Kabanata 004

Enzo's Pov

All my life. I'm the one who always dumped the girls after I used them. Pero iba ang babaeng iyon. Hindi niya lang ako basta iniwan kundi binigyan niya pa ako ng limang libo sa may mesa.

Hindi matanggal ang tingin ko sa limang libo na nakapatong sa lamesa. Umigting ang aking panga, hindi makapaniwalang nainsulto ako ng isang babae.

Siya lang rin ang unang babae na iniwan ako, kung ibang babae iyon ay baka nagmakaawa na sa akin na makipag-sex pa.

I clicked my tongue inside my cheeks. Vision darkening.

"I'll find you. Not because I want you, but because I refused to be forgotten." I whispered through the air. Kinuha ko ang aking cellphone, hindi ko maintindihan kung bakit kailangan ko pa siyang hanapin.

It was just a plain one-night stand. Dapat ay kalimutan ko na iyon pero hindi siya mabura sa isipan ko.

Ang kanyang namumungay na mga mata, ngiting hindi umaabot sa tenga, at prangkang bibig ay hindi nagpatigil sa kakaisip sa kanya.

Tinawagan ko ang aking kaibigan, si Arthur na isang private investigator. Nang sagutin niya ang tawag ay hindi ko na siya pinasalita pa.

"Find the woman I'm with, I need her name and location." Diretso kong sinabi, hindi siya nagsalita kaya akala ko ay wala na siya sa linya.

Nang tingnan ko ang tawag at nakitang nasa call pa naman siya—"Arthur! Limang bilyon para diyan!" sigaw ko.

"Okay, hahanapin ko ang babaeng misteryosang iniwan ka pagkatapos ng isang gabi—"

"Fvck you!" Isang malutong na mura ang pinakawalan ko dahilan upang tumawa siya.

"Chill, Mr. Monteverde, you're so hotheaded."

"Bilisan mo, Arthur."

"Describe her," sandali akong natigilan.

Shit! "He was fvcking gorgeous."

"Bobo ka na ba ngayon, Enzo?" Rebat ni Arthur sabay tawa. "Come on, you're good than that kaya don't tell me that girl control your ass—" hindi ko na siya pinatapos at pinatay na ang tawag dahil alam kong hindi niya ako titigilan.

Just damn him! And why the fvck am I even doing this?

Kalma, Enzo. You're better than this. Bulong ko sa aking sarili.

Hindi ako pwedeng magpaapekto sa isang gabi lang. Pwede naman akong mag-hire ng ibang babae na mas magaling pa sa kanya.

But as time passed by, I couldn't even do what I should have done. Nakatingin lang ako sa kawalan habang inaalala ang kanyang mukha at ang nangyari.

She offered herself to me. And now she fvcking leave just like that?

Bumagal ang paghinga ko. She wanted me. I'm sure she did. So why did she leave like nothing?

"Why the hell do I even care?" Singhal ko sa aking sarili.

Binasa ko ang aking pang-ibabang labi, raked my hands through my hair, while clicking my tongue inside my cheeks.

Napapikit ako sa inis, kinuha ko na ang mga damit ko sa sahig at bigla ko na namang naalala kung paano niya gustong mahubaran ako. Kitang-kita ko kung gaano siya kasabik sa akin kaya...

I laugh without humor. She was inexperienced... yet she walked away like she had control.

Hinilot ko ang aking sentido pagkatapos kong magbihis. Hindi pa naman ako nakadala ng condom, baka biglang may mabuo.

Shit!

Tiningnan ko ang kama, may dugo pa niya doon—my jaw twisted, but I needed to go back to Manila.

Kailangan ko pang asikasuhin ang contract ng bagong sekretarya ko, who will surely try to seduce me because of my money. Ganoon naman kasi talaga ang mga babae, ang habol lang ay sarap at kayamanan.

Hindi na ako nagtagal pa doon at mabilis ng umalis dahil marami pa akong kailangang asikasuhin sa Manila.

Pero hindi mawala sa isip ko ang babae, kahit ata anong distract ko sa aking sarili ay nanatiling ganoon parin.

"Sir," Samantha snapped her fingers kaya napatingin ako sa kanyang gawi. "Are you with us, sir?" Tanong niya, tumingin ako sa mga kasamahan niya.

Nasa may conference meeting kami dahil may kailangan na i-discuss pero heto ako at wala sa sarili.

I fake a cough. "Go ahead, I'm listening," I replied, intertwining my fingers above the table while my eyes darted to the one who was representing in front.

***

Nang matapos ang meeting ay sumunod sa akin si Samantha—she was the HR in the financial department, who is currently my secretary, kasi hindi pa dumating iyong bago kong pina-assign.

"Kailangan kong makita kung sino iyong secretary na pinalit sa previous kong secretary." I said while walking, nasa likod ko ang babae at hindi siya sumagot kaya napahinto ako.

Nilingon ko siya, napakamot siya sa kanyang batok at ngumisi.

"N-naiwan ko kay Cassandra iyong resume na binigay ng HR nila sa Palawan, sir." My jaw moved hearing the same place where...

Tumango ako, wala ng ibang sinabi dahil wala naman na akong magagawa sa pagkakataong iyon. Sigurado naman ako makakaalis din ang babaeng iyon dahil babae na naman siya at you know...gold digger.

Pagdating ko sa aking opisina, kinuha ni Samantha ang aking suit at saka nilagay sa lalagyanan. Umupo naman ako sa aking mesa upang magsimula sa mga trabahong natambak na sa aking lamesa.

"Tawagin niyo lang ako kapag may kailangan ka, sir." Ani ng babae, tumango lang ako, hindi na siya nilingon na umalis basta ay narinig ko lang na bumukas at sumira ang pintuan.

I forced myself not to think about anything or even here, but I always end up staring at the air, thinking about her and that night.

Hindi ko akalain magkakaroon iyon nang buong epekto sa aking katawan at sa aking utak.

That woman...is something.

Pero halos tumigil ang mundo ko nang makita ko siya at malaman na siya ang aking bagong sekretarya. Hindi agad ako nakapagsalita, napakurap habang napatitig saglit sa kanya. Alive, fresh, and still had a strong aura.

She looked at me with the same emotion that night, but she didn't flinched...she just stared at me like she didn't know me.

Hindi ba talaga niya ako kilala? O hindi lang talaga niya ako maaalala?

She didn't look guilty. Didn't even look affected. She was just professional and calm.

Like that night didn't happen.

My jaw tightened. So this was what you wanted, huh?

Pretending. Then, I'm game.

"Cassandra, you may leave now. May pag-uusapan lamang kami ni Ms. Navarro."