4. HINDI KAMUKHA

Marco De La Fuente's POV

“Ayan oh, nababasa mo naman hindi ba? Sabihin mo sa akin! Kanino nakapangalan ‘yan!” 

Napalunok ako. Nakatutok sa akin ang itak habang nagtatanong siya.

“S-Sayo… Puk*ngkang Guevarra— ahhh!!!”

Kung nandito si Charlz at Leandro malamang tinawanan na nila ako dahil sa pagtili ko. Itabak daw ba kasi sa lamesa iyong itak. Grabe, kung hindi lang ako nginingitian ng cl*avage niya ngayon malamang patakbo na akong umuwi.

“Kaya nga iyong papeles nila ang peke! Aba! Mantakin mong bago iyong papel nila at iyon daw ang legitimae dahil iyon daw ang bago! Nanggigigil talaga ako sa Whitey na iyon! Arrrgghh!”

“Whitey? Sino naman iyon?” 

Si Lola ang sumagot sa tanong ko. Nakaupo siya sa rocking chair niya sa gilid ng sala habang kandong ang isang… baby kambing.

“Siya ang developer na gustong bumili nitong lupa. Siya din ang anak ng Mayor.”

“What’s with the names? Ang babantot!” Hindi ko na napigilang sabihin iyon.

“Meee!!! Mee-ee-ee!!!” anang kambing habang nakatingin sa akin. Nakakatakot.

“K*ngkang…”

Lintik na nickname iyan! Mababaliw ako sa mga taong ito.

“Baka dapat mo na talagang tanggapin ang alok na kasal ni Whitey…”

“Po?!” Napatayo ako. “Anong kasal? Sinong nag-aalok ng kasal? Bakit? Hindi ako papayag!” tutol ko habang paulit-ulit na umiiling.

Hindi pwedeng mapitas ng iba ang mapipintog niyang papaya!

“Ang arte mo naman, ikaw ba ang ikakasal?” ani Lola, “Ang sabi ni Whitey, ititigil niya ang pagbili rito sa lupa at hindi niya na gagawing tourist spot ito basta pakasalan lang daw siya ni K*ngkang.”

Nanghihinang napaupo ang dalaga sa tapat ng Lola niya, “Baka nga, ito ang kapalaran ko. Baka talagang kailangan ko na lang tanggapin ito, Lola.” Nangingilid ang mga luha niya.

“Kang.” Hinawakan ko ang braso niya, “Hindi ako papayag na ikasal ka sa asong iyon. Dog style lang ang alam niya.” 

Tinitigan ko siya sa mga mata. 

“Mas sasaya ka sa akin. Hayaan mong ayusin ko ito para sa iyo…”

Tinitigan niya ako. Ang mapupungay niyang mga mata ay para bang inaaral ang buong pagkatao ko, habang ako naman ay nalulunod sa kagandahan niya.

“At anong kapalit?”

Magpak*ngkang ka sa akin? 

Teka masyado pang maaga para doon. Dapat maging knight in shining armor muna ako sa paningin niya. At syempre ni Lola, para wag na niya akong sampalin ulit. It’s my time to shine!

Binitiwan ko siya at inayos ko ang pagkakatayo. Tinitigan ko siya ng diretso sa mga mata para makita niya ang sinseredad ko… hehehe!

“Paano ko magagawang humingi ng kapalit kung nasa ganitong kalagayan kayo ng Lola mo?” Tinignan ko din si Lola Ligaya, “Lola kung papayag po kayo, ang gusto ko lang ay makitira sa inyo pansamantala. Gaya po ng sabi ko nung umpisa, nabighani ako ng husto nang makita ko si Puk*ngkang sa isang litrato kay Lolo. K*ngkang, kung bibigyan mo ako ng pagkakataon… gusto ko lang na mas makilala pa natin ang isa’t-isa.”

Sht! Nagbunga ang kanonood ko ng teleserye sa TV! Hintayin mo lang, ipapamalas ko sa iyo ang mala Robin Padilla kong galawan.

“At kapag hindi kita nagustuhan? Kukunin mo ba ang lupa namin?” tanong niya, puno ng alinlangan ang boses niya.

Hinaplos ko ang pisngi niya at saka dramatic na umiling.

“Pagbigyan mo lang ako ngayon, iyong-iyo ang buong lupaing ito. Hindi ka na mamomroblema kahit kailan.”

“P-Pero ang mga papeles. Hindi ko kayang asikasuhin. Ayokong pumirma pirma…” 

Humiwalay siya sa akin at muling umupo.

“Kang, kailangan talaga ang pirma mo. Ako na ang bahala sa lahat, pipirma ka lang. Sigurado na nung inasikaso niyo ng Lolo mo ang paglipat ng mga papeles sa pangalan mo, pumirma ka naman hindi ba?”

Hindi siya sumagot. Nag-iwas lang siya ng tingin na para bang ayaw niyang sagutin ang mga tanong ko.

H-Hindi kaya… hindi siya marunong magbasa at magsulat?!

“Hindi mo ba magagawan ng paraan hijo? Iyan mismo ang dahilan kung bakit hindi namin maipaglaban ang lupain namin,” paliwanag ni Lola, “Dahil ayaw na humarap ni Kangk*ng pagdating sa mga pirmahan at mga dokumentong iyan. Lahat ng kakailanganin mo, ako na ang magbibigay. Pero tulungan mo kami sa bagay na iyan.”

Kinausap ko ang abugado namin. Isinangguni ko din kay Tandang Sandro ang mga gagawin. Hanggang sa matapos naming ayusin ang lahat ng kailangan, ay hindi umuwi si Kangk*ng. Nandoon lang siya sa kamalig at ni hindi kami sinilip. Ramdam ko ang pag-iwas niya.

Kung ano ang dahilan… iyon ang hindi ko alam.

Pero may isa pa akong ipinagtataka. Kinuha ko ulit ang mga ID niya at muli iyong tinitigan. Napapakunot ang noo ko habang inaaral ang itsura niya sa dalawang ID. Mukhang teenager pa siya rito at medyo malabo na din ang mga kuha.

Pero hindi ako pwedeng magkamali… hindi niya kamukha ang nasa ID. Parang magkaibang tao silang dalawa. Matangos ang ilong niya, dapa naman ang ilong ng babae rito.

“Akin na yan, maligo ka na.” 

Inagaw sa akin ni Lola ang mga ID at saka hinila-hila ang shorts ko.

“Pahihiramin ko pa si K*ngkang ng shorts doon sa kaibigan niya, pero dapat makabili ka na ng mga damit mo kung magtatagal ka rito ha? Baka maihian mo lahat ng shorts ni Thanos.”

“Po? Thanos?” napangiwi ako. “Grabe po magpangalan ang mga tao dito sa inyo ano? Wala akong narinig na Dodong o Inday, pero mas malala ang mga pangalan ninyo.”

“Alam mo kasi apo, ang pangalan ni K*ngkang ay kasalanan ng Lolo niyang lasenggo. Iyong nanay niya ay nabuntis ng rumaragasang t*te.”

“Po?”

Minsan talaga hindi ko maintindihan ang mga sinasabi nila. Napaka-random ng pa Fun Fact ni Lola!

“Hindi ba may nagsasabi na aksidente daw na nabubuntis? Oh ayon iyon. Sa sobrang galit ko dahil fourth year college na siya ay nabuntis pa siya, pagkatapos niyang manganak ay itinanong ng nurse ang Lolo nila kung ano ang ipapangalan sa mga bata. Itong lolo niyang bagong mumog ng gin, tinanong ako. Sa sobrang galit ko ay iyon ang nasabi ko. Puk*ngkang, ang anak ng nanay niyang Pak*ngkang. Itong asawa kong magiling, talagang ipinalagay. Hay nako! Ang kawawang apo ko!”

Hindi ko naiwasang matawa dahil sa kwento niya. Hanggang sa paliligo ko ay natatawa ako sa mga kwento ni Lola. Pero biglang nagflash sa utak ko iyong nakita ko sa  kamalig noong nakaraan.

“Ughhh…”

Hindi ko napigilang hawakan ang t*ti ko at alalahanin ang itsura ng hubad na katawan ni Puk*ngkang… ang mga kurba ng katawan niya… ang makinis niyang balat… ang mala anghel niya—

“Aaahh!!!” 

“Aaaah!!!--- Aray ko!!”

Sa sobrang gulat ko sa pagtili niya ay nadulas ako sa banyo at napukpok pa ang ulo ko sa pader.

“M-Marco! Ayos ka lang?”

Sa isang iglap lang ay nasa harap ko na siya.

“A-ang sakit…” 

Kinuha niya ang ulo ko at inihiga sa braso niya. Ka face to face ko ang mga kayamanan niya.

“Masakit pa ba? Malakas ba ang pagkakabunggo ng ulo mo?” saway niya sa akin habang hinahaplos ang ulo ko, “Ikaw naman kasi ano bang ginagawa mo? Napakamany*k mo talaga!”

“K*ngkang… lalake ako. May pangangailangan…” Tinitigan ko siya, “Matapos kong makita ang katawan mo nung nakaraan, sa tingin mo ba hindi ako tatablan? Nababaliw na ako sa kapipigil, kung alam mo lang. Gustong-gusto na kitang k*ngkangin.”