تسجيل الدخول“Baka boyfriend niya iyon, Love,” sabi ni Hector, pilit na iniisip ang positibong posibilidad.Kahit sa totoo lang, mahirap maging positibo. Sigurado si Hector na pareho sila ng iniisip ni Eunice dahil kahit saglit lang niyang nakita ang lalaking itinuro nito, halatang mas matanda ito kay Ara.“Sigurado ka? Parang masyado namang matanda ang lalaking iyon para kay Ara.”Tiningnan ni Hector si Eunice at umiling. “Huwag ka munang mag-isip ng kung ano, Love. Baka mas gusto lang talaga ni Ara ang mas mature na lalaki.”“Sige na nga. Nag-aalala lang ako na baka sugar baby siya.”“Sana hindi naman.”“O baka nagkamali lang ako ng nakita.”Nakatitig pa rin si Eunice sa labas ng bintana. Malayo na ang sasakyang sinakyan ni Ara at hindi na makita. Ni bakas ng sasakyan ay wala na.“Tama na, huwag mo na munang isipin. Kung magkaroon tayo ng oras mamaya, puntahan natin siya.”“Oo, Love.”Patuloy ang takbo ng sasakyan hanggang sa makapasok sila sa isang exclusive subdivision kung saan dati ring naka
“Sigurado ka nang handa ka ulit magkaroon ng maliit na anak?” tanong ni Eunice.Mariing tumango si Hector. “Sigurado, Love. Sa totoo lang, masaya ako kapag may maliliit tayong anak. Mas nagiging makulay ang buhay natin. Ang sarap umuwi galing trabaho na may batang sasalubong sa’yo at magpapakarga.”“Hindi ka ba napapagod na laging sinusundan?”Ngumiti si Eunice. Alam niyang gustong sumama ni Hestia kay Hector saan man ito magpunta. Sa totoo lang, mas madalas na ngang kasama ni Hestia si Hector kaysa siya.“Hindi. Masaya nga ako. At saka, kapag kasama ko si Hestia, siya ang panangga ko sa mga babaeng gustong lumandi sa akin,” tapat na sagot ni Hector.“Madalas bang may lumalandi sa’yo?”“Syempre, kapag nasa labas.”Ngumiti lang si Eunice. Hindi siya nagalit. Hindi na rin siya magtataka kung maraming babaeng nagtatangkang kunin ang atensyon ng kanyang asawa dahil alam niyang malakas talaga ang dating at karisma ni Hector.Mas hinigpitan ni Hector ang yakap niya at sinimulang halikan ang
“Mom, ganoon ba katindi ang galit ninyo sa akin?” tanong ni Hector.“Kung alam mo na, bakit kailangan mo pang magtanong? Ayoko nang makilala kayo ng Daddy mo. Kayo ang pinakamalaking pagkakamali sa buhay ko!”Talagang masakit at matalim ang mga salita ni Rita. Pero hindi nagalit si Hector. Tahimik lamang siyang nakinig hanggang matapos magsalita si Rita.“Mom, kung nalaman ko lang noon ang lahat, baka ako na ang umalis at iniwan kayo. Dahil alam ko kung ano ang pakiramdam ninyo. At para sa akin, kahit sino pa ang tunay kong mga magulang, hindi mababago noon ang pagmamahal ko sa inyo.”“Tigilan mo nga ang pagpapabait sa akin.”“Hindi ako nagpapabait. Hindi ko lang matanggap na ganito na lang tayo ngayon. Ilang dekada tayong magkasama. At kung puwede, sabihin ninyo sa akin kung paano ko maitatama ang mga pagkakamali ko noon?”Muling napaingos si Rita.“Tama na. Sabihin mo na lang kung bakit mo ako tinatawagan. Kung wala ka namang kailangan, ibaba mo na ang tawag. At huwag mo na akong ta
“Sasama ako,” sabi ni Eunice.Nagulat si Hector sa sinabi niya. Gusto palang sumama ni Eunice para makipagkita kay Rita. Alam niyang hindi talaga gusto ni Rita si Eunice.“Sigurado ka bang gusto mong sumama?” tanong ni Hector.“Oo. Namimiss ko rin sina Mama at Papa. Gusto kong dalawin ang puntod nila, at may ilang lugar sa lungsod na gusto kong balikan,” sagot ni Eunice.“Makikipagkita ka rin kay mom?”Tumango si Eunice. “Oo. Wala namang masama roon. Dati ko rin namang boss si Rita. Isipin na lang natin na magkikita ang dating empleyado at ang dating boss. Hindi bilang manugang at biyenan.”“Paano si Hestia?” tanong ulit ni Hector.“Isama rin natin. Gusto ko rin siyang mamasyal sa bagong lugar, sa mas malaking lungsod.”“Sige, Love. Aalis tayo ngayong linggo.”Hinalikan ni Hector ang noo ni Eunice. Para bang nakakuha siya ng suporta mula rito. Ang bagay na pinakagusto niyang iwasan ay ang makipagkita muli kay Rita, pero ayaw rin niyang maapektuhan ang pagsasama nina Herman at Wendy.P
“Ang kailangan lang, pirmahan mo ang papel na ito at tapos na ang lahat,” sabi ni Vino habang naglalabas ng isang papel mula sa kanyang bag.Mukhang pinaghandaan talaga nila ang lahat. Pati isang kasulatan tungkol sa mana na nakapangalan kay Wendy ay inihanda na rin nila.“Anong papel iyan? Wala akong kailangang pirmahan, Vino. Naasikaso na lahat ni Emman,” sagot ni Wendy.“Ano bang karapatan ni Emman? Ang dami na niyang nakuha sa mga ari-arian ni Papa!”“Dahil tunay akong anak niya. Ikaw, sino ka ba?”Isang boses ang marinig na papalapit, at si Emman pala iyon.“Ang dami mo nang nakuha!” singhal ni Gina.“Mga anak-anakan lang kayo. At hindi naman galing sa trabaho ng nanay ninyo ang mga ari-ariang iyon. Kaya wala kayong makukuha.”“Hindi puwedeng ganoon!”Umiling si Wendy. Hindi niya akalaing ang kasal niya ay mauuwi sa agawan ng mana.“Pakiusap, sa labas na lang kayo mag-usap. Huwag ninyong sirain ang okasyon ngayon,” sabi ni Wendy.Hindi na napigilan ni Herman ang kanyang galit. Ag
“Ako si Eunice.”Tumayo si Eunice sa harap ni Wendy, matalim ang tingin. Sa ganitong kaseryosong okasyon, bakit may dalawang taong dumating para sirain ang magandang araw na ito?“Hindi ko tinatanong ang pangalan mo!” singhal ni Vino.Hinawakan ni Wendy ang kamay ni Eunice, hinihiling na umatras ito, pero hindi man lang gumalaw si Eunice.“Eunice, hayaan mo na. Ako na ang kakausap sa kanya,” sabi ni Wendy.“Hindi. Hindi dapat masira ng kahit ano ang saya ninyo ngayon, Ma,” sagot ni Eunice.Nang mapansin nina Hector at Herman na may tensyon sa paligid, lumapit sila.“Ako ang anak ni Mama Wendy,” sagot ni Eunice saka matalim na tiningnan si Vino.“Anak?”“Oo.”“Wala siyang anak! Baog siya! Huwag kang magpanggap na anak niya para lang makuha ang mana niya! At tandaan mo, kapag nag-asawa siya ng iba, wala kang makukuha sa kanya!”Napangisi si Eunice. “Hindi ako katulad mo.”“Ano ang ibig mong sabihin?”“Kung sino ang mahilig magbintang sa iba, kadalasan siya mismo ang gumagawa ng ganoon.
“How about that?” nanunuyang tanong ni Hector, tila siguradong sigurado na hindi iyon tatanggihan ni Vincent.How could he?For years, Vincent had worked as hard as possible, trying to get close to him and get his attention. Ginagawa nito ang lahat para lang matuwa ito sa kanya, ngunit hanggang nga
Hindi sigurado si Vincent kung paniniwalaan niya iyon dahil hindi naman siya sinabihan ng boss niya na didiretso ito sa bahay nila.“Oo, kanina pa siya dito. Kalahating oras na,” ani Eunice.Hindi na siya pinansin ni Vincent at nagmadaling tumungo sa sala kung saan niya nakita si Hector na prenteng
“Nakauwi na ba si Vincent?” tanong ni Hector kay Eunice nang hindi pa rin inaalis ang titig niya.“H-hindi pa, sir,” kinakabahan niyang sagot.Hindi alam ni Eunice ang kanyang irereact. Kung iiwas siya ng tingin ay baka isipin nitong wala siyang respeto. Pero kung makikipagtitigan naman siya rito a
“Trabaho na naman? Wala ka na bang ibang bukam-bibig kundi yan na lang?!” Tila pikon na pikon nang bulalas ni Vincent sa kanyang asawang si Eunice.Galit na kinalabog niya ang mesa dahilan para sabay-sabay na manginig ang mga plato, kutsara, at basong naroon. Tuwing umaga na lang kasi niyang nariri







