หน้าที่ในช่วงปิดเทอม

แสงแดดอ่อนในยามบ่ายต้นฤดูร้อนสาดส่องลงมายัง โรงเรียนริโอะ อาคารเรียนสีขาวนวลถูกโอบล้อมด้วยหมู่มวลดอกไม้สีขาวบริสุทธิ์นานาชนิดที่กำลังผลิบานอวดกลีบดอกละเอียดอ่อน ตัดกับสีเขียวชอุ่มของแมกไม้ใหญ่ที่ทอดร่มเงาให้ความร่มรื่นไปทั่วทั้งบริเวณ บรรยากาศเงียบสงบราวกับภาพวาดที่หยุดนิ่ง ทำให้โรงเรียนแห่งนี้ได้รับสมญานามอันไพเราะว่า "โรงเรียนสีขาว"

แต่สำหรับเช้าวันสุดท้ายของภาคเรียนที่ 1 บรรยากาศภายในห้องเรียน มัธยมศึกษาปีที่ 5 ห้อง B นั้นห่างไกลจากความสงบเงียบลิบลับ เสียงพูดคุยอื้ออึงแซมด้วยเสียงหัวเราะคิกคักสะท้อนก้องไปทั่วห้อง โต๊ะเรียนถูกดันมารวมกลุ่มกันเป็นวงกลมเล็ก ๆ นักเรียนแต่ละคนมีสีหน้าผ่อนคลายเต็มที่ ราวกับว่าภาระของการสอบปลายภาคได้ถูกปลดเปลื้องไปจนหมดสิ้นแล้ว

ไอโกะ หัวหน้าห้องสาวผู้จริงจังและเป๊ะทุกระเบียบนิ้ว กำลังทำท่าจะเอ็ดเพื่อนร่วมห้องที่เริ่มส่งเสียงดังเกินไป แต่ก็ต้องกลืนคำพูดลงคอเมื่อเหลือบไปเห็นเงาร่างคุ้นตาที่ค่อย ๆ เคลื่อนเข้ามาใกล้ประตูห้อง

"คุณครูมาแล้ว! เงียบ ๆ หน่อย!" เสียงกระซิบของไอโกะดังพอที่จะทำให้เพื่อน ๆ ที่กำลังเฮฮากันอย่างออกรสสะดุ้งโหยง ทุกคนรีบแยกย้ายกลับไปนั่งที่โต๊ะตัวเองอย่างว่องไวราวกับมีอะไรบางอย่างกระตุ้นให้เคลื่อนไหวพร้อมกัน ในชั่วพริบตาเดียว ห้องเรียน ม.5/B ก็กลับมาอยู่ในสภาพเรียบร้อย ไร้ซึ่งเสียงใด ๆ ราวกับไม่เคยมีเรื่องวุ่นวายเกิดขึ้นมาก่อน

ประตูห้องถูกผลักเปิดออกช้า ๆ พร้อมกับการปรากฏตัวของคุณครูซาโตะ คุณครูประจำชั้นผู้มีรอยยิ้มอบอุ่นเสมอ "อรุณสวัสดิ์นักเรียนทุกคน" คุณครูเอ่ยทักทายพร้อมกวาดสายตามองไปรอบห้อง ก่อนจะหยุดสายตาอยู่ที่ เก็น รองหัวหน้าห้องผู้เงียบขรึม ที่นั่งนิ่งอยู่ที่โต๊ะหลังสุดราวกับรูปปั้น

"อรุณสวัสดิ์ครับ/ค่ะ คุณครู" เสียงตอบรับพร้อมเพรียงดังขึ้น

คุณครูซาโตะเดินมาหยุดอยู่หน้าชั้นเรียน วางแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะ พร้อมกับรอยยิ้มที่ดูกรุ่มกริ่มกว่าปกติ "วันนี้เป็นวันสุดท้ายของการเรียนการสอนในภาคเรียนนี้แล้วนะ คุณครูมีเรื่องสำคัญจะแจ้งให้พวกเธอทราบ"

นักเรียนทุกคนเงียบกริบ บางคนเริ่มส่งสายตาสื่อสารกันเองอย่างสงสัยว่าเรื่องสำคัญที่ว่านั้นคืออะไร

ยูเมะ สาวน้อยผู้สดใส ยกมือขึ้นถามอย่างกระตือรือร้น "เรื่องอะไรคะคุณครู? มีกิจกรรมพิเศษช่วงปิดเทอมหรือเปล่าคะ?"

คุณครูซาโตะยิ้มกว้างขึ้น "ก็นับเป็นกิจกรรมพิเศษได้เหมือนกันนั่นแหละยูเมะ" คุณครูเว้นจังหวะเล็กน้อย ทำให้บรรยากาศในห้องตึงเครียดขึ้นมาทันที "คืออย่างที่พวกเธอทราบกันดีว่า แปลงผักด้านหลังของโรงเรียน ที่เราใช้ทำกิจกรรมเกษตรกรรมนั้นค่อนข้างทรุดโทรมลงไปมากในช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมา"

เสียงฮือฮาเบาๆ ดังขึ้น นักเรียนบางคนเริ่มมองหน้ากันเลิ่กลั่ก

"ดังนั้น..." คุณครูซาโตะลากเสียงยาว "ทางโรงเรียนจึงตัดสินใจมอบหมายหน้าที่ดูแลแปลงผักในช่วงปิดเทอมนี้ให้กับพวกเธอ ชั้น ม.5/B ทุกคน!"

สิ้นเสียงของคุณครูซาโตะ บรรยากาศในห้องก็ระเบิดออกทันที เสียงโอดครวญดังระงม บ้างก็ร้อง 'อะไรนะครับ/คะเนี่ย!' บ้างก็บ่น 'ปิดเทอมทั้งทีทำไมต้องมาดูแลแปลงผัก!' ความฝันที่จะได้พักผ่อนอย่างเต็มที่ในช่วงปิดเทอมพังทลายลงในพริบตา

โช หนุ่มร่างใหญ่ใจดีที่นั่งอยู่แถวหน้าสุด รีบโพล่งขึ้นมา "คุณครูครับ! ทำไมต้องเป็นห้องเราด้วยล่ะครับ? ห้องอื่นล่ะครับ?"

คุณครูซาโตะหัวเราะเบา ๆ "ก็เพราะห้องพวกเธอคือห้องที่ 'มีระเบียบวินัยมากที่สุด' ไงล่ะ" คุณครูเน้นคำว่า 'มีระเบียบวินัยมากที่สุด' เป็นพิเศษ พร้อมกับหรี่ตาเล็กน้อยคล้ายจะสื่อถึงอะไรบางอย่าง ทำให้นักเรียนบางคนถึงกับหน้าเจื่อนไปในทันที

ฟูมิโกะ นักเรียนสาวผู้มักจะอยู่เงียบๆ แต่มีความคิดอ่านรอบคอบ เอ่ยขึ้น "แล้วเราจะต้องทำอะไรบ้างคะคุณครู? นานแค่ไหนคะ?"

"คุณครูจะแบ่งเวรให้พวกเธอมาช่วยกันดูแลคนละสี่วันต่อสัปดาห์ หมุนเวียนกันไปตลอดช่วงปิดเทอมนี้ รายละเอียดปลีกย่อยคุณครูจะส่งตารางให้ไอโกะไปจัดการนะ" คุณครูซาโตะอธิบาย "หน้าที่หลัก ๆ ก็คือรดน้ำ พรวนดิน กำจัดวัชพืช แล้วก็เตรียมแปลงสำหรับการปลูกใหม่เมื่อเปิดเทอมนั่นแหละ ไม่ได้ยากอะไรหรอก"

แม้จะดูเหมือนเป็นงานที่ไม่ยาก แต่สำหรับนักเรียนวัย 16 ปีที่กำลังฝันถึงการพักผ่อนหย่อนใจอย่างเต็มที่ งานดูแลสวนผักในช่วงปิดเทอมนั้นช่างเป็นเรื่องที่หนักหนาสาหัสเกินจะรับไหว

"คุณครูครับ... แต่มันร้อนนะครับ" เคนตะ ส่งเสียงอิดออด "แล้วพวกเราจะไปเที่ยวกันก็ไม่ได้น่ะสิครับ"

คุณครูซาโตะยังคงยิ้ม "ถ้าพวกเธอช่วยกันทำงานอย่างเต็มที่ มันก็จะเสร็จเร็วขึ้นเองนั่นแหละ" คุณครูทิ้งท้ายแค่นั้น ก่อนจะหันไปสบตากับไอโกะ "ไอโกะ ฝากดูแลเรื่องตารางเวรด้วยนะ"

ไอโกะถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะตอบรับ "ค่ะคุณครู"

แม้จะบ่นกันพึมพำ แต่สุดท้าย เมื่อเห็นสายตาอันเด็ดขาดของคุณครูซาโตะ ทุกคนก็จำต้องตอบตกลงอย่างช่วยไม่ได้

"ครับ/ค่ะ คุณครู" เสียงตอบรับที่ดูจะหงอยๆ ลงไปมากดังขึ้นพร้อมกัน

"ดีมาก! งั้นขอให้ทุกคนสนุกกับการดูแลแปลงผักนะ" คุณครูซาโตะกล่าวปิดท้ายพร้อมรอยยิ้มปริศนา ก่อนจะเดินออกไปจากห้องเรียน ทิ้งให้นักเรียนห้อง ม.5/B นั่งถอนหายใจกันเฮือกใหญ่

ห้องเรียนกลับมามีเสียงพูดคุยอีกครั้ง แต่คราวนี้เป็นเสียงบ่นเสียมากกว่าการหัวเราะ

"โอ๊ย... ปิดเทอมฉันพังหมดเลย!" ฮารุ โวยวายพร้อมเอาหน้าซบโต๊ะ

ไดชิ แฝดชายของดาอิ หันไปมองน้องสาว "ดาอิ... เราจะได้เที่ยวกันไหมเนี่ย"

ดาอิ แฝดหญิงที่มักจะทำหน้าเฉยเมย "คงต้องดูสถานการณ์ไปก่อนละมั้ง"

ไอโกะถอนหายใจอีกครั้ง เธอหันไปมองเก็นที่ยังคงนั่งเงียบ "เก็น นายว่าไงบ้าง?"

เก็นเงยหน้าขึ้นจากหนังสือที่เขาแอบอ่านอยู่ใต้โต๊ะ "ก็คงต้องทำน่ะ" เขาตอบสั้น ๆ น้ำเสียงเรียบเฉยตามเคย "ว่าแต่... ครูซาโตะดูมีความสุขเกินไปกับการที่พวกเราต้องมาดูแลสวนผักนะ"

คำพูดของเก็นทำให้ทุกคนในห้องหันมามองเขาด้วยความสงสัย

"หมายความว่าไงวะเก็น?" คิชิโระ ที่ปกติจะร่าเริงอยู่เสมอ ถามขึ้นด้วยสีหน้าจริงจัง

เก็นยกแว่นขึ้นเล็กน้อย "ก็เปล่าหรอก... แค่รู้สึกว่ามันแปลก ๆ เท่านั้นเอง"

ไม่มีใครรู้เลยว่า คำพูดของเก็นนั้นคือลางสังหรณ์ของเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝัน และ 'งานพิเศษ' ในช่วงปิดเทอมนี้ กำลังจะเปลี่ยนชีวิตของพวกเขาไปตลอดกาล