LOGINMarco De La Fuente's POV
“Ahhh~ ito, masarap ba? Gusto mo ba kapag ibinabaon ko ng ganito, Puk*ngkang? Ughhh! Kakaiba itong p*ke mo, s-sobrang sarap… ugghh! Sa iyo lang ako nasarapan ng ganito…”
Ngumiti siya sa akin. Literal na umiilaw ang paligid niya habang nakatitig ang mga n*pples niya sa akin.
“Marco, ang galing-galing mo. Pero maraming mga lalakeng pumipila para makuha ako. Sabihin mo Marco, bakit ikaw ang dapat kong piliin.”
Lalo kong ibinaon ang t*ti ko sa kanya.
“Kung hindi pa sapat ang kahabaan na ipinagmamalaki ko, handa akong maging alipin mo P*kangkang. Ughhh.. Paliligayahin kita, pagsisilbihan at paglilingkuran.”
Para akong nasa alapaap nang hawakan niya ang kamay ko at ilapat iyon sa s*so niya. Para akong humawak ng ulap. Nanghina ang katawan ko. May kung anong kuryenteng dumaloy sa katawan ko, lalo na nang subukan kong pisilin iyon.
“Ughhh Marco…”
Napatulala ako sa pag-ungol niya. Diyosa! Isa siyang Diyosa! Isa siyang himala ng langit!
“Pero hindi sapat ang pagmamahal at pag-aalaga lang, Marco…”
“Ano ang gusto mo? Ang ari-arian ko? Ang lahat ng mamanahin ko? Lahat ibibigay ko sa iyo Puk*ngkang, hayaan mo lang akong maging parte ng buhay mo,” pagsusumamo ko.
Ngumiti siya. Napakaganda.
“Gusto ko ng t*mod mo sa bibig ko.”
“Ughhh Ahhh~~~”
“Marco, hijo! Gising! Susmaryosep naihi na yata sa salawal ang batang ito! Marco!”
Pak!!!
“Aaahhh!!!”
Napabalikwas ako ng bangon nang isang toneladang palad yata ang humampas sa pisngi ko.
“Naku! Apo, okay ka lang? Binabangungot ka yata!”
Umupo si Lola sa tabi ko at hinimas ang balikat ko.
“M-May sumampal po yata sa akin…” bangag kong sabi, “Sinampal niyo po ba ako?”
“Huh? Ako?” turo niya sa sarili. “Hindi ah! Ginigising lang kita dahil mag-aalmusal na tayo apo ko. Hinahaplos ko lang ang pisngi mo kanina,” malambing niyang sabi.
“Oh sige na, hihintayin ka namin ni Puk*ngkang sa kusina ha? Nakahanda na ang lahat.”
Paglabas niya ay kaagad kong nakapa ang sarili ko. Basa ang punja ng suot kong salawal. Hinawakan ko iyon at inamoy. Amoy bleach!
Ny*ta, nilabasan ako dahil lang sa panaginip? Ibang klase ka talaga P*k*ngkang, isa kang malaking hiwaga! Nahiga ako ulit at inalala ang mga nangyari kahapon. Mabuti na lang ay wala siyang palag sa lola niya kaya hindi niya ako tuluyang nasaktan, pero nung sabihin kong gusto ko siyang ligawan ay muntik na naman mameligro ang buhay ko.
“T*ngina, ako? Manliligaw?”
Natawa na lang ako. Ni minsan ay hindi ko inakalang dadating ako sa ganitong sitwasyon.
Bumangon ako atsaka nagpalit sa banyo. Nang maghilamos ako ay napansin ko ang bakas ng palad sa mukha ko.
“Nadali ako ng matandang iyon ah?”
Paglabas ko ay ang nanlilisik na mga mata kaagad ni P*kangkang ang bumungad sa akin. Pareho silang nakaupo sa maliit na lamesa at halatang naghihintay. Wala pang bawas ang mga pagkain nila.
“Mabuti naman lumabas ka pa? Akala ko nastroke ka na dyan eh. Magtatawag na sana ako ng magsusukat para sa kabaong mo.”
Napangiti ako dahil doon, “Good morning din, P*kangkang.”
“Ikaw na bata ka iyang bibig mo napakatabil! Ilang beses ko na bang sinabi sa iyo na kailangan mong itrato ng maayos itong si Marcos dahil kaibigan ng Lolo mo ang Lolo niya?” sermon ni Lola.
Napangiwi ako.
“Pffft! Hahaha!”
“Ah Lola… Marco po ang pangalan ko hindi po Marcos.”
“Hayaan mo na itong si Puk*ngkang, Marco. Kumain ka na lang. Naghanda ako ng pritong bangus, sinangag at saka hotdog, oo nga pala? Kamusta ka? Iyong naihian mong short ilabas mo at lalabhan ko.”
“HAHAHAHA!”
Namula ang mga tainga ko lalo na sa hagalpak na tawa ni Puk*ngkang.
“L-Lola hindi po ako naihi… ano po iyon…”
Anong sasabihin ko? Alangan naman sabihin kong pinagnana*aan ko ang apo niya?
“Aling Ligaya! Aling Ligaya!”
Hay mabuti na lang at may dumating na bisita.
“Tsk! Nandito na naman sila.”
Marahas na tumayo si Puk*ngkang pero bitbit niya ang upuan niya.
“K*ngkang huminahon ka!”
Naguguluhan akong sumunod sa kanila papunta sa pintuan.
“Ano na namang kailangan niyo ha? Yaaah!!!”
Walang ano-anoy’ inihagis niya iyong upuan sa mga lalakeng nasa labas. Sa tantya ko ay nasa tatlo sila.
“Ahh p*cha!”
“Aray ko!!!”
“Lintik ka talagang amazona ka!”’
Pumukol iyon sa kasama nilang ubod ng payat at ang haba ng nguso, mukhang lamok. Akmang susugod ang isa nang ilabas ni Puk*ngkang ang itak na nakaipit lang sa shorts niya.
“Oh ano? Sige, lapit! Ano na naman bang kailangan niyo sa amin at bakit nagpakita na naman kayo dito ha?”
Napalunok ako, “Lola, lagi ba niyang dala iyang itak na iyan?” bulong ko.
“Naku! Yakap niya iyan sa pagtulog.”
Mahabaging langit, ayoko pa pong maputulan. Huwag niyo po hahayaang mangyari iyon alang-alang sa ikaliligaya ng mga kababaihan.
“Walangya ka talaga K*ngkang! Pumunta kami dito para makipag-usap ng maayos tapos ganito ang isasalubong mo sa amin! Amazona ka talaga!” duro sa kanya ng lalakeng makapal ang labi na ubod ng itim. Mukha siyang nabuhay na uling.
“Hoy! Dahan-dahan ka sa pananalita ha?” singit ko.
Tumayo ako sa pagitan nilang dalawa.
“Ano bang kailangan mong taong uling ka?”
“Sino naman ‘to?”
Tinignan niya ako mula ulo hanggang paa.
“Ano bang kailangan mo?” ulit ko. “Ang aga-aga mong nanggugulo.”
“Kailangan nang umalis dito ng mag-lolang iyan! Ilegal ang pagtira nila rito dahil hindi naman nila ito lupa!”
“Hoy! Anong hindi lupa?! Kumpleto kami sa lahat ng papeles! Lahat inayos ng Lolo ko at ipinangalan sa akin bago niya kami iwan!” sigaw ni Puk*ngkang sa likod ko.
Iniharang ko ang braso ko para di na siya makalapit pa sa lalake. After all, she’s still a woman I need to protect.
“Kayo? May papeles ba kayo para masabing sa inyo ang lupang ito?” tanong ko.
“Meron! Kumpleto! Kahit umabot pa tayo sa munisipyo!”
“Peke iyon! Nabayaran lang ng amo niyong gahaman ang munisipyo! Mga mukhang pera!” bira din ni Lola.
“Papuntahin niyo rito ang boss niyo, kami ang mag-uusap!”
“Tss! Feeling superhero, matangkad lang naman hindi naman gwapo,” pangungutya nung kasama nilang taong lamok.
“Aba nagsalita ang gwapo!”
“Thank you! Maliit na bagay!”
Aba’y ang sarap tirisin nito ah?
Lumapit iyong kasama nilang mukhang baboy ramo.
“Isang linggo! Sabi ni Boss may isang linggo na lang sila lumayas dito!”
MARCO DE LA FUENTE’s POV“Sigurado ka bang okay na ito? Baka idura niya sa akin kapag di niya nagustuhan.”“Aba naman, Marco! Wala ka bang tiwala sa cooking skills ko? Okay na nga iyan! Ano pa bang gusto mong gawin ko sa tinolang manok? Lagyan ko ng ketchup?!” dumadagundong ang boses niya sa inis.“Hindi naman sa ganon, ninenerbyos kasi ako eh. Itong itsura ko ayos ba? Itong lamesa, bakit ba kasi kulay pink? Naknamp*cha, Thanos! Magkaibang style pa itong mga upuan! Iyong isa monoblock, itong isa kahoy na umuuga,” reklamo ko.I want everything to be perfect, hindi pwedeng madisappoint sa akin si Kangkang. Masyado na akong maraming naibigay na sama ng loob sa kanya.“Alam mo ang arte mo. Itigil mo na itong dinner date dinner date na ito. Dapat niregaluhan mo na lang ng itak si Pukangkang mas sasaya pa iyon!”Napairap ako, “Tss! Ikaw talaga, anong akala mo kay Kangkang? Amazona? Sige na nga, pwede na ito! Tawagin mo na siya!” Pero hindi siya gumalaw at tinitigan niya ako ng matagal.“Ano
MARCO DE LA FUENTE’s POV “Kang, bakit di mo pa ginagalaw iyong pasalubong kong croissant? Hindi na iyon masarap kung asa ref lang,” lambing ko sa kanya pero nilagpasan niya lang ako. “Whitey, nakabili ka ba nung ensaymada? Ang tagal ko nang kini-crave iyon!” Kumapit pa siya sa braso ng lalake at saka ito niyugyog. “Syempre naman! Teka, ipapakuha ko kay Orang.” Humarap siya doon sa tatlong lalakeng nanggulo dito sa amin dati, “Orang!” “Boss?” sagot nung mukhang baboy damo. “Kuhanin mo nga iyong ensaymada dyan sa mga pasalubong natin. Saka iyong mga Alembong.” Nanlaki ang mga mata ng babae at kaagad na napangiti, “May nabili ka ring alembong?!” “Oo naman, Fhu Kheng Kheng! Alam kong favorite mo iyon kaya I ordered in advance!” “Napakaarte magsalita, ‘Elem keng feyveret me iyen keye ey erdered en edvence.’” “Boss! May sinasabi ito oh!” turo sa akin nung mukhang lamok. “Ang daldal mo ano?” Kinuha ko ang isang buong cinnamon roll saka ipinasak sa bibig niyang puro
MARCO DE LA FUENTE’s POV I wanna fvcking leave. Gustong-gusto ko na lang umuwi at magpakalunod sa mga mamahaling alak sa bahay. Miss na miss ko nang magparty at magpakalunod sa mga babae. Hindi ko na mabilang kung ilang beses ko nang nasabunutan ang sarili ko habang nagpapagulong-gulong sa kama. “Kung makasabi silang ayaw nila sa akin, bakit? Gusto ko ba sila?! Tsk! Mga hipokrita!” Tumayo ulit ako at pumunta sa ay pintuan ng kwarto. Binuksan ko lang iyon ng bahagya at saka sumilip sa labas. Alas nueve na ng gabi. Siguro naman ay tulog na sila. Maingat akong lumabas at sinara ang pintuan ng kwarto ko. Sinisigurong hindi ako gagawa ng anumang tunog. Daig ko pa ang magnanakaw sa ginagawa kong paglingon-lingon sa paligid at tahimik na paglalakad hanggang sa makalabas ako. Pero nang makarating ako sa pintuan ng sala… “Ay kambing!” Laking gulat ko nang makasalubong ko ang taong pinakaiiwasan ko… si Pukangkang! Naestatwa ako at napatitig sa kanya habang siya naman ay parang walang n
MARCO DE LA FUENTE’s POV“Heto pa, dalhin niyo ito! Napakarami mo naman kasing pinamiling damit Marcos eh. Labhan niyo iyan lahat sa ilog!” Nagulat na lang ako nang magising na ang mga damit na pinamili ko ay nakapasok nang lahat sa laundry basket. “Lola naman ang aga-aga pa po eh! Wala ba kayong tagalaba dito? O kaya washing machine, mamaya na po tayo maglaba inaantok pa ako!”Panay yugyog ko sa braso niya pero isang malakas na pambabatok lang ang napala ko.“Huwag kang tamad, ibabalik kita sa Lolo mo!”Napanguso na lang ako.“La, dalhin ko na rin po itong labahin natin. Kaunti lang naman ito.”Parang may mga ilaw sa paligid niya nang lumabas siya mula sa banyo. Dala niya ang isang maliit na laundry basket ng damit, nakasuot lang siya ng manipis na puting kamison, at nakalaglag ang mahaba at kulot niyang buhok. “Maliligo na rin ho ako ron, namiss ko na ang lamig ng ilog!” nakangiti niyang sabi.“Eh paano ka naman makakaligo roon eh ayaw naman pumunta netong si Marcos! Inaantok pa r
MARCO DE LA FUENTE’s POV“Paano ko ba ibibigay ito sa kanya? Dapat dagdag pogi points sa paningin niya kapag inabot ko na ‘to.” Tumikhim ako habang patuloy na naglalakad sa madilim na daan.“Pukangkang, heto tanggapin mo. Ito ang bunga ng paghihirap ko. Mula ngayon, wala ka nang poproblemahin sa lupain niyo. Iyong iyo na ito, at iyong iyo na rin ako.”Napakamot ako sa ulo ko. “Napakakorni naman. Paano ba? Ibigay ko sa kanya habang nakapatong sa abs—”“Huy! Nagsasalita ka na naman mag-isa dyan!”“Ay! Anak ka ng Nanay mo!”Napahawak ako sa dibdib ko. May kung anong nagsalita doon sa may puno! Kaagad kong itinago ang titulo ng lupa sa likod ko.“Naknamp*cha may kapre ba rito?!”“Anong kapre? Hahaha! Baliw ka talaga.” Lumabas mula roon si Pukangkang, “Ako ito oh.”Nakahinga ako ng maluwag nang makita ko ang maganda niyang mukha.“Bakit naman kasi dyan ka tumatambay? Natakot ako sa iyo eh!”“Hahaha! Naiinip lang kasi ako kaya naisipan kong tumambay dito.”“Sus! Siguro namiss mo ako,” pang
PUKANGKANG GUEVARRA’s POV “Ahh~~ Paano niya nagagawa iyon? Bakit… nung siya ang humahawak sa s*so ko ay kakaiba sa pakiramdam. Mas masarap, para akong nakukuryente, nakikiliti, at napakasarap sa hindi ko maipaliwanag na paraan.” Para akong baliw na nakaharap sa salamin, nakababa ang blusa ko at nakatanggal ang aking bra. Makailang ulit ko nang hinahaplos ang mga suso ko pero sadyang mas masarap ang ginawa sa akin ni Marco kahapon. Napahiga ako at napapikit habang inaalala ang mga ginawa namin kahapon. Ang mga paghaplos at pagpisil niya sa dibdib ko… Ang mamasa-masa niyang dila sa n*pples ko… Ang mapupula niyang labi na sinus*so ako… “Ugghh… paano niya nagagawa iyon sa katawan ko?” Hindi ko maintindihan kung anong klaseng kapangyarihan ang mayroon si Marco. Pero isa lang ang malinaw sa akin. Gusto ko pa non… gusto ko pang matuklasan ang lahat ng kaya niyang iparamdam sa akin. “K*ngkang! Tawagin mo na nga iyong si Marcos! Akala ko ba’y maaga siyang bababa ngayon? Aba’y alas siet







