง พร้อมกับบอกให้เขาถอยห่างจากเธอ“ก็ล้างไปสิ”เมื่อทำอะไรคนตีมึนแบบปุณณธีร์ไม่ได้ ธารารินทร์ก็ได้แต่ส่ายหน้าอย่างเอือมระอา ก่อนที่จะข
สัญญาซ่อนเร้น 22 - เอามาทำไม NC
เอามาทำไม NCตกเย็น“อะไรของเธอ” ปุณณธีร์ถามขึ้นทันที ที่นั่งอยู่บนโซฟาแล้วเห็นหญิงสาวหอบผ้าลงมาจากชั้นสองของบ้าน วางลงข้างตัวเขา“หมอนกับผ้าห่มไงค่ะ” เธอตอบเขาออกไป พร้อมกับทำหน้าตานิ่งเฉยหลังจากที่กลับออกมาจากโรงพยาบาลในช่วงเกือบเที่ยงวัน ธารารินทร์ก็พาเขาไปทานมื้อกลางวัน และซื้อมื้อเย็นมาทานที่บ้านด้วยเสียเลย เพราะอยู่กันแค่สองคน บวกกับที่บ้านไม่มีของสดเหลือติดตู้เย็นเลย แถมเธอก็เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว และคนเป็นแม่ก็ไม่อยู่จึงขี้เกียดเข้าครัวทั้งคู่รับประทานมื้อเย็นเสร็จ เขาและเธอต่างก็แยกย้ายกันไปทำธุระส่วนตัว อาบน้ำอะไรให้เสร็จ โดยที่เขาใช้ห้องน้ำด้านล่าง และเธอก็ใช้ก้องน้ำด้านบน ถึงแม้ว่าที่บ้านของเธอจะไม่มีห้องน้ำส่วนตัว แต่ก็ยังแยกเป็นชั้นบนและชั้นล่างปุณณธีร์ทำธุระส่วนตัวเสร็จก่อนเธอตั้งนาน จนเขามานั่งเล่นโทรศัพท์มืออยู่บนโซฟาฆ่าเวลา เพื่อรอเธอลงมา“รู้แล้ว แต่หอบลงมาทำไม” เขาถามเธอกลับไปด้วยความไม่เข้าใจ รู้ทั้งรู้ว่าเขาตั้งใจจะไม่นอนแยกกับเธออยู่แล้วถึงแม้ว่าถ้าแม่ของเธอไม่นอนโรงพยาบาล เขาก็จะหาข้ออ้างไปนอนกับเธออยู่ดี แต่ตอนนี้อยู่กันแค่สองคน แล้วเธอจะหอบผ้าลงมาทำไมกัน“ก
สัญญาซ่อนเร้น 21 - แฟนไอ้น้ำมันเหรอ
แฟนไอ้น้ำมันเหรอ“ทิพย์” พิมพา พี่สาวของธารทิพย์เอ่ยขึ้นทันที ขณะที่เปิดประตูเข้ามาในห้องพักพื้นของผู้ป่วยโรงพยาบาลธารทิพย์ไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรมาก แค่หัวเข่าถลอกเพียงเล็กน้อยเท่านั้น แต่ต้องนอนดูอาการที่โรงพยาบาลคืนหนึ่ง เพื่อรอตรวจเช็คอาการอีกทีในวันพรุ่งนี้“พี่พิมพ์” ธารทิพย์เอ่ยเรียกพี่สาว และมองด้วยความแปลกใจ ที่พี่สาวเธอมา เพราะมั่นใจดีว่าเธอไม่ได้ส่งข่าวบอกแน่ ว่าเกิดอุบัติเหตุ“ป้าพิมพ์ สวัสดีค่ะ” ธารารินทร์ยกมือขึ้นไหว้พี่สาวของผู้เป็นแม่ ซึ่งก็คือป้าของเธอนั้นเอง“สวัสดีจ้ะ ไปอยู่กรุงเทพสวยขึ้นเยอะเลย แล้วนี่...” พิมพายิ้มรับ แล้วไม่ลืมที่จะเอ่ยแซว พร้อมกับมีคำถามเกิดขึ้นทันที เมื่อเห็นว่าห้องนี้มีชายหนุ่มอยู่ด้วย“สวัสดีครับ” ปุณณธีร์ที่รู้หน้าที่เขาก็ยกมือขึ้นไหว้ทำความเคารพผู้ใหญ่ทันทีโดยที่ไม่ต้องมีใครคอยบอกสอนเลยกับเรื่องแบบนี้ ถึงเขาจะเป็นคนเย็นชาเข้ากับคนอื่นยาก แต่การอ่อนน้อมเคารพผู้ใหญ่เขาก็รู้จักการะเทศะอยู่แล้ว“สวัสดีจ้ะ เป็นแฟนไอ้น้ำมันเหรอ” พิมพาพูดโต้ง ๆ ขึ้นมาทันทีตามที่คิด เพราะเธอคิดว่าคงไม่ใช่คนอื่นคนไกลแน่ ที่จะมาอยู่ที่นี่ได้อ หากไม่ใช่คนสำคัญของหลานสาว
สัญญาซ่อนเร้น 20 - ผมเป็น...
ผมเป็น...รุ่งเช้า“น้ำ...” เสียงเจ้าบ้านเอ่ยเรียกชื่อลูกสาวดังขึ้นราวกับว่ามีคำถามมากมายที่อยากจะถาม เมื่อเห็นว่าการกลับมาบ้านในครั้งนี้ของลูกสาวนั้น ไม่ได้มาคนเดียว“สวัสดีครับ ผมชื่อธาม เป็นเอ่อ...” เขารีบยกมือขึ้นไหว้คนตรงหน้าทันที เมื่อเห็นว่ามีสายตาจ้องมองมาที่เขาอย่างจับผิด“เขาเป็นนายจ้างของน้ำเองจ้ะแม่ พอดีน้ำจองตั๋วไม่ได้ แล้วคุณธามเขาก็มีธุระแถวนี้พอดี เลยให้น้ำติดรถมาด้วย และก็อาสามาส่งน้ำถึงที่บ้านนี่แหละแม่...” ธารารินทร์รีบพูดแทรกแก้ตัวกับคนเป็นแม่ของเธอ เพราะกลัวว่าเขาจะพูดอะไรออกไปมากกว่านี้ แล้วทำให้คนเป็นแม่ไม่สบายใจเอาทั้งคู่เดินทางมาถึงที่หมายในช่วงเช้าพอดี บ้านของธารารินทร์ตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบนของประเทศไทย หรือที่เรียกว่าภาคอีสานนั้นเอง ซึ่งคนสวนใหญ่ที่นี่จะประกอบอาชีพทำการเกษตร และใช้ภาษาถิ่นในการสื่อสารเป็นหลัก แต่บางครอบครัวก็ใช้ภาษากลางเหมือนกันครอบครัวของธารารินทร์เองก็ใช้ภาษากลางในการสื่อสารเช่นกัน เธอกับมารดาจะใช้ภาษากลางในการสื่อสารกันตั้งแต่เธอกำเนิด แต่พวกเธอก็ฟังภาษาถิ่นออกและพูดได้“แล้วงานที่คุณจะไปเป็นที่ไหนเหรอพ่อหนุ่ม...” ธารทิพย
สัญญาซ่อนเร้น 4 - เพื่อนมาอุดหนุนเพื่อน
เพื่อนมาอุดหนุนเพื่อนไม่รู้ว่าเพราะอะไรเหมือนกัน เขาถึงกล้าเอาเรื่องส่วนตัวของพี่ชายมาเล่าสู่เธอฟัง ทั้งทีเพื่อนสนิทและหญิงสาวคนอื่น ๆ ที่พยายามมาตีสนิทเขาเพื่อที่จะเข้าหาพี่ชายของเขา เขายังไม่กล้าพูดเรื่องของพี่ชายให้คนเหล่านั้นฟังเลย แต่กับธารารินทร์ทำไมเขาถึงเล่าบอกเสียหมดเปลือกเลย “เว่อร์ไปหร
สัญญาซ่อนเร้น 3 - ให้น้องทำงานแทน
ให้น้องทำงานแทนธารารินทร์ยังคงรู้สึกประหม่า และไม่รู้ว่าควรจะทำเช่นไร เมื่ออยู่ภายในห้องกันเพียงแค่สองคน เมื่อนึกถึงน้ำเสียงของชายหนุ่มเมื่อสักครู่“น้ำริน เธอเข้ามาที่นี่ได้ยังไง?” ปัณณธรถามหญิงสาวที่เอาแต่ก้มหน้าทันที เมื่ออยู่ภายในห้องกันเพียงแค่สองคนสาเหตุที่เขาเรียกเธอว่าน้ำรินนั้น ก็เพราะมี
สัญญาซ่อนเร้น 2 - เริ่มงานใหม่
เริ่มงานใหม่หญิงผู้จัดการเองก็ลำบากใจ แต่เมื่อเห็นแก่ความกตัญญูและความดีความสามารถที่ปุยฝ้ายทำเงินให้ก็อดที่จะสงสารเห็นใจหญิงสาวไม่ได้“ก็ได้ ๆ แต่จะให้ขึ้นไปบริการคุณแทนไทก็แล้วกัน...”สองสาวหันมามองหน้ากันและยิ้มให้กันอย่างดีใจที่ได้ยินคำนี้ แต่ปุยฝ้ายกลับนึกแปลกใจ ที่ได้ยินว่าผู้จัดการจะให้ธารา
สัญญาซ่อนเร้น 1 - ทำงานที่ใหม่
ทำงานที่ใหม่“น้ำจะไปทำงานในสถานที่แบบนั้นจริง ๆ เหรอ?” เสียงทุ้มเรียบเอ่ยถามหญิงสาวตรงหน้าซึ่งมีสถานะเป็นแฟนสาวของตนในตอนนี้ เมื่อเธอมาบอกเขาว่าเธอได้งานทำที่ใหม่แล้ว เอกมนัส หรือ เอก ชายหนุ่มนักศึกษาวัย 20 ปี ซึ่งกำลังศึกษาอยู่ปีที่สอง เขาเป็นชายหนุ่มต่างจังหวัด และเป็นแฟนของหญิงสาวตรงหน้าที่คบ
Vous vous intéresseriez aussi à
พิศวาส แรงรัก เมีย นักโทษ ของ นายน้อย
เจ้าหน่อไม้น้อยแห่งตระกูลกู่237.1K Vuesยั่วรักคุณบอส
อักษรปรุงรัก75.2K Vuesถึงป๋าดุ (ดัน) หนูก็ไหว
ผลิกา(เลอบัว)68.1K Vuesวิศวะร้ายพลาดรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์80.5K Vuesบงการรักเมียจำนน
Duangkwan161 Vuesถึงเวลาต้องหย่ารัก
Nira41 Vuesชินอ๋องแกล้งบ้าและพระชายาแกล้งโง่
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์55 Vuesสู่อ้อมกอดของเมฆินทร์
พิจิกา Pijika / นาวาพันดาว / ณ สรา598 Vues
