Share

อ่อยป้ะ

last update publish date: 2026-09-24 19:50:59

เอ้ส่งเสียงนุ่มทุ้มชวนฝัน พลางเลื่อนแก้วชาไข่มุกเข้าไปใกล้ศรมากขึ้นอีกนิด ดวงตาคมกริบมองสำรวจใบหน้าจิ้มลิ้มด้วยความเอ็นดูระคนอยากหยอกเย้า

"พอดีพี่ผ่านร้านข้างล่างสีหวานสวยของชาทำให้นึกถึงใบหน้าหวานๆ ของน้อวก็เลยซื้อมาฝากดื่มแล้วจะได้ชื่นใจหายเหนื่อยไงคะ"

​ศรเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยมองแก้วชาไข่มุกสลับกับใบหน้าหล่อเหลาที่่พยายามส่งสายตาหวานเชื่อมมาให้

ภายใต้ใบหน้าใสซื่ออินโนเซนต์และรอยยิ้มพิมพ์ใจที่แย้มกว้างจนแก้มปรินั้น สมองอันฉลาดเป็นกรดของเลขานุการสาวกลับกำลังแล่นฉิวด้วยความเจ้าเล่ห์เต็มพิกัด

​หึ... เด็กนี่... มาทำท่าทางกรุ้มกริ่มใส่แบบนี้... คงยังไม่รู้สินะว่าสวยสังหารเป็นยังไง

ศรคิดในใจอย่างนึกสนุก รอยยิ้มสดใสบริสุทธิ์ผุดขึ้นบนใบหน้าจนดูไร้พิษภัยราวกับกระต่ายน้อยในทุ่งลาเวนเดอร์

​"อุ้ย~ขอบคุณมากเลยนะคะผู้จัดการ ใจดีจังค่ะ"

ศรเอ่ยด้วยน้ำเสียงหวานเชื่อม ก้มหน้าลงเล็กน้อยทำท่าเขินอายตามบทบาทเด็กสาวใสซื่อ ก่อนจะแกล้งทำเป็นจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่ ทว่าจังหวะที่เธอยืนขึ้นเต็มความสูงและขยับตัวเข้าใกล้โต๊ะเพื่อรับแก้วชา ร่างระหงที่ซ่อนรูปอยู่ใต้ชุดทำงานเนื้อบางก็ขยับเข้าหาเอ้ในระยะประชิด

​เอ้ที่กำลังยืนเก๊กหล่อเตรียมหยอดมุกเสี่ยวชุดต่อไปถึงกับชะงักกึก ลมหายใจสะดุดไปวูบหนึ่งเมื่อสายตาเจ้ากรรมดันหลุบลงต่ำไปปะทะเข้ากับเนินอกอิ่มอัดแน่นที่ดันทะลักขึ้นมาตามจังหวะการหายใจอย่างจัง หน้าอกหน้าใจที่เกินตัวและเกินมาตรฐานเด็กสาวทั่วไปนั่นกระแทกเข้าเต็มสองตาจนเอ้ต้องแอบกลืนน้ำลายลงคอเอื๊อกใหญ่

สมองที่เคยคิดคำคมจีบสาวเมื่อครู่หลุดลอยหายไปไหนหมดก็ไม่รู้ ความทะลึ่งทะเล้นที่ซ่อนอยู่ใต้ใบหน้าหนุ่มหล่อเตลิดเปิดเปิง หัวใจเต้นโครมครามจนแทบทะลุอกสัญชาตญาณความเจ้าชู้ตะโกนก้องบอกว่า แม่สาวน้อยคนนี้เซ็กซี่เป็นบ้า!

​"เอ่อ..."

เอ้เผลอหลุดเสียงแหบพร่าออกมาเล็กน้อย รีบกะพริบตาไล่ความฟุ้งซ่านแล้วดึงสายตากลับขึ้นมามองหน้าหวาน ๆ ของเธอแทน

​ศรลอบเห็นแววตาแพรพราวอย่างปิดไม่มิดของพนัหงานหนุ่ม รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ใต้ความอินโนเซนต์ยิ่งกว้างขึ้นไปอีก เธอยกมือขึ้นทัดผมทัดหูเบา ๆ แกล้งทำเป็นไม่รู้ตัวว่าสร้างดาเมจระเบิดนิวเคลียร์ใส่ผู้จัดการหนุ่มไปขนาดไหน

​"อ้อ เกือบลืมเลยค่ะ...งานวันนี้ที่ผู้จัดการต้องรับผิดชอบ คร่าว ๆ คือต้องตรวจเอกสารไตรมาสนี้ทั้งหมด แล้วก็เตรียมสรุปใหม่ให้ท่านประธานด้วยนะคะเพราะบริษัทถูกแยกเป็นสองบริษัทจ้อมูลที่มีจึงต้องจัดใหม่ทั้งหมด"

ศรเปลี่ยนเรื่องหน้าตาเฉย ดวงตากลมโตใสแป๋วช้อนมองเอ้ราวกับลูกแมวขี้อ้อน ​เอ้พยักหน้ารับหงิกงอก พยายามดึงสติกลับมาโหมดการทำงาน

"อ๋อ สบายมากครับ เรื่องแค่นี้จิ๊บๆ.. อ้าว? ประธานเข้าออฟฟิศเหรอครับวันนี้"

​"ค่ะท่านประธานจะเข้าออฟฟิศช่วงบ่ายนี้พอดี น่าจะได้เจอตัวเป็น ๆ แน่นอนค่ะ"

ศรยิ้มหวานพยักหน้ารับหงิกงอกยิ่งกว่าเดิม แววตาส่อประกายระยิบระยับชอบกล

​เอ้ทำเป็นยืดอกพกความมั่นใจเต็มร้อย ก่อนจะโน้มตัวเข้าไปใกล้ศรอีกนิดด้วยความย่ามใจ ส่งสายตาพราวระยับแล้วกระซิบเสียงนุ่ม

"พี่คงต้องใช้พลังเยอะมากแน่เลย ขอกำลังใจหน่อยได้ไหมครับคุณเลขา"

​ศรแสร้งทำเป็นเอียงคอสงสัย ดวงตากลมโตกระพริบปริบ ๆ

"ได้สิคะ"

​"งั้น...ไปทานข้าวกับพี่ได้ไหมครับ"

เอ้โน้มหน้าเข้าไปใกล้กว่าเดิม กลิ่นน้ำหอมผู้ชายจาง ๆ ลอยเข้าจมูก

​มุกเสี่ยวเบอร์แรงถูกปล่อยออกมาหน้าตาเฉย เอ้รอคอยปฏิกิริยาเขินอายจากสาวสวยตรงหน้า ทว่าศรกลับไม่ได้หน้าแดงม้วนต้วนอย่างที่เขาคิด ร่างเล็กกลับแย้มยิ้มกว้างจนตาหยี รอยยิ้มนั้นทั้งสดใส บริสุทธิ์ และเปี่ยมไปด้วยเล่ห์กลร้ายกาจที่ซ่อนอยู่ลึก ๆ จนเอ้รู้สึกเสียวสันหลังวาบขึ้นมาแปลก ๆ โดยไม่มีสาเหตุ

​"ได้สิคะผู้จัดการ แต่ต้อง... หลังจากที่พี่เคลียร์งานบนโต๊ะจนเสร็จก่อนเลิกงานนะคะ...ห้าโมงเย็น"

ศรหัวเราะคิกคักในลำคออย่างอารมณ์ดี ก่อนจะใช้มือเรียวเล็กแตะเบา ๆ ที่แขนเสื้อสูทของเอ้ราวกับหยอกเย้า

​ศรเว้นวรรคจังหวะเล็กน้อย ช้อนดวงตากลมโตขึ้นมองตรงเข้าไปในนัยน์ตาคมกริบของชายหนุ่ม รอยยิ้มร้ายกาจถูกส่งผ่านแววตาอินโนเซนต์คู่นั้นอย่างแนบเนียน

"ถ้าให้กำลังใจเป็นการทานข้าวเย็นกับศรสองต่อสอง..ดีไหมคะ~พี่เอ้"

​เอ้ที่กำลังเคลิ้มไปกับความน่ารักน่าหยิกถึงกับชะงักกึก สมองส่วนหน้าประมวลผลคำชวนอย่างรวดเร็วไปกินข้าวเย็นสองต่อสองกับเลขาฯ สาวตัวเล็กสุดน่ารัก

..โอกาสทองฝังเพชรชัด ๆ

พรหมลิขิตขีดเส้นใต้มาให้ขนาดนี้ มีหรือที่เสือผู้หญิงอย่างเขาจะปฏิเสธได้ลงคอ!

ดวงตาคู่คมของเอ้เปล่งประกายความทะลึ่งทะเล้นและความเจ้าชู้พุ่งกระฉูดขึ้นมาจนเก็บอาการแทบไม่อยู่ เขารีบพยักหน้ารับทันทีโดยไม่ต้องเสียเวลาคิดแม้แต่วินาทีเดียว

​"ได้เลยครับ เพื่อน้องศรคนสวย ต่อให้งานกองเท่าภูเขา พี่ก็จะฝ่าฟันให้จงได้" เอ้ตอบรับเสียงดังฟังชัด รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ระบายเต็มใบหน้าหล่อเหลา

​ศรยืนมองท่าทางระริกระรี้ของชายหนุ่มตรงหน้าด้วยรอยยิ้มหวานหยดย้อย...

เพียงแต่มันเคลือบยาพิษก็เท่านั้น

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • 35 น่ากินที่สุด   เก็บส้วมไว้ใกล้ตัว

    ภายในห้องทำงานส่วนตัวของประธานสาว ประตูกลอนถูกลงไว้อย่างแน่นหนา บรรยากาศด้านในเย็นเฉียบจากแอร์ที่เปิดแข่งกับความหัวร้อนของเจ้าของห้อง ศรีเดินจ้ำอ้าวกระแทกส้นเท้าเข้ามาทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้หนังตัวใหญ่ สีหน้ายังคงบึ้งตึงและคุกรุ่นไปด้วยความโกรธ ในขณะเดียวกัน ศรเดินตามเข้ามาเงียบ ๆ ร่างเล็กไม่ได้มีท่าทีตื่นตระหนกหรือตกใจอะไรสักนิด เธอเดินตรงไปยังมุมชงกาแฟประจำห้องทันที ภาพลักษณ์ภายนอกของศรอาจจะดูเป็นสาวน้อยแบ๊ว ๆ น่ารักน่าเอ็นดูเหมือนเด็กฝึกงาน แต่รสนิยมจริง ๆ ของเธอสวนทางกับหน้าตาลิบลับ ศรไม่เคยชอบของหวานหรือเครื่องดื่มใส่นมน้ำตาล ของโปรดของเธอคือกาแฟดำเข้มข้นไม่ใส่น้ำตาลสักหยดเพื่อปลุกความตื่นตัว ครืดดดด~ ผงกาแฟคั่วบดอยู่ข้างใน กลิ่นหอมกรุ่นของคาเฟอีนลอยแตะจมูก ผิดกับพี่สาวภายนอกดูเป็นประธานสาวจอมโหด เด็ดขาด และน่าเกรงขาม แต่ศรีชอบของหวาน โดยเฉพาะชาไข่มุกและขนมหวาน ศรเหลือบมองพี่สาวที่กำลังนั่งกอดอกหน้าหงิก ก่อนจะตัดสินใจหยิบแก้วชาไข่มุกพลาสติกใส แก้วเดียวกับที่เอ้เพิ่งซื้อมาฝากที่ถือติดมือเข้ามาด้วย วางแปะลงบนโต๊ะตรงหน้าพี่สาวโดยไม่ต้องเอ่ยถามสักคำ ศรีชะงักไปนิด ดวง

  • 35 น่ากินที่สุด   งานดีดีที่เลือกเอง

    ว้อด.. เดอะ.. ฟัคคคค!! แสงไฟนีออนสาดส่องลงมากระทบกับกองเอกสารและแฟ้มงานตั้งสูงท่วมหัวจนแทบจะกลบมิดร่างสูงของเอ้ที่นั่งหลังจอโต๊ะทำงานในห้องผู้จัดการทั่วไป มือหนาที่เคยจับปากกาเซ็นอนุมัติอย่างมั่นอกมั่นใจ ตอนนี้กลับชะงักค้าง..ไม่รู้จะหยิบอันไหนก่อนดี หมือนมันจะถล่มลงมาทับตายได้ทุกเมื่อถ้าไปแตะต้องไอ้กองกระดาษตรงหน้า "นี่งานรายวัน...หรืองานรายปีวะเนี่ย"มือหนาพลิกเปิดแฟ้มบัญชีหนาเตอะ เล่มแล้วเล่มเล่า รายงานยอดขาย งบประมาณไตรมาส และโปรเจกต์มหาศาลที่ถูกกองสุมไว้ราวกับภูเขาเลากา "ให้ตายสิ..นี่กองเอกสารหรือกองทรายวะเนี่ย เยอะจัด!!" เอ้สบถออกมาเสียงดังลั่นห้อง มือข้างหนึ่งขยี้กลุ่มผมปาดเจลจนยุ่งเหยิง นัยน์ตาคมกริบเบิกกว้างด้วยความตะลึงเมื่อกวาดสายตาไปดูรายการที่เหลืออยู่ อย่าว่าแต่จะไปกินข้าวเย็นกับเลขาฯ สาวตามที่ลั่นวาจาไว้เลย ต่อให้ใช้เวลาทำงานหามรุ่งหามค่ำติดต่อกันสิบวันสิบคืน งานกองนี้ก็ไม่มีทางเสร็จทันหรอก!Rrrrrr โทรศัพท์มือถือวางอยู่บนโต๊ะแผดเสียงร้องดังขึ้นมาในเวลาเลิกงานดังลอดออกมาขัดจังหวะความเครียดพอดิบพอดี"ว่าไง""เลิกงานแล้วไปไหนกันดี""ไม่ต้องโทรหากูเดือนนึ

  • 35 น่ากินที่สุด   อ่อยป้ะ

    เอ้ส่งเสียงนุ่มทุ้มชวนฝัน พลางเลื่อนแก้วชาไข่มุกเข้าไปใกล้ศรมากขึ้นอีกนิด ดวงตาคมกริบมองสำรวจใบหน้าจิ้มลิ้มด้วยความเอ็นดูระคนอยากหยอกเย้า "พอดีพี่ผ่านร้านข้างล่างสีหวานสวยของชาทำให้นึกถึงใบหน้าหวานๆ ของน้อวก็เลยซื้อมาฝากดื่มแล้วจะได้ชื่นใจหายเหนื่อยไงคะ" ​ศรเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยมองแก้วชาไข่มุกสลับกับใบหน้าหล่อเหลาที่่พยายามส่งสายตาหวานเชื่อมมาให้ ภายใต้ใบหน้าใสซื่ออินโนเซนต์และรอยยิ้มพิมพ์ใจที่แย้มกว้างจนแก้มปรินั้น สมองอันฉลาดเป็นกรดของเลขานุการสาวกลับกำลังแล่นฉิวด้วยความเจ้าเล่ห์เต็มพิกัด ​หึ... เด็กนี่... มาทำท่าทางกรุ้มกริ่มใส่แบบนี้... คงยังไม่รู้สินะว่าสวยสังหารเป็นยังไง ศรคิดในใจอย่างนึกสนุก รอยยิ้มสดใสบริสุทธิ์ผุดขึ้นบนใบหน้าจนดูไร้พิษภัยราวกับกระต่ายน้อยในทุ่งลาเวนเดอร์ ​"อุ้ย~ขอบคุณมากเลยนะคะผู้จัดการ ใจดีจังค่ะ" ศรเอ่ยด้วยน้ำเสียงหวานเชื่อม ก้มหน้าลงเล็กน้อยทำท่าเขินอายตามบทบาทเด็กสาวใสซื่อ ก่อนจะแกล้งทำเป็นจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่ ทว่าจังหวะที่เธอยืนขึ้นเต็มความสูงและขยับตัวเข้าใกล้โต๊ะเพื่อรับแก้วชา ร่างระหงที่ซ่อนรูปอยู่ใต้ชุดทำงานเนื้อบางก็ขยับเข้าหาเอ้ในร

  • 35 น่ากินที่สุด   เลขาคนสวยอยู่ห้องตรงข้าม

    ติ๊ง! เสียงจากลิฟต์โดยสารดังขึ้นพร้อมบานประตูสเตนเลสสีเงินเลื่อนเปิดออกช้า ๆ ร่างสูงของเอ้ที่ก้าวขาโซเซออกมาเล็กน้อย ฤทธิ์แอลกอฮอล์จากการฉลองตำแหน่งผู้จัดการทั่วไปคนใหม่ทำให้มึนตึ้บมือข้างหนึ่งยกขึ้นเสยผมสีเข้มที่ปรกหน้าผากลวก ๆ ดวงตาคมกริบหรี่ลงโฟกัสภาพตรงหน้า ร่างหนายืนปักหลักอยู่หน้าลิฟต์ ห่างจากห้องพักค่อนข้างไกลโข มือข้างที่ว่างกำลังควานหาคีย์์การ์์ดในกระเป๋ากางเกงสแลคอย่างทุลักทุเล "อยู่ไหนวะ.." ติ๊ดๆๆๆ "หนูถึงห้องแล้วค่ะไม่ต้องห่วงเดี๋ยวหนูจัดการเอง.." ทว่า จังหวะนั้นเองสายตาที่พร่ามัวกลับสะดุดเข้ากับร่างเล็กปุ๊กปิ๊กของใครบางคนที่กำลังยืนทาบคีย์การ์ดหน้าห้องฝั่งตรงข้าม "เอ๊ะ..นั่นมัน?" เอ้ชะงักฝีเท้าที่กำลังจะก้าวเดินมองร่างของหญิงสาวตัวเล็กจิ๋วในชุดเดรสผ้าฝ้ายสีครีมอ่อนละมุนสะดุดใจ เส้นผมสีดำสนิทตัดทรงหน้าม้าหนานุ่มรับกับหน้าผากมน ดวงตากลมโตบ้องแบ๋ว เรือนร่างบอบบางไซส์มินิที่สูงแค่ไหล่ ริมฝีปากอิ่มจิ้มลิ้มน่ารักน่าเอ็นดูแบบเด็กสาวสไตล์ญี่ปุ่น ให้ตายสิ... เอ้กะพริบตาปริบ ๆ ไล่ความมึนเมาออกจากหัว สมองที่แล่นช้าลงเพราะแอลกอฮอล์เริ่มประมวลผลชัดเจนขึ้นเรื่อย

  • 35 น่ากินที่สุด   น้องสาวแสนดี

    "นี่พี่ลาหยุดงานมาสามวันแล้วนะ ประชุมบอร์ดวันนี้ก็ไม่ยอมเข้า เอกสารกองโตบนโต๊ะหนูเคลียร์ไม่ไหวแล้วนเนี่ย" คนนอนกางแขนกางขาบนเตียงถอนหายใจเฮือกใหญ่ ยันตัวลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง ยกมือขึ้นขยี้หัวฟู ๆ ของตัวเองด้วยความเหนื่อยล้า "พี่ลาพักร้อน" "ไม่มีให้ลาค่ะนั่นบริษัทของคุณนะคะคุณประธาน คุณต้องไปจัดการเองจ้า" "ให้ทางบอร์ดจัดการกันเองก่อนสิ พี่จะนอนพักผ่อน ไม่เห็นรึไงว่าสมองจะระเบิดอยู่แล้ว" ศรีเบะปากทำหน้ามุ้ย ทิ้งตัวลงนอนหงายแผ่หลาบนฟูกนุ่มอีกรอบอย่างดื้อดึง "หมดเวลาแล้วค่ะ! แค่สามวันบริษัทก็วุ่นวายกันจะแย่แล้ว... อ้อ จริงสิ พี่ศรี วันนี้หนูเพิ่งรับพนักงานใหม่เข้ามาทำตำแหน่งผู้จัดการทั่วไปคนใหม่ด้วยนะ" "อือ..." "เม้าท์ให้ฟัง เป็นผู้ชายที่ตลกมากกกก" "อือ ๆ " "ในใบสมัครระบุว่าอายุ 25 ปี แต่วางมาดเหมือนอาเสี่ยใหญ่ ดูแก่แดดแก่ลมสุด ๆ เขาหน้าตาหล่อนะ แต่ขี้เก๊กมากกกก~ แถมยังชอบทำท่าลอย ๆ เหมือนพวกช่างจินตนาการเพ้อฝันตลอดเวลาด้วยนะ" "แล้วยังไงต่อ?" "ใส่น้ำหอมกลิ่นเก่า ๆ ด้วยกลิ่นฉุนกึกเตะจมูกสุด ๆ อะ คนนี้แหละที่ทางเราเพิ่งรับเข้าทำงานตำแหน่งผู้จัดการทั่วไปคนใหม่" "ใ

  • 35 น่ากินที่สุด   พี่สาวตัวร้าย

    แสงแดดยามบ่ายสาดส่องลอดผ่านผ้าม่านโปร่งสีขาวเข้ามากระทบบนเตียงนอนยับยู่ยี่ ภายในห้องนอนกว้างขวางอบอวลไปด้วยความสงบ อยู่คอนโดคนเดียวก็ดีแบบนี้ ร่างบางในชุดนอนเสื้อยืดตัวโคร่งกับกางเกงขาสั้นจู๋นอนกระดิกขาไปมาอย่างสบายอารมณ์ นัยน์ตากลมโตจดจ่ออยู่กับหน้าจอยเกมส์ นิ้วเรียวเล็กกดรัว ๆ เล่นเกมต่อสู้ข้ามวันข้ามคืนจนขอบตาดำคล้ำ ข้างกายมีกระป๋องน้ำอัดลมสีแดงสดที่เปิดดื่มจนหมดเกลี้ยงวางเกลื่อนกลาดอยู่หลายใบ ซองขนมขบเคี้ยวและเศษสาหร่ายที่ร่วงกราวเกลื่อนฟูก เจ้าตัวปิดเครื่องโทรศัพท์มือถือหนีโลกภายนอกและภาระงานทั้งหมดมาเป็นวันที่สามแล้ว แสงแดดยามบ่ายคล้อยทอดตัวเป็นแนวยาวผ่านผ้าม่านโปร่งสีขาวเนื้อบางเบา สาดส่องเข้ามาภายในห้องนอนกว้างขวางสไตล์มินิมอลของคอนโดมิเนียมหรูใจกลางเมือง บรรยากาศเงียบสงบอบอวลไปด้วยความอึมครึมจากมรสุมชีวิตที่เพิ่งโถมเข้ามาใส่เจ้าของห้อง แกร๊ก... เสียงกลอนประตูห้องนอนถูกปลดล็อก พร้อมกับการปรากฏร่างของสาวตัวเล็กหน้าตาน่ารัก ปากบางแยกเขี้ยวจนเผยให้เห็นเหล็กดัดฟันสีชมพู ในชุดกระโปรงสั้นสีพาสเทลที่ถือวิสาสะไขคีย์การ์ดสำรองเข้ามาเองโดยไม่ต้องเคาะ "พี่ศรี" เสียงใส

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status