เก็บส้วมไว้ใกล้ตัว

ภายในห้องทำงานส่วนตัวของประธานสาว ประตูกลอนถูกลงไว้อย่างแน่นหนา

บรรยากาศด้านในเย็นเฉียบจากแอร์ที่เปิดแข่งกับความหัวร้อนของเจ้าของห้อง

ศรีเดินจ้ำอ้าวกระแทกส้นเท้าเข้ามาทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้หนังตัวใหญ่ สีหน้ายังคงบึ้งตึงและคุกรุ่นไปด้วยความโกรธ

ในขณะเดียวกัน ศรเดินตามเข้ามาเงียบ ๆ ร่างเล็กไม่ได้มีท่าทีตื่นตระหนกหรือตกใจอะไรสักนิด เธอเดินตรงไปยังมุมชงกาแฟประจำห้องทันที

ภาพลักษณ์ภายนอกของศรอาจจะดูเป็นสาวน้อยแบ๊ว ๆ น่ารักน่าเอ็นดูเหมือนเด็กฝึกงาน แต่รสนิยมจริง ๆ ของเธอสวนทางกับหน้าตาลิบลับ

ศรไม่เคยชอบของหวานหรือเครื่องดื่มใส่นมน้ำตาล ของโปรดของเธอคือกาแฟดำเข้มข้นไม่ใส่น้ำตาลสักหยดเพื่อปลุกความตื่นตัว

ครืดดดด~

ผงกาแฟคั่วบดอยู่ข้างใน กลิ่นหอมกรุ่นของคาเฟอีนลอยแตะจมูก ผิดกับพี่สาวภายนอกดูเป็นประธานสาวจอมโหด เด็ดขาด และน่าเกรงขาม แต่ศรีชอบของหวาน โดยเฉพาะชาไข่มุกและขนมหวาน

ศรเหลือบมองพี่สาวที่กำลังนั่งกอดอกหน้าหงิก ก่อนจะตัดสินใจหยิบแก้วชาไข่มุกพลาสติกใส แก้วเดียวกับที่เอ้เพิ่งซื้อมาฝากที่ถือติดมือเข้ามาด้วย วางแปะลงบนโต๊ะตรงหน้าพี่สาวโดยไม่ต้องเอ่ยถามสักคำ

ศรีชะงักไปนิด ดวงตากลมโตดุจพญาเหยี่ยวเหลือบมองแก้วชาไข่มุกที่มีเม็ดไข่มุกนอนก้นอยู่เต็ม หลอดถูกเจาะพร้อมดูดเรียบร้อย

ความหงุดหงิดในหัวเมื่อครู่โดนน้ำตาลกระแทกเข้าใส่จนต่อมรับรสสั่งการไวอัตโนมัติ

มือเรียวยาวภายใต้สูททำงานเอื้อมไปคว้าแก้วขึ้นมาดูดอึกใหญ่ทันที ไข่มุกเม็ดโตพุ่งพรวดขึ้นมาให้เคี้ยวหนึบหนับ รสชาติหวานมันช่วยดับความหัวร้อนในสมองลงไปได้เยอะ

"ให้ตายเถอ!"

ศรีพ่นลมหายใจพรืดใหญ่วางแก้วชาลงกระแทกโต๊ะเบา ๆ สายตาคมกริบมองทะลุผ่านประตูกระจกฝ้าไปยังห้องของผู้จัดการทั่วไป

"ไอ้เด็กเปรตหน้าหล่อระรื่นนั่น... กล้าดี ยังไงมานั่งวิเคราะห์เรือนร่างแล้วพ่นคำพูดลามกอนาจารใส่น้องสาวฉันแบบนั้น ปากเสีย ตรรกะบิดเบี้ยว แถมยังทำตัวต่ำทรามไร้การอบรมสิ้นดี!"

ศรีทุบโต๊ะดังปังด้วยความโมโห "ฉันจะไล่มมันออก! เดี๋ยวนี้เลย! เซ็นคำสั่งไล่ออกจากงานข้อหาคุกคามทางเพศแล้วไสหัวมันออกไปจากบริษัทเราภายในห้านาทีนี้เลยดีกว่า!"

ศรยกแก้วกาแฟดำขึ้นจิบเบา ๆ เป่าไอความร้อนจาง ๆ ก่อนจะส่งยิ้มหวานหยดย้อยให้พี่สาว ดวงตากลมโตบ้องแบ๋วพราวระยับด้วยความเจ้าเล่ห์

"จะรีบไล่เขาออกทำไมล่ะคะ~"

ศรีหันขวับมามองหน้าน้องสาวทันที "ทำไมจะไม่ล่ะศร! ก็นั่นมันพูดจาลามกจาบจ้วงแก ลามปามร่างกายแกแบบไม่ให้เกียรติเลยสักนิด แกเป็นถึงเลขานุการประธานนะ ไม่โกรธหรือไงที่โดนผู้ชายสันดานทรามแบบนั้นเอาไปนินทาลับหลังด้วยคำพูดต่ำทรามขนาดนั้น!"

"ปกติออก แต่ศรรู้ค่ะ... ศรรู้ตั้งแต่วันแรกที่เขาเข้ามาแล้ว น้องสางพี่ดูคนเก่งหรอกน่า ผู้ชายคนนั้นดูออกง่ายจะตาย ตลกออก"

ศรตอบเสียงใส แต่หน้าตากลับยิ้มแย้มแปลก ๆ

"รู้แล้วทำไมแกถึงไม่ค้านตอนฝ่ายบุคคลส่งประวัติมาให้เซ็นรับเข้าทำงานล่ะ ทำไมปล่อยให้ไอ้บ้านี่หลุดเข้ามาเป็นผู้จัดการในบริษัทเราได้?"

ศรหัวเราะคิกคักในลำคอ ขยับตัวเข้าไปใกล้โต๊ะทำงานแล้วโน้มตัวลงกระซิบเบา ๆ

"ก็เพราะรู้ไงถึงไม่ค้าน"

ศรเว้นจังหวะให้พี่สาวอยากรู้ดวงตาประกายวาววับฉายความร้ายลึกออกมา "ผู้ชายที่ตรรกกะบิดเบี้ยว หลงตัวเอง คิดว่าตัวเองหล่อแถมยังจ้องแต่จะล่วงเกินผู้หญิงลับหลังแบบนั้น... มันน่าสั่งสอนให้เชื่องก่อนออกไปไปเพ่นพ่านไม่ใช่เหรอคะ?"

ศรีชะงักไปครู่หนึ่ง หรี่ตามองน้องสาวที่ซ่อนพิษสงไว้เกินพิกัด ก่อนมุมปากสวยจะกระตุกยิ้มหยัน ความโกรธเมื่อครู่เริ่มเปลี่ยนเป็นความสนุก

"หึ~ยัยน้องปีศาจแล้วไง... ไหนบอกซิทำไมเราถึงต้องเก็บไอ้คนปากเสียคนนี้ไว้"

ซู้ดดดด~

ศรีเอื้อมไปดูดชาไข่มุกเพิ่มความสดชื่นอีกอึก ศรยิ้มมุมมองอย่างเหนือกว่า ยืดตัวตรงแล้วเริ่มอธิบายด้วยน้ำเสียงฉลาดเป็นกรด

"นายเอ้น่ะภายนอกอาจจะเจ้าชู้ปากเสีย แต่เรื่องงานต้องยอมรับเลยว่าเขาเก่งและค่อนข้างทำออกมาเพอร์เฟกต์ เอกสารกองโต รายงานยอดขาย หรือโปรเจกต์มหาศาล เขาเคลียร์ได้รวดเร็วมากและมันก็ทำได้เป็นระเบียบดี พี่ก็รู้ไม่ใช่เหรอคะว่าบริษัทเรากำลังขาดแคลนคนเก่ง หลังจากที่พี่เขยออกไปพร้อมกับทีมงานมือดีไป บริษัทเราก็แทบไม่เหลือใครที่เก่งขนาดนั้นอีก"

ศรีพยักหน้ารับช้า ๆ สีหน้าคลายความตึงเครียดลง "ก็จริง... ตั้งแต่แยกทางกัน บริษัทก็รวนไม่เป็นท่า แถมช่วงนี้พี่เองก็ไม่มีกะจิตกะใจจะมานั่งตรวจเอกสารยิบย่อยพวกนั้นด้วย"

"เพราะฉะนั้น... ถ้าเราไล่เขาออกตอนนี้ เราก็ต้องเหนื่อยมานั่งคัดคนใหม่ เสียเวลาเทรนงานแถมงานกองเท่าภูเขา สู้เราเก็บเขาไว้ใช้งานให้คุ้มดีกว่าไหม~"

ศรีเบิกตากว้างขึ้นนิดนึง ก่อนยิ้มกว้างจะฉาบทาทั่วใบหน้าสวยจัด

"ให้ทำงานหนักหน่อย สอนให้รู้จักผู้หญิงให้ลึกซึ้งกว่านี้.."

"ไม่ต้องเหนื่อย แถมยังได้ระบายอารมใส่ผู้ชายเฮ็งซวยด้วย!"

เวลานั้นเอง ความคิดของสองพี่น้องก็จูนกันติดสมบูรณ์แบบ ทั้งศรีและศรหันมามองหน้ากันด้วยรอยยิ้มร้ายๆ เต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยแบบแพ็กคู่ ก่อนที่ทั้งคู่จะประสานเสียงหัวเราะออกมาพร้อมกันอย่างอารมณ์ดี

ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า

"โยนงานแม่งให้หมดเลยละกัน!"

สองพี่น้องพูดขึ้นพร้อมกันอย่างไม่ได้นัดหมาย เสียงหัวเราะรื่นเริงดังลั่นห้องทำงาน