ログインBahagya mang nakainom ng alak ang dalawa ay wala ni isa sa kanila ang tunay na nalasing. Isang manipis na antok at banayad na init lamang ang dulot ng alkohol, sapat upang lumuwag ang kanilang mga puso, ngunit hindi upang mawala ang kanilang katinuan.Tahimik na umaandar ang sasakyan sa kahabaan ng kalsada.Sa harapang upuan ay naroon ang driver, kaya bahagyang namula ang mga pisngi ni Beatrice. Marahan siyang sumandal sa balikat ni Ezekiel at saka inilapit ang mga labi sa tainga nito.Mahina ngunit malinaw ang kaniyang tinig."We're married now. There's no more legal private property than a marriage certificate."Kasabay halos ng paglabas ng mga salitang iyon ay bahagyang lumiko ang sasakyan.Dahil sa pwersa ng pagliko ay tuluyang napasubsob ang katawan ni Beatrice sa matatag na dibdib ng lalaki.Hindi man lang nagulat si Ezekiel.Parang likas na lamang sa kaniya ang yakapin ang babae.Agad niyang ipinalibot ang isang braso sa makitid nitong baywang upang hindi ito tuluyang matumba.
Samantala, muling bumalik si Ezekiel sa likod ng sasakyan. Doon ay nakita niya si Beatrice na nakasandal pa rin sa gilid ng bintana, bakas pa rin sa mukha ang matinding galit mula sa naganap na komosyon. Marahan at banayad na iniunat ni Ezekiel ang kanyang kamay upang pisilin ang pisngi ng babae."What? Still angry, my wife? I've already taught him a lesson he won't forget."Ang naka-pout at tila nagtatampong mukha ni Beatrice ay nagmukhang labis na kaakit-akit at cute sa paningin ng lalaki. "Having an ex-boyfriend like that... it would be a total laughing stock if word ever got out to the public.""It's not that bad," kaswal na sagot ni Ezekiel habang kinukuha ang kanyang mamahaling telepono mula sa bulsa. "My friend just sent me a few designs. Choose one."Agad na naagaw ang pansin ni Beatrice dahil sa ginawa ng lalaki. "Hmm? What is that?"Subalit nang tuluyang mapadpad ang kanyang paningin sa larawang nakapaskil sa screen ng telepono ay biglang nag-init ang kanyang mga pisngi at a
Tuluyan nang nilamon ng kawalan ng katwiran si Benedict. Sa kanyang sariling isip ay perpekto at plantsado na ang lahat ng kanyang mga plano, ang kanyang asawa at ang kanyang kalaguyo ay tahimik at magkahiwalay na namumuhay sa magkabilang dulo ng timog at hilaga. Ang tanging hihintayin na lamang niya ay ang tuluyang pagbagsak ng kumpanya ni Beatrice upang sa sandaling mawalan ito ng makakapitang lakas ay buong-puso niya itong sasagipin, bibilhin ang kumpanya nito, at magagawa niya itong alagaan at pamper-in sa loob ng kanyang sariling tahanan. Subalit walang sinuman ang nag-akala na gagawin ni Beatrice ang ganitong klaseng marahas at mapangahas na hakbang.Mula noong sandaling naniwala siya na may karamdaman si Beatrice ay ang takbo ng mga pangyayari ay unti-unti nang naging magulo at tuluyang nawalan ng kontrol. Noong una ay inakala lamang ni Benedict na lumapit si Beatrice sa kanyang tiyuhin na si Ezekiel upang sadyang galitin at pagselosin siya. Ngunit ang tagpong nasaksihan niya s
Nang umalis sila ay magkahawak ang kanilang mga kamay.Magkakabit ang kanilang mga daliri.Balak sana ni Yumi na ihatid si Beatrice palabas ngunit bigla siyang niyakap ni Cedrick mula sa likuran.Mahigpit.Parang natatakot itong mawala siya.Mainit na luha ang pumatak sa leeg ng babae.“Mimi...” nanginginig nitong sabi. “Please come back?”Isang saglit na pag-aalinlangan ang dumaan sa mga mata ni Yumi ngunit mabilis din iyong nawala.“Cedrick, forget about me.”Sa buong paglalakad nila papunta sa sasakyan ay magaan ang aura ni Beatrice.Malayong-malayo sa bigat ng loob na dala niya nang dumating siya roon.Mahigpit na hawak ni Ezekiel ang kaniyang kamay.“Are you happy?”Hinaplos ng malamig na simoy ng gabi ang kaniyang mga pisngi.Sa ilalim ng mga ilaw ng siyudad ay tila mas lalo siyang naging banayad at kaakit-akit.Tumango si Beatrice.“Yes. Just thinking about Lumina having a place in your building soon makes me feel better. This good news can cure all my unhappiness.”Kumikislap
Matapos patayin ni Ezekiel ang sigarilyong hawak niya ay marahan niyang ibinuka ang kaniyang mga braso.Kasabay noon ay lalong bumilis ang tunog ng mataas na takong ni Beatrice sa sementadong sahig habang papalapit siya rito.Sa isang iglap ay isinubsob niya ang sarili sa dibdib ng lalaki at mahigpit na niyakap ang matatag nitong baywang.“Just for a little while.”Mahina ngunit malinaw ang boses niyang umabot sa pandinig ni Ezekiel.Agad namang pumalibot ang malakas na braso ng lalaki sa kaniyang likod, unti-unting humihigpit ang pagkakayakap nito na para bang ayaw na siyang pakawalan.Sa ilalim ng malamlam na ilaw ay bahagyang umangat ang sulok ng labi ni Ezekiel.“Okay.”Pumikit si Beatrice.Naamoy niya ang pamilyar na samyo ng malamig na kahoy at pine na palaging nakakabit sa katawan ng lalaki, halo sa bahagyang amoy ng tabako.Hindi niya maipaliwanag kung bakit, ngunit sa bawat pagkakataong naaamoy niya iyon ay tila may mabigat na bagay na nawawala sa kaniyang dibdib.Pakiramdam
“What did you say?”Hindi makapaniwala ang lalaki ngunit wala nang balak magpanggap si Beatrice.“Dad, since you look down on my mother for being too domineering, then don’t take all the benefits and then step on her corpse to curse her.”Nanginginig sa galit ang hangin sa paligid.“This family owns quite a few properties.”Tumingin siya sa buong bahay.“Why keep clinging to this one?”“Sis, isn’t this a bit unnecessary? We spent 20 million renovating this house.”Sa wakas ay nagsalita rin si Ethan mula sa paglalaro nito ng mobile game ngunit isang malamig na tingin lamang ang isinagot ni Beatrice.“Shut up.”Agad na nanahimik ang dalaga.“Instead of wasting your time talking, think about how to clean up the mess for this family.”Sa sandaling mabanggit ang problema ng pamilya ay tuluyan nang tumikom ang bibig ng lalaki.Pagkatapos ay tumingin muli si Beatrice sa kaniyang ama.“And the Aquino family’s shares.”Mabagal ngunit matatag ang kaniyang boses.“Not a single one can be lost.”
Huminto ang tingin ni Beatrice sa mukha ng binatang nasa harapan niya. May kung anong pamilyar sa paraan ng ngiti nito, malinis, maamo at halos inosente. Para bang walang kayang sirain na tao. Para bang hindi marunong magsinungaling. At iyon mismo ang dahilan kung bakit bahagya siyang natawa sa s
Mahigpit na napapikit si Beatrice habang nanginginig ang kaniyang mga daliri sa paghawak sa manipis na kumot na nasa tabi niya. Sa puntong iyon ay wala na siyang ibang mapagpipilian. Kung nais niyang pakalmahin si Ezekiel at maiwasang tuluyan itong magalit ay kailangan niyang sumunod. Mabagal
Mahigpit man noon ang lipunan kaysa sa ngayon ay nananatili pa ring pinakamahalaga ang reputasyon para sa mga makapangyarihang pamilya. At sa ayos nilang dalawa ngayon na basang-basa, magkalapit, at nasa gitna ng tahimik na lawa at isang maling tingin lamang mula sa ibang tao ay sapat na upang mag
Huminto sandali ang mundo ni Beatrice nang muli niyang makita si Ezekiel sa loob ng maliit na covered boat na iyon. Hindi niya inaasahang sa gitna ng tahimik na lawa ng lotus at sa ilalim ng malamlam na sikat ng araw ay muli silang magkakaharap nang ganoon kalapit. At lalong hindi niya inaasaha







