愛と憎しみ の小説・ストーリー

Gumagalaw-galaw rin ang muscles nito sa panga, marahil ay dahil sa pinipigilang galit. 'Uh-oh, he's mad. Lord, help me,' kagat-labi niyang turan sa utak. Wala naman talaga siyang planong galitin ito, bagkus ay gusto na niya itong— "Okay, let me tell you again the reason why I courted you," Morgan said, emphasizing the word "again." Still, he was angry. "I courted you, Zalheia, because I love you! I love you, okay?! I don't know how and why, I just felt it like a star that swiftly falls from the sky—"

hanap niya sa bata. Lumapit ako sa kaniya pero nanlilisik ang mga mata niyang tumingin sa akin. "What are you doing here?! I hate you! I hate you! Get out! Out! Out! Guard!" "Anne, calm down, please." "I don't want you here! Kasalanan mo kung bakit nawala ang baby ko! Kasalanan mo kung bakit pati si Maisie ay nawala na din sa akin! I don't want to see your face! I don't want to see you ever again!"

Nakatutok lamang kasi ang pansin nila sa kanilang makamundong nararamdaman. Gusto kong masuka sa kanilang ginagawa. Gusto ko rin tumakbo palapit sa kanila, sugurin sila at pagbuhulin ngunit tila wala akong lakas para gawin iyon. Nanginginig ang aking buong katawan sa matinding galit at nanlalambot naman ang aking mga tuhod sa aking natuklasan. Hindi ko alam kung ano ang nagawa kong kasalanan sa kanila para ganituhin nila ako. Ang buong akala ko ay tunay at tapat ang suporta at pagmamahal na ibinigay nila sa akin ngunit lahat pala ay pawang pagkukunwari.

“So, sa loob ng sampung taong magsasama kayo ay mananatili kang tahimik na nasasaktan sa patuloy niyang pakikiapid sa iba, mananatili kang walang pakealam sa ginagawa niya sa buhay niya, at mananatiling nagpapakababa dahil hinahayaan mo siyang tratuhin ka ng ganiyan? And then what? After ten years, you will end up crying kasi maghihiwalay kayo.” “We can still be friends, though.” “Oh, what a relief!” Connie uttered sarcastically. “I’m… still hoping Cayson would learn to love me—” “I hope so, too. Rosenda Marie. Dahil gusto kong makita kang totoong masaya sa taong mahal mo.” Ibinaba ni Connie ang hawak na mug sa coffee table at hinarap siya. Tinitigan siya nito nang diretso sa mga mata, saka

Agad niyang iniwas ang tingin at pasimpleng kinuha ang kamay rito pero ayaw naman nitong bitiwan. "Look at me." Malambing na utos nito kaya wala sa sariling napatingin siya rito. Hinaplos nito ang mukha niya saka ulit nagsalita. "When I feel jealous everytime a man tries to get your attention and flirt with you, does that also mean I really love you?" Para siyang matutunaw sa mga titig nito pero hindi niya magawang umiwas dahil parang may kung anong nanghihila sa kanya na mas lalo pa itong tignan. "That even if I can't only see your face for just a few seconds, I'm already missing you like damn. And when you're ignoring me that I can't even talk to you nor touch your hands, I think I'm alrea

Abang-abang po sa susunod na update. May new story po pala ako. 𝗧𝗢𝗢 𝗟𝗔𝗧𝗘, 𝗛𝗨𝗦𝗕𝗔𝗡𝗗: 𝗜 𝗗𝗢𝗡'𝗧 𝗟𝗢𝗩𝗘 𝗬𝗢𝗨 𝗔𝗡𝗬𝗠𝗢𝗥𝗘

Clarke Dankworth Pov Gusto ko sana na habulin si Everest at yakapin pero naduduwag ako, na bigla rin ako sa mga sinabi niya, akala ko ako lang ang nasasaktan, pero mas nasasaktan pa pala siya kaysa sa akin. At iyong mga luha niya gusto kong punasan iyon ng mga kamay ko, hindi ko kaya na nakikita na umiiyak siya, nadudurog ang puso ko. Dahil sobrang iningatan ko siya dahil mahal ko siya eh. Siya na nga sana ang babaeng dadalhin ko sa altar at ang gusto kung maging ina ng mga anak ko. Pero sayang lang dahil hindi na iyon matutupad, dahil isa nalang siyang babae na minahal ko sa nakaraan. Ayaw ko rin na magkaroon kami ng alitan ni Don Roman dahil lang kay Everest. Kaya mas mainam na maghiwalay

Ang gabing iyon ay puno ng takot, dugo, at panganib. Samantalang ang gabing ito... ay puno ng pagmamahal.

After what he did to her, after how badly he had treated her, dapat ay wala na siyang pakealam pa sa babae. That’s what he was supposed to feel, but for some unknown reason, he’s still loving her, and at the same time hated her, he was so mad at her, to what she did and at the same time he’s in love with her, such feeling cannot co-exist, it wreaks havoc, and it’s making him feel the anger much more than the fact that he loves her.

"Diane." "Pwedeng bukas na lang ako magsimulang maglinis. Napagod ako sa byahe." Hindi ko na hinintay ang sagot niya at mabilis na tumakbo sa taas. Napasandal ako sa pader at habol ang hininga. Paano ko siya haharapin kong laging lumalakas ang pintig ng puso ko kapag kaharap siya? Pumikit ako mariin. Dapat gumalaw lang ako ng normal. Hindi ko siya gusto. Tama! Kailangan ko lang gawin itong mantra para mapigil ko ang nararamdaman ko para sa kanya. It is not love! It is only infatuation. Gwapo lang siya. Yun lang yun. Attracted lang ako sa kanya pero hindi ko siya mahal. Inulit-ulit ko sa utak ko na lahat ng ito ay infatuation lang hanggang makapasok ako sa silid. Lahat ng pinilit ko sa aking