เข้าสู่ระบบแชร์
Magical Night [52]
วันที่เผยแพร่:
2026-09-13 22:32:21
บทล่าสุด
Ang Anino ng Madilim na Puso Magical Night [52]
Aria’s POVNapatigil ako. Ang bawat galaw sa loob ko ay namatay sa mismong sandaling iyon. Hindi siya nagbibiro. Alam kong kung makapagsasalita siya ng ganoong kadiring bagay, kaya niya ring gawin iyon.Ang aking pagtutol ay naglaho sa malamig na hangin, na nagpadulot ng tayatag sa ibabaw ng aking balat.Nagsimula siyang maglakad, karga ako sa gitna ng mga ligaw at matataas na puno. Ang aking mga mata ay gumagalaw sa aking paligid, hinuhuli ang bawat detalye, gustong magkaroon ng paraan para tumakas kung magiging isang halimaw siya.At pagkatapos ay nakita ko ito.Sa una, isang maliit na liwanag lamang—isang tuldok sa hangin. Pagkatapos ay isa pa. Maliliit na ilaw na lumilipad, sumasayaw sa hangin.Mga alitaptap.Pumukpok ang aking puso. Mayroong daan-daan sa kanila, pinaiilawan ang madilim na gabi patungo sa isang mahiwagang gabi. Tumingin ako sa itaas para lamang maunawaan na nasa isang maliit na dalampasigan kami kung saan ang tubig ng karagatan ay kumikislap sa madilim na gabi.An
Ang Anino ng Madilim na Puso Kanyang Pagmamay-ari [51]
Aria’s POVHindi ko alam kung bakit niya ginagawa ito. Noong dumating siya rito, akala ko ikakaladkad niya ako palabas. Ngunit hindi niya ginawa. Ngayon ay nakaupo siya rito na parang may bawat karapatan siyang berada dito.Kalmadong sinasagot ang mga tanong ng aking ina, nang walang anumang pagpapakintab, diretso lang.Kumikilos siya nang napakanormal, na parang hindi siya isang halimaw na nakabalot sa balat ng tao.At ito ay nakatatakot.Dahil kilala ko ang halimaw na ito. Alam ko kung ano ang kaya niyang gawin. Nakita ko ang dugo sa kanyang mga kamay, ang kawalan ng awa sa kanyang mga mata.Bakit?Bakit siya berada rito sa maliit at makipot na tahanang ito habang may sarili siyang palasyo ng langit? Pinagmamasdan ko siya sa takot.Isang piraso ng pagkain ang kinuha niya sa kanyang kamay. Yumuko siya pasulong at inilagay ito sa harap ko. Hindi man lang siya nag-aalinlangan.Nakipagkita ako sa kanyang mga mata. Ang kanyang mga mata ay hindi nagtatanong—naguutos ang mga ito.Pinagmama
Ang Anino ng Madilim na Puso Tinanggap [50]
Vincent’s POVAlam ko na sa sandaling binuksan niya ang laptop na iyon.Akala niya hindi ko alam. Ngunit alam ko ang bawat paghinga niya. Alam ko kapag pumipikit siya, kapag nagsisinungaling siya sa sarili niyang malaya siya.Hindi ako natatakot na malaman niya kung sino ako. Gusto kong malaman niya.Bawat katotohanan. Bawat dahilan kung bakit winasak ko ang sarili ko para lang mapanatili siyang akin. Gusto kong maramdaman niya ito, malunod dito. Ang matinding pagmamahal na ito, ang apoy na ito, ang kabaliwang ito na nakatatak ang pangalan niya sa lahat.Gusto ko siyang makaalala. Ngunit hindi niya ginawa. At iyon man, hinayaan ko pa rin siyang maglakad palabas.Kung gusto ko lang, pwede ko siyang ikadena sa kama. Pwede kong ibaon ang sarili ko sa kanya hanggang sa malaman niyang hindi siya pwedeng maging malaya.Ngunit hindi, hinayaan ko siyang tumakbo. Gusto kong subukan niya. Gusto kong maniwala siyang may lalasan. Gusto kong matikman niya ang ilusyon ng kalayaan… bago ko sunugin a
Ang Anino ng Madilim na Puso Tahanan [49]
Author's POVSa sandaling marinig ng kanyang mga tainga ang boses na iyon, humarap siya, at ang kanyang tingin ay bumagsak sa may-ari ng boses. Hindi naghintay si Aria. Napuno ng luha ang kanyang mga mata.Bumukal ang mga luha habang tumatakbo siya pasulong. Ibinalot niya ang kanyang mga braso sa babae, ibinabaon ang kanyang mukha sa bakante ng balikat nito tulad ng isang batang nakahanap muli ng tahanan.“Nay…” ibinulong niya, nanginginig ang kanyang boses.Niyakap siya pabalik ng kanyang ina. Bahagya itong humila pabalik, hawak ang mukha ni Aria sa pagitan ng kanyang mga palad. “Paano ka nakapunta, Aria? Wala ka namang sinabi sa akin!”Nagawa ni Aria ang isang malambot at pilyong ngiti. “Sa tren. Naisip kong ikagulat mo.”“Hindi man lang naisip na ipaalam sa akin?”Umiling si Aria. “Patawad… namiss lang talaga kita nang sobra. Pumunta lang ako.” Ang katotohanan ay nasa kanyang dila, ngunit hindi niya ito pinakawalan.Inilagay ng kanyang ina ang kamay sa kanyang buhok nang mahinahon.
Ang Anino ng Madilim na Puso Kapayapaan [48]
Author's POVImihip ang malamig na hangin sa kabuuan ng deserted na istasyon ng tren habang inililipat ng lalaki sa likod ng salamin ang isang maliit na papel na tiket pasulong.“Darating ang tren mo nang 9 p.m. sa Platform 4,” sabi niya sa isang walang buhay na boses, hindi man lang nakatitingin sa kanya, ang kanyang pokus ay nasa screen.Kinuha ni Aria ang tiket gamit ang nanginginig na mga daliri, nagbigay ng tahimik na tango bago humakbang sa tabi habang ang tao sa likod niya ay lumipat sa kanyang lugar.Ibinalot niya nang mahigpit ang kanyang panyo sa sarili para sa kaligtasan. Ang bigat ng takot ay nagmumulto sa kanya. Ang lahat ay nanatakot sa kanya.Tiningnan niya ang kanyang relo. 8:30 p.m. Ang mga mahihinang liwanag ng istasyon ay kumikislap na parang ginawa ito para sa isang haunted na lugar.Ilan lamang ang mga pasahero, at karamihan sa kanila ay mga lalaki.Naramdaman niya ang malalakas na titig sa kanya—ang nakatatakot na atensyon na nakabitin nang mabigat kapag ikaw ay
Ang Anino ng Madilim na Puso Tumatakbo at Nagliligtas [47]
Author's POVNaging malamig ang kanyang balat, at nagsimulang magtubig ang kanyang noo ng malamig na pawis habang muli siyang bumulong, “Hindi ito totoo.”Bumigay ang kanyang mga tuhod at bumagsak siya sa sofa sa kanyang likuran.Gusto niyang sumigaw, sabihing hindi ito totoo, ngunit sa kaibuturan ng kanyang puso ay alam niyang ang katotohanan ay naroon na mismo sa harap niya—isinalpak sa kanyang mukha.Paano niya nakuha ang larawang iyon? Gaano na niya siya matagal na pinagmamasdan?Ang kanyang mga mata ay nakatitig sa screen sa mahabang panahon, hindi kumukurap, habang ang mga segundo ay nagiging minuto. Nagwawala ang kanyang mga isip sa bawat paghinga niya.Dahan-dahang lumipat ang kanyang mga mata patungo sa pinto ng kanyang nakakabit na opisina. May kwartong nakakabit doon na minsan ay sinabi sa kanya ni Aurora na kwarto niya nung bata pa siya. Ngayon, ito na ang kanyang opisina sa mansyong ito.Dinala ng isang bagay sa pagitan ng takot at hindi matitiis na kyuryosidad, tumayo si
บางทีคุณอาจจะชอบ
His Fake Wife
Purplexxen537.2K viewsBillionaire's True Love Book 2: MINAMAHAL KITA!
Cathy791.0K viewsTHE BILLIONAIRE'S QUADRUPLET BABIES: MARRY OUR MOMMY AGAIN!
Rome457.1K viewsAFTER DIVORCE: His Ex-Wife becomes CEO
Purple Moonlight506.0K viewsUnforgettable Night To More Round
Adev_Stories147 viewsMY EX-HUSBANDS UNCLE: TIMOTHY THOMPSON
JADE DELFINO194 viewsGuilty of Loving my Boss
Yza D. C83 viewsKABIT (SPG)
Batino3.7K views
